DiceſimusCitulus
ꝯſulēdo Io. an. ¶ Ex hoc ſeqͥt̉. ꝙ ſi qͥs ꝯſuluit alicui: ꝙ ītret religionē cū debitis circūſtātijs: ſi inde ille nō ꝑſeueret vl̓ male ſe habeat: ī nullo tenet̉ corām deo. Sil̓r ſi qͥs cōſuluit alicui vt contrahat cū tali pura ītentōe motꝰ. ſi inde malū ſeqͥtur. nō ei īputat̉.⁊ ſic de ſil̓ibus. Sil̓r in foro conſcīe conſulēdo. nō ex toto. Sꝫ hic debet bene caue̓ vt ſitꝑitus ī tali materia: al̓s male conſulēdo n̄ex toto excuſaret̉ de conſilio malo. ConſiliūAchitophel fuit peſſimū: quod dedit Abſaloni. Conſiliū chuſi ꝙͣuis fuerit fraudulentum quo ad ītentōem ⁊ ꝓpoſitū Abſalonis.tn̄ qꝛ īiuſte vſurpauerat regnum contra patrem: ideo videtur male feciſſe. Sed ⁊ rebecca de conſilio ſuo quaſi fraudulēto quod dedit Iacob non male fecit: familiari cōſilioſpūſſancti ad hoc inducta.NNemo poteſt plus iuris tiferre ī aliū. ꝙͣ ſibi ꝯpete̓ dinoſcat̉. Hec regula ſūpta ē ex. l. ff. eo. ti. l. nemo. Pone caſū.j. q. vij. daibertū. de dona. īter vi. ⁊ vx. NuꝑCōcor. cū hoc quod dr̄. Nęmo dat qd̓ nō hꝫde iurepatro. Qd̓ aūt. ¶ Sꝫ ꝯtra de ꝯſe. di.iiij. ſolet. vbi dat baptiſmū qͥ nō hēt: ⁊ de elect. ſuffraganeis. So. Hoc qd̓ dicit regula.ē generale. Illa v̓o ſunt ſpēalia. ⁊ ſpecialitatis rōeꝫ facile vide̓ poteris. Et iō nota. ber.ī p̄dicta decre. Nuꝑ: de dona. īter vi. et vxo.⁊cͣ. vide ī glo. Io. an. ¶ Ex hac regula ſeqͥt̉ꝙ emēs rem furatā. nullum ius ibi habꝫ: qꝛnec qͥ vendidit: habebat. Recipiēs a religioſo ſine licentia ſuꝑioris. nō poteſt illud tine̓: cuꝫ ille nil habeat. Suſpēſus ab officioꝓpter excoīcatōeꝫ vel hmōi. ep̄s ordinē dare poteſt de facto: ſꝫ non dat executōꝫ. Prelatꝰ qͥ dat aucͣtoritatē quā nō hꝫ: nil dat.¶ Odia reſtringi et fauores cōuenit āpliari. Pone caſū ī prīo dicto. xxxv.q. iij. ꝙ ſcripſi. vbi priuilegiū odioſū de ꝯtrahēdo ī gradū ꝓhibito reſtringit̉. Et de deciTua. vbi decīe noualiū nō accreſcūt laÿcishn̄tibꝰ decīas ī feudū. In ſcd̓o pone caſum.xvj. q. ij. c. j. Et de priuile. licet. li. vj. Et concor. ad hāc regulā. xvj. q. iij. §. pōt. Si ergoius vl̓ priuilegiū odioſū ē: reſtrīget̉. dū eſtfauorabile amplianduꝫ ē. Si fauorabile etodioſū vt macedonianū: ampliat̉. qꝛ illi iuri renunciari nō pōt. ff. ad macedonianumSed ⁊ ſi pater ī fi. Itē extendit̉ nonſolū adpecuniā. ſed ⁊ rem aliādatā ī fraudē. ff. eo.ti. ſed Iulianus. ¶ Poſti. de p̄ſcrip. cū ex oſficij: querit de p̄lato qͥ preſcripſit viſitatōem⁊ nūꝙͣ fuit ꝓcuratꝰ. modo petit ꝓcuratōem.an ſit audiēdus: ⁊ dicit ꝙ nō. Preſcriptō eīodioſa ē: ⁊ ideo vnū ſine altero acqͥri poteſtꝑ eā: nec tunc viſitatōni ē annexa ꝓcuratō.ſed ius ꝯmune fauorabile Io. an̄. ¶ Exten
di poteſt ſic: qꝛ que ſūt prouocatīa odiorū.vt īferre ꝯtumelias. detractōes. exerce̓ vīdictas. ſeueritas iuſticie: ſunt reſtrīgenda etamputanda. Et q̄ ſūt ꝓuocatīa fauoris ⁊ amoris: vt remiſſio īiuriaꝝ. obſeqͥa impenſalargitas miſcd̓ie: ſunt ampliāda. Sic Dauid cū tot ꝑſecutōes īiuſtas recepiſſꝫ a ſaule: benigne remiſit. nec voluit vīdicare cuꝫpotuit. Sil̓r ī expulſiōe ſui et coniuratōnepopuli contra eū. Sic ⁊ Ioſeph erga fr̄es: qͥvēdiderāt eū: benigniſſime ſe habuit ⁊cͣ.Omnis res per quas cas ꝯtͣhitur. per eas diſſoluitur. Hec regl̓a hēt̉ indecreta. de re. iu. Et ſūt v̓ba Ioh̓. criſo. Peccatū primū ꝯmiſſū fuit ꝑ feīaꝫ. vt ꝑ cāꝫ initialē: ⁊ ꝑ viꝝ vt ꝑ cāꝫ ꝯpletiuā. Et ip̄m peccatū diſſolutū fuit ꝑ feminā .i. v̓ginē mariāīitiatīe: ꝯpletīe ꝑ filiū eꝰ Ih̓m xp̄m. xij. q. ij.Cū redemptor. Peccatū ītroductū fuit ꝑ ſēſualia. nimis eis īherendo. ſcꝫ cibū vetitū: ⁊ip̄m peccatū diſſoluitur ꝑ ſacramēta q̄ conſiſtūt ī ſenſibilibꝰ: huīliter q̄rendo ſalutē ꝑip̄a. j. q. j. multi. ibi. Sacramētū ē. ¶ Oct̄mactuale ꝯmittit̉ corde ꝑ cogitatōeꝫ. ore ꝑ locutōnem. oꝑe ꝑ ſenſuū abuſionē. Et ip̄m remittit̉ ꝑ cordis ꝯtritōꝫ. oris ꝯfeſſionē. oꝑisſatiſfactōꝫ. q̄ ſemꝑ reqͥrūt̉ ſaltī ī ꝓpoſito. depe. di. iij. penitētia cogit. Et ẜm petꝝ de tarātaſia. Sicut ſufficiēter pct̄m mortale cōmittit̉. ſola volūtatis ꝯplacētia. xv. q. j. n̄ē: ita ⁊ ſufficiēter diſſoluit̉ ſeu diſſolui pōtꝑ deteſtatōꝫ ſolā volūtatis: qͥ dr̄ dolor ītellectual̓ abſqꝫ ſēſuali dolore: de hoc īfra ī. iij. ꝑte. Itē excōīcatō ſolo v̓bo poteſt fieri: gͦ etabſolutō ab ea. ꝑ regulā iſtā vt arguit Io.Poſſeſſor male fidei vllo tempore non p̄ſcribit. Pone caſuꝫ. xxxiiij. q. ij.Si virgo. Et de p̄ſcrip. c. vlt̄. Et hec regulavera eſt ẜm leges ī preſcriptōe. x. vel. xx. ānoꝝ. C. de preſcrip. lon. tempo. auten. malefidei. In preſcriptōne autem. xxx. vel. xl. ānorum non reqͥritur bona fides. xvj. q. iij.§. pōt. de preſcrip. vigilāti. Itē etiā ſcd̓m leges ī preſcriptōe. x. vel. xx. ānoꝝ ſufficiebat̉bonā fideꝫ ab īitio agnouiſſe. vt ī p̄dicto. §.pōt. xvj. q. iij. ſꝫ ẜm canōes ī oī p̄ſcriptōe etiaꝫ lōgi tꝑis reqͥrit̉ bona fides. Et nōſolumab īitio p̄ſcpͥtōis: ſꝫ ⁊ ī qͣlibꝫ ꝑte p̄ſcriptōisdꝫ p̄ſcribēs agͦſce̓ bonā fidē vt hic. Et qꝛ leges non dedignant̉ ſacros canones imitariī his que ſūt ꝯtrarie eis. ꝑtinentibꝰ ad forūcōſcīe: ideo ille leges ſūt correcte ꝑ decretal̓de p̄ſcrip. ca. vlt̓. ⁊ ſtatur ī hoc iuri canonico. ¶ Sed vtꝝ papa poſſit tollere leges quoad vtrūqꝫ foꝝ: ſūt opi. ꝓ ⁊ ꝯtͣ. Sꝫ dicit Io.an. ꝙ vbi papa nō hēt tꝑalē iuriſdictōeꝫ nōpōt tollere leges qͦ ad foꝝ ciuile: niſi ī his īquibus pertit̉ ꝑiculū anime: cū poteſtates