Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
490
Einzelbild herunterladen
 

DiceſimusCitulus

ꝯſulēdo Io. an. Ex hoc ſeqͥt̉. ſi qͥs ꝯſuluit alicui: ītret religionē debitis circūſtātijs: ſi inde ille ꝑſeueret vl̓ male ſe habeat: ī nullo tenet̉ corām deo. Sil̓r ſi qͥsſuluit alicui vt contrahat tali pura ītentōe motꝰ. ſi inde malū ſeqͥtur. ei īputat̉. ſic de ſil̓ibus. Sil̓r in foro conſcīe conſulēdo. ex toto. Sꝫ hic debet bene caue̓ vt ſitꝑitus ī tali materia: al̓s male conſulēdoex toto excuſaret̉ de conſilio malo. ConſiliūAchitophel fuit peſſimū: quod dedit Abſaloni. Conſiliū chuſi ꝙͣuis fuerit fraudulentum quo ad ītentōem ꝓpoſitū Abſalonis.tn̄ qꝛ īiuſte vſurpauerat regnum contra patrem: ideo videtur male feciſſe. Sed rebecca de conſilio ſuo quaſi fraudulēto quod dedit Iacob non male fecit: familiari cōſilioſpūſſancti ad hoc inducta.NNemo poteſt plus iuris tiferre ī aliū. ꝙͣ ſibi ꝯpete̓ dinoſcat̉. Hec regula ſūpta ē ex. l. ff. eo. ti. l. nemo. Pone caſū.j. q. vij. daibertū. de dona. īter vi. vx. NuꝑCōcor. hoc quod dr̄. Nęmo dat qd̓ hꝫde iurepatro. Qd̓ aūt. Sꝫ ꝯtra de ꝯſe. di.iiij. ſolet. vbi dat baptiſmū hēt: de elect. ſuffraganeis. So. Hoc qd̓ dicit regula.ē generale. Illa v̓o ſunt ſpēalia. ſpecialitatis rōeꝫ facile vide̓ poteris. Et nota. ber.ī p̄dicta decre. Nuꝑ: de dona. īter vi. et vxo.⁊cͣ. vide ī glo. Io. an. Ex hac regula ſeqͥt̉ emēs rem furatā. nullum ius ibi habꝫ: qꝛnec vendidit: habebat. Recipiēs a religioſo ſine licentia ſuꝑioris. poteſt illud tine̓: cuꝫ ille nil habeat. Suſpēſus ab officioꝓpter excoīcatōeꝫ vel hmōi. ep̄s ordinē dare poteſt de facto: ſꝫ non dat executōꝫ. Prelatꝰ dat aucͣtoritatē quā hꝫ: nil dat. Odia reſtringi et fauoresuenit āpliari. Pone caſū ī prīo dicto. xxxv.q. iij. ſcripſi. vbi priuilegiū odioſū de ꝯtrahēdo ī gradū ꝓhibito reſtringit̉. Et de deciTua. vbi decīe noualiū accreſcūt laÿcishn̄tibꝰ decīas ī feudū. In ſcd̓o pone caſum.xvj. q. ij. c. j. Et de priuile. licet. li. vj. Et concor. ad hāc regulā. xvj. q. iij. §. pōt. Si ergoius vl̓ priuilegiū odioſū ē: reſtrīget̉. eſtfauorabile amplianduꝫ ē. Si fauorabile etodioſū vt macedonianū: ampliat̉. qꝛ illi iuri renunciari pōt. ff. ad macedonianumSed ſi pater ī fi. Itē extendit̉ nonſolū adpecuniā. ſed rem aliādatā ī fraudē. ff. eo.ti. ſed Iulianus. Poſti. de p̄ſcrip. ex oſficij: querit de p̄lato preſcripſit viſitatōem nūꝙͣ fuit ꝓcuratꝰ. modo petit ꝓcuratōem.an ſit audiēdus: dicit. Preſcriptōodioſa ē: ideo vnū ſine altero acqͥri poteſt: nec tunc viſitatōni ē annexa ꝓcuratō.ſed ius ꝯmune fauorabile Io. an̄. Exten

di poteſt ſic: qꝛ que ſūt prouocatīa odiorū.vt īferre ꝯtumelias. detractōes. exerce̓ vīdictas. ſeueritas iuſticie: ſunt reſtrīgenda etamputanda. Et ſūt ꝓuocatīa fauoris amoris: vt remiſſio īiuriaꝝ. obſeqͥa impenſalargitas miſcd̓ie: ſunt ampliāda. Sic Dauid tot ꝑſecutōes īiuſtas recepiſſꝫ a ſaule: benigne remiſit. nec voluit vīdicare cuꝫpotuit. Sil̓r ī expulſiōe ſui et coniuratōnepopuli contra. Sic Ioſeph erga fr̄es:vēdiderāt: benigniſſime ſe habuit ⁊cͣ.Omnis res per quas cas ꝯtͣhitur. per eas diſſoluitur. Hec regl̓a hēt̉ indecreta. de re. iu. Et ſūt v̓ba Ioh̓. criſo. Peccatū primū ꝯmiſſū fuit feīaꝫ. vt cāꝫ initialē: viꝝ vt cāꝫ ꝯpletiuā. Et ip̄m peccatū diſſolutū fuit feminā .i. v̓ginē mariāīitiatīe: ꝯpletīe filiū eꝰ Ih̓m xp̄m. xij. q. ij. redemptor. Peccatū ītroductū fuit ſēſualia. nimis eis īherendo. ſcꝫ cibū vetitū:ip̄m peccatū diſſoluitur ſacramēta conſiſtūt ī ſenſibilibꝰ: huīliter q̄rendo ſalutēip̄a. j. q. j. multi. ibi. Sacramētū ē. Oct̄mactuale ꝯmittit̉ corde cogitatōeꝫ. ore locutōnem. oꝑe ſenſuū abuſionē. Et ip̄m remittit̉ cordis ꝯtritōꝫ. oris ꝯfeſſionē. oꝑisſatiſfactōꝫ. ſemꝑ reqͥrūt̉ ſaltī ī ꝓpoſito. depe. di. iij. penitētia cogit. Et ẜm petꝝ de tarātaſia. Sicut ſufficiēter pct̄m mortalemittit̉. ſola volūtatis ꝯplacētia. xv. q. j.ē: ita ſufficiēter diſſoluit̉ ſeu diſſolui pōt deteſtatōꝫ ſolā volūtatis: dr̄ dolor ītellectual̓ abſqꝫ ſēſuali dolore: de hoc īfra ī. iij.te. Itē excōīcatō ſolo v̓bo poteſt fieri: etabſolutō ab ea. regulā iſtā vt arguit Io.Poſſeſſor male fidei vllo tempore non p̄ſcribit. Pone caſuꝫ. xxxiiij. q. ij.Si virgo. Et de p̄ſcrip. c. vlt̄. Et hec regulavera eſt ẜm leges ī preſcriptōe. x. vel. xx. ānoꝝ. C. de preſcrip. lon. tempo. auten. malefidei. In preſcriptōne autem. xxx. vel. xl. ānorum non reqͥritur bona fides. xvj. q. iij.§. pōt. de preſcrip. vigilāti. Itē etiā ſcd̓m leges ī preſcriptōe. x. vel. xx. ānoꝝ ſufficiebat̉bonā fideꝫ ab īitio agnouiſſe. vt ī p̄dicto. §.pōt. xvj. q. iij. ſꝫ ẜm canōes ī p̄ſcriptōe etiaꝫ lōgi tꝑis reqͥrit̉ bona fides. Et nōſolumab īitio p̄ſcpͥtōis: ſꝫ ī qͣlibꝫ ꝑte p̄ſcriptōisdꝫ p̄ſcribēs agͦſce̓ bonā fidē vt hic. Et qꝛ leges non dedignant̉ ſacros canones imitariī his que ſūt ꝯtrarie eis. ꝑtinentibꝰ ad forūcōſcīe: ideo ille leges ſūt correcte decretal̓de p̄ſcrip. ca. vlt̓. ſtatur ī hoc iuri canonico. Sed vtꝝ papa poſſit tollere leges quoad vtrūqꝫ foꝝ: ſūt opi. ꝯtͣ. Sꝫ dicit Io.an. vbi papa hēt tꝑalē iuriſdictōeꝫpōt tollere leges ad foꝝ ciuile: niſi ī his īquibus pertit̉ ꝑiculū anime: poteſtates