TitulusUiceſimus

melior ē conditō poſſidentis acqͥſitū ꝑ ludū.ꝙͣ ꝑdentis: ꝙͣuis .n. ioh̓. ī glo. ibi dicat ꝙ poſſit repeti; ⁊ ꝑ cōſeq̄ns debet reſtitui ꝑdenti.hoc habꝫ locū ī locis vbi viuit̉ legibꝰ imꝑialibꝰ hoc mādātibꝰ .ſ. d̓ reſti. vt. ff. de alle. l.ult̓. q̄ non ſint in hoc abrogate. ſꝫ ſeruenturNam al̓r potius ē pauꝑibus eroganduꝫ. vitn̄ de ludo plene infra. in. ij. parte.n argumentū trahi nequaunt. q̄ ꝓpter neceſſitatē aliqn̄ ſunt conceſſa.Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. Que ꝓpterPone caſū. di. lv. c. j. vbi ꝓpter neceſſitateꝫmīſtroruꝫ: ꝑmiſſum fuit aſſumi monachosad ꝑrochiales eccl̓as. Ceſſante ergo hac neceſſitate. in argumentum illud trahi non debet. C. de ſacro. ſanc. ec. l. an̄pnl̓t. Et cōcor.ad hanc regulā illā infra. Que a iure. Et illa alia. Qd̓ alicui. Nec ſuꝑfluit hec ad illasqꝛ ille loquunt̉ de his q̄ ꝯcedūt̉ ob fauoremvel gratiaꝫ: hec autem in eo ꝙ concedit̉ obtꝑis neceſſitatē. Et dicit ī argumentuꝫ. q. d.iuriſta vel arguēs. Nō debet argue̓ de eo qd̓interdū ex ncc̄itate conceſſum ē: quia argumenta de ſil̓ibus ad penitus ſil̓ia procedūtſed inter tempus neceſſitatis ⁊ non neceſſitatis non ē ſimilitudo. vnde non procedit argumentatō. Et ꝯcor. ad hāc regulaꝫ. xxxv.q. j. c. j. ꝑ quod exemplificare potes. Nam aprincipio generis humani licite contraxitfrat̓ cū ſorore: qꝛ ex neceſſitate id faciebat.hodie aūt creuit genus humanū ⁊ ſublata ēneceſſitas. ⁊ ideo nō licite ꝯtrahit̉ īfra quartū gradū: de conſang. ⁊ affi. non debet. C. depa. qͥ fi. diſ. l. j. ⁊. ij. vbi ꝓpter neceſſitatem famis licet filiū diſtrahe: quod al̓s non licet.¶ Et nota ex hac regl̓a illud generale: ꝙ ceſſāte cā ceſſat effectus. de iureiurā. ⁊ ſi Xp̄c.Et de peni. ⁊ re. cuꝫ infirmitas: lxj. di. §. hisomnibus. Ceſſante igitur neceſſitate ꝓpterquā diſpenſatū eſt: ceſſat diſpenſatō. j. q. vijQuod pro remedio. Quod veꝝ eſt circa facienda. nō circa facta. vt ibi notat̉. Et hoc etiam verum. vbi vtilitas ſuccedit loco neceſſitatis: ſicut eſt de mōachis ordinādis. xvj.q. j. ſunt nonnulli Io. an. Sed queritur. anceſſante cauſa alicuius ꝓhibitōnis vel ordinatōnis eccl̓aſtice: ceſſꝫ ip̄a conſtitutio? Etvidet̉ ꝙ ſic. Dicit .n. Gracianus. ꝙ prohibitōnes eccl̓iaſtice ꝓprias habent cauſas. quibus ceſſantibꝰ ceſſant ⁊ ip̄e. diſ. lx. §. his oībus. Ubi etiā ponit exēplū Ambroſij electiī archiep̄m ante baptiſmū contra ꝓhibitionem eccl̓e: ar. contra. xix. q. ij. due ſūt. SoDicit glo. ꝙ bono modo ſic poteſt expōi iſtd̓ꝙ ceſſante cauſa ceſſꝫ conſtitutio .i. quandoceſſat actu ⁊ exemplo. ita ꝙ non poſſit trahi in ꝑniciem exēpli. Uel dic ꝙ ceſſat conſtitutō circa illā ꝑſonā ceſſāte cauſa. vt .ſ. poſſit diſpenſare ſecū. Uel dic ꝙ qn̄ om̄is cauſa

ceſſat impulſiua finalis efficiens ⁊ occaſionalis. tunc ceſſat conſtitutō. ¶ Iſtus extēdipoteſt ad om̄s diſpenſatōes: qꝛ ſi diſpenſat̉ī aliquo aliquando ꝓpter aliquā ncc̄itatemnō inde trahi pōt exemplū. Sic ⁊ dauid propter nccͣitatē famis comedit panes ꝓpoſitōnis. qd̓ al̓s non licuit. ſic in nccͣitate vetulabaptizat que al̓s male face̓t. Infirmus nōieiunus coīcat. qui al̓s peccaret. Confeſſorin neceſſitate .ſ. articulo mortis abſoluit aboībꝰ caſibꝰ ⁊ ſententijs: q̄ al̓s non poſſet.Ꝙ non eſt licitum in lege neceſſitas licitū facit. Hec regula habet̉ in decre. de re. iu. ⁊ ſunt v̓ba Gede. Et addit in textu exemplū. Nā ſabbatū cuſtodiri p̄ceptuꝫeſt. machabei tn̄ ī ſabbato ſine culpa pugͣniSic ⁊ hodie: ſi qͥs fregerit ieiuniū egrotꝰ reus voti non habet̉. hec ibi. Et ſicut de ieiunio ex voto: ita de ieiunio eccl̓e. Et idē ſi comedat carnes ī. lx. ſicut olī ī be. teſta. licuitī ſabbato pugͣre in ncc̄itate. ⁊ circūcide̓: itahodie in dn̄icis diebꝰ ⁊ feſtiuis in nccͣitate lcet pugnare. xxiij. q. vlt̄. ſi nulla. Ac etiā timore inimicoꝝ ſuꝑueniētiū. remoue̓ ⁊ ferread locū tutū victualia ⁊ ſuppellectilia. ⁊ cācuſtodiendi īfirmū. vl̓ alia vrgēte cā dimittere auditōeꝫ miſſe: ⁊ ſic de alijs p̄ceptis poſitiuis. Secus de p̄ceptis diuinis: qꝛ ꝓpternullam neceſſitatem licꝫ p̄terire. puta ꝑiurare. adulterare ⁊ hmōi ne occidatur. ¶ Necē hoc contra quod dictū eſt de violatōe ſabbati vel domīce. quia ſanctificatio vel obſeruatio feſti. ꝙͣtum ad determinatōem dierū.huius vel illius: eſt p̄ceptū eccl̓e ſeu poſitiuum. Sꝫ ī generali ꝙ vacet̉ deo aliquo tꝑeeſt de iure diuino. Itē non ē contra ꝙ in neceſſitate licꝫ furari. qꝛ illud ꝓprie non eſt furari. qm̄ in neceſſitate .ſ. extrema. cuꝫ aliterſubueniri nō pōt. oīa ſūt ꝯīa. di. xlvij. ſicuthi. Unde nec furtū eſt ꝙͣtum ad illud ꝙ proſua extrema neceſſitate accipit: etiaꝫ ẜm leges. Ad hoc facit textꝰ graciani. j. q. j. r̄miſſionē. §. ſꝫ notādū. Neceſſitas non hꝫ legemſꝫ ip̄a ſibi facit legem. Sꝫ tamē religioſus īcaſu extreme neceſſitatis .i. mortis. ſine licētia curati daret ſacramēta coīonis vl̓ extreme vnctōis nō euāderet peccatū ⁊ excoīcatōnem cle. de priuil̓. religioſi in cle. Illa .n.non ſunt tante neceſſitatis. vt baptiſmus.toto nō eſt dubiū partemꝯtīeri. Pone exēpla q̄ habent̉ ī regula plusſꝑ. et ꝓſeque̓ ẜm ea q̄ ibi nota. Concor. xiiij.q. v̓. pēale. Ubi ſub noīe furti quod poniturpro toto .i. oī illicita vſurpatōne rei aliene.ꝓhibet̉ vſura. rapina: ⁊ omnis alia vſurpatō. Et. xxxij. q. iiij. Aeretrices. Et de pe. diſ.j. §. hoc idem Io. an. ¶ Extēdi pōt ad multaEt primo deus eſt totale ⁊ vniuerſale bonū