Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
466
Einzelbild herunterladen
 

DecimuſnonusTitulus

preſcriptionem. dn̄t de hoc facere fidem. Sib̓o allegāt vtrūqꝫ. tūc ſi priuilegiū ad plenū ſuffitiat. ſed tm̄ cauſam p̄beat p̄ſcribēdi:tenent̉ p̄ſcriptōem ꝓbare. et ꝓbatōne pendēte turbētur. Quod ſi allegāt nec exhibēt. ſaltem tale priuilegiū qd̓ cauſā p̄ſcribēdi det: dÿoceſani vtunt̉ iure ſuo. extͣ. de priuil̓. ꝑſone. li. vj. Eccleſia exēpta. etiā monachi vel canonici ꝯuerſi et ꝑpetuo obligati: intelligūtur exempti. Non aūt preſbiterqui ꝑrochianorū curā habet. quo ad ea quead ip̄am curā ꝑtinent. nec ip̄i ꝑrochiani. extra. de priuil̓. exemptōem. li. vj. Si eximātur canonici alicuius eccl̓ie. non ꝓpter hocſunt exempti clerici. ſed bene ecōuerſo. Sꝫip̄a eccl̓ia eſt ꝓpter hoc exempta vt in dicto. c. Et monaſteriū. ſiue hꝰ locum exemptū. intelligi debet de ip̄o ꝙͣ de cimiterio. de domibꝰ monaſterij. teatris. ortis. areisque ſūt iuxta eccl̓iam. ar. xij. q. j. neceſſaria.et. c. nulla. Legatus de latere ẜm Ber. bene p̄t ꝯgnoſcere de cauſis ꝯtra exemptos. qꝛpriuilegia eximūt a pt̄ate ep̄oꝝ et hꝰ. ſedpape vel legatoꝝ. no. hoc extra. de offi. lega.tranſlatōnem. Monaſteria monialiū etiamſi ſint exempta debent ſingulis annis ordinariuꝫ viſitari. vt de ſta. mo. attendentes. inclemē. Exempti quātumcūqꝫ gaubeāt libertate. nihilominus pn̄t ꝯueniri corā ordinarijs. rōne delicti ſiue ꝯtractus. aut de re decōtra eos agitur. niſi delictū ſit ꝯmiſſum inloco exempto. vel ꝯtractus ibi ſit factus. velibi ſit ip̄a res litigioſa. Item non pn̄t ꝯueniri vbi domicilium hn̄t. ſi alubi deliqueruntvel ꝯtraxerūt. vel res ꝯſiſtit. nec etiam pn̄tdÿoceſani illoꝝ locoꝝ vbi domiciliū habentremittere exemptos. ſi ꝯueniātur ad locumvbi deliquerunt. vel ꝯtraxerūt. vel res ꝯſiſtitextra. de priuil̓. volētes. li. vj. Saluis que dicūtur infra. Et ꝓpter hoc eſt ſcienduꝫ. quidam ſunt priuilegiati. ita nec ratōne delicti vel cōtractus poſſunt ꝯueniri. vt p̄dicatores. minores. et ciſterciēſes. Exemptipn̄t cōſtruere oratoria vel capellas vel locain locis exemptis. ſine licentia dioceſano. Nec etiam ſic ꝯſtructis. tꝑe interdicti incaſibꝰ expreſſis celebrare. vel facere celebrari. al̓s ordinarios ꝯpeſcātur. Etſi ꝓpterhoc ꝯſeruatores eoꝝ ferrent ſnīas ꝯtra ordinarios: valeret. extra. de priuil̓. aucͣte.li. vj. In locis aūt exemptis non poſſuntdicta facere niſi de licentia vel priuilegio. vtin dicto. c. auctoritate. Et vt oſtendit Gr̄anus. xxv. q. j. §. vlt. Sacroſancta romana eccleſia ius et aucͣtoritatem ſacris canonibusimꝑtit. ſed non eis alligat̉. Sꝫ ſicut xp̄c quilegem dedit ip̄am legē carnaliter impleuit.patet in circunciſione et alijs. Poſtea v̓o vtſe dn̄m legis oſtenderet. cōtra legis lr̄am le-

proſum mundauit. Unde in euāgelio dicit̉. erat docens tanꝙͣ pt̄atem hn̄s .i. tanꝙͣ dn̄slegis. addens moralibꝰ ea que deerāt ad ꝑfectionē. vmbrā figuraliū in lucē ſpūalis intelligētie ꝯmutans. non tanꝙͣ ſcribe eorū. quilegis lr̄a aſtricti. audebant aliquid addere vel mutare. Sic et ſūme ſedis pontificescanonibꝰ a ſe ſiue ab alijs ſua aucͣte ꝯditis.reuerentiā exhibēt. et eis ſe humiliādo ip̄oscuſtodiūt. vt ab alijs obſeruādos ip̄os exhibeant. Nōnunꝙͣ d̓o ſeu iubēdo ſeu diffiniēdoſeu decernēdo ſeu aliter agēdo. ſe decretoruꝫdominos et ꝯditores eſſe oſtendūt. hec Gr̄anus. De iſta materia ſic pulcre dicit Greg.xxv. q. ij. De eccleſiaſticis priuilegijs hoc teneat fr̄nitas veſtra. quia ſicut noſtra defendimus. ita ſingulis quibuſqꝫ eccleſijs ſua iura ſeruamus. Nec cuilibet gr̄a fauente vltraꝙͣ meret̉ imꝑtior. nec vlli hoc quod ſui iuriseſt ambitu ſtimulante denegabo. ſed fratresmeos ꝑhonorare cupio. ſicqꝫ honore ſingulos ſubuehi volo. dūmodo ſit quod alteriiure ab altero poſſit opponi. De priuilegijs ordinis fratrum predicatorum. Capitulum ſecundum.Uia pͥo multa priuilegia ꝯceſſa ſunt a ſede apl̓ica. ordini fratꝝ predicatoꝝ. ꝯmunit̉dr̄ p̄dicatores et mīores gaudent eiſde priuilegijs. vtile ſit nos ip̄a priuilegia hr̄e. que facile reꝑiunt̉ in bullis.niſi in paucis ꝯuētibꝰ. cogitaui hec int̓ſerere. ſūmatim de ip̄is pͥuilegijs. obmiſſis hisque hn̄tur extra. de p̓uil̓. nimis iniqua. et. c.nimis praua. etiā quibuſdā que ponunt̉ iniij. ꝑte. de cenſuris. a p̄latis eccl̓iaꝝ cogi poſſumus. vt inuiti peccata nr̄a ꝯfiteamur eis. ymmo ſi vellem. poſſemus. qꝛꝓhibet̉ ſummū pontificē fr̄ibꝰ noſtris. vtpeccata ſua nulli niſi a p̄latis ipſis licentiāhabeant. alijs ꝙͣ fratribꝰ nr̄i ordinis ꝯfitendi. quā licentiā dare p̄t ſolus magiſter ordinis. Idem cogi poſſumus ab eis. quinomni tꝑe miſſas et diuina offitia celebremItem impediri ab eis poſſumus. qͥn in eccleſia nr̄a. oratoria ſeu edifitia pro nr̄is ꝑſibus. ſententiā interdicti vel excoīcatōis ferre pn̄t. Iteꝫ īpedire nos nequeūt. qͥn tꝑeinterdicti. ſeruata tn̄ interdicti forma. diuina offitia celebremus. Item non pn̄t nobisinuitis defunctoꝝ corꝑa in nr̄is cimiterijs ſepelire. vel in eccleſijs nr̄is miſſaꝝ ſolēnia celebrare. vel mortuorū qui in nr̄is locis tumulādi ſunt exequias celebrare. Item impedire non pn̄t. quin in domibꝰ nr̄is lectoresnr̄os theologia ſolēniter et publice legaturItem cogere nos nequeunt quin eos qui in