Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
440
Einzelbild herunterladen
 

DecimuſſextꝰCitulus

vt in auten. cum de appellatōne cogni. coll̓.viij. ī prin. arg. ad hoc. extͣ. de teſta. Raÿnutius. Sꝫ ſi ſine appellatōne impetrat̉ iudextūc debet ſequi cōſuetudinē delegātis. ar. at̄hoc. ff. de condic. Que cōditio. Ego credoiudex iudicabit ẜm ꝯſuetudineꝫ rei. qꝛ actorſequit̉ foꝝ rei. vt extͣ. de fo. ꝯpe. Cum ſit generale. niſi rōne ꝯtractꝰ vl̓ maleficij ſit factꝰde foro alteriꝰ. qꝛ tunc ſeruabit̉ ꝯſuetudo loci. vbi ꝯtraxit vel vbi maleficiuꝫ fecit. vt diſ.viij. Que ꝯͣ morem. Et extͣ. de for. ꝯpe. c. vlt.Addit Archidi. ſuꝑ dicto. c. Conſuetudinis.ad hāc glo. et dicit. Hugo et Lau. aſſerūt. ſi circa articulū de querit̉ ſūt dr̄ſe ꝯſuetudines actoris rei. ſequat̉ iudex rei cōſuetudineꝫ. vt dicit hic glo. niſi ī duobꝰ caſibꝰ .ſ.cum cōſuetudo actoris eſt magis ꝯſona iuri veritati: vel ſi magis inducit abſolutōnemꝙͣ ꝯdemnatōneꝫ. tunc em̄ magis debꝫ ſeqͥ qd̓cōſonat veritati negocij. iij. q. vij. Iudicet. etꝓmptiores eſſe debemꝰ ad abſoluēdū. xxxv.q. ix. veniā. Ponit etiā Archid. ibideꝫſuetudines varias attēdendas ī diuerſis negocijs. et dīc ẜm Ioh̓. Cōſuetudo loci ꝯtractꝰſeruatur ad hoc. ff. de vſur̄. l. j. et. ff. de euit̓.Si fundꝰ. Et mouet. q. talem. Pone ſitdam regio vbi eſt cōſuetudo. ꝙſi vxor p̄moriat̉ viro. maritꝰ eius lucrat̉ totā dotē. contͣhit cum qͣdam de bononia. vbi eſt cōſuetudo ī tali caſu vir lucrat̉ mediā dotē tm̄. Quero cuiꝰ conſuetudo inſpitiet̉ ī conficiēdo inſtrumento dotis. Dixit dn̄s Guido de ſue.mariti conſuetudo eſt attēdenda. hoc. ff. deiudic. l. Exigere. Sed circa hoc eſt ſcienduꝫ. conſuetudinū alia generalis alia ſpālis.Generalis ſeu generaliſſima eſt. inducit̉ appl̓o romano. ff. de legi. de quibꝰ. Specialisꝯſuetudo. alia ciuitatis. alia ꝓuincialis. aliaoppidi. alia certi p̄dij. alia certe dignitatisalia certe eccl̓ie ſeu monaſterij. alia certi hominis ſeu patriſfamil̓. alia aīalis. alia certifori. De ꝓuinciali conſuetudine ſeu ciuitatūloquit̉ littera. ff. de legi. l. Cum de cōſuetudine. extͣ. de elec. Gum eccleſia vulterana. extͣ. cenſi. Sopite. Eſt tamen differentia interprouincialem et ciuitaten̄ .ſ. quo ad ꝓbationem. ꝓuincialis eſt. qn̄ in ciuitate eiuſdeꝫuincie vſitata eſt. ff. de tribu. l. tercia. §. vlti.Alia dicitur eſſe ꝓuincialis. de iure communi ſtatutum eſt. dubitat̉ in illauincia in qua nihil eſt ſtatutum nec aliquidde iure cōmuni reꝑitur. extra. de cogna. ſpū.c. ſuꝑ. eo. Idem iuris eſt. ſi dubitet̉ de interpretatōne iuris conſuetudinarij: vt ī predictis. c. in quibus cauet̉ ſtandum eſt interpretatōni aliarum ciuitatum ꝓximarū. Siaūt de conſuetudine ciuitatis dubitetur: debet attendi qualiter ip̄a ciuitas vſitata ſit inillis de quibꝰ dubitat̉ et in ſil̓ibꝰ. ff. de legi. l.

De quibꝰ. et. l. Si de interp̄tatōne. Si auteꝫ apparet qd̓ declaret hoc dubiū. nec eſt determinatū aliquid ſuꝑ hoc in iure ꝯn̄i. tuncdebet attendi qd̓ obtinet ī circūuicinis ciuitatibꝰ coherentibꝰ. conſuetudine earundēvt ī predicto. c. ſuꝑ eo. extͣ. de conſue. Cumolim. Et ideꝫ eſt obſeruādum de cōſuetudineoppidi ſeu caſtri. C. ſit lon. cōſue. l. j.. ff.de edi. priua. l. tercia. De conſuetudine autēcerti predij loquit̉ lr̄a. extͣ. de offi. ordi. Duoſimul. Et. ix. q. iij. Conqueſtus. et extͣ. de exceſ. prela. c. ij. Et ī conſuetudine ꝓcedit̉ de ſimilibus ad ſil̓ia. extͣ. de offi. archi. Dilecto.In conſuetudine aūt certe eccleſie vel certimonaſterij. inſpicitur quid fieri conſueuit īillo monaſterio. extra. de his que fi. a prelat.ſine conſen. ca. Ga noſcit̉. et de verb. ſig. abbatē. Et etiaꝫ conſuetudo hominis ſeu pr̄iſfamil̓. et in ip̄a etiaꝫ attenditur quid facerecōſueuit. ff. qui teſta. fa. poſ. he redes palam.§. j.. ff. de re mil. l. ſemper. Eſt etiā conſuetudo animalis in ea aſpicitur quid facereconſueuit illud aīmal. vt inſtit. de reꝝ diuiſ.§. pauonum: et credo ī alijs actibus delictis. ſufficit binus actus ad ꝓbandaꝫ conſuetudinem peccābi quo ad homines aīalia. xxv. q. ij. Ita nos. Et. ff. de ẜuo corru. l.Neratius. Sicut bina ſentētia lata ſuꝑ conſuetudine. ꝯſuetudineꝫ inducit et approbat.ff. de legi. l. de ꝯſuetudine. Eſt etia cōſuetudo fori. ff. de var. et extͣor. ꝯgni. l. j. Eſt etiāꝯſuetudo corꝑis. extra. de cele. miſ. §. ꝑnicioſus. hec omnia Archid̓. De cōſuetudine quā­ .§. vj.do tollat legē p̄iudicet legi. et qn̄: notatſūmatim Peinricꝰ boych ſuꝑ. c. vlti. de cōſuetudine. Ubi primo ſciēdū. nulla cōſuetudoꝙͣtumcūqꝫ generalis vel antiqͣta. pōt p̄iudicare ſeu tollere id qd̓ eſt de lege naturali. ſeuetiam diuina. quo ad moralia p̄cepta. vt di.viij. totum. Ceremonialia at̄ p̄cepta ꝙͣtuꝫad lrāꝫ ceſſant. et ſeruari non debent: qꝛ hoceſſꝫ iudaizare. Iudicialia v̓o precepta legisdiuine. obligāt ad obſeruātiā eoꝝ. inqͣtūꝯtenta ī lege moſaÿca: ſed inꝙͣtuꝫ aſſumerent̉ conſtitutis ſeu ſtatutis ab eccl̓ia velaliqua ciuitate ẜm Tho. Et de iſtis dictū eſtſupͣ. diffuſe ī titl̓o de lege moſaÿca. Reſtatqueſtio ſolū de lege poſitiua. canonica vl̓ ciuili. prout lex poſitiua includit etiaꝫ iustium. Circa hoc igit̉ diſtinguit p̄dictꝰ Heinricus. Quia aut conſuetudo p̄cedit legem.lex ſequitur .i. conſtituit̉ poſt ip̄aꝫ: aut ecōtra lex p̄cedit cōſuetudineꝫ et ꝯſuetudo ſeqͥtur. Si igr̄ ꝯſuetudo p̄cedat legē. tūc autſuetudo eſt generalis. .ſ. totū orbeꝫ ſeruatur. aut eſt localis ſeu ꝑticularis. que .ſ. ẜuatur in vna ciuitate vel regno et non in alio.