SextumCapitulum

diſtantia. Et qꝛ iudices ad hoc int̓ hoīes ꝯſtiuūtur. vt determinet qd̓ ambiguū eſt interhomīes. cū ambiguū ſit duplex. qꝛ vel apudimplices. vel etiā apud ꝑitos ⁊ doctos. Ide otriſqꝫ ꝓuidit lex. Nā ad dubia ꝯmunia tollēda. mādauit Deut̓. xvj. vt iudices ⁊ magiſtriituerētur ꝑ ſingulas tribꝰ ad iudicādumn. Ad tollendū ſecundū dubiū .ſ. qd̓ ē apd̓ps. ſtatuit lex. vt om̄s recurrerēt ad locūcipalē a d̓o electū. in quo ſūmus ſacerdosit. qui determinaret dubia circa ceremois diuini cultus. Et ſūmus iudex ppl̓i rexiudex. qui determīaret quo ad iuditialiaut etiā nūc ꝑ appellatōem ab īferioribꝰ iucibꝰ ad ſuꝑiores cauſe deferūt̉. Un̄ Deut̓.iij. dr̄. Si difficile apud te ⁊ ambiguū iudiī ꝓſpexeris. et iudicū qui intͣ portas tuast videris verba variari: aſcēde ad locū quēgerit dn̄s deus tuus. Suſtulit etiā occaſiies iniuſti iuditij .ſ. ꝑ munera dū ait. Noncipiat munera .ſ. iudex. qꝛ mūera excecātulos ſapiētū ⁊ ꝑuertūt v̓ba iuſtoꝝ Deut̓.ij. Ꝙuis em̄ ſit poſſibile duos vel tres tes in mēdatio ꝯuenire. non tn̄ eſt facile velbabile ꝙ ꝯueniāt. et p̄cipue ſi eoꝝ teſtimoia nō vacillent. nec al̓s ſint ſuſpecti. Et adoc ꝙ defacili teſtes a veritate non declinaēt. inſtituit lex vt diligētiſſime exami narēur̄. et iō accipit̉ teſtimoniū eoꝝ tanꝙͣ veꝝ.lā in negocijs humanis ẜm ph̓m nō p̄t haeri ꝓbatio demōſtratiua et infallibilis. ſedifficit ꝯiecturalis ꝓbabilitas. ẜm ꝙ rectoruadet. Etiam lex inſtituit certas penas proertis delictis vt infra dicetur. ¶ Circa resb̓o poſſeſſas optimū eſt ẜm ph̓m in ſecundopolli. ꝙ poſſeſſiones ſint diſtincte. et vſus ſitꝑtim ꝯmunis. ꝑtim ꝑ volūtatē poſſeſſorummunicet̉. Et hec tria fuer̄t in lege ſtatuta.¶Primo em̄ ip̄e poſſeſſiones erant diuiſe ꝑſingl̓os. Dr̄ em̄ Nume. xxxiiij. Ego dedi vobis terrā quā ſorte diuidetis vob̓. Et quia ꝑpoſſeſſionū irregularitatē plures ciuitatesbeſtruunt̉ vt dicit ph̓s in ſecūdo polli. ideocirca poſſeſſiōes regulādas triplex remediūex inſtituit. Unū .ſ. vt ẜm numeꝝ hoīm diuiderētur equal̓r. Un̄ dr̄ Nume. xxxiiij. Pluribꝰ dabitis latiorē. ⁊ pautioribꝰ āguſtiorē.Aliud r̄mediū fuit. vt poſſeſſiōes in ꝑpetuūlo alienarent̉. ſꝫ certo tꝑe redirent ad ſuospſtinos poſſeſſores. vt .ſ. n̄ cōfūderent̉ ſortespoſſeſſionū. Sic gͦ ꝯceſſit lex. vt neceſſitatibus occurrētibꝰ poſſēt ſibi hoīes ꝓuidere. ꝙad certū tp̄s alienari poſſent. Sꝫ ne ꝯfūderētur ſortes tribuū: in iubileo ſaltem oportebat ꝙ reuerterent̉ ad pͥores poſſeſſores. Excipiebatur domus vrbane. qꝛ in ꝑpetuū poterat vendi. Et rō eſt. qꝛ nō erāt domus itaſorte diſtincte vt poſſeſſiones. Tertiū remebiū erat ad tollendum huiuſmodi ꝯfuſioneꝫ

vt ꝓximi ſuccederent morientibꝰ. Et primo FLquideꝫ gradu filius. ſecūdo filia. tertio fr̄es.quarto patrui. quinto quicūqꝫ ꝓpīqui. Et addiſtinctōem ſortiū ꝯẜuandā vlterius lex ſtatuit. vt mulieres q̄ ſūt heredes. nuberēt hoībus ſue tribꝰ. vt hr̄ Nume. xxxvj. Nō aūt ſtatuit lex. ꝙ mulieres ſuccederēt in bonis paternis. niſi in defectu maſculoꝝ. Tūc at̄ fuitneceſſariū vt ml̓ieres ſuccederēt in ꝯſolatōꝫpr̄is. cui fuiſſet graue. ꝙ ad extraneos hereditas d̓uolueret̉. ſꝫ (vt dictū eſt) nō poterātnubere niſi in tribu ſua. ¶ Secūdo ſtatuitlex. vt ꝙͣtum ad aliqͣ vſus reꝝ eſſet ꝯmunis.Et pͥmo ꝙͣtū ad curā. Preceptū ē em̄ Deut̓.xxij. nō videbis ouē et bouē fr̄is tui errantē⁊ p̄teribis. ſꝫ reduces fr̄i et ſic de alijs. Secūdo ꝙͣtum ad fructū. ꝯcedebat̉ em̄ ꝯueniēterꝙͣtum ad oēs. vt ingreſſus in vineam amicipoſſet ꝯmedere licite. nō aūt extra ferre. Intendebat em̄ lex aſſue face̓ hoīes vt ſibinuicēdefacili ſua ꝯmunicarēt. Nō autē eſt defaciliſuoꝝ ꝯmunicatiuꝰ. qui nō ſuſtinꝫ ꝙ ꝓximusmodicuꝫ quid de ſuo accipiat. abſqꝫ magnodetrimēto. Secus aūt cū magno damno. Etiō ꝓhibebat lex extra portare. ſꝫ nō in vineaꝯmede̓. Ꝙͣtum aūt ad pauꝑes mādabat lexvt relinq̄rent̉ manipuli obliti. et racemi remanētes ip̄is. vt pꝫ Leuit̉. xix. ¶ Tertio ſtatuit lex ꝯmunicatōnem factā ꝑ eos qui ſuntdn̄i reꝝ. Et vnā quidē ꝯmunicatōnem puregratuitā vn̄ dr̄ Deut̉. xiiij. Anno tertio ſeparabis aliā d̓cimā. veniētqꝫ leuites ⁊ ꝑegrinus et pupillus et vidua et ꝯmedēt ⁊ ſaturabunt̉. Aliam v̓o ꝯmunicatōem cū recōpenſatione vtilitatis. ſicut ꝑ emptōem. vēditōꝫ.locatōem. mutuū. depoſitū. De quibꝰ om̄ibꝰinueniunt̉ ordinatōes in lege. Intētio legiserat vt ſibinuicē hoīes in neceſſitatibꝰ de facili ſubuenirent. qꝛ hoc eſt maxime amicitiefomentū. Et hāc facilitatē ſubueniēdi nōſolū ſtatuit in his que gratis et abſolute donātur. ſꝫ etiam in his que mutuo ꝯcedūtur. qꝛhꝰ ſubuētio frequētior ē ⁊ pluribꝰ neceſſariaDuiuſmōi aūt ſubuentōnis facultatē multiplicit̓ īſtituit. Primo quidē vt faciles ſe p̄berēt ad mutuū exhibenduꝫ. et ne a tali retraherēt ſe anno remiſſionis appropinquantevt habetur Deūt̉. xv. Secūdo ne eū cui mutuum cōcederent: grauarent. vel vſuras. veletiam aliqͣ pignora omnino vite neceſſariaaccipiendo. Etſi accepta fuerint ꝙ ſtatim reſtituerētur. Dicitur etiam Deūt̉. xxiij. Nonfenerabis fratri tuo ad vſuraꝫ. Et. xxiiij. Nōaccipies loco pignoris inferiorē ⁊ ſuperiorem molam. quia animā ſuam appoſuit tibiEt Exo. xxij. dicitur. Si pignꝰ a ꝓximo tuoacceperis veſtimentum. ante ſolis occaſuꝫreddes eis. Tertō vt n̄ īportune exigerēt. vtdr̄ exo. xxij. Si pecuniā mutuo dederis ppl̓o