TitulusDecimuſquartus
ad quādam ꝯſecratōnem. per quā .ſ. deputabātur quodāmodo ad cultū dei. Cultus aūtdei generalit̓ ꝑtinet ad totū ppl̓m. ſꝫ ſpāliterꝑtinet ad ſacerdotes ⁊ leuitas qui erāt cultꝰdiuini miniſtri. Un̄ in ſacramētis veteris legis. quedā ꝑtinebāt ꝯmuniter ad totū ppl̓m.quedam ſpāliter ad mīſtros. et circa vtroſqꝫtria erāt neceſſaria. Quoꝝ primū ē inſtitutio in ſtatu colendi deū. et hec inſtitutō ꝙͣtūad om̄es fiebat ꝑ circūciſionē. ſine qͣ nullusadmittebat̉ ad aliqͥd legaliū. ꝙͣtum v̓o ad ſacerdotes. ꝑ ſacerdotū ꝯſecratōem. Secundorequirebat̉ vſus eoꝝ que ꝑtinent ad diuinūcultū. et ſic ꝙͣtum ad ppl̓m erat eſus paſcal̓ꝯuiuij. ad quē nullus incircūciſus admittebatur. vt patet Exo. xij. et ꝙͣtum ad ſacerdotes oblato victimaꝝ et eſus panū ꝓpoſitōis.⁊ alioꝝ q̄ erāt ſacerdotū vſibꝰ deputata. Tertio requirebat̉ remotio eoꝝ ꝑ que aliqͥ impediebātur a cultu diuino .ſ. īmunditiaꝝ. etſic ꝙͣtum ad ppl̓m erāt inſtitute quedā purificatōnes a quibuſdā exterioribꝰ īmūditijset etiā expiatōes a pct̄is. ꝙͣtū ad ſacerdoteset leuitas. erāt inſtituta ablutō manuū ⁊ pedum et raſio piloꝝ. et hec om̄ia habebant ⁊rōnabiles cauſas lr̄ales. ẜm ꝙ ordīabāt̉ adcultū dei ꝓ illo tꝑe. et figurales ẜm qd̓ ordinabātur ad figurādum xp̄m. Et ad hoc pōtinduci illd̓ pͣs. Gn̄dictus es dn̄e. doce me iuſtificatōnes tuas. Illa peteris legis p̄ceptaoīa. ꝙͣuis poſſint dici iuſtificatōnes. qͣi quedā executones iuſticie. ex ſe vel ex inſtitutōediuina: p̄cipue tn̄ illa ſacr̄a pn̄t dici iuſtificationes. nō quia ex ſe iuſtificarēt. ſꝫ ex fideet deuotōne vtentiū. etiā qꝛ diſponebant adxp̄m iuſtificātem. et figurabāt ꝑmaxime ſacramēta eccl̓ie q̄ vere iuſtificāt. vt cōtentīagr̄e. Sꝫ qūo iſta figurent et debitū vſū ip̄oꝝſacramētoꝝ obſcurū eſt. et iō petendū a dn̄ovt doceat ẜm illud. bn̄dictus es dn̄e doce ⁊cͣ.Et ẜm Tho. vbi ſupͣ. circūciſioni correſpondet baptiſmus. et figurat̉ ꝑ ip̄am. Un̄ apl̓usad colo. ij. Circūciſi eſtis in circūciſione dn̄inr̄i ih̓u xp̄i. cōſepulti in baptiſmo. Cōuiuioagni paſcalis correſpōdet ī noua lege ſacr̄meukariſtie. Purificatōnibꝰ om̄ibꝰ veteris legis correſpōdet in noua lege ſacr̄m pnīe. Cōſecratōni pontificū correſpōdet ſacr̄ni ordinis. Ar̄imoniū fuit ī peteri lege ꝓut ē ī offitiū nature. non ꝓut eſt ſacr̄m eccl̓ie: ſignificans ꝯiūctōnem xp̄i ⁊ eccl̓ie. quę nōdū eratfacta. Sacr̄m aūt ꝯfirmatōnis. non habuitfigurā ſeu corrn̄dens ſacr̄m in veteri lege. eoꝙ eſt ſacr̄m plenitudinis gr̄e. que nōdū eratdata .ſ. in plenitudine illa. Et ſimiliter ſacr̄mextreme vnctōnis. quia ꝑ ip̄m fit quedā immediata preꝑatio ad introitū gl̓ie. ſed eiusaditus nondū patebat in veteri lege. De hisergo quatuor generibꝰ ſacramētoꝝ veteris
legis videnduꝫ .ſ. circūciſione. agno paſcali.purificatōibꝰ. et vnctione ſacerdotū. In hisem̄ figurātur ſacr̄a eccl̓ie et qūo ſint ſumenda. Petendū gͦ vt doceat dn̄s iſta. quibꝰ ẜuatis iuſtificemur. Bn̄dictꝰ es dn̄e doce me iuſtificatōnes tuas. Et primo de circūciſione.Circūciſio primumᵐ. §. vj.ſacr̄m veteris legis ē hn̄s principium nō exmoyſe .i. ī lege ſua. ſꝫ ex pr̄ibꝰ inquit xp̄c Ivij. Habuit em̄ principiū in abrahā cui deꝰhoc primo mādauit. vt pꝫ Gen̄. xvij. vbi dic̄dn̄s abrahe. Circūcidet̉ in vob̓ om̄e maſculinū ⁊ circūcidetis carneꝫ p̄putij vr̄i. Maſculꝰcuius preputij caro circūciſa nō fuerit. delebo illa de ppl̓o ſuo .i. de cetu ſct̄oꝝ. qꝛ pactūmeū irritū fecit .ſ. adā in ꝑadiſo trāſgrediēdo mādatū dei. ꝓpter quā trāſgreſſionē tͣducit̉ ꝑ generatōem in oēs pct̄m originale. qd̓niſi tollat̉ priuat aīam gl̓ia dei. vt exponitBeda. Ad tollendū igit̉ pct̄m originale fuitinſtituta circūciſio. Un̄ greg. Qd̓ apud nosbꝫ aqͣ baptiſmatis. hoc apd̓ veteres egit velꝓ ꝑuulis ſola fides. vel ꝓ maioribꝰ v̓tus ſacrificij. vel ꝓ his qui de abrahā ſtirpe ꝓdier̄tmiſteriū circūciſionis. de ꝯſe. di. v. qd̓ apud.Scienduꝫ tn̄ ẜm Tho. in tertia ꝑte. ꝙ nō eomō circūciſio tollebat pct̄m origīale ſic̄ mōbaptiſmus. nā circūciſio ꝓteſtatīe n̄ cātiue.Tollebat̉ gͦ originale ꝑ fidē ꝑentū. cꝰ ꝓteſtatio erat illa circūciſio. ita ꝙ eſſet cā ſine qͣ n̄tollebat̉. Sꝫ baptiſmus ē cauſa qͣ tollit̉ originale. qꝛ ē ꝯtentiuus gr̄e et iuſtificatiuus.¶ Triplex aūt eſt rō iuſtificatōnis circūciſionis ob fidei ꝓteſtatōem. ob ꝯcupīe debilitatē. ob nr̄e purgatōis figuratōem. ¶ Prima gͦ rō circūciſionis ẜm Tho. vbi ſupͣ. q̄ ēprīcipalis et lr̄alis. fuit ad ꝓteſtatōem vniꝰdei. qꝛ abraham fuit primꝰ qͥ ſe ab infidelibꝰſeꝑauit. exiēs de domo ſua ⁊ ꝯgnatōe ſua. etiō ip̄e primus circūciſionē accepit. Et hanccām aſſigͣt apl̓s ad Ro. iiij. dicēs. Signū accepit circūciſionis ſigͣculū iuſticie fidei q̄ eſtin p̄putio. qꝛ .ſ. in hoc legit̉ fides abrahe reputata ad iuſticiaꝫ. qꝛ in ſpe ꝯͣ ſpem crediditi. ꝯͣ ſpem nature in ſpem gr̄e. vt fie̓t pr̄ multaꝝ gentiū. cū ip̄e eēt ſenex ⁊ vxor ſua anꝰ etſteril̓. Et vt hec ꝓteſtatō ⁊ mutatō fidei abrahe firmaret̉ in cordibꝰ iudeoꝝ. iō acceperūtſignū in carne ſua cꝰ obliuiſci n̄ poſſent. Un̄Gen̄. xvij. dr̄. Erit pactuꝫ meū in carne vr̄ain fedus eternū. Et Gr̄anus di. ꝙ abrahā accepit circūciſionē in ſignū iuſticie. n̄ in cāmiuſtificatōis. de pe. di. j. ¶ Secūda rō circūciſionis potuit eſſe ad debilitatōem ꝯcupīe.q̄ maxime manifeſtat̉ in illo membro. qd̓ ēinſtrumentū generationis. et eo tꝑe decensfuit dari ſignū in ꝯcupiſcētie debilitatōeꝫ. qͦmagis vigebat in hoībꝰ ip̄a ꝯcupīa. incipiētibꝰ hoībꝰ declīare ꝓpter inordinatōem eiꝰ ad