Titulus.xiiij.
abſtinēdū. Ad col̓. iij. Nolite mētiri inuicēet aliqn̄ qͥs mētit̉ ꝓ ſalute alioꝝ. Sꝫ dr̄ iobxiij. Deus non indiget nr̄o mēdacio. Aliqn̄ex falſa hūilitate: dicēs aliqd̓ malū de ſe qd̓nō ē vel negās bonū qd̓ in eſſe ſcit. De qͥbꝰaugꝰ. Incauti ſūt hūiles qui mēdacio ſe illaqueāt. xxij. q. ij. Aliqn̄ ex ve̓cūdie leuitate. Vt cū quis credit veꝝ dice̓ ⁊ dicit falſū.poſtea aduertens verecundat̉ illud retͣctare. Aliqn̄ iſtud poſſet eſſe mortale. eccleſiaſtici. iiij. Nō ꝯtradicas verbo veritatis vllomō. Aliqn̄ ex vtilitate. vt .ſ. aliquis ꝯſequatur vel malū euitet. Iſaie. xxviij. Poſuimꝰmēdacium ſpem noſtrā. ⁊ mēdacio ꝓtecti ſumus. Aliqn̄ ꝓpter comodum alterius. Eccͣiiiij. Non accipias faciem contra faciē tuaꝫnec aduerſus animā tuam mēdacium. Aliquādo ꝓpt̓ ludū qd̓ ⁊ peccatū ē ſcd̓m Augꝰ.Ab omni ergo mēdacio cauēdum ē. ẜm illud ÿſido. Omne genꝰ mēdacij ſūmoꝑe fugenec caſu nec ſtudio loqͣris falſum. xxij. q. ij.Nō loqͣris. ¶ Quarto ꝑ murmuratōꝫ. Freqͣnter ſubditi murmurāt de p̄latis. conquerētes de eis ꝙ male tractant ⁊ gubernāt eos. Sꝫ vt dicitur ſapiētie primo. Cuſtoditevos a murmuratōne que nihil prodeſt. īmomultū nocꝫ. qꝛ ꝯturbat totū collegiū: ⁊ īducit alios ad ſil̓ia .j. coꝝ. x. Nec murmuraueritis ſicut qͥdā eoꝝ murmurauerūt: ⁊ a ſerpētibus ꝑierunt. diſ. xc. Alienus ſit a fratꝝvnitate qui murmurauerit ⁊cͣ. Maria ſororaaron quia murmurauit contra oÿſen: ꝑcuſſa ē lepra. De his vicijs .ſ. detractōe. contūelia. mēdacio ⁊ murmuratōe. diffuſe habes infra in ſecūda parte.¶ Nonū p̄ceptū ē. Nō ꝯ/ §. jcupiſces rē ꝓximi tui ⁊cͣ. exo. xx. Poſt p̄cepta qͥbꝰ ꝓhibent̉ exp̄ſſe peccata oris ⁊ oꝑisponūt̉ ea que ꝓhibēt pct̄a cordis: cōcupīaꝫſ. ſeu deſideriū. Iſta em̄ ē drīa (vt dictū ē ſupra) inter legē diuinā ⁊ hūanā: qꝛ humanaſolū iudicat de pct̄is oris ⁊ oꝑis. nō aūt depct̄is cordis. Lex aūt diuina iudicat de occl̓tis cordis pct̄is. ⁊ on̄dit ea eē puniēda. Criſoꝰ. Deꝰ nō ex oꝑbꝰ tm̄ iudicat ſꝫ ex cogitatōibus ⁊ ex corde. xxij. q. v. Iuramēti. Etratō vt dicitur. jͣ. regū. xvj. quia homīes vident que foris apparēt. deus auteꝫ intueturcor. Cū etiā dicit̉. ꝙ lex vetus cohibꝫ manūnō aīaꝫ vt noua: non ſic intelligendum eſtquaſi lex vetꝰ n̄ ꝓhibeat pct̄a cordis. qꝛ huiꝰꝯtrariū apparet in iſto p̄cepto. ſꝫ iō dicit̉ cohibe̓ manū nō aīaꝫ. qꝛ non puniebat penatꝑali ſeu corꝑali pct̄a cordis ⁊ malas cōcupiſcētias. ſicut pct̄a oꝑis ꝓhibita ꝑ p̄cedentia p̄cepta. Et vt dicit augꝰ. Bona ē lex ſcꝫiſta que dū ꝯcupīaꝫ ꝓhibet oē malū ꝓhibet.extra. d̓ conſti. nā concupiſcētiā. Concupīaem̄ mali. ē radix omnis mali ⁊ principium.
Niſi em̄ quis concupiſceret malum non faceret. Vnde Math. xv. Ex corde exeunt cogitatōnes. homicidia. adulteria ⁊cͣ. Et hec ſūtq̄ coinquināt hoīeꝫ. Et ꝙͣtuꝫ ad concupiſcētiā reꝝ d̓ qua hic dicit̉. nō ꝯcupiſces rē ⁊cͣ.dicit pͣs. Rapinas nolite concupiſce̓: diuitie ſi affluāt: nolite cor appone̓. ¶ Propter (qͣtuor aūt rōes debꝫ qͥs abſtine̓ ab iſta ꝯcupiſcētia. ẜm tho. ī tͣctatu de decē preceptis.Propter coijcupiſcentie infinitatem.Propter inquietudinis anxietatem.Propter iuſticie contrarietatem.Propter ſubſtantie inutilitatem.¶ Ꝙtū ad pͥmū ſciēdū ꝙ cupiditas ſeu ꝯcu olpiſcīa hꝫ qͣndā infinitatē. Quilibꝫ at̄ ſapiēsdꝫ intēde̓ finē aliquē ī ſuo facto. Nullꝰ eī dꝫire ꝑ viā infinitā. Concupīa aūt reꝝ ē infinita. Un̄ dicit̉ eccͣs. v. Auarꝰ nō implet̉ pecunia. Et ambroꝰ. Nec finis nec ſatietas vnꝙͣ aderit cupiditati. di. xlvij. ſic̄ hi. Et ÿſa. v.dicit̉. Ue qͥ ꝯiūgitis domū ad domū ⁊ agruꝫagro copulatis ⁊cͣ. q. d. Nūꝙͣ poteſtis fineꝫpone̓ veſtre concupīe reꝝ. Rō huiꝰ ē: qꝛ corhūanū ē factū ad recipiēdū deū ꝑ gratiaꝫ. ⁊poſtea ꝑ gl̓aꝫ. Et iō qͥcqͥd hēat minꝰ deo. nōpōt finire deſideriū eꝰ. Ip̄e em̄ maior eſt oīre. pͣs. Qui .ſ. deꝰ replet ī bonis deſideriū tuum. ¶ Scd̓o dꝫ caueri ꝯcupīa ꝓpter inqͥetudinē quā hꝫ in ſe. Quilibet natural̓r appetitqͥetē. qꝛ hoc ē valde delct̄abile cuilibꝫ. Sedcupiditas facit hoīes ſꝑ inqͥetos pūctōibusſolicitudinū. Un̄ ꝯꝑant̉ cupidi terre ſpinoſe. q̄ ſeminata v̓bo dei. ſuffocat̉ a ſpinis creſcētibꝰ ſolicitudinū reꝝ. vt dr̄ luce. viij. Sēper em̄ cupidi ſunt ſoliciti. nō habita acquire̓. acqͥſita cuſtodire. ⁊ auge̓ ip̄a nō amitte̓.Eccͣs. v. Saturitas diuitis non ſinit dormire eum. Math. vj. Ubi eſt thezaurus tuꝰ ibieſt cor tuum. Ambro. Aēs auari vinculiscupiditatis aſtricta. ſemꝑ auruꝫ videt. ſemper argentū cogitat. ſemꝑ redditꝰ ꝯputat.gratiꝰ aurū ꝙͣ ſolē intuet̉. ip̄a eiꝰ or̄o a deopetit auꝝ. di. xlvij. Sicut hi ¶ Tercio ꝓpteriuſticie ꝯtͣrietatē. Remota iuſticia ait Augꝰ de ci. dei. Quid ſūt regͣ niſi magna latrocinia: ⁊ ſic tollit̉ recta ꝯuerſatō hūana. Eſtaūt cupiditas cōtraria iuſticie. qꝛ vt acquirat ſibi cupidꝰ facit oēꝫ iniuſticiā ī negociatōnibꝰ. ī iudicijs. ⁊ alijs. Unde dr̄ eccͣi. xxxj.Qui diligit auꝝ nō iuſtificabit̉ .i. nō facietiuſticiā. Et de iudicibꝰ dr̄ exo. xxiij. Nō accipies munera. qꝛ munera excecāt ocl̓os ſꝫpientū: ⁊ ꝑuertūt verba iuſtoꝝ. Legit̉ de qͦdā iudice cupido. ꝙ cū haberet quandā caulam pre manibus. vna pars obtulit ei ꝓ munere vnū vitulū vt pro ſe ſententiaꝫ daret:altera vaccam. Cū autē deberet ſētentiaꝫ ꝓferre. dixit qui vitulū dederat. Loquat̉ vitulus pro me. At ille iudex reſpondit. Uacca