CapitulumSecundum
malū īprohibitū ⁊ īpunitum remaneat: fuitneceſſariū dari legē dīnam. q̄ nullū ꝑmittitpeccatū. Et iō dicit. Lex dn̄i īmaculata .i. nl̓lā ꝑmittēs peccati turpitudinē. ¶ Scd̓a rōxppter directōꝫ mētis. de his etiā pt̄ hō legeferre de qͥbus pt̄ iudicare. Iuditiū aūt hoīsnō pt̄ eē de interioribꝰ aī mōtibꝰ vel volūtatibꝰ qͥ latēt: ſꝫ ſolū de exterioribꝰ qͥ apparēt.vt dicit orbanꝰ papa. De maīfeſtis loqͥmuroccultoꝝ eī cognitor ⁊ iudex ē deꝰ. diſ. xxxij.Grubeſcāt. et lex dicit cogitatōis penā nēopatiat̉. de pe. di. j. Et tn̄ ad ꝑfectōꝫ v̓tutis reqͥrit̉. ꝙ in vtriſqꝫ actibꝰ .ſ. īterioribꝰ ⁊ exteriribꝰ hō ſit rectꝰ. Lex aūt hūana nō pt̄ ſuffitiēter cohibe̓ et ordinare actꝰ īteriores mētis. ⁊ ꝓpt̓ hoc neceſſariū fuit ꝙ ſuꝑueīret lexrīna. q̄ ꝓhibet actꝰ etiā īt̓iores vitioꝝ. vt illd̓exodi. xx. Nō ꝯcupiſces reꝫ ꝓximi tui. Et illud math̓. vij. Qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū eā: iā mechatꝰ ē ī corde ſuo. Et iō dicitpͣs. Cōuertēs aīas. qꝛ .ſ. exteriores et īteriores actꝰ dirigit. ¶ Tertia rō ē ꝓpt̓ certitudinē veritatis. hō eī debet ſcire abſqꝫ oī dubitatōe qͥd debeat age̓ et qͥd vitare. Sꝫ ꝑ legeꝫlaturalē vl̓ hūanaꝫ nō pt̄ hoc ſcire. qd̓ ptꝫx hoc. qꝛ de rebꝰ hūanis iō diuerſa iuditiaant̉ ꝓpter īcertitudinē hūani iuditij. ⁊ p̄ciue de rebus ꝯtingētibꝰ ⁊ ꝑticularibꝰ. ex qͥus diuerſe leges et ꝯͣrie ferūt̉. Ut gͦ hō abſdubitatōe aliqͣ ſcire poſſet. qͦd ei agēdumei vitādū: neceſſariū fuit vt ī actibꝰ ꝓprijsrige̓t̉ ꝑ legē dīnaꝫ. de qͣ ꝯſtat ꝙ errare nō. et iō ſubdit. Teſtimoniū dn̄i fidele .ſ. ꝓpt̓ertitudinē veritatis. Lex dr̄ teſtimoniū qꝛea deꝰ teſtat̉ .i. declarat qͥd debeat age̓ vl̓ vire. et qͥd inde expectare. penā .ſ. vel p̄miuꝫin obẜuātiaꝫ vl̓ trāſgreſſionē eiꝰ. ¶ Quara rō ē ꝓpter adeptōꝫ felicitatis. ꝑ legē em̄ hōirigit actꝰ ꝓprios ad vltimū finē. Si at̄ hōvrdinaret̉ ad finē tm̄ naturalē. qͥ nō excede̓tportōꝫ facultatis naturalis hoīs: ſufficeretex hūana. ſꝫ qꝛ hō ordinat̉ ad finē ſuꝑnaturalē .i. ad finē eterne beatitudinis. qͥ exceditfacultatē hūane vite: ⁊ iō fuit neceſſaria lexdīna. ꝑ quā hō ordinaret̉ ad finē eterne beatitudinis. Lex em̄ dīna tradit ea q̄ ſūt crebēda fide: et ſacramēta qͥbus hō iuſtificaturet ad beatitudinē ſuꝑnā tēdit. Hec at̄ nō habent̉ lege naturali vel hūana. Et iō ſubdit.ſapīaꝫ p̄ſtās ꝑuul̓ .i. hūilibꝰ. Sapīa ē notitia dīnoꝝ. q̄ ꝑfecte habet̉ ī ſuꝑna beatitudine: nō ī vita pn̄ti.¶ De ꝯditōnibꝰ illiꝰ legis ꝙͣtum ad latoremet receptorem¶ Capitulū ſecundū.T quia prior tēpore ēlex veteris teſtamēti: iō pͥus deea agatur. de qͣ loquēs ꝓph̓a aitpͣs. cxviij. Reuela ocl̓os meos: ⁊ꝯſiderabo mirabilia de lege tua. vt ait hiero.
lex ſpūalis ē. et vt intelligat̉ reuelatōe opꝰ ēEiꝰ aūt ē reuelare ſeu īterp̄tari: ꝑmaximecuiꝰ ē cōdere. Et qꝛ dn̄s deꝰ ꝯdidit ip̄aꝫ legē:ad ip̄uꝫ orōe recurrendum ē: vt nob̓ reuelet/qͥd ī ea intēdat. Iudei qꝛ innitūt̉ ꝓprio ſēſui.ītelligētes eā carnaliter et ẜm ſuꝑficiē: remanēt vacui ī ītellectu eiꝰ: v̓o ī ml̓tis delirātes in expoſitōne eius: etiam quo ad moralia. vt patet math̓. v. dictū ē ātiquis. nō occides ⁊cͣ. Et in huiꝰ figurā cū legeꝫ illā moyſes ppl̓o expone̓t. ponebat velamē ſuꝑ faciēſuā. ad īnuēdū ītellectū eiꝰ ip̄is velatū ⁊ abſconſū. Et vt dicit hilariꝰ. ītelligētia dicdorū ex cauſis ē aſſūmenda dicēdi. qꝛ n̄ ẜmōires: ſꝫ rei ē ẜmo ſubiectꝰ. extͣ. de verbo. ſig.Intelligētia. Et greg. dicit. qꝛ nō ītētio verbis: ſꝫ v̓ba debēt deẜuire ītētōi. xxij. q. v. hūane. Erat gͦ ꝓph̓ia. vt velamē obſcuritatis qd̓ē ī ſuꝑficie littere auferat̉. qꝛ littera occiditait apl̓us. Et tūc ꝯſiderabit mirabilia d̓ ip̄alege. qꝛ oīa in figurā ꝯtingebāt illis .j. corī.x. p̄cipue qͦ ad ceremonialia: ⁊ ſignificabātmiſteria xp̄i ⁊ eccleſie. q̄ mirabilia ſūt. factaaūt reuelatōe huiꝰ legis ꝑ ſpūmſanctū loq̄ntē. ꝑ expoſitores eiꝰ ꝯſiderare debꝫ mirabili aeius quadrupliciter.Quō ad latoris ſublimitatemQuō ad receptoris proprietatemQuō ad valoris quantitatem.Quo ad temporis congruitatemꝘtū ad primū .ſ. de lato. Sre legis vētis teſtam̄ti ꝯſiderādo qͥs d̓derit ⁊quō mirabiliter ē data. Data eī ē lex iſta adeo vero et bono: mediāte mīſterio angelorū. qd̓ on̄dit apl̓us ad gal. iij. dicēs. Lex data ē lex ordīata ꝑ āgelos ī maū mediatoris.ordinata .i. ordinabilit̓ data. ꝑ angelos .i. ꝑmoyſen et alios mīſtros. qͥ angeli dicunturMal̓. ij. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſcīaꝫ ⁊cͣqꝛ angelꝰ dn̄i exercituū ē. vl̓ data ꝑ āgelos.i. mīſterio angeloꝝ. ī qͥbꝰ āgelis erant vtiqꝫpr̄ et filiꝰ ⁊ ſpūſſāctꝰ: et aliquādo ſine vlla diſtīctōe ꝑſonę ꝑ illos figurabat̉ ī maū mediatoris. ſubdit .i. ī pt̄ate xp̄i qͥ ē mediator dei ⁊hoīm. vt .ſ. illa lex ſtaret dū vellet: et ceſſarꝫcū ſibi place̓t. Apparebat gͦ āgelꝰ ī forma humana (vt credit̉) vel alia moyſi. Et loquēsvoce hūana ī ꝑſona dei. ex ꝑte dei dicebat.Ego ſū deꝰ zelotes ⁊cͣ .ſ. repreſētatiue. legesmeas cuſtodite. Fuit aūt hoc ꝯgruū. qꝛ dīna (vt erat lux illa) deferūt̉ hoībꝰ mediātibꝰāgelis ẜm dÿoni. Rō ſpālis huiꝰ ꝯueniētie ēqꝛ videmꝰ ī oībꝰ pt̄atibꝰ et artibꝰ hūc ordinēẜuari. ꝙ ſuꝑior artifex ꝑ ſe formā īducit. īferior aūt materiā ad forme ſuſceptōꝫ diſponit. ſicut nauiſfactor ꝑ ſe nauē ꝯpaginat: ſꝫꝑ alios .ſ. ꝑ artifices ſubminiſtrātes diſpoītet p̄ꝑat materiā. ſcindēdo et dolādo ligna ethmōi. ſic a ſimili. quia lex noua eſt perfecta