CapitulumSextum

dicit Apl̓us. j. ad Corin. xiij. ꝙ caritas nonemulatur .i. non inuidet. ſicut nec frigefacitignis. Ideo apl̓s admonet ip̄am abdicandā.dicēs Ro. xiij. Non in ꝯtentōne et emulatōei. inuidie triſtitie ꝯuerſamī. Om̄is em̄ plagai. inuidia Eccͣi. xxv. triſticia cordis. Uulnerat em̄ aīam et corpus. Un̄ Seneca. Utināoculi inuidoꝝ in om̄ibꝰ ciuitatibꝰ inuenirētur. vt d̓ omniū felicitate torquerent̉. ¶ Eſtet alia triſtitia qua qͥs triſtat̉ de bono alterius tꝑali. inꝙͣtum ſibi videt̉ eo indignꝰ. ſicut cū qͥs triſtat̉ aliquē maluꝫ honorari dignitate. ſublimari. diuītias hr̄e et hꝰ. Sꝫ cūdiuina ꝓuidētia iſta diſponant̉. qͣ cūcta certiſſime diſpēſat. nō debet aliqͥs de hꝰ ꝯtriſtari. Aliqn̄ em̄ talia deus ꝯcedit malis. vt ꝯſiderata dei benignitate erga ſe: reuertātur avijs ſuis peſſimis. vel ſi nō ſe emēdant. ad remunerādum bona que hic faciūt. Et ita ſūthꝰ parua et trāſitoria. ꝙ nō debent boni curare et ꝯtriſtari his carere. Un̄ pͣs. Noli emulari in malignātibꝰ .ſ. ſi videris eos ꝓſperitatem hr̄e. et hoc ideo qm̄ vt ſubditur. Tanꝙͣfenū velociter areſcēt ⁊cͣ. Aulier gͦ .i. animaviuens ẜm ſenſualitatē. cū parit oꝑa .ſ. emulatōnis. triſtitiā habet .i. afflictōnem de ipſaſua inuidia. Et cum peꝑit nō vtiqꝫ triſticiaſua ꝯuertitur in gaudiū. ⁊ hoc ideo. quia nōpeꝑit maſculū .i. opus virtuoſū. ſed feminaꝫi. opus vitioſū fecit. et ſic triſticiā ſuꝑ triſticiam habet Eccͣi. xxxvij. Nōne triſticia ineffuſqꝫ ad mortē .ſ. inferni vbi ē ſūma triſticia.¶ Quarta triſticia ē turbatōis. cū .ſ. qͥs exaduerſitate vel iniuria recepta triſtat̉ multum circa ip̄am. ita ꝙ exinde turbatur. nō ꝙtriſticia ſit ira. ſꝫ ex ipſa cauſatur. niſi quiscito abiciat eam. Et de hoc p̄t intelligi illudEccͣi. xiiij. Felix qui nō habuit animi ſui triſticiam .ſ. ꝑturbatōnis. Et ꝓpterea dicit Hiero. Iram vince pacientia. nec mēs tua vagetur varijs perturbatōnibꝰ. que ſi pectori tuoīſederint: domīabūtur tui. de ꝯſe. di. v. nūqͣ.Signāter aūt dicit. Iram vince paciētia. qꝛprimū quod occurrit menti. quādo aduerſaet iniurias ſuſtinet: eſt triſticia. et deiectioquedā animi. quia videtur ſibi indigna pati. et tali triſticia opponitur paciētia. ⁊ eamexpellit vt ſuū ꝯtrarium. Et quia ex illa triſticia poſt eam cauſatur ira. ideo ꝑ paciētiāvincitur ira. quia remota cauſa remouetureffectus. Hanc aūt triſticiā ꝑturbatōnis. etſi haberi nō debet in animo quia vitioſa. tamen oſtēdi debet in actu extrinſeco. ad correctionem alioꝝ. Dicitur em̄ Eccͣs. vij. Pertriſtitiā vultus corrigit̉ animus delinq̄ntisCum em̄ rep̄hendēdo qͥs exhibet faciē triſtēet turbulentā. is qui corrigit̉ ꝯprehēdit illiqui rep̄hendit multū diſplicere talē defectū.et ſic magis datur ſibi occaſio emendandi.

Et ꝓuer. xxv. dicitur. Uētus aquilo diſſipatpluuias. et facies triſtis linguā detrahentēSic legimus de. b Aug. ꝙ ſi īmenſa aliquiscepiſſet detrahere. oſtēdebat ſe triſtem et turbatum. adeo ꝙ dicebat obloquētibꝰ. Siquisamat dictis abſentiū rōbere vitā. Hanc mēſam indignā nouerit eſſe ſibi. ¶ Quinta triſtitia ē miſeratōis. cum .ſ. qͥs vides miſeriasꝓximoꝝ corꝑales vel ſpūales: ꝯtriſtat̉. Un̄Aug. dic̄ in li. de ciui. dei. ꝙ miſcd̓ia ē alienemiſerie noſtra in corde ꝯpaſſio. Hanc habebat apl̓s cū dicebat ad Ro. ix. Triſticia mihi ē magna et ꝯtinuus dolor cordi meo. Hācet ſaluator habuit. qn̄ videns ciuitatē .ſ. hieroſolimā fleuit ſuꝑ illam. vt habet̉ Lu. xix.Compatiebat̉ em̄ ꝑditioni illoꝝ. ⁊ ꝓpter magnas tribulatōnes quas debebant ſuſtineretempore obſibionis future ſub Tito et Ueſpaſiano. quā expreſſit ip̄e. Hanc etiā oſtendit qn̄ de morte Lazari lacrimatus ē Io. xj.ex ꝯpaſſione ſoroꝝ eius. vel potius ex ꝯpaſſione ad aīam lazari q̄ reuocabat̉ ad miſerias huius vite. vt dicitur. xiij. q. ij. habent.Et quāto quis habet maiorē caritatē. tantomagis habet hanc triſticiā. Nam miſericordia effectꝰ ē caritatis. Un̄ et de beato dn̄icolegitur. ꝙ miſeratio que cum eo ab infantiacreuerat nullius aſpecte afflictōnis ſinebateuꝫ non eſſe ꝑtic ip̄em. ꝓpter quod bis voluitſe in ſeruū venūdari. ad redimendū filiū cuiuſdā vidue ab infidelibꝰ captuꝫ. cum materillius ſubſidiū ab eo poſtularet. et altera vice ad ſubueniēdum neceſſitati qͦrundam nobiliū. Comꝑati aūt debet quilibꝫ p̄cipue crucifixo. Nam ẜm apl̓m. Si ꝯpatimur: et ꝯregnabimus. Quis em̄ tamduri cordis eſt. quiſi videat dominū ſuum optimū. patrē amantiſſimum. benefactorem largiſſimum. aſperrima tolerare. et pro ſui vtilitate nō ꝯpatiatur; nō ꝯtriſtetur et multū quātomagīs ⁊cͣ.¶ Sexta triſtitia eſt ꝯpunctōnis. cū .ſ. quistriſtatur et dolet de peccatis ꝯmiſſis. de quadicit Apl̓us. ij. ad Corin. vij. Triſticia q̄ ẜmdeum eſt: ſalutem operatur. Et loquitur vtex precedentibꝰ patet. de triſticia penitentieet ꝯpunctōnis. Et quia nil vtilius ad ſalutēet purgatōem peccatoꝝ ex parte noſtra: triſticia et dolore penitentie vera. ideo amādaeſt et ꝓcuranda. Unde dicitur Gccͣs. vij. Corſapientum vbi triſticia. Petrus apl̓s. quiafleuit amare .i. cum magna triſticia peccatum ſuum. inde percepit remiſſionē. Mariamagdalena. qꝛ ꝯtriſtata ē valde de peccatisſuis. ita vt lacrimis ſuis lauaret pedes ſaluatoris: meruit audire. remittuntur tibi peccata tua Luce. vij. Et quanto quis plus triſtatur de peccatis. cū ſpe tamē remiſſionis.ex diuina miſericordia plus recipit emundationis. Et triſticia quidem ſcd̓m ratōem que