TitulusSextus

5 pxori ſuadenti ſibi eſum pomi petiti. non qꝛcredidit ſe ꝑ hoc ſimilem deo futurū: ſed nediſpliceret et ꝯtriſtaret ſociam. ductus nonamore ꝯcupiſcētie que adhuc nō erat in eo.ſed amore ſociali quo timet quis nō offēdere amicum ſuū. vt dicit Augꝰ. Sed ſi eſt ſociatus cū ſpirituſancto. eſt caritas fraternitatis. ad quā exhortat̉ apl̓us dicens. Soliciti ſeruare vnitatē ſpiritus. Iſte amor omnia exteriora facit ꝯmunia. Unde clemensQuidā grecoꝝ ſapiētiſſimꝰ amicoꝝ dixit debere om̄ia eſſe ꝯmunia. xij. q. j. Dilectiſſimꝰymo et ip̄as voluntates vnit in deū et ꝯmunem vtilitatē. ꝓpter quod dicit̉ de primis fidelibus qui fuerant repleti ſpū ſancto Act̉.iiij. Multitudinis credentiū erat cor vnuꝫ ⁊anima vna in dn̄o. Pertinet aūt ad veritatem huiꝰ amicitie. ẜm tulliū in li. de amicitia: vt nec quid inhoneſtū .i. vitōſū petas abamico: nec rogatꝰ facias. Inſuꝑ ꝙͣuis amicitie ſit ꝓpriū delectabiliter ꝯuerſari adinuicem. tamē ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e nō debet verusamicus vereri ꝯtriſtari amicū ſuū cū expedit .ſ. in rep̄hendēdo eum de defectibꝰ ſuis. ſiꝯmittit aliquos. Al̓s ſi ſemꝑ vellet placere.eſſet adulator nō amicus. Suꝑ om̄es auteꝫamicitias mūdi. ꝑfectiſſima ⁊ fructuoſiſſīaeſt illa. qua aliqui vel alique ſub vna regula et religione in debita obſeruatōe viuūt.De qua venerabilis caſſianꝰ facit vnā collationem. que intitulatur abbati Ioſeph.vbi ponūtur ꝓprietates eius. Talis ergo nōperit ⁊cͣ. ¶ Septimus ⁊ vltimus eſt amorcreature irratōnalis. De dn̄o deo dicit̉ ſapiētie. xj. Diligis omnia. et nihil odiſti eoꝝque feciſti. Unde cū debeamus dn̄m imitaridebemus et om̄ia amare. Aliter tamē creaturas ratōnales. et aliter irratōnales. Namcreaturas ratōnales que ſūt in ſtatu glorieamamus ex caritate. qꝛ iaꝫ poſſident beatitudinem glorie. Que autē nondū adepti ſūtſed adipiſci poſſūt. vt qui ſūt in purgatorioet omnes viatores ex caritate ⁊ in caritatediligimus. vt .ſ. ꝑueniāt ad ſuꝑnā patriaꝫ.Alias autē creaturas amamꝰ. nō in caritate. vt .ſ. habeāt vitā eternā. cū nō ſint capaces: ſed amamꝰ inꝙͣtuꝫ ſunt creature dei. vtſint ad illud ad qd̓ ordinauit eas deus. Sicut ſeruus bonus. nonſolū amat familiamdn̄i ſui: ſed etiā animalia bruta. vt veſtes.equos. domos. et om̄ia eius. Nos etiā poſſumus ea amare. inꝙͣtuꝫ deſeruiūt nobis: ſedita moderate debemus amare. ꝙ ꝓpterea nilfiat īiquū. Si igit̉ amas pecunia. honoresdomos. vineas. cibū. potū. gloriā. veſtes. ethmōi. ita ama. ꝙ ꝓpt̓ hec nō facias aliqd̓ īordinatū. ita ama ꝙ totū referas ī deū. Naꝫvt dicit augꝰ. Minꝰ te dn̄e amat. qui tecumaliquid amat: qd̓ nō ꝓpter te amat. Sed ſu-

per om̄ia amari debet ſapiētia. hanc amauiet exquiſiui a iuuētute mea ait ſapiens doctꝰ a ſpūſct̄o Sapi. vij. Hiero. Ama ſtudiaſcripturaꝝ .ſ. ſacraꝝ. vbi ē vera ſapīa. ⁊ carnis. vitiā nō amabis. Sapiētia eī ducit adclaritatē eternā. ad quā nos ꝑducat ⁊cͣ.Sunt autē effectusᵐ. §. iij.amoris plures .ſ. extaſis. vnio. zelꝰ. ſeu feruor. lāguor. liquefactō. inheſio. inebriatō. q̄videt̉ reduci ad extaſī. Et de ſingulis dicēdū¶ Extaſis ꝙ ſit effectꝰ amoris. patꝫ ꝑ id qd̓dicit Dyoniſiꝰ. ꝙ diuinꝰ amor extaſim facitnō ſinēs homīes ſui eſſe amatores. Pro cuius declaratōe. nota ẜm b. tho. p̄ma ſcd̓e. q.xxviij. ꝙ extaſim pati aliqͦd dicit̉. cū aliqͥsextra ſe ponit̉. Quod quidē contingit ⁊ ẜmvim apprehēſiuā ⁊ ẜm vim appetitiuā. Scd̓quidē vim app̄henſiuaꝫ aliqͥs dicit̉ extraponi. qn̄ ponit̉ extra cognitōeꝫ ſibi ꝓpriam.vel quia ad ſuꝑiora ſublimat̉. Sicut hō dieleuat̉ ad app̄hendēda aliqua que ſūt ſuprſenſū ⁊ ratōeꝫ. dicit̉ extaſim pati: inqͣtū patitur extra naturalē app̄henſionē ratōnis ⁊ſenſus. Uel quia ad inferiora depͥmitur. pita cū aliquis in furiā vel amentiā cadit. dicit̉ extaſim paſſus. Scd̓m appetitiuā v̓o ꝑtidicit̉ aliquis extaſim pati. qn̄ appetitus alicuiꝰ in alterū fertur. exiens quodāmodo extra ſeip̄m. Primā quidē extaſim facit amordiſpoſitiue. inqͣtū .ſ. facit meditari de amto. vt dictū eſt. Intēſa aūt meditatō vniꝰ abſtrahit ab alijs. Sed ſcd̓am extaſim facit amor directe. Simpliciter quidem amor amicitie. Amor aūt ꝯcupiſcentie nō ſimpl̓r: ſedẜm qͥd. Naꝫ in amore ꝯcupiſcētie quodāmōfert̉ amās extra ſeip̄m. inqͣtū .ſ. nō ꝯtentꝰgaude̓ de bono qd̓ habet. querit frui aliqͦ extra ſe. Sed qꝛ illud extrinſecū bonū queriſibi habere. nō exit ſimpl̓r extra ſe: ſed talisaffectio in fine infra ip̄m concludit̉. Sed īamore amicitie affectus alicuiꝰ ſimpliciterexit extra ſe: quia vult amico bonuꝫ. ⁊ operatur quaſi gerens cauſā et curā atqꝫ ꝓuidētiam ip̄ius ꝓpter amicū ipſum. Nota ꝙ zelus ex intenſione amoris ꝓuenit. Manifeſtum eſt em̄ ꝙ quāto aliqua b̓tus intēſius tēdit ad aliqͥd. fortiꝰ etiā repellit om̄e ꝯtrariūvel repugnās. Cum em̄ amor ſit quidā motus in amatū. vt augꝰ dicit in li. lxxxiij. queſti. intenſus amor querit excludere om̄e qd̓ſibi repugnat. Aliter tn̄ hoc ꝯtingit in amore concupiſcentie. et aliter in amore amicitie. Nā in amore ꝯcupiſcentie. qui intēſe aliquid ꝯcupiſcit. mouet̉ circa om̄e illud quorepugnat ꝯſecutōni. vel fruitōni vel quietꝭeiᵐ qd̓ amat̉. Et hoc mō dicunt̉ viri zelarevxores. Si eſt amor amicitie querit bonuꝫamici. vnde ſi ē intēſus facit hoīeꝫ moueriꝯtra om̄e illud qd̓ repugnat bonis amici.