CapitulumSextum
quidem ⁊ formaliter ē in ipſo intellectu. materialiter aūt ⁊ diſpoſitiue in viribus. Ideꝫdicendū eſt de habitu .ſ. ꝙ ꝙͣtum ad id quotaliquid pn̄tis ſcientie. habet eſſe in inferioribus viribꝰ. nō remanebit in aīa ſeꝑata. qͦtum aūt ad id ꝙ habet eſſe ī intellectu. neceſſe eſt vt maneat. quia talis forma intellectus. nec ꝑ ſe corrūpi poteſt ſicut corrūpitur aliqͥd a ſuo ꝯtrario. vt frigidū a calido:quia ſpeciebꝰ intelligibilibꝰ que ſūt ī intellectu poſſibili ſeu intentōne intelligibili nil ēꝯtrarium. p̄cipue ꝙͣtum ad ſimpliciū intelligentiaꝫ .ſ. eius ꝙ quid eſt. Nec ꝑ accidenscorrumpi poteſt talis forma .ſ. ꝑ corruptōnem ſubiecti: qꝛ ſubiectū ſciētie qd̓ eſt intellectus eſt īcorruptibile. Qd̓ aūt apl̓s .j. adCorin. xiij. dicit. ꝙ ſciētia deſtruet̉. intelligitur ꝙͣtum ad actū qui nūc eſt. qꝛ .ſ. intelligēdo ꝑ ſpeties ītelligit a ſenſibilibꝰ abſtractasEt ſicut aliquis minus bonꝰ ẜm ſtaturā corporis. erit maior aliquo magis bono. ita nihil ꝓhibet aliquē minꝰ bonū aliquā habereſcientiā. quā nō habet magis bonus. ſed tn̄nullius momēti eſt in comꝑatōne ad aliasp̄rogatiuas quas meliores habebūt Ꝙͣtūv̓o ad actū habituū hic acquiſitorū. de ſcientijs. nō erit idem modus intelligendi qͦ nūceſt. ẜm ergo ſpēs ītelligibiles hic acquiſitasanima ſeꝑata ītelligere poteſt: que pͥus intellexerat. nō tamē eodē modo .ſ. ꝑ ꝯuerſionem ad fantaſmata: ſed ꝑ ꝯuenientē modūaīe ſeꝑate b. tho. vbi ſupra arti. vj.Anima ſeparata ẜmᵐ. §. iij.naturalē cognitōeꝫ de qua hic agit̉. q̄ coīs ēſaluatis ⁊ damnatis: in alia vita nō ꝯgnoſcit que h̓ agunt̉ ꝑticularia ẜm. b. tho. vbiſupra arti. viij. Et huiꝰ ratō eſt. qꝛ aīa ſeꝑata ꝑ hoc cognoſcit ſingularia. ꝙ quodāmōeſt determīata ad illa ꝑ veſtigiū alicuiꝰ p̄cedentis cognitōis vel affectōis. vel ꝑ diuinaꝫordinatōeꝫ. Anime aūt mortuoꝝ ẜm ordīatōnē diuinā. ẜm modū eſſendi. ſegregate ſūta ꝯuerſatōe viuētiū. ⁊ ꝯiūcte ꝯuerſatōi ſubſtantiaꝝ ſpūaliū. que ſūt a corpore ſeꝑate.Ande que apud nos agunt̉ ignorāt. Et hācratōeꝫ aſſignat gregꝰ in. viij. mora. Tractāsillud Iob. Siue fuerint filij eius nobiles ſiue ignobiles ignorāt. Ubi ſic dicit. Mortuipitā in carne viuētiū poſt eos qualiter hicdiſponat̉: ignorant. quia vita ſpūs longe ēa vita carnis. et ſicut corporea et incorporea diuerſa ſunt genera: ita ſūt diſtincta cognitōne. ¶ Si aūt obiciat̉ illud Luce. xvj.de diuite epulone qͥ dixit. Habeo quīqꝫ frēsvt maīfeſtet̉ illis. ne ⁊ ip̄i veniāt ī hūc locū⁊cͣ. Et ſic videtur ꝙ habuerit curam de fratribus. et ꝑ conſequēs cognouerit ſtatū eorum. Reſpondet b. tho. ꝙ anime mortuorūpoſſunt habe̓ curā viuentiū. etiā ſi ignorēt
ſtatū eoꝝ. Sicut ecōuerſo viuētes habēt curam de mortuis. faciētes ſufiracia pris. 1i C Mcet neſciāt ſtatū eoꝝ. Poſſūt etiā mortui facta viuentiū ſcire. nō quidē ꝑ ſeip̄os: ſed peraīas eoꝝ qui hīc accedūt ad eos. vel ꝑ āgelos ſeu demones vel ſpū dei reuelāte. vt dicit augꝰ. et habet̉. xiij. q. ij. fatendū. Diſtantia aūt localis inter nos ⁊ ip̄os. nō ē cauſahuiꝰ ignorātie: ſed cauſa ſupradicta. Et ratio eſt ẜm b. tho. vbi ſupra arti. ij. quia aīaſeꝑata intelligit ſingularia ꝑ influxū ſpetierū ex diuino lumīe. Qd̓ lumē equaliter ſehabet ad ꝓpinquū ⁊ diſtans. Unde diſtātialocalis nullo modo impedit cognitōeꝫ anīeſeꝑate. Qd̓ etiā patet. qꝛ diues ī inferno vidit abrahā a longe. ¶ Sed ꝙͣtū ad aīas ſeꝑatas beatoꝝ dicit. b. gregꝰ vbi ſupͣ. Ꝙ hocde eis ſentiendū nō eſt. qd̓ .ſ. dictū eſt de alijsẜm cognitōeꝫ naturalē: quia que intra om̄ipotentis dei claritatē vidēt. nullo modo credendū eſt ꝙ ſit foris aliquid qd̓ ignorēt. Augꝰ tn̄ in li. de cura ꝓ mortuis agēda dicit expreſſe. ꝙ neſciūt mortui. qͥd in hac vita agātviui. etiā filij eoꝝ. vt habet̉ in glo. ſuꝑ illudymnus. Abraha neſciuit nos. Quod ꝯformat idē augꝰ. ꝑ hoc ꝙ nō viſitabat̉ a matreſua. ⁊ in triſtitijs ꝯſolabat̉ ſicut qn̄ viuebatec eſt ꝓbabile vt vita facta felitior qꝛ beata ſit effecta crudelior. Sed ꝑ hoc ꝙ ꝓmiſitdn̄s Ioſie regi. vt pͥus moreret̉ ne vide̓t mala que ſuꝑuentura erāt populo ſuo. iiij Regxxij. augꝰ dubitādo hoc dixit. Sed gregꝰ aſſertiue dicit. ꝙ nullo modo eſt credendū. ẜmergo ſententiā greg. videt̉. ꝙ aīe ſanctoꝝ deum videntes. om̄ia pn̄tia que hic agunt̉ cognoſcūt. Sūt em̄ equales angel̓ dei. de quibus etiā augꝰ aſſerit: ꝙ ea que apud viuosagunt̉ nō ignorāt. Sed quia anime ſanctorum ſūt ꝑfectiſſime ꝯiuncte iuſticie dei. nectriſtant̉ nec rebꝰ viuentiū ſe ingerunt: niſiẜm ꝙ ordo diuine iuſticie exigit.De apparitionibꝰ ani. §. iiij.marum ſeꝑatarum. Sciendū ẜm b. tho. vbiſupra arti. viij. Ꝙ cū apparēt viuis aīe defūctorum ad aliquod ānūctiandū. qd̓ vtiqꝫ aliquādo ꝯtingit. vt dicit̉ Math̓. penult̉. ꝙ mita corpora ſanctoꝝ qui dormierūt. ſurrexerūt ⁊ apparuerūt multis. Aliqn̄ etiā apparētaīe ſine corporibꝰ ꝓprijs ſuſcitatis. ſed alijscorporibꝰ aſſumptis. ex aere formatis: ſicutpotuit eſſe moyſi iam defuncti coraꝫ xp̄o ſetrāſfigurante Math̓. xvij. Uel de anima paſcaſij que apparuit bt̄o germano in balneisꝓ loco purgatorij ſibi aſſignatis. vt narratGreg. ī. iiij. dÿalogoꝝ. et de pluribꝰ alijs ibiet in vita fratruꝫ habet̉. Ꝙ cum euenit perſpālem dei diſpenſatōnem ꝯtingit. vt aīe defunctoꝝ rebꝰ viuentiū interſint. Et eſt hocinter dei miracula ꝯputandū. Uel he appa-