TitulusQuiutus

tatis ſeu cognoſcibilitatis. Un̄ ſaluator noſter Ioh̓. xvij. inquit. Pater ſācte mundꝰ tenō cognouit. Sed neqꝫ ipſum xp̄m dei filium intellexit. vt dicitur Ioh̓. pͥmo. Mūduseū non cognouit ſcꝫ verbum incarnatum.Ipſum quoqꝫ ſpiritum veritatis ꝑciꝑe nonbalet. ꝓut ſaluator dicit diſcipl̓is ſuis. Spiritum mundus non poteſt acciꝑe: quia nōvidit eum nec ſcit eum. De diuinis igit̉ parū vel nihil ſcit ſeu cognoſcit mundus. vbieſt ſumma ⁊ ꝑfectiſſima veritas. De humanis ⁊ naturalibꝰ pauciſſimas cognoſcit veritates per ſcientiam. Naſcitur ſiquideꝫ anima noſtra ẜm philoſophū ſicut tabula raſain qua nihil eſt pictum. Et ſi poſtea aliquaaddiſcat: tamē cum multa difficultate: ⁊ tēporis prolixitate. ⁊ frequēter mixta falſitate. Ande ⁊ omnes philoſophātes qui ſpiritum veritatis non acceperunt. in multis errauerunt. Propter quod dicit apoſtolus ꝙſapiētia huius mundi ſtulticia ē apud deuꝫEt iterum. Stultam fecit deus ſapientiamhuius mūdi. j. ad Corin. iij. ſcꝫ appare̓. dumꝑ effectū oſtēdit ſe poſſe agere quod illi dicebant impoſſibile: neſciētes dei omnipotētiam. Unde aꝑte figuratus ē mundus ꝑ egiptum. que interpretatur tenebre. que et itadenſiſſimis tenebris flagellata eſt. vt per triduum alter alterum videre non poſſꝫ: necde loco moueri ſuo. Et ipſa dicitur materſuꝑſtitōnis ⁊ y̓dolatra. de qua Egipto iuſſitdominus exire populum ſuum. Cū ergo tenebras horreamus: ⁊ lucem veritatis naturaliter appetamus. relinquēdus ē mūdꝰ ⁊cͣ.¶ Quinta miſeria eſt varietas periculoſitatis. Qui nauigant mare (inquit ſapiēs)enarrant pericula eius: quia ſcꝫ frequenterea experiuntur. Mare autem amarum ẜmdoctores. ſignat mundū. Quia ſcd̓m Bohetium. Felicitas huius mūdi multis amaritudinibus reſperſa eſt. Nauigant auteꝫ quiconuerſantur in mundo: ⁊ hi exꝑiuntur ꝑicula eius. Qualia exꝑtus pͣs. ait. Periculainferni inuenerunt me. Naꝫ cum lapſus dealta cōtemplatōne ⁊ ꝑfectione in adulterium et homicidium. periculum incurrit intrandi infernum. Et ſic diſcurre̓ vales ꝑ exempla ſanctorum ⁊ lapſus eoꝝ: vt Ade. ſaulis. moyſi ad aquas contradictōis. ezechie.ſalomonis. iude proditoris. nicolai ex ſeptēdÿaconibus ⁊ ī vitiſpatruꝫ: ⁊ clare videbisꝑicula varia ⁊ noxia mundi. que ſine dei adiutorio vitari non poſſunt. Solus xp̄c omnia euaſit pericula. quia impeccabilis eratEt ſcd̓m hoc poteſt intelligi illud dictuꝫ iudeis. Vos de hoc mundo eſtis. Ego nō ſū dehoc mūdo .ſ. ꝑiculis vicioꝝ ſubiectꝰ ſicut etvos. Unde bt̄s Anthonius videns ī oratōemūdū laqueis plenū. cōnectētibus ſeinuicē

exclamauit. O quis iſtos euadet .ſ. laqueosꝑiculorū. ⁊ reſpōſū fuit. Sola humilitas.In cuiꝰ figurā diſcipuli nauigātes cuꝫ xp̄orto ꝑiculo naufragij: clamauerūt hūiliterdicētes. Domine ſalua nos ꝑimꝰ. Cū auteꝫnaturale ſit euitare ꝑicula. ergo relinquendus eſt mūdus. Relinquo mundū ⁊cͣ. ¶ Sexta miſeria eſt ſeruitus corruptibilitatis.De qua apoſtolus ad Ro. viij. Ipſa creatura liberabit̉ .ſ. egrediendo ꝑ mortem de mūdo a ſeruitute corruptonis .i. corꝑis corruꝑtibil̓. Multipliciter em̄ ſubijcimur: partineceſſitatibus: partī voluptatibus corꝑis.⁊ frequēter vincimur ab appetitibꝰ eius. id ēſēſualitatis. Dicit̉ aūt. ij. pe. ij. A quo quisvictusʳ ē eius ⁊ ſeruus ē. Narrat̉ ī libro de ſeptem donis: ꝙ cū qͥdaꝫ nobilis fuiſſꝫ ingreſus religionē: eiꝰ germanꝰ hoc audito cū eſſet miles ⁊ potens: diſpoſuit ī mēte illuꝫ reduce̓ de religionē. Unde ſumēs ſecū arma ⁊ſocios. cū illa die nō poſſꝫ ad monaſteriumapplicare: cōtigit eū ī ſilua dormire: vbi habuit talē viſionē. Uidebat̉ ſibi quieſce̓ in ameno prato: ⁊ ꝙ ſex iuuenes a dextris eiuseſſent. ⁊ tres a ſiniſtris. Et ceperunt dicerepugnemus adinuicem. Et cōcordantibꝰ adhoc dixerūt. Manifeſtemꝰ prius nomīa noſtra. quilibet dicat ſuū. Dicit ergo primuseorum qui erāt a dextris. Ego vocor pulcretudo. Dicit ſecūdꝰ. ⁊ ego ſanitas. Terciꝰ dicit. ego ſum iuuētus. Quartus ait: ego fortitudo. Quītꝰ ego diuitie. Sextus ego ſpespana vite. Eorū aūt qui erant a ſiniſtris. dixit pͥmꝰ. Ego vocor infirmitas. Secūdꝰ egovocor ſenectꝰ. Tercius. ⁊ ego mors. Incipitergo bellare infirmitas contra pͥmos duosqui erant a dextris .ſ. pulcritudinē ⁊ ſanitatē. ⁊ proſtrauit eos. quia infirmitas aufertpulcritudinē et ſanitatē. Senectus pugnatcōtra alios duos .ſ. fortitudinē ⁊ iuuētuteꝫ⁊ eos deiecit ⁊ proſtrauit. Demū mors contra diuitias ⁊ ſpem vite ⁊ aufert eos de mūdo. Dicūt tādē iſti tres. Occidamꝰ nūc iſtuꝫiuuenē. Qui hoc audiens: ex ꝑgefactꝰ valdetimuit. Et cū veniſſꝫ cū ſocijs ad monaſterium. ⁊ narraſſet germano viſionē. Expoſuitgermanꝰ ille viſionē .ſ. ꝙ pratū amenū eratmūdꝰ ī quo quieſcebat. et ſex iuuenes erantſex q̄ ſūt in mūdo. que videntur magna eſſeſꝫ omnia deficiūt. Et ſic induxit eū ad cōtēptum eiꝰ. Sꝫ iſta ē differētia inter bonos ⁊malos: quia boni etſi ad horā ſeruiūt ſēſualitati. nō tamē vt dn̄et̉ eis. Mali aūt ſeruiefficiūtur ipſiꝰ ſēſualitatis. Xp̄c aūt etſi bolūtarie fecit ſe ſubiectū neceſſitatibꝰ corꝑisvt fami cū eſuriret ī deſerto: ſiti cū ad fōteꝫIac ob ſitiret: tamē nūꝙͣ vel ad momētū ſēſualitati ſeruiuit p̄ter ratōem. Et ſic poteſtintelligi illud dictuꝫ diſcipul̓. Iam nō ſum