TitulusQuintus

quo facto. cū cantaret̉ lectio illa. Reſpōdemihi ⁊cͣ. ſurrexit ſecūdo cadauer: ⁊ dixit. accuſatus ſū. Et ſubito iacuit vt prius. Creſcēte autem ammiratione in cunctis: placuit⁊ in ſequentem diem tercium ſepulturā differri. Et cum iam exiſſet fama hec ī vniuerſam terram illam: factus eſt concurſus nimius hominū. ⁊ clericis officiū funeris celebrantibus: ſurrexit tercio corpus illud dicens. Iuſto iudicio dei condemnatus ſū. ſicqꝫ priuatus ē ſepultura: exquo diuina ſētētia erat reprobatus. Et ꝓpter hoc aliqui exdoctoribus ſeu ſecularibꝰ. ꝯſiderantes ꝑicula mūdi ⁊ futurum diſtrictum examen: relinquētes ſeculū. ordinē carthuſienſiū fūdauerunt: ⁊ ſancte vixerunt. ¶ Sed cuilibꝫ electo apparebit aſpectus ipſius iudicis ſicutnix. ſuauis videlicet ⁊ delectabilis: ⁊ ſententiam proferens dicet. Euge ſerue bone ⁊ fidelis. quia ī pauca fuiſti fidelis: intra ī gaudium domī tui Math. xxv. Quod intrat inaliquo loco. vndiqꝫ circundatur a loco. Intrans ergo in gaudiū domī quod ē ꝑfectuꝫvndiqꝫ ab ipſo gaudio circūdabit̉. Nā aſpiciens ſupra ⁊ videns deitatē ſūme gaudebitIuxta illud Iſa. lx. Tunc videbis et afflues: ⁊ mirabitur ⁊ dilatabitur cor tuum. ſcꝫleticia ineffabili. Si ad infra reſpiciunt. idē ad damnatos. ⁊ inde gaudent: propter qd̓dicit pͣs. Letabitur iuſtus cum viderit vindictas. id ē punitōnes peccatoꝝ. Nō ꝙ letetur de malo alterius. ſed de diuina iuſticiaSi conſpiciunt ad intra: gaudent de puraconſcientia ⁊ ſua gloria. Iuxta illud. Exultabunt ſancti in gloria letabuntur in cubilibus ſuis. id ē ī conſcientijs ſuis. Si reſpiciunt extra ſumme gaudent de ſocietate innumera tam preclara. Unde dicunt adinuicem quod dicitur in Apocka. Caudeamꝰ ⁊exultemus: ⁊ demus gloriam deo. Et vt dicit Bern̄. Illud eſt verum gaudiū quod nōde creaturā. ſed de creatore ꝯcipit̉. quod cūacceꝑis nemo tollet a te. ſcꝫ gaudium eternum. Cuius comꝑatōne omne pulchruꝫ fedū. omne dulce amarum: omnē quod delectare poteſt moleſtum: ⁊ non ſolū aīa que īcelum introducitur gaudiū ineffabile ſuſcipit: ſꝫ ⁊ tota celeſtis curia. Unde ⁊ de ſāctiscanit eccleſia: ꝙ de eorum tranſitu gaudentangeli ⁊ collaudāt filiū dei. In cuius etiaꝫfiguram. qn̄ archa dei introducta ē ī Hieruſalem. cū magno tripudio oīm: in loco ſuocollocata ē. ij Regū. vj. Sicqꝫ recipit mercedem eternā. ¶ De ſententia pene infernalis que datur cōtra reprobos: ⁊ ibi de ſeptēpenis inferni. Capitulū Terciū.Ata ſētentia a iudiceſuꝑno. qͥlibꝫ vadit ad locū ſuumvl̓ ad infernū. del ad ꝑadiſū vel

purgatoriū. Et pͥmꝰ dice̓ pōt. Uadā ⁊ nō reuertar ad terrā tenebroſā: ⁊ oꝑtam mortiscaligine: terrā miſerie ⁊ tenebraꝝ. vbi vmbra mortis ⁊ nullꝰ ordo. ſed ſempiternꝰ horror inhītat. Iob. x. ca. vbi tria notantur.Primum eſt adductiuum infernalis cruciatōnis. Quia vadam.Secundum eſt continuatiuum ꝑpetual̓ afflictōnis. Quia non reuertar.Tercium eſt multiplicatiuum penalitatisvariatōis. Quia ad terram tenebroſam.Ꝙtū ad primū quod .ſ. §. j.inducit ad dānatōꝫ ē ſciēdū. ꝙ amor terrenoꝝ nimiꝰ. ē pͥma cauſa pctōꝝ ⁊ damnatōnis. Et hoc ē ire ad terrā. Uadit em̄ aīa pede amoris. Un̄ Augꝰ. Pes meꝰ ē amor meus. Sicut dicit̉. Iuſtꝰ badit ad celū ꝑ deſideriū. ita pctōr ad terrā ꝑ inordinatū affectū: ⁊ cū eo intrat ſeptē vias difficiles: q̄ ducūt ad infernū. Un̄ dicūt ip̄i dānati ī inferno. vt habet̉ Sapīe. ¶ Laſſati ſumꝰ ī via īiqͥtatis. Ambulauimꝰ vias difficiles. Et qꝛꝑ moralia meliꝰ intelligūt̉ ſpūalia: nota ꝙſeptē ſūt vie difficiles. Prīa ē via mōtuoſapia ſpīoſa: via lutoſa: via tenebroſa: viatumultuoſa: via ſūptuoſa: via tedioſa. ¶ Dico prīo. ꝙ via motuoſa ē difficil̓ ad ābuladū: mōtuoſa .i. montiū ſicut patet ad ſēſumUn̄ hoīes ꝯīter fatigāt̉ ⁊ ſudāt ī aſcēſu: ⁊pterea declināt tales vias qn̄ poſſunt. Iſtmoraliter ē via ſuꝑbi: qua q̄rit ꝑuerſe dominari alijs. magnꝰ reputari. exaltari. aliosdeprimere. ſe extollere. Sꝫ certe laborioſavia. Rultū em̄ ꝑturbant̉ tales. anxiant̉. famulant̉ alijs. vt habeāt honorē intentum.Un̄ dicit Gregoꝰ ī mora. ꝙ om̄e qd̓ hicnet. meroribꝰ plus afficit̉ ꝙͣ honoribꝰ gaudet. Sꝫ ſuꝑbus nō ſētit iſtū laborē. qꝛ paucū hēt ad deū amorē. ⁊ multū ad mūdū. Un̄accidit de eo ſicut de lepore. qͥ facillīe aſcerdit ad montē currēdo. cū tamē ꝯīter aſcenſus ſit difficilis: ⁊ hoc quia habet crura anteriora breuiora poſterioribꝰ cruribꝰ. Sicꝙͣuis faciliꝰ ſit deſcendere ꝑ humiliatōem?aſcendere ꝑ elatōem ⁊ ambitōeꝫ: tamē quiaſuꝑbus crura anteriora .i. affectōem ad deum modicam habet: ⁊ crura poſteriora. idē affectōem magnā habꝫ ad mūdū: ideo nōſentit laborē ſed faciliter currit. Iuxta illd̓Iob. xv. Cucurrit aduerſus deū erecto collonouiſſima aūt huiꝰ pie conducunt ad infernum. ⁊ ideo caue. ¶ Secūda via ē difficilis.quādo ē ſpinoſa .i. plena ſpinis: nam tranſiens ꝑ eam pānis apprehendit̉ ab ip̄is. dilacerat̉. pungit̉. cruentatur. ⁊ ſic habet laborem. Iſta via ſpinoſa opus eſt auaricie. inqua queruntur diuitie. aſſimilate a xp̄o ſpinis Luce. viij. Quia mentem dilacerant.diſtrahendo a dei timore: pungunt ꝯtinuis