QuintusCitulus

¶ ¶ Et de hac morte dicitur Apoca. ij. Qui vicerit .ſ. vitiā non ledetur morte ſecūda .ſ. inferni. Et Gre. in mora. Erit ibi mors ſine morte. Per primā aūt mortē ſupͣdictam ꝑuenit̉ad iſtaꝫ. Unde Augꝰ. di. xxv. §. al̓s ea. dicit.Qui ꝯſenſerit in ſe aliquod criminaliū dn̄ari. ſi non penituerit: eterna illū flāma trucidabit Et hoc eſt qd̓ dicit pͣs. Quis eruet animam ſuā de manu inferi. Certe nullus. quiad locum dānatoꝝ finaliter fuerit deputatus. quia qui deſcendit ad inferos nō aſcēditIob .vij. Et qꝛ omnes naſcimur filij ire. ⁊ cōſequēter debitores hꝰ mortis eterne. Adeo ētenax et fortis manus inferni .i. pt̄as dÿaboli dei iuſticia. ꝙ nullus ſe erueret niſi xp̄cextͣheret ſua paſſionē. Et ꝙͣuis plurimi quotidie deſcendant ad ip̄m. tn̄ vt dicitur ꝓuer.penult. Infernus et perditio nunꝙͣ dicuntſufficit.Reuertendo ad ſecū­ .§. iij.dū .ſ. de morte corꝑali claꝝ eſt et euidens qeſt irremediabilis. Unde ꝓuerbialiter dr̄ adom̄ia eſt remediuꝫ. niſi ad mortem. Statutū eſt em̄ hominibꝰ ſemel mori ait apl̓us adDeb̓. ix. Et Eccͣs. ix. dr̄. Nemo ē qui ſemꝑ viuat aūt qͥ hꝰ rei habeat fidutiaꝫ. Bene ergodicit pͣs. Quis eſt homo qui nō videbit .i. experietur mortem. Certe nullus. Quia vt dicit Apl̓us ad Ro. viij. Quiꝓprio filio ſuo n̄pepercit. Uerum mortem ip̄e ſpontanea volūtate ſuſcepit. nos autem ei ſubijcimur exneceſſitate. Dicitur aūt mors a mordeo mordes. ex eo videlicet. quia mordet homineꝫ ſeparando vnam ꝑtem ab alia .ſ. animā a corpore. ꝑtem principalem dimittendo. minorem ꝑtem aſſumendo et ꝯſumendo ꝑ maſticationem et digeſtionem. Sicut accidit inmorſu rei eſibilis. In morte em̄ dimittituranima que ē pars principalis intacta .i. immortalis. Corpus quod eſt minus pͥncipalevermibꝰ ꝯſumitur. Uel dicitur mors a morſu. eo ꝙ morſu ligni vetiti ꝑ vitiū gule morsintroducta ē. Unde ad Ro. v. dicit̉. Per vnūhominē .ſ. adam peccatū intrauit in mūdū.ſ. originale. ⁊ hoc quando momordit fructūpetitū. et per peccatum mors .ſ. intrauit inmūdum. Uel dr̄ mors a morſu. quia ꝯſideratio eius mordet ꝯſcīam retrahēdo a multismalis. Propter quod dr̄. Aors tibi futuraē et appropriat ⁊ſi tardet. xiij. q. ij. c. in eccleſiaſtico. Quanto aūt morti magis appropinquas (ait Greg) tāto ſollicitior eē debes. lxxxvj. diſ. ꝑuenit. ad hoc .ſ. mordēte et ſtimulante ꝯſcientia. ¶ Pro maiori aūt declaratione hoꝝ notandū. ꝙ homo p̄t ꝯſiderari ẜmtriplicē ſui ſtatuꝫ .ſ. ẜm ſtatum nature pͥmoa deo formate. et ẜm ſtatum nature per peccatū deformate. et ẜm ſtatum in vltima reſurrectione reformate nature. Quā diſtin-

ctionē ponit magiſter in ſecūdo ſen. In primo igit̉ ſtatu homo fuit ita mortalis ꝙ potuit mori et nō mori. Aori ſi peccabat. Nōmori ſi nō peccabat. Un̄ de ꝯſe. di. iiij. c. placuit. dr̄. Siqͥs dixit adā primū hominē mortalē factū. vt ſiue peccaret ſiue nō peccaret:moreret̉ in corꝑe .i. d̓ corꝑe exiret. nō peccati merito ſed neceſſitate nature: anathemaſit. In ſecundo ſtatu p̄t mori. et non p̄t nonmori. qꝛ neceſſitatē habet moriēdi. Un̄ ꝓpͥusdiceret̉ homo mortuus ꝙͣ mortalis. qꝛ neceſſitatē habet ad hoc. Propter qd̓ dicit apl̓usCorpus mortuū eſt. In tertio ſtatu poteritnon mori. et non poterit mori.Et pro pleniori di.§. iiij.lucidatōne huius materie ſcienduꝫ ẜm bea.tho. in pͥma ꝑte. q. xcvij. ꝙ incorruptibile dicitur aliqͥd tripliciter. Uno mō ex ꝑte materie. eo .ſ. qꝛ non habet materiā vt āgelus.Uel habet materiā que non ē in potētia niſi ad vnā formā. ſicut corpus celeſte. et hecdr̄ incorruptibile ẜm materiā. Alio mō dr̄aliquid incorruptibile ex ꝑte forme. qꝛ .ſ. reicorruptibili ẜm naturam inheret aliquadiſpoſitio. ꝑ quam totaliter a corruptōne ꝓhibetur. et hoc br̄ incorruptibile ẜm gloriam.Tertio dr̄ incorruptibile ex ꝑte cauſe efficientis. Et hoc modo fuiſſet homo incorruptibilis et īmortalis in ſtatu innocētie. Nō em̄corpus eius erat īdiſſolubile ꝑ aliquē īmortalitatis vigorē in corꝑe exiſtentē. ſꝫ ineratnature aīe vis quedaꝫ ſuꝑnaturalit̓ data. ꝑquā poterat corpus ab om̄i corruptōne ẜuare quādiu ip̄a ſubiecta deo māſiſſet. Quodrōnabiliter factuꝫ eſt. quia em̄ aīa rōnalisexcedit ꝓportōem corꝑalis materie. ꝯueniēsfuit vt in pͥncipio eius v̓tus daretur. ꝑ quāpoſſet corpus ꝯſeruare ſupra naturā corꝑalis materie. Et qꝛ anima rōnalis ⁊ aīa ⁊ ſpiritus ē. Anima dr̄ inqͣtum dat vitaꝫ quod ēſibi ꝯmune ⁊ alijs aīalibꝰ. ſpiritus dr̄ inqͣtūhabet virtutē intellectiuā et īmaterialē. qd̓eſt ſibi ꝓprium non alijs animalibꝰ. In pͥmoigitur ſtatu anima ꝯmunicabat corꝑi. qd̓ eicōuenit inꝙͣtum anima. Unde dicebat̉ corpus animale. inꝙͣtum .ſ. habet vitaꝫ ab aīaPrimum aūt principiū vite in iſtis inferioribꝰ eſt anima vegetatiua. cuius oꝑa ſunt.alimento vti. generare. et augeri. que operaꝯueniebant homini in primo ſtatu. In vltimo v̓o ſtatu pꝰ reſurrectōem. cōmunicabitquodāmobo aīa corꝑi qd̓ ei ꝯuenit inꝙͣtumſpūs. Immortalitatē quidē ꝙͣtum ad omēsImpaſſibilitatē v̓o gl̓iam et virtuteꝫ ꝙ̄ tumad bonos. quoꝝ corꝑa dicunt̉ ſpūalia. And̓tūc cibis n̄ indigebūt ſicut in pͥmo ſtatu. Inillo igit̉ primo ſtatu duo remedia habebatꝯtra duos defectus. Primus defectus ē bepditio hū idi ꝑ actōnem caloris naturalis. et