CapitulumSedecimum

ſeu operum poſſunt produci ſeu fieri ab homine. Aliqui em̄ actus ſunt de ſe mali. adeoꝙ nullo modo poſſunt eſſe boni vel bn̄ fieriSicut periuria. blaſphemie. odia. et illa quenominat apl̓s opera carnis. dicens ad Gal̓.v. Nanifeſta ſunt oꝑa carnis. que ſunt fornicatō. īmunditia. auaritia ⁊cͣ. Hos fructusarbor bona dū bona eſt ꝓducere non p̄t. ſedmala ꝓducit. Et ex huiuſmodi p̄t manifeſtecognoſci. ꝙ hec faciens arbor mala eſt. Sedtamen talia oꝑa dici non poſſunt veſtimētaouiū. ſub quibꝰ ſe abſcondunt falſi ꝓphete .i.ÿpocrite. quia ip̄a non habent ſpēm vel apparentiā boni vnde poſſint alios decipere.¶ Sunt aliqui alij fructus ſeu actus. qui deſe ſunt boni. ita ꝙ nullo mō poſſunt eſſe mali. vt actus illi de quibꝰ ait apl̓us ad Gal̓. v.Fructus autem ſpiritus ſunt. caritas. pax.gaudium. pacientia ⁊cͣ. Hi actus et ſimilesprocedentes a gracia dei producūtur. et fiūta bona arbore. et non poſſunt produci a mala arbore dum mala eſt. Sed cum ſciri nonpoſſit per certitudinē. qui graciam habeat.et actus virtutum acquiſitarū ſunt ſimilesactibꝰ virtutum infuſarū qui procedunt exgracia. et ſunt vere boni. Hinc eſt ꝙ per certitudinem ſciri non p̄t. ſi faciens illos actusſ. caritatis exteriores. paciētie. modeſtie. cōtinētie et alia. ſit arbor bona: cum poſſit ſimilia facere ſine gracia. ⁊ arbor mala id eſtmalus homo habens malam voluntatē plura illorum oꝑa exterius apparētia poſſit facere. ¶ Alij actus humani ſunt. qui dicūturde genere bonorum. que fieri poſſunt bonaet mala voluntate. vt elemoſina. oratio. ieiunium. et huiuſmodi. Et iſta dicuntur veſtimenta ouiū. quia ſunt ꝓprie electoꝝ cū fiuntdebito modo .ſ. in gracia. et hos fructus producere poteſt arbor bona et mala. Sꝫ ꝯgnoſci plene nō poteſt. cum ꝓcedunt a mala voluntate ſeu intentione. tūc ſunt mali vel ſine gracia. et tunc etiam non ſunt vere boniid eſt meritorij. Uel cum ꝓcedunt a bona volūtate et gracia ⁊ tūc ſunt boni. Per ꝯiecturam tn̄ poteſt diſcerni arbor bona a mala.per quedam oꝑa tanꝙͣ per ſigna. Et primūeſt. Si fidei veritas non ꝑuertatur in ſe velin alio oꝑando. ſed firmiter credat et viuaciter Io. vj. Qui credit in me habet vitā eternam. Secundum ē. Si mandata eccleſie nōcōtempnat ſed impleat Math̓. xviij. Qui eccleſiam non audierit ſit tibi ſicut ethnicuset publicanus Eccͣs. viij. Qui ſeruat p̄ceptūnō experietur quicꝙͣ mali. Tertium eſt. Siper eum nouus ritus viuēdi non introducatur. quod ꝑtinet ad ſuꝑſtitionem et ſuꝑbiā.ſed ꝯmunia documēta ſequatur. Iuxta illd̓Deutro. xix. Non trāſferes terminos quospoſuerunt patres tui. Quartum eſt. Si ca-

ritas proximi per eum nō ſpernat̉. j Io. iij.Trāſlati ſumus de morte ad vitam. qm̄ diligimus fratres. Sꝫ qui habuerit ſubſtantiāhuius mūdi. et viderit fratrem ſuum egereclauſerit viſcera ſua ab eo. quomodo caritasdei eſt in illo: Certe non. Quintū eſt. Si peccatum per eū toto conatu fugiat̉ Eccͣi .xxj.Quaſi a facie colubri fuge peccatū. Sextuꝫſi verbum dei delectabiliter audiat̉ Io. viij.Qui ex deo eſt verbum dei audit. Uel meliꝰSi equanimiter aduerſa ⁊ dulciter patiat̉.Unde xp̄c Math̓. vij. Nunquit colligūt de ſpinis vuas aut de tribulis ficus .i. de aduerſitatibꝰ feruorem ſpiritus ⁊ dulcedinem caritatis. q. d. non ȳpocrite. ſed vere bone arbores. Septimum ē. ſi per eum de operibꝰ bonis gloria mundi non queratur Io. vij. Quiquerit gloriam eius qui miſit illum. hic verax eſt et iniuſticia in eo non eſt. Hos actustanꝙͣ fructus bonos producit bona arbor.et fructus contrarios qui ſunt mali: producere non poteſt. Et cū aliquis facit hos fructus malos contrarios bonis. ſignum eſt ꝙnon eſt bona arbor.¶ De ſenſualitate. Capitulum ſedecimū.Einde videndū eſt deIſenſualitate que idem ē ꝙ appetitus ſenſitiuus. Circa qua notāda ſunt quatuor .ſ. diffinitō. ſubiectio. offenſio. et duratio.Et ꝙͣtum ad primumſciendū ꝙ magiſter ſen. li. ij. di. xxiiij. ſic diffinit ſenſualitatē. Senſualitas eſt quedā visaīe inferior. ex qua ē motus qui intendit̉ incorꝑis ſenſus. atqꝫ appetitus reꝝ ad corpusꝑtinentiū. Pro cuiꝰ declaratōne ſcienduꝫ ꝙmotus ſenſualitatis in duo tēdit .ſ. in ea queẜm exteriores ſenſus delectabilia ſūt. et hoceſt qd̓ dicit̉ in diffinitōne ꝙ ex ſenſuali. de ēmotus. qui intendit̉ in corꝑis ſenſus. Secūdo tēdit ad ea q̄ nociua vel incōueniētia corpori. ẜm ſolā extimatōem ꝯgnoſcunt̉. Et ſicindiffinitōne dr̄. ꝙ ex ſenſualitate ꝓcedit appetitus reꝝ ad corpus ꝑtinentiuꝫ. Sic igit̉ſenſualitati duo attribuūtur .ſ. motꝰ et appetitus. Cuius rō eſt. qꝛ licꝫ ſenſualitas ſit vnapotētia. eius tn̄ ſunt plures actus. non eqꝫpͥmi. ſꝫ ẜm ordinē abinuicē ſe hn̄tes. Motusem̄ ſenſualitatis ē quedā īclinatō ad ſenſuscorꝑis. dū .ſ. appetimus ea que ꝑ ſenſus corporis apprehēdunt̉. Un̄ ad ſenſualitatē ꝑtinēt duo .ſ. corꝑis ſenſus qͣi p̄ambuli. ⁊ appetitus ſenſitiuꝰ. qͥ eſt inclinato vel motꝰ ꝯſeq̄nsapprehēſionē ſenſitiuā. et ſic appetitus ſenſitiuus inꝙͣtum fert̉ in aliqͥd vel inclinat̉: eſtꝯueniēs nature ſentiētis. ſicut cibus ⁊ potꝰ