TertiusTitulus

Recede a me. quia homo peccator ſū Luc. v.Et qꝛ beatus Stephanus plenus fuit humilitate. qꝛ ſapīa et obediētia que niſi ex hūilitate hr̄i nō pn̄t. ideo intuēs in celū vidit gloriā dei ⁊cͣ. ¶ Secūdū qd̓ reqͥrit̉ ad bn̄ videndū ē ītegͥtas ſociata ꝯpetēti vigore. Et ꝓ hꝰd̓claratone ſcire oportet. ꝙ oculus corꝑalishabet ſupͣ pupillā ſiue lucem ſeptē tunicasſeu velamīa. et q̄cunqꝫ illaꝝ deficeret aut leſa eſſet: viſio impediret̉. Appoſuit aūt actornr̄ gl̓ioſus deus ſeptē tunicas ip̄i pupille. vtmagis cuſtodiret̉ illa v̓tus nobilis. que ꝓpt̓ſuā nobilitatē defacili lederet̉. Propt̓ qd̓ pͣs.dicebat. Cuſtodi me dn̄e vt pupillā ocl̓i .i. ſic̄ſeptē tunicas induis pupillā oculi corꝑalisſic ſeptē donis ſpūſ ſct̄i cuſtodi oculuꝫ animemee. Neqꝫ em̄ quis p̄t bn̄ videre ad ſufficientiā ea que ſūt ſibi expediētia ad ſalutem. niſihabuerit ſeptem dona ſpūs. que pleniſſimefuerūt in xp̄o ⁊ ab ip̄o deriuant̉ in oēs ſuoselectos. De quibꝰ dr̄ Iſa. xj. Requieſcet ſuꝑeum ſpūs dn̄i. ſpūs ſapīe et intellectus. ſpūsꝯſilij et fortitudinis. ſpūs ſciētie ⁊ pietatiset replebit eū ſpūs timoris dn̄i. Et ex his bn̄videbit et iudicabit quecūqꝫ agenda. Un̄ ſequit̉ īmediate. Non ẜm viſionē oculoꝝ iudicabit .i. ẜm iuditiū hoīm et apparentiā exteriorē. Sapientia em̄ in eo apparuit. dū diabolo occultauit miſteriū incarnatōnis. diſponēdo vt mater ſua ſpōſū acciperet. Quārōnem aſſignat Origenes. xxvij. q. ij. c. inuēta. Spūs intellectus oſtēdit̉ ex eo ꝙ illiuscarnis aſpectꝰ intellectū dare videbat̉. Gruta em̄ viſo ih̓u nato vident̉ ratōne repleta.De quibꝰ Iſa. j. Cognouit bos poſſeſſoremſuū ⁊cͣ. Et paſtores idiote videntes ꝯgnouerūt de verbo ⁊cͣ Luc̄. ij. Requieuit ſpūs ꝯſilijſuꝑ eum qꝛ om̄ia ꝯſilia q̄ predicaturus erat:infantulꝰ adimpleuit. Uirginitatē. pauꝑtatem. obedientiā. pacientiā ⁊cͣ. Ꝙͣtum ad ſpiritū fortitudinis dicit Iſa. lij. Conſurge cōſurge induere fortitudine brachij dn̄i. domini brachiū filius eſt a pr̄e ꝓcedens. qui indutus ē fortitudine qn̄ vnitus ē carni nr̄e. in qͣfortiter deiecit hoſtes inferni et vitia mūdi.Et ideo bis dicit. Cōſurge ꝯſurgē .i. ꝯſurgesꝯtra diabolū. Un̄ ipſe dicit. iam pͥnceps huiꝰmūdi iudicatus ē. Conſurge ꝯtra aduerſa etꝯtra vitia mūdi ea ſuꝑando Ioh̓is. xvj. Cōfidite inquit ego vici mundū. Spūs ſcientiein eo oſtēditur nōſolū ſpeculatōne ſeu noticia ſcripturaꝝ cū in tēplo duobēnis interrogaret doctores. ſed ⁊ exꝑientia ſenſitiua. Exhis em̄ quę paſſus ē: didicit. ſcd̓m Apl̓m adDe b̓. v. Paſſus ē em̄ agonem eſuriē et aliaspenalitates. Pietatis ſpū repletus ē qui qꝛnoſtri ꝯpaſſus naſci voluit vt nos nō moreremur. Pietatis etiā ſpiritum habuit. qꝛ addādam noticiā celoꝝ et religionē verā reue-

landā natus ē. Vt em̄ hō cōfidentiꝰ ambularet ad veritatē. ait Augꝰ de ciui. dei. Ip̄a veritas dei filiꝰ hoīe aſſūpto n̄ deo ꝯſūpto. veniēs fūdauit ac ſtabiliuit fidē. De ſpū timoris qͥd dicēdū niſi qꝛ timuit dn̄s ih̓s nōſolūtīore r̄uerētiali ꝑfectiſſimo. ſꝫ et̄ tīore naturali. Iuxta illud Mat. xxvj. Cepit ih̓s time̓.et dicente angelo. Fuge in egyptū: illuc delatus fuit. Et qꝛ. b Stēphanus erat plenusſpūſancto. vt dr̄ Act̉. vj. qͦ ad iſta dona. ideovidit gloriā dei. Et beatus etiaꝫ Sÿmeō. qꝛſpūſſanctus erat in eo. vt dr̄ Luc̄. ij. Ideo p̄ſentatū xp̄m in tēplo agnouit: dicēs. Uiderunt oculi mei ⁊cͣ. ¶ Tertio oportet ꝙ oculus ſit niger. nō albꝰ ad bene videndū. Om̄esem̄ multuꝫ albi male vident. ſiue ſi hn̄t palpebras albas. ſiue pilos eoꝝ albos nimiuꝫ.Ratio huius eſt. qꝛ albedo diſgregat viſū. etideo debilitat. Om̄is enim virtus diſgregatadebilior ē virtute ſimul ꝯgregata. Hinc auctor nature fecit aīalibꝰ melius vidētibꝰ pupillā nigrā. vel ad nigredinē tendentē pͥncipaliter. Et ex hoc inſinuat̉ ꝙ ad hoc ꝙ oculus mētis ſit aptus ad videndū. oportet ꝙ ſitnō albus rel delicatus. ſꝫ vigertnortificatus. Un̄ et de ſapīaij. Noninuenit̉ in terra ſuauit̉ viuentiū. Talis fuitvita xp̄i plena .ſ. aſpeꝓpter qd̓ dicebat aīa.dilectus meus dilectus aīe ſponis ih̓s dn̄sEt hic faſciculus miriin mortificatōe et amaritudīnus fuit mortuus mūdoet int̓ lapidatores ſuosqͣi obliis exorſui. in celū oculos dirigbat: dicens. Ne ſtatuas illihoc peccatum.Ita et ſymeō mortuus ꝑ affectū vite tinō aliud expectabat niſi xp̄m videre. Eip̄o viſo: inqͥt. Nūc dinẜuū tuū dn̄eQuia vider̄t ⁊cͣ. ¶ Quarto oportet ꝙ oculꝰſit ab hūore ſeꝑatus. Nā lacrę īpediūt viagdalena duſū. vt exꝑientia docetloꝝ. ⁊ exifleret ad monumētū vidſtimauit ortulanū virgultoꝝccidit em̄ d̓lacrimoſis oculis ſuhūido ⁊ pl̓uioſo. qui repn̄tat iridē ſiue arcū. et hoc ꝑniſi ꝑ hūores eiuſdē aeris. Un̄ ſiquis dū plorat reſpiceret fixelbit lumē circundatū ab arcu cerurubei et flaui coloris. Ztergēdo lacrimasvidebis ibi arcū nō edeceptime puritUerbū dei quod factitis eſt. Un̄ dicit̉ ſpeculū ſine macula Sap̄.vij. Et liliū ꝯualliū &al̓. co. qe ſcōmillovideri nōpoteſt niſi a puro et muad Pebre. xij. Sanctimoniam ſequimini ideſt puritatem ſine qua nemo videbit deum.Et Math̓. v. Beati mūdo corde qm̄ ip̄i deumvidebunt. Ꝙͣuis enim aliquis naturaliter