PrimusCitulus
Uenerē vnū os. Illi mūdum illuminant etgubernāt. Hec ſeptem mēbra totū corpꝰ ordināt et decorāt. Stellatū celū ī vertice capitis ꝯſidera: cuiꝰ ſtelle multe et decus ſuntcapilli. qui in hōie ad decus ꝑtinēt. vt patꝫin his q̄ ex toto ſūt capillatura priuati. Criſtallinū qd̓ non vides habes ī fronte. vbi eſtſenſus cōis. ⁊ empireū in memoria querat̉.Sed hec aliquātulū aliter notāda ſūt. Primō capilli ſūt neceſſarij pͦ nimiū eſtū et validum frīgus. Capitis ꝑs ſuꝑior vn̄ egrediuntur capilli. poſita eſt ad defendēduꝫ cerebrū. Capitis ꝓpͥa forma eſt ſicut nauis. nonꝓprie rotūda: ſꝫ exp̄ſſa aliquātulū. cuiꝰ medium pt̄ dici carina. anteriꝰ prora. poſteriꝰpupis. Et hec figura neceſſaria fuit. vt meliꝰ ī ipſo capite diſtinguerēt̉ cellule ſenſuū.Frons eſt libera et aꝑta: vt mētis habitumpādat. et ſic a malis cogitatōibꝰ abſtrahasmēteꝫ. Suꝑcilia ſūt munimēta oculoꝝ. neſi de capite aliqͥd cadat eos offendere poſſitpilis nigris implētur: vt viſuꝫ magis ꝯfortēt. Sūt offoſi vt habeāt vn̄ recipiāt viſibilia. Sūt palpebre vt a nocumētis tegāt̉: qꝛnobiles ſūt. Septeꝫ inſuꝑ pelliculis ip̄a luxvel pupilla tegitur. vt a nullo eſtu vl̓ frigore ledi poſſit. Duo ſūt vt ſi vnus abeſſet alt̓nō deſit. nec pl̓es ꝙͣ duo. qͥa turpitudo eſſetip̄a multiplicitas. Aures at̄ eadē cauſa dueſūt. licꝫ vnꝰ tm̄ ſit aubitus ſicut et viſus nōniſi vnus. in qͥbꝰ prīo abſcōdūtur foramīa.ne etiaꝫ ledātur abextͣ facte ſūt vt occultaet inuiſibilia noſcamꝰ ⁊ q̄ tortuoſa. Cartilago cū carne extra aures in giꝝ cōponūt̉. fitad vocis dultior boatū: qꝛ dū ꝑ eaꝫ ſonꝰ reuoluitur. melodiaꝫ quādā de nouo ꝯponit.et animus magis delectat̉. Nares at̄ ad hocſūt facte vt cerebri purgamēta et totiꝰ interius capitis inde extrahāt̉. Et nō eſt naſustotus ex oſſe ſed ꝑs ex cartilagine. qͥa oꝑteteū dilatari et cōtrahi. Per ip̄as etiā naresodoramēta ſumūtur ad cerebri ꝯfortatōeꝫ.Os deniqꝫ ꝓ cibo ſumēdo datū ē: vt vita cōſeruet̉. In ore .n. dātur dētes ad maſticādūne ſtomachus grauet̉ cibo groſſo. et ſapidiꝰq̄ ſumimꝰ faciūt deguſtare. Os etiā et dentesꝓ loq̄la formanda ſūt data. q̄ velut plectroꝑcuſſo faciūt melodiā. Eſt .n. ip̄a lingua vtplectꝝ. v̓berās aerē ſuꝑ palatū ⁊ dētes ⁊ labia. q̄ ſi vl̓ ꝑs eoꝝ deeſſꝫ effice̓t̉ vox n̄ ſonora. Hinc quāta melodia et varietas ꝯſonātium ſit nata. qͥ ꝯſiderare poſſet. ī laudē ſuiꝓrumꝑet creatoris. qui tantā ſpecioſitateꝫcōtulit hōi. Sed qd̓ ſingulariꝰ eſt oībꝰ alijslinguis. ſola humana loq̄laꝫ inuenit. cūctisalijs aīalibꝰ exiſtentibꝰ mutis. In hac ergofigura capitis totiꝰ celeſtis ornatꝰ continet̉.¶ Demū v̓o a celis ad terrā deſcēdūt roreset imp̄ſſiones et calores naturales: quibus
mūdus gubernat̉ cōtinue. Et hoc eſt ī hoīegula. ꝑ quā ad corpꝰ nutriendū ab aīa deſcēdūt. cuiꝰ pulchritudinē et gracilitatē ſi ꝯtēplatus fueris: miraberis. Inde ꝓcedūt maſculi. qͣi totiꝰ capitis baſes. qꝛ celū ſua fortitudine ſuſtētāt̉ a deo ſibi donata. Ueniamꝰad brachia vbi ſūt manꝰ et digiti decē. q̄ oīaminiſtrāt toti corꝑi nr̄o. qꝛ celi ſūt illi qͥ influunt nobis neceſſaria inferiꝰ. Sed ē manus aꝑta ad largitatem mōſtrandaꝫ. digiti ꝓcedūt ab vno fruſto tendētes. ad vnitatem docendam. Poſt oēs celos ſequit̉ ſperaignis. quā r̄ꝑies ī ſtomacho. vbi intēſiſſimꝰcalor eſt ꝓ digeſtione fienda. Qui ſtomachꝰeſt velut olla. ad quā oīs calor corꝑis ſeqͥt̉cū cibū ſuſceꝑit. Hinc dicimꝰ bonū ſignū pꝰcibū frigꝰ: qͥa totus calor currit ad ſtomachum. et exꝑimur mēbra eſſe ſubtiliora ptꝰcibum ꝙͣ ante ī hoīe ſano. vt patꝫ maxīe dedigitis mittēdo et extͣhēdo anulū. Poſt ſperam ignis ſequit̉ ſpera aeris; ī qͣ generāturpluuie. niues. et grādines. et imp̄ſſiones diuerſe. Si nō hoc. nec ꝑ momētuꝫ hō viuerepoſſꝫ. Hec ī corde require ſn̄ qͦ nec ꝑſe aliqͥsviuere valet. ī quo generant̉ furta. homicidia. blaſphemie ⁊cͣ. Deinde ſeqͥtur terra cōfuſa cū aqua vbi fit generatio et corruptioreꝝ. Et hoc q̄re ī te hoīe ī ventre corruptōnibꝰ. ⁊ genitalibꝰ generatōis. Et qꝛ terra ſuopondere librat̉ ſiue ſuꝑ nihil eſt fūdata. ptꝰiſtas ꝑtes due ſequūt̉ ſubtiles columne: qͥbꝰcorpꝰ om̄e vehetur. nō ſine miraculo grādicū videas boues et oues et eqͦs et animaliaalia multos hr̄e pedes crura ſimul et tibiasfortiora cruribꝰ hoīm. et tn̄ nō pn̄t recte ſꝫſolū prone ꝓcedere. Igit̉ hoc eſt miraculuꝫꝙ terra nō eſt ſuꝑ graue corpꝰ fūdata. Iſtaeſt ſolutio ſcd̓a. Nam cū querit̉ quid eſt hō:tibi rn̄det̉ vt aſtrologo. ꝙ homo ē totꝰ mūdus et ꝑfectio oīm. Sic etiam reſpondebatAnaxagoras. qui interrogatus qͥd eſſꝫ hōait menſura oīm reꝝ. vt habet̉. x. metaphiſice. Sic forſitan ītellexit Pitagoras qͣndointerrogatꝰ ad qͥd natus eſſet hō: ait. Cauſavidēdi celū. vt dīc. Lactātiꝰ. iij. inſtitutōnū.c. xxiiij. qꝛ debēꝰ cōtēplari celū. ⁊ cū eiꝰ pulchritudinē cogͦſcimꝰ. ad noſmetip̄os reuertiet nos ꝯẜuare: ne tānobilē creat̉ aꝫ dānarevelimꝰ. ⁊ eā auferre a celo. Et iſta ꝯſideratoſb̓leuat ad eū vt regem ſeqͣris.§. iij.Tercia queſtio eſt. quid e ho.et hoc ꝙͣtū ad corꝑis originē. Et ad hoc reſpōdet Salomon: dicēs. ꝙ ē gͣuitate ꝯfor̄atus vanitatis. Et ſic rn̄det vt bonꝰ moral̓ etethicꝰ. ſic̄ rn̄debat pr̄ ſuꝰ: qͥ dicebat. Hō vāitati ſil̓is factꝰ ē. facta pͥꝰ interrogatōe. dn̄e.qͥd eſt hō: qͣi puluis qͥ vēto flāte trāſfert̉. qͣſilimꝰ ī t̓rā liqͥdā r̄ſolutꝰ. qͥ hr̄e n̄ p̄t firmitatē