Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
22
Einzelbild herunterladen
 

PrimusTitulus

eſt. qꝛ nihil eſt qd̓ nos diſcernat a brutis etmutis. niſi religio et cognitio ſūmi dei. Igr̄ad fruendū ſūma aīa nr̄a creata eſt. Hecdemōſtratur inductiue: qm̄ om̄e aīal id cognoſcit et ſolū. qd̓ ad eiꝰ pſū ſpectat. Azinꝰat̄ cogͦſcit auꝝ nec margaritas: qꝛ ad eꝰpſū facta ſūt: et ſic diſcurrēdū ſingulIgit̉ ſi deū cognoſce̓ ī hac vita ꝯtinue laboramus: natura nos docꝫ ad hūc finē factoseſſe. Ex hoc argumēto Lactātiꝰ li. vij. inſtide vitā beata pl̓es eligat rōnes. Secūdonihil eſt qd̓ vtat̉ elemēto celeſti niſi. igit̉ ad celeſtia tēdit: et corpꝰ. qd̓ ī terramreuertit̉ mortē. immortalis eſt aīa. queilluc aſpirat. Iſta ꝯſequētia videt̉ ſatis bona ī materia inductiue. cūcta aīalia ſibiſil̓ibꝰ nutriāt̉ et mutāt̉. vt etiā ī lib. de nutrimēto nutrito dr̄. Antecedēs ſatis patꝫ.qꝛ nullū aīal igne vtit̉ niſi. Etſi dicis ꝯͣ.qꝛ canis et catta comedūt cocta. Rn̄det̉hoc agūt p̄ter ſuā naturā qꝛ ita bn̄ comederent cruda et comedūt. et libētiuſꝙͣ cocta.ſed ſūt ſatiabilia aīalia capiūt ſibi dant̉ aliūde hr̄e poſſint. Homo v̓o ex oppoſito libentiꝰ igne cocta ſūt comedit. immonobis videt̉ impoſſibile ſn̄ igne viuere. LicꝫOlinius iunior li. vj. c. xiij. dicat. ī parteoriētali quibuſdam gētibꝰ vſus ignis fueritignotꝰ. uſqꝫ ad tp̄s Ptolomei regis egipti.tūc pͥmo ignē habuerūt. Ueꝝ eſt ex dictis ī illo. c. credo illos non eſſe hoīes. Cumigitur locus ignis ſit ī celo. vt patet omniūꝯſenſu et exꝑimēto. ſolꝰ homo vtit̉ igne:conſtat ſic nos natura docente. vt celo facti ſimus. Uide de hoc etiaꝫ Lactātium vbiſupͣ. Tercio ꝓbatur ſic. Aut anima ē immortalis. aut infelitior eſt cūctis creaturis. Scd̓a ꝑs eſt vera vt ꝯſtat maīfeſte.aīa eſt immortalis. ꝓbo ꝯſequētiaꝫ. oīsres facta eſt ad aliqueꝫ finem. cum adipiſcitur: quieſcit in eo. Hoc patet inductiue.Ignis factꝰ eſt vt ſit in loco ſuꝑiori. ideo inferius mouetur rurſū vt illuc aſcendat.eſt aūt vbi eſſe debet: quieſcit. Lapidis locꝰeſt finis petere cētrū. et tandiu laboratpoſſit accedere cum ibi eſt quieſcit nullūmotū habꝫ et alubi quieſcit niſi violētertenetur. Hoc ideꝫ cōſidera ī brutis aīalibusCanis bene paſtus quieſcit et nil vltra q̄ritquia eiꝰ finis eſt viuere. Et ſic de oībꝰ alijs.Oīa igit̉ aīalia et alia rōnabilia ſuū finem querunt. et tūc quieſcūt qn̄ in ſua ꝑfectōne ꝯſiſtunt. Hoīs at̄ animus in hac vitanūꝙͣ quieſcit. licꝫ corpus quieſcat ī ſomnisbene paſtum. anima tn̄ intꝰ exiſtēs eſt ſemꝑin motu. qd̓ declarant ꝯtinua ſomnia. Igit̉ nunꝙͣ aīa ſit quieta cōtenta: ſed oportet vlteriꝰ querat. neceſſe ſequit̉ vel ataliū fineꝫ facta eſt. et ſic eſt immortalis. vel

miſerrima eſt. qꝛ nūꝙͣ ſuū aſſequit̉ fineꝫ. qd̓fuit ſcd̓a ꝑs antecedentis. Hec fundat̉ exdictis deuoti Bern̄. li. de ꝯtemtū mūdi: vbiait. Anima rōnalis ad imaginem dei facta.ceteris oībꝰ occupari pōt. repleri oīno nonpt̄. Capacem .n. dei quicqͥd minꝰ deo eſt nonimplebit. Hinc eſt naturali deſiderio. oēsquideꝫ ſummū bonū appetere ꝓbāt̉. nullamniſi eo adepto requieꝫ habituri. Quartoet vltimo. deꝰ natura nihil fruſtra oꝑant̉. igit̉ videamꝰ nos aliqua ſumme amare ad corpꝰ pn̄t aliqͦ modo ſpectare necdeſſe. ſequit̉ alia eſt vita ꝙͣ corporis: adaliud facti ſumꝰ ꝙͣ corꝑe tm̄. Hoc ptꝫ.nos deſideramus ſcire ſapere potiꝰ afflictōnem dāt corꝑi ꝙͣ delectatōeꝫ. Nos deſideramus famā corꝑi nihil ꝓdeſt. Immo naturaliter nos ꝯmēdamus hoīes virtuoſos refrenāt corꝑales motꝰ delectatōes. atqꝫnaturaliter approbamꝰ meliorē vitaꝫ eſſe ꝙͣſit corꝑalis. et hec vnuſqͥſqꝫ pt̄ in ſe intueri. aīe deſideria cogitabit. Hec fundat̉ exdictis torquati Hoecij. iij. de cōſola. ꝓſa. ij.vbi ait. Inſerta ē mētibꝰ hoīm naturaliterperi ſummiqꝫ boni cupiditas. Et de hoc Lactātius diffuſe vbi ſupͣ. Ubi ad hanc materiam pl̓es ꝑſuaſorias rōnes facit. Pt̄ induci et quinta talis. Omne qd̓ eſt corruptibile ꝙͣtomagis inueteraſcit: tantomagisdeficit in virtute robore ſuo. vt ptꝫ ī corpore humano. qd̓ antiqͣtur eſt magis debile ꝙͣ prius. qꝛ tēdit ad mortē. Sic potētie ſenſitiue ſūt affixe organis corporis vtviſus. auditꝰ. mēoria. hmōi. deficiūt paulatim. et tantomagis quāto qͥs plꝰ ſeneſcit.Si anima eſſet mortalis ſil̓iter etiam diminueret̉ virtus eiꝰ ī potētijs. ſūt affixe organis corꝑis. vt intellectꝰ volūtas. ſꝫhoc eſt immo ꝯtrariū. qꝛ tāto qͥs ꝑfectiꝰītelligit quāto plꝰ viuit. Propter qd̓ dr̄ Iobxij. In ſenibus ē ſapientia et in his multo ſūt tempore prudētia.Sed quoniam plusᵐ .§. ij.hodie valet apud malum vulgus autoritasantiqͦꝝ ꝙͣ ꝑſuaſionū veritas: quid antiqͥhac īmortalitate aīe ſēſer̄t aliqͣliter videāꝰ. Primo nāqꝫ volumꝰ a poetis inciꝑe ībus ē magis dubia be̓itas. Nihil vidēt̉ alid̓laboraſſe ꝙͣ loqͥ de inferno. et purgatorio.cāpis eliſijs. et celis ī qͥbꝰ aīe defūctoꝝlitate meritoꝝ et demeritoꝝ collocāt̉. vt pꝫom̄i intuēti. Et principalit̓ Uirgiliū ī eneÿdos. Et Seneca fere in cūctis tragedijs.minꝰ dixit. ī fine magni oꝑis ꝯcluſit. Morte carēt aīe ⁊cͣ. Duidiᵐ. xv. metha. introducit deū de aīa herculis loquēteꝫ: et ait. Externū ē a me trāſit inexpers atꝫ immune necis. Inde hiſtoricos etiam trāſeūdūſub breuitate eſt. qui aliorū facta deſcribūt.