PrimusTitulus
eſt. qꝛ nihil eſt qd̓ nos diſcernat a brutis etmutis. niſi religio et cognitio ſūmi dei. Igr̄ad fruendū ſūma aīa nr̄a creata eſt. Hec rōdemōſtratur inductiue: qm̄ om̄e aīal id cognoſcit et ſolū. qd̓ ad eiꝰ pſū ſpectat. Azinꝰat̄ nō cogͦſcit auꝝ nec margaritas: qꝛ ad eꝰpſū facta nō ſūt: et ſic diſcurrēdū ꝑ ſingulIgit̉ ſi deū cognoſce̓ ī hac vita ꝯtinue laboramus: natura nos docꝫ ad hūc finē factoseſſe. Ex hoc argumēto Lactātiꝰ li. vij. inſtide vitā beata pl̓es eligat rōnes. ¶ Secūdonihil eſt qd̓ vtat̉ elemēto celeſti niſi hō. igit̉hō ad celeſtia tēdit: et nō corpꝰ. qd̓ ī terramreuertit̉ ꝑ mortē. immortalis eſt gͦ aīa. queilluc aſpirat. Iſta ꝯſequētia videt̉ ſatis bona ī materia inductiue. cū cūcta aīalia ſibiſil̓ibꝰ nutriāt̉ et mutāt̉. vt etiā ī lib. de nutrimēto ⁊ nutrito dr̄. Antecedēs ſatis patꝫ.qꝛ nullū aīal igne vtit̉ niſi hō. Etſi dicis ꝯͣ.qꝛ canis et catta comedūt cocta. Rn̄det̉ ꝙhoc agūt p̄ter ſuā naturā qꝛ ita bn̄ comederent cruda et comedūt. et libētiuſꝙͣ cocta.ſed ſūt ſatiabilia aīalia ⁊ capiūt q̄ ſibi dant̉cū aliūde hr̄e nō poſſint. Homo v̓o ex oppoſito libentiꝰ q̄ igne cocta ſūt comedit. immonobis videt̉ impoſſibile ſn̄ igne viuere. LicꝫOlinius iunior li. vj. c. xiij. dicat. ꝙ ī parteoriētali quibuſdam gētibꝰ vſus ignis fueritignotꝰ. uſqꝫ ad tp̄s Ptolomei regis egipti.tūc eī pͥmo ignē habuerūt. Ueꝝ eſt ꝙ ex dictis ī illo. c. credo illos non eſſe hoīes. Cumigitur locus ignis ſit ī celo. vt patet omniūꝯſenſu et exꝑimēto. ꝙ ſolꝰ homo vtit̉ igne:conſtat ſic nos natura docente. vt ꝓ celo facti ſimus. Uide de hoc etiaꝫ Lactātium vbiſupͣ. ¶ Tercio ꝓbatur ſic. Aut anima ē immortalis. aut hō infelitior eſt cūctis creaturis. Scd̓a ꝑs nō eſt vera vt ꝯſtat maīfeſte. gͦaīa eſt immortalis. ꝓbo ꝯſequētiaꝫ. Nā oīsres facta eſt ad aliqueꝫ finem. ⁊ cum adipiſcitur: quieſcit in eo. Hoc patet inductiue.Ignis factꝰ eſt vt ſit in loco ſuꝑiori. ideo inferius mouetur rurſū vt illuc aſcendat. cūeſt aūt vbi eſſe debet: quieſcit. Lapidis locꝰeſt ⁊ finis petere cētrū. et tandiu laborat ꝙpoſſit accedere ⁊ cum ibi eſt quieſcit ⁊ nullūmotū habꝫ et alubi nō quieſcit niſi violētertenetur. Hoc ideꝫ cōſidera ī brutis aīalibusCanis bene paſtus quieſcit et nil vltra q̄ritquia eiꝰ finis eſt viuere. Et ſic de oībꝰ alijs.Oīa igit̉ aīalia et alia nō rōnabilia ſuū finem querunt. et tūc quieſcūt qn̄ in ſua ꝑfectōne ꝯſiſtunt. Hoīs at̄ animus in hac vitanūꝙͣ quieſcit. licꝫ corpus quieſcat ī ſomnisbene paſtum. anima tn̄ intꝰ exiſtēs eſt ſemꝑin motu. qd̓ declarant ꝯtinua ſomnia. Igit̉cū nunꝙͣ aīa ſit quieta ⁊ cōtenta: ſed oportet ꝙ vlteriꝰ querat. neceſſe ſequit̉ ꝙ vel ataliū fineꝫ facta eſt. et ſic eſt immortalis. vel
miſerrima eſt. qꝛ nūꝙͣ ſuū aſſequit̉ fineꝫ. qd̓fuit ſcd̓a ꝑs antecedentis. Hec rō fundat̉ exdictis deuoti Bern̄. li. de ꝯtemtū mūdi: vbiait. Anima rōnalis ad imaginem dei facta.ceteris oībꝰ occupari pōt. repleri oīno nonpt̄. Capacem .n. dei quicqͥd minꝰ deo eſt nonimplebit. Hinc eſt ꝙ naturali deſiderio. oēsquideꝫ ſummū bonū appetere ꝓbāt̉. nullamniſi eo adepto requieꝫ habituri. ¶ Quartoet vltimo. deꝰ ⁊ natura nihil fruſtra oꝑant̉.Cū igit̉ videamꝰ nos aliqua ſumme amareq̄ ad corpꝰ nō pn̄t aliqͦ modo ſpectare nec ꝓdeſſe. ſequit̉ ꝙ alia eſt vita ꝙͣ corporis: ⁊ adaliud facti ſumꝰ ꝙͣ ꝓ corꝑe tm̄. Hoc ptꝫ. Nānos deſideramus ſcire ⁊ ſapere q̄ potiꝰ afflictōnem dāt corꝑi ꝙͣ delectatōeꝫ. Nos deſideramus famā q̄ corꝑi nihil ꝓdeſt. Immo naturaliter nos ꝯmēdamus hoīes virtuoſosqͥ refrenāt corꝑales motꝰ ⁊ delectatōes. atqꝫnaturaliter approbamꝰ meliorē vitaꝫ eſſe ꝙͣſit corꝑalis. et hec vnuſqͥſqꝫ pt̄ in ſe intueri.cū aīe deſideria cogitabit. Hec rō fundat̉ exdictis torquati Hoecij. iij. de cōſola. ꝓſa. ij.vbi ait. Inſerta ē mētibꝰ hoīm naturaliterperi ſummiqꝫ boni cupiditas. Et de hoc Lactātius diffuſe vbi ſupͣ. Ubi ad hanc materiam pl̓es ꝑſuaſorias rōnes facit. ¶ Pt̄ induci et quinta rō talis. Omne qd̓ eſt corruptibile ꝙͣtomagis inueteraſcit: tantomagisdeficit in virtute ⁊ robore ſuo. vt ptꝫ ī corpore humano. qd̓ cū antiqͣtur eſt magis debile ꝙͣ prius. qꝛ tēdit ad mortē. Sic ⁊ potētie ſenſitiue q̄ ſūt affixe organis corporis vtviſus. auditꝰ. mēoria. ⁊ hmōi. deficiūt paulatim. et tantomagis quāto qͥs plꝰ ſeneſcit.Si gͦ anima eſſet mortalis ſil̓iter etiam diminueret̉ virtus eiꝰ ī potētijs. q̄ nō ſūt affixe organis corꝑis. vt intellectꝰ ⁊ volūtas. ſꝫhoc nō eſt immo ꝯtrariū. qꝛ tāto qͥs ꝑfectiꝰītelligit quāto plꝰ viuit. Propter qd̓ dr̄ Iobxij. In ſenibus ē ſapientia et in his qͥ multo ſūt tempore prudētia.Sed quoniam plusᵐ .§. ij.hodie valet apud malum vulgus autoritasantiqͦꝝ ꝙͣ ꝑſuaſionū veritas: quid antiqͥ d̓hac īmortalitate aīe ſēſer̄t aliqͣliter videāꝰ.¶ Primo nāqꝫ volumꝰ a poetis inciꝑe ī qͥbus ē magis dubia be̓itas. Nihil vidēt̉ alid̓laboraſſe ꝙͣ loqͥ de inferno. et purgatorio. ⁊cāpis eliſijs. et celis ī qͥbꝰ aīe defūctoꝝ ꝓ qͣlitate meritoꝝ et demeritoꝝ collocāt̉. vt pꝫom̄i intuēti. Et principalit̓ Uirgiliū ī eneÿdos. Et Seneca fere in cūctis tragedijs. ⁊ q̄minꝰ dixit. ī fine magni oꝑis ꝯcluſit. Morte carēt aīe ⁊cͣ. Duidiᵐ. xv. metha. introducit deū de aīa herculis loquēteꝫ: et ait. Externū ē a me ꝙ trāſit ⁊ inexpers atꝫ immune necis. Inde ꝑ hiſtoricos etiam trāſeūdūſub breuitate eſt. qui aliorū facta deſcribūt.