An diſpoſitōnes cordium ſint eedem.
et diuidi. ⁊ in quolibet mō ſtꝭ multi ꝑticulares modi. qͥ qͥdē ſi aptitudine cordi faciāt ex nat̉ali ꝯplexiōe. tūc ꝑdurāt hmōi habilitates. ⁊ ſi aliqn̄ qͥs ſtudiū ponat. in ꝯtrariū tn̄ redeūt ⁊ vincūt frequēter. ſicut dixit Horatiꝰ Naturā expellas forte tn̄ vſqꝫ recurret. Aliqn̄ aūt cauſant̉ exꝯſuetudine ⁊ ſtudio. ⁊ ille etiā durāt diu. Aliqn̄ etiā fiūtex nutrimēto ſumpto. ⁊ ille nō diu durāt niſi aſſiduet̉ taſnutrimēti ſumptio. Dicimꝰ gͦ ꝙ ſi in corde ſit multꝰ ſpūsclarus ſubtilis calidꝰ ⁊ humidꝰ tꝑate hic ē aptiſſimꝰ gaudio ⁊ delectatōi. ⁊ nō triſtabit̉ hn̄s ſpūm hmōi. nec anguſtiabit̉ niſi ex magna cā. ⁊ hec ē optima diſpō ẜm ſpūm qͥqͣſi vitā florētē facit. ⁊ tn̄ hec ꝓpter ꝯiūctā ſibi diſſolutōeꝫīpedit ſtudiū ſcīe ⁊ ꝟtutꝭ. ſicut refert Arꝭ. in li. de ꝓblemaſſerēs ꝙ oēs excelſi in ſapīa ⁊ heroycas ꝟtutes hn̄tes fere fuerūt melācolici. Talis gͦ homo in cuiꝰ corde generat̉hmōi ſpūs in oīa mēbra corꝑis īmittit ſpūs. qꝛ multi ſtꝭet nō deficiūt. ⁊ ideo ꝑſeuerat in eo gaudiuꝫ ⁊ delectatio.et talis claras ⁊ iocūdas hꝫ ꝯceptas formas. eo ꝙ talesrepn̄tat clarꝰ ſpūs. Tal̓ etiā intime gaudet. qꝛ in medullas eiꝰ penetrat ſubtilis ſpūs. nec remouet̉ a delicijs ꝓpt̓hͦ ꝙ nihil intꝑatū ē excuties ſpūm extra ſtatū quē hꝫ. Siaūt qͥs ē pauci ſubtilis ⁊ clari ſpūs ⁊ hūidi facile gaudebit ex qͣlibet occaſiōe ⁊ vehemēter ſꝫ cito deſerit. qꝛ ſpūsdeficit ex paucitate ⁊ facile dimittit qd̓ ꝯcipit ex hūore.et qꝛ talis eſt paucoꝝ ſpirituū. iō facile iucundat̉. ⁊ facilecadit a iocūditate. Si qͥs aūt ē pauci ſpūs ⁊ tenuis. ⁊ nōclari. ſicut ſtꝭ ſpūs ꝯualeſcentiū ex egritudinibꝰ ⁊ macilentoꝝ ſiccoꝝ. hic non gaudet de facili. eo ꝙ ſpūs vix ſufficitpͥncipio vite. ⁊ ideo in corde retinet̉ ⁊ nō diffūdit̉ in delicias corꝑis. Hi aūt quoꝝ ſpūs eſt multꝰ qͥdē ⁊ groſſus. ſihͦ cū ſit calidꝰ ⁊ obſcurꝰ erit fortiſſime ire diu durātꝭ nōde facili remiſcibilis. qꝛ ſpūs groſſus repugnat diffuſioniet ideo pondere ſuo ꝯprimit cor. ⁊ obſcuritate ſua terribilia ſua ingerit. ⁊ groſſicie ſua diu tenebit. vn̄ tales ſpūshn̄tes ſunt memores iniuriaꝝ cuꝫ tꝑe. Et vt inqͥt Arꝭ.hn̄t tales ꝓprie rubei vini ꝓprietates. qd̓ fumoſum ⁊ vaporoſum eſt. ⁊ hꝫ vaporē ſpiſſuꝫ ⁊ calidū. caput ſpiritibꝰreplētē. ⁊ ideo ſunt ſtudioſiſſimi ⁊ ꝯſtātes in grauitateet magnanimitate heroice ꝟtutis. ⁊ magis attēdūt hisq̄ ſunt qͣꝫ his q̄ fuerūt ꝑ longā morā formaꝝ in cellul̓ capitis ſuꝑ qͣs nō ſenſus ſed intellectꝰ ꝯuertitur. Si aūt ſitſpūs paucus ⁊ nō clarꝰ ſed ſubtilis ⁊ calidꝰ. talis erit breuis ⁊ feruētis ire. ſed nō diu durātis. tuꝫ ꝓpter ſpūs paucitatē. tum ꝓpter ſubtilitatē. Feruet aūt ira ex calido. etnō de facili gaudēt ambo iſti. Si aūt ſit ſpūs paucꝰ groſus ⁊ obſcurus ⁊ frigidꝰ. hoc erit de ꝯditōne melācolie ⁊ſenij. ⁊ hͦ tantū excedere p̄t ꝙ nunqͣꝫ gaudebit. ſꝫ ſemꝑ triſtabit̉. et ſi nō excedit multū tūc tn̄ nō facile gaudebit. ſꝫfacile triſtabitur. ⁊ erit pauidus ex qͣlibet cā ⁊ fugiēs etiāvt ita dicā formas. ⁊ ideo ſenes triſtes ſunt ⁊ melācholici de melancholia naturali Qn̄qꝫ aūt eſt varietas ſpirituum nō ex ꝯplexione hoīs. ſed ciboꝝ ⁊ potuū. ⁊ inde eſt ꝙmedicoꝝ ſapiētes dicūt ꝙ boni cibi generant bonos humores. ⁊ boni humores bonos ſpūs. ⁊ boni ſpūs bonosmores ⁊ delectabilē vitā. Hinc eſt etiā ꝙ vinuꝫ d̓r facerehoīem bone ſpei. qꝛ calidū eſt naturaliter. ⁊ hꝫ humoreꝫactualē ſubtileꝫ ex qͦ generant̉ multi ⁊ boni ſpūs. ſꝫ tn̄ tal̓nō gaudet niſi ī ſenſibilibꝰ. qꝛ vinū ſuo vapore obturbatcellā logiſticā. ita vt diſcurrat ſpūs inter organa ſenſuū etper mediā capitis vacuitatē. ⁊ nō rep̄ſentāt niſi ſenſibiliaEt hec eſt cā ꝙ ebrijs videt̉ ꝙ moueant̉ ea in quibꝰ ſuntꝓpter ſpirituū diſcurſum ex calore vini
Decimūterciū dubiū eſtQuare intellectualia diuina rōnalia ⁊ honeſta minꝰ ſentiūtur delectabilia. ⁊ ꝯtraria hoꝝ minꝰ triſtātia qͣꝫ ſenſibilia ⁊ humana ⁊ vtilia. ⁊ aliqn̄ inhoneſta. cū tn̄ illa multoet incomparabiliter ẜm ſe magis delectabilia ſint iſtisSol̓o. hoc eſt ex eo qꝛ ſenſibilia ⁊ humana ꝑticulariaet vtilia ſunt corꝑaliter in ſpū qͥ a corde ꝓcedit rep̄ſentata. ⁊ ideo afficiūt fortiter ⁊ ꝯpatit̉ ẜᵐ delectatōeꝫ vel triſticiā eis corpꝰ qd̓ corꝑal̓r ⁊ corꝑali ſpū mouēt. Sꝫ intellectualibꝰ. ⁊ rōnalibꝰ ⁊ honeſtis nō ꝯpatitur corpus. eo ꝙſint in ſpū corporeo. ⁊ ideo parū mouēt maxime eos qͥ circa abſtracta ⁊ ſimplicia ⁊ incorꝑalia neſciūt attēdere Ethec eſt etiā cā qͣre vt frequēter vincūt delectatōes corporales ⁊ euertūt delectatōes ꝟtutis honeſtas ⁊ diuinasDecimū quartū oubtū ēAn diſpōnes cordiū in fuga vel imitatōne ſint eedē. vtdebilitas coanguſtatōi ſeu ꝯſtrictōni cordis. ⁊ vigor cordis dilatatōi ⁊ apliatōi Sol̓o. licꝫ pͥmo ſil̓itudinē habeant cordis debilitas ⁊ coanguſtatio eiuſdeꝫ. ⁊ ſil̓r vigorcordis ⁊ dilatatio eiuſdē. nō tn̄ identitatē qͥnīmo qͥntuplici drn̄a ſecernūtur. Prima qꝛ vnū eoꝝ nō ſꝑ ꝯcomitat̉ adalteꝝ. nō em̄ oīs qͥ in corde eſt debilis. eſt triſtis vel anguſtiatꝰ. nec oīs triſtis eſt timidꝰ vel corde debilis. ſicut necoīs qͥ hꝫ cor vigoroſuꝫ ē letꝰ. nec oīs qͥ ē letꝰ hꝫ cor forte etvigoroſum. Scd̓a drn̄a eſt ī definitōibꝰ eoꝝ. Timiditasem̄ q̄ eſt cordis debilitas definit̉ ꝑ res formidatas. etiamqn̄ nō ſunt ſufficiēs cā timoris ſeu formidatōis. ⁊ tn̄ tolerari nō pn̄t. Formidoloſus vel timidꝰ eſt qͥ ea q̄ timēdaet nō timēda ſunt cordis infirmitate tolerare nō p̄t. Anguſtia vero cordis definit̉ ꝑ ꝯtriſtās Anguſtioſus em̄ eſtquē angit in corde id qd̓ modicā hꝫ cām triſticie. ex eo ꝙtelerare nō p̄t ꝓpter apparētem iniuriā illatā. Tercia aūtdrn̄a eſt ſumpta ex ꝯcomitātibꝰ. Fuga em̄ ſꝑ ſeqͥtur cordis debilitatē q̄ eſt timiditas. ⁊ ideo cor in timore nō mouet̉ niſi ẜm ſyſtolē. anguſtiā autē ſeqͥtur vindicta. cū nō p̄ttolerare iniuriā. ⁊ ideo qͥdē cor mouet̉ ẜm ſyſtolē. ⁊ poſteaẜm dyaſtolē qn̄ vindicat. Quarta aūt drn̄a eſt effectꝰ eorū in corꝑe. debilitatē em̄ cordis q̄ eſt timiditas ſeqͥtur remiſſio caloris natural̓ ⁊ dn̄iuꝫ frigiditatis Anguſtiā aūtcordis ſiue triſticiam ſeqͥtur accēſio caloris ⁊ feruor ſpūsQuinta ꝟo drn̄a ſumit̉ in p̄parātibꝰ cor ad vtrūqꝫ iſtoꝝNimia em̄ tenuitas ⁊ paucitas ſpūs parat cor timiditati ſꝫ ſpiſſitudo ſpūs ⁊ accēſio parat cor triſticie ⁊ anguſtieet ideo aīalia hn̄tia magnū cor ⁊ ſpūm paucū ⁊ ſanguineꝫfrigidū ſtꝭ timida multū ſicut lepꝰ. Habētia aūt cor magnū ⁊ ſpūm multū ⁊ ſpiſſuꝫ ⁊ ſanguineꝫ calidū ſtꝭ valdeferocia ⁊ audacia. ⁊ de hoībꝰ eſt ſil̓r. Cuiꝰ cā eſt. qꝛ cumſpūs ſit tenuis ⁊ paucꝰ recurrēs ad cor magnū. retinet̉ ineo ⁊ nō calefit. ⁊ ꝓpter hoc ſanguis ē frigidꝰ ⁊ remanēt illa aīalia ꝯſtricta. Cū aūt cor magnū eſt ⁊ ſpūs multus ⁊calidꝰ qn̄ ſanguis ⁊ ſpūs ad cor recurrūt. ibidē calefiūt ⁊ſubtiliant̉. ⁊ tūc impetu egreſſus implēt totū corpꝰ ⁊ mouent ad audendū. Et hec eſt cā ꝙ qͥdā in pͥncipijs belloꝝterribiliū tremētes ⁊ pallidi ſtꝭ. poſtea vero calefacto ſanguine ⁊ ſpū in corde fiūt audaces vltra modū ⁊ irati. oīsem̄ ira ꝑ hͦ ꝙ triſticia q̄dā eſt pͥmo qͥdeꝫ hꝫ motū ſyſtolescordis. poſtea aūt in vindicta mouet cor ẜm dyaſtolē Inhis aūt ꝯſiderāda eſt multū ꝯſuetudo. ꝯſuetudo em̄ ſibifacit ſuccedere in corde ſil̓es paſſiones. ita ꝙ triſticia ſeqt̉
S i.