Liber de longitudine et breuitate vite
gis retinet̉ ac plus ꝯſeruatur ꝓpter multitudinem nutrimēti citiꝰ tn̄ putrefiūt ꝓpter abūdātiam humiditatis. ⁊ſic ꝯcordāt dictum Areſtotelis cū alijs oppoſitū tenētibꝰSed iſtd̓ nō eſt adeo rōnabile ſicut p̄cedes? qꝛ in calidisregionibꝰ plures ſunt morbi ex putrefactōne vt docet̉ experiētia Cuius cauſa eſt qꝛ putrefactio fit per hͦ ꝙ humidū a cētro verſus ſuꝑficiem trahitur. vn̄ ab humido nōpͥuantur niſi per extractionē putrefactiuam ita ꝙ putrefactio exiccationem p̄cedat Per hͦ ad rationes tres ꝑmas ptꝫ ſolutō Et qd̓ d̓r in prima ratione de mōtibꝰ hyrboreis nihil arguit qꝛ mōtes illi nō ſunt frigidi īmo delectabiliſſime habitationis ⁊ tꝑatiſſimi in calore ⁊ frigore Ad quartam dd̓m ꝙ frigus tꝑatū ꝑ antipariſtaſimcalorem ꝯfortat ſed nō frigus excellēs immo calorē naturalē extinguit ⁊ huīdū ꝯgelat Et qͣꝫuis frigꝰ tꝑatū ip̄iloci calore ꝯfortat. calor tn̄ tꝑatꝰ exterior ip̄iꝰ loci vtiliorē ad ꝯfouēdū calidū naturale ip̄ꝫ ī naturali huīdo. Et iōvidet̉ ea ꝑte calor ꝑſe vite ſalubrior qͣꝫ tꝑatū frigus.Octauum dubium eli.Quare. Areſtoteles h̓ mentionem facit de corruptionererū oſtēdēdo differentiam corruptionis rerum SoHoc fit ideo qꝛ mors eſt corruptio viuētiū tm̄ ideo opꝫpͥmū determinare modos corruptōis vt ex his ſciamuscauſam mortis naturalis. oportet em̄ cauſas mortis q̄rere ex ip̄is corruptibilibꝰ quas ſcire nō poſſumꝰ niſi corruptibile vt corruptibile ē inueſtigemꝰ. Sic igit̉ neceſſeē acciꝑe qͥd ꝓprie ē corruptibile ī rebꝰ illis q̄ naturalit̓ ſubſiſtūt qꝛ de numero illoꝝ ſunt ea q̄ ꝑticipāt vita ⁊ morteNonum duoium etiUtrum accidētia ſint dupliciter coruptibilia Et videtur ꝙ nō. quia accidētia nō ſunt termini generatōis ergonō pn̄t corrūpi Solutō Dupliciter ſunt aliquā corruttibilia accipiēdo corruptōem cōiter vt eſt eorū q̄ quocūqꝫmodo habēt eſſe quomodo de corruptōe ph̓s h̓ loquiturNam quedā ſunt ꝑ ſe corruptibilia ſicut ea que corrūpūta ſuo ꝯtrario Et hic modus corruptōis eſt cōis tam ſubſtātijs qͣꝫ accidētibus per ſe ꝯtrarietatem habētibus Etſic primo ⁊ ꝑ ſe corruptibilia ſunt quattuor elemēta q̄ ſibiprimo ꝯtrariātur. Mixta aūt nō corrūpūtur niſi participatiōe elemētorum ꝯtrariorum per hoc ꝙ elementa ſoluūtur ab illa medietate qua in mixto coeūt in eſſe mixtionali ſub forma mixti Un̄ ſubſtātie que nō ſunt ꝯtrarie neqꝫ ex ꝯtrarijs nō ſūt corruptibiles Accidētia vero pretermodum hūc corruptiōis cōmunem omnibus quia ſcilicꝫeſſe habēt depēdens ad ſubiectuꝫ ſine quo eſſe nō pn̄t. Iōad corruptōem ſubiecti corrūpūtur ⁊ hec eſt corrupto ꝑaccn̄s ad corruptiōem ꝯſeruātis ſicut corrupto homineper accn̄s corrumpūtur in eo omnia accidētia que in eo viuēte fuerūt vt figurā albedo quātitas ⁊ ſimilia. naꝫ licꝫ q̄dam maneāt ī corrupto ẜm ſpeciem nō tamen ẜm eſſe indiuiduale Accidētia aūt reſpectiua nō ſolum corrūpūturad corruptionem ſubiecti per accn̄s ſed etiam ad corruitiōeꝫ ſui termini correlatiui Per hͦ obiectū ſoluit̉ ex dictDecimum dubium el.Utrum ignorātia ſit corruptibilis ꝑ reminiſcētiaꝫ ⁊ eruditiōem. Et ſciētia obliuione ⁊ deceptiōe. Et videturꝙ nō Quia nō entis nō eſt corruptō. ignorātia autem ni-
hil eſt Similiter ſciētie nō eſt corruptō qꝛ eſt habitus qͥdam in ſubiecto īcorruptibili ſcꝫ anima ⁊ cum ſit ſubſtātialiter ſpēs ītelligibilis nō habēs ꝯtrarium vel promptitudo vtēdi ſpē ſic ꝯſiderādo rem ⁊ cum nō etiam ꝑ accidēs corruptibilis nullo mō videtur corruptibilis Solutō Sic. vt d̓t ph̓us in textu. Un̄ aduertēdū ꝙ ignorantia duplex ē ſcꝫ pure negatōis q̄ d̓r neſciētia ⁊ huius ꝓprienō ē corruptō ſꝫ potius eſt ip̄amet corruptō licet generatō ſcīe imꝓprie loquēdo poſſet dici eius corruptō Ignorātia āt praue diſpoſitiōis q̄ d̓r error alio nomine. qualitasq̄daꝫ ē realis in aīa que opponit̉ ſcīe ⁊ generatur in nobisꝑ ſyllogiſmū falſigraphū ⁊ corrūpitur ꝑ veram demōſtratiōem vel opponitur ītellectui pͥncipiorum ⁊ fit in nobisfalſa app̄hēſiōe vel obliuione pͥncipiorū Et huius duplicis ignorātie ē in nobis corruptio vt ignorantia q̄ fit obliuione pͥncipioꝝ veroꝝ corrūpit̉ ꝑ reminiſcētiam veroruꝫpͥncipioꝝ. q̄ aūt ſimplici app̄hēſione pͥncipioꝝ falſorum ⁊ꝯtrariorū veris principijs fit docibilitate ſeu eruditioneEt ꝑ hoc patet ſolutō ad pͥmā rationē Ad ſcd̓am dd̓ꝫꝙ ītellectus nō ſubiectat ſcīam ꝑfecte niſi inquātum ſtatꝯuerſus ad phātaſiā phātaſmatibus ꝯueniētibꝰ diſpoſitā. phātaſia aūt ⁊ ſubſtātialiter ⁊ accidētaliter ē trāſmutabilis. gͦ ſcīa ea ꝑte per accn̄s eſt corruptibilis ſcꝫ ex corruptione ſcientis habentis phantaſiam et ad corruptionem phantaſie ⁊ aliaꝝ potētiaꝝ a quibus depēdet. Corrūpit̉ etiam ex obliuione or labitur phātaſma a phātaſiaEx corruptōe autem medij vel ſcibilis nō eſt corruptibilis ſcīa ꝓprijſſime dicta que eſt medij ⁊ ſubiecti ſcibilis tāqͣꝫ īcorruptibiliū niſi forſan ꝯditionalit̓. ⁊ lꝫ ꝑ ſyllogiſmūfalſigraphū oppoſitū ſcīe ē generabile .ſ. error tn̄ ꝟo habitu ſciē ī aliqͦ exn̄te nō videt̉ errore vinci poſſe vl̓ falſigͣphiaUndecimum duptū eſt.Utrū aīa ſit corruptibilis Et videt̉ ꝙ nō Quia nō eſtex ꝯtrarijs nec habet ꝯtrariū nec p̄t corrūpi ad corruptōnem ꝯſeruātis ſeu ſubiecti Tū quia nō eſt in altero quiaſubſtātia Tū qꝛ ſubiectū cui īeſt vt forma partis materiaeſt. q̄ ē ingenerabilis ⁊ īcorruptibilis primo ph̓yeorū.Preterea. Anima ẜm eſſentiā ꝯiūgitur materie pͥme. ergo nullis diſpoſitōibus p̄t auferri In oppoſitū arguit̉Eſt generabilis quia terminꝰ generatōis g vt ſic etiā corruptibilis ē vegetatiua ſcꝫ ⁊ ſenſitiua. Secus de ītellectiua q̄ ſeꝑatur ab alijs ſicut ꝑpetuū a corruptibili ſaltē ẜmeſſe ſuꝑius quo excedit aīas eeteras Solutō Nō quelibet īcorruptibilis eſt ſꝫ ſicut dixit Plato ⁊ magiſter ſuꝰſocrates ⁊ multi aliorū ph̓orum ſolū aīa ītellectualis quelicꝫ generatiōe attingatur ẜm eſſe quo viuificat corpꝰ ſuum tn̄ entitas ⁊ eſſentia nō generatiōe ſed increatiōe producit̉. Quecūqꝫ em̄ aīa eſt forma in materia abſqꝫ dubiocorruptibilis ē ſicut aīa vegetatiua ⁊ ſenſitiua Aīa auteꝫq̄ nō eſt forma in materia ſed eſt ſeꝑata cum nō habeat cōtrarium ꝑ ſe neqꝫ in materia. ⁊ ita illa īcorruptibilis ſicuteſt ītellectiua ſaltem. q̄ ſimpliciter ⁊ ẜm eſſentiaꝫ ⁊ modūeſſendi quē habet cū ītelligentia ē omnino īcorruptibilislicꝫ ẜm modū eſſēdi qͦ generatōe ꝓportionat̉ copori d̓r ẜmqͥd corruptibilis Ad ratiōes. Ad pͥmā dd̓m ꝙ licet aīaq̄ ē virtꝰ ī corꝑe nō ſit ex ꝯtrarijs nec habeat ꝯtraria ẜmſe ip̄am eſt tn̄ formā corꝑis in ſe ꝯtrarietatē habētis quāexcellit aliqd̓ ſimplicium qd̓ eſt extra ip̄m Eſt etiam q̄libꝫtaliū animaꝝ forma inchoata in materia ꝑ eſſe habitualeꝯfuſuꝫ formaꝝ elemētariū. miſcibiliter fractaꝝ ab excellētia ſue ꝯtrarietatis. ⁊ iō ſoluto tali eē habitualiter ꝯfuſo