Druckschrift 
Parva naturalia : [Mit Komm. von Johannes de Mechlinia]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De drūa reminiſtētie a mēoria et noua acceptōe

denti determinatū eſt de mēoria determīat̉ de remīſcentia. Et diuidit̉ in qͣttuor capl̓a In pͥmo ponit drām reminiſcētie a mēoria noua acceptōe. In ſcd̓o on̄dit queſint pͥncipia ex qͥbus remīſcentia ꝓcedit. In tercio on̄ditqūo ſe habeat ad tp̄s p̄teritū. In qͣrto on̄dit drām mēorie remīſcentie ex ꝑte ſubiectoꝝ. remouēs incidens dubiū. Scd̓m ibi (Lōtingūt aūt remīſcētie) Tercium ibi(Maxīe aūt oꝑtet ꝯgnoſcere tp̄s.) Quartuꝫ ibi. (Qigit̉ ijdē ſtꝭ mēoratiui) Quātū ad pͥmū capl̓m duocit. Primo on̄dit de ſit dd̓m. Scd̓o exeqͥtur intētioneꝫſuā. Et ẜm hoc diuidit̉ in duas ꝑtes. Scd̓a ibi (Cumem̄) Quātū ad pͥmā partē ꝓemialē d̓t de ip̄o remīſcinūc reſtat dd̓m. Et pͥmū qͥdē opꝫ ponere .i. ſupponere ea ẜm rōnes argumētatiuas vera ſtꝭ exn̄tia. ſcꝫ reminiſcētie ꝯueniūt. ex illis ꝯcludere ꝯueniētiā drām reminiſcētie a mēoria a noua acceptōe. qꝛ ſtꝭ idē. Uelſic. De remīſcentia determinādo opꝫ pͥmū ponere vera et exn̄tia ſtꝭ ſcꝫ differat remīſcentia a mēoria a noua acceptōe. Et hoc argumētatiuis rōnibꝰ. qꝛ idētificatur reminiſcentia memorie noue acceptioni em̄ pͥmū addiſcat aut patiat̉ reſumitmēoriā neqꝫ vnā Nulla em̄ an̄ facta eſt neqꝫ expͥncipio accipit Cuꝫ em̄ factus fuerit habitusaut paſſio mēoria eſt. qͣre paſſione fitinfit Adhuc aūt pͥmo facta eſt in indiuiduoet vltimo. paſſio qͥdē inexiſtit patiēti. ſcīa ſioꝑtet vocare ſcīam habitū aūt paſſionē. Nihilaūt ꝓhibet ẜm accn̄s mēorari q̄dā ſcimꝰ Memorat̉ āt ẜm ſe factū ē tp̄s Mēorat̉ āt nūcaudiuit aut vidit aūt paſſus fuit pͥus. nūcpaſſus eſt mēorat̉ nūc. Ampliꝰ manifeſtuꝫ eſtqm̄ mēorari eſt nūc remīſcentē ſed a pͥncipioſcientē aūt patientē. ſꝫ reſumat quā pͥus habuit ſcīam aūt ſenſum. alicuiꝰ qͥdē habitū mēoriā diximꝰ eſt tūc remīſci eſt eoꝝ dictaſtꝭ aliqͥd Mēorari aūt accidit mēoriā ſeqͥtur.Neqꝫ itaqꝫ ſimpl̓r ſed an̄ eſſent iteꝝ fiāt ſꝫeſt vt ē aut vt. Bis em̄ diſcere īuenire ꝯtīgit eūdē idē. Oꝑtet differre remīſci ab hisin ente pluri principio qͣꝫ ex quo addiſcunt Hic ꝯn̄ter ꝓbat ꝯcluſionē pͥncipalit̓ intentā in cavidelꝫ remīſcentia ſit eadē mēorie ſiue reſumptionimēorie neqꝫ noue acceptōi. Et pͥmo ꝓbat remīſcentiamdifferre a noua acceptōe. Scd̓o on̄dit remīſcentiā differre a mēoria Priᵐ vt ex textu colligi p̄t ꝓbat tali medio.Mēoria differta noua acceptōe. remīſcentia. Conſequētia ptꝫ. qꝛ remīſcentia fit ſine oꝑatione memorie.An̄s ꝓbat duabꝰ rōnibꝰ. Prima. Meoria tūc fit et locūhabet pͥus factus fuerit habitus vel paſſio in potētiamēoratiua vnde ꝓcedit velut ex aliqͦ pͥncipio. ſed ſicfit noua acceptio. mēoria eſt eadē noue acceptioni.Maiorē ꝓbat ph̓s. qꝛ paſſione nondū facta in p̄terito ſꝫqn̄ pͥmo fit tūc ſit memoria. Minorē ꝓbat. qꝛ cuꝫ qͥsde nouo addiſcit aliqͥd de nouo accipit patiēdo. nullaꝫmemoriā reſumit. neqꝫ aliquā noticiā in p̄terito factam.neqꝫ tūc aliquā noticiā accipit ex principio pͥus in memo-

ria facto. Scd̓a eſt tangit̉ ibi (Adhuc aūt) Sciētiaſeu noticia noua inexiſtit mox alicui pͥmo in vltimo indiuiduo qn̄ ſcꝫ in vltimo inſtāti tꝑis fit in patiēte paſſio .ſ.ꝑfectiua. ſi ſaltē oꝑteat vocare ſcīam habitū aut paſſionēSed mēoria nihil taliū eſt. qꝛ lꝫ mēoria ſit accn̄s intelligibiliū. eſt tn̄ ſcitoꝝ an̄ ſciuimus. Per ſe em̄ mēoria eſttꝑaliū ſub rōne p̄teriti tꝑis facti. ſicut mēorat̉ aliqͥs queaudiuit aut vidit aut paſſus fuit pͥus. d̓r meorari.qꝛ nūc paſſus eſt. ſed qꝛ pͥus paſſus eſt. Scd̓m vero remīſcētia differat a mēoria ꝓbat in effectu tali rōe. Qd̓cedit qͦdammō qͦdāmō ſeqͥtur mēoriā. eſt oīno ideꝫmēorie. ſed remīſcētia eſt hmōi. Maior nota eſt. Sꝫ minorē ꝓbat. qꝛ licet in hoc ꝯueniāt mēoria remīſcentia.qꝛ ſicut ex dictis pꝫ quēadmodū remīſcens memorat̉hoc eſt reminiſcit̉ nūc. ſcꝫ reſpectu temꝑis pn̄tis. ſed idqd̓ a pͥncipio tꝑis p̄teriti ſciuit audiuit ſeu patiēdo accepit ( reſumat ſcīam ſeu noticiā ſenſitiuā quā pͥus accepit vel habuit) ſic etiā mēoria habitus taliū eſt in p̄terito acceptoꝝ. Hoc cōueniūt reminiſcētia mēoria. Nontn̄ reminiſcētia eſt ſimpl̓r mēoria. ſed eaꝫ p̄cedit ſeqͥturqꝛ reminiſcentiā accipit̉ qd̓ excidit a memoria. habitocōtinue mēoria ſuꝑ totuꝫ mēorabile fert̉ ſimpl̓r. proceditetiā ex aliqͦ reſeruato in id qd̓ excidit. Et ita reminiſcentia eſt iterata acceptio pͥus acceptoꝝ ſimpl̓r. ſicut memoria. ꝯtinue apprehendit̉ reſumit̉ qd̓ pͥus accepit inp̄terito. Sed remīſcentia eſt quodāmō acceptio iterataeius qd̓ pͥus apprehēſum eſt qͦdāmō. qꝛ qͦdāmō iterum de nouo accipit̉ qͦdāmō non. In reminiſcēdo em̄oꝑtet eundē bis diſcere. ignotū ſcꝫ. Primo quidē inueſtigādo nouā inuentōem ſeu acceptōnem pͥmo accipitnoticia. ſcd̓o id qd̓ in mēoria retentū eſt ꝑtē obliti reſumendo. Cōcludēdo d̓t ph̓s duo Primū oꝑtet reminiſci differre ab his dicta ſtꝭ. ſcꝫ a noua acceptiōe mēoria. Scd̓m eſt oꝑtet etiaꝫ ip̄m reminiſci ꝓcedere ab eoquod eſt principiū plurium quale eſt id quo addiſcimusqꝛ reminiſcentiā accipiuntur plura pͥus memorata. qd̓ cōtingit in noua acceptione ſcientie.Cōtingūt aūt reminiſcētie qm̄ aptus natuseſt hic motus poſt hunc. Siquidē em̄ ex neceſſitate. manifeſtū moueat̉ illo hoc mouebit̉. Si aūt ex neceſſitate ſed ex cōſuetudīevt ad multū mouebit̉. Accidit āt quoſdā ſemelcōſueuiſſe velocius qͣꝫ alios multotiens multos vnde quedam ſimul vidētes magis memoramur qͣꝫ altera multotiens Oſtenſo in p̄cedēti capl̓o. qūo differat reminiſcentia amēoria noua acceptione. In hoc ſcd̓o capl̓o tractat de remīſcendi. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. In pͥma on̄ditqūo remīſcendo vnus motus app̄henſionis rei in p̄teritoſenſate aliū ſeqͥtur. In ſcd̓a ꝑte oſtendit qūo reminiſcēteꝫoꝑteat ab aliqͦ pͥncipio remīſcendo ꝓcedere. Scd̓a ibi(Oꝑtet aūt) Prima ſubdiuidit̉ in duas. In pͥma facitqd̓ dictū eſt. In ſcd̓a ſoluit quandā dubitatōem. Secunda ibi (Nihil aūt oꝑtet intēdere) Prima iterū ſubdiuidit̉ in duas. In pͥma on̄dit in remīſcentia motus ſeinuicēſequi. In ſcd̓a ponit drām inter quoſdā motus remīſcentie. Scd̓a ibi (Qotus aūt hoꝝ) Prima iteꝝ in duastitur. In pͥma facit qd̓ dictū eſt. In ſecūda infert mo corollarij ordine ꝓcedendū eſt in motibꝰ reminiſcē-

F iij