ponuntur. In quoꝝ vno ſe habet porphiriꝰ mododubitantis et diſputantis quaſi fluctuans īter duo cōtraria quia modo dicit vnū. modo aliud ꝯtrariū ſibi.nam ex vna ꝑte dicit ea que vident̉ ph̓ie ꝯſona. nā loquēs tanꝙͣ ph̓us vituꝑat eam tanꝙͣ fallacē et ꝑiculoſaꝫ ac ꝓhibitā. Et dicit ꝙ theorgia nō p̄ſtat reuerſione ad deū nec purgat ip̄am ꝑtem aīe ratōnalem .ſ.ītellectualē ad deū videndū. vel verū ꝯgnoſcendumnec ad dictā reuerſionē oportet ꝙ ꝑs aīe ſpūalis id ēymaginatiua vel fantaſtica purgēt̉ ꝯſecratōnibꝫ aliquibus quas theletas vocant. ſed ſine omni tali purgatōne reuertit̉ aīa intellectualis ad deū. Eſt autemtheleta ẜm papiā ꝯſecratio purgatiua et ꝯmunit̓ fumitur pluraliter. Sciendū aūt eſt hic. ꝓpter hoc qd̓d̓r de aīaꝝ reuerſione. ꝙ platonici vt patet ꝑ macrobiū ſuꝑ ſomniū ſcipionis poſuerūt aīas rōnales ī octaua ſpera prius eſſe puras et mūdas ꝙͣ corꝑibus vnirentur. dicit em̄ ꝙ platonici qui vero ꝓpīquiores ſūttenent ꝙ aīe beate ab omni ꝯtagione cuiuſcūqꝫ corporis libere celū poſſidēt. aīa vero que appetitiua corporis eſt id eſt vitā corꝑalem appetit de celo ꝓſpicitquodā latenti deſiderio talis vite pondere ip̄o terrene ꝯtāgionis paulatī īīferiorā dilabit̉. nec tn̄ hoc fitſubito ſꝫ paulatim ꝑ omēs ſperas inferiores trāſiensa ſingulis capit aliquid. et ideo tot motibus quot ſpēras tranſit ad vitā hanc terrenā deducit̉. Dicūt autēin celo lacteū circulū quē galaxiā vocamus eſſe ꝓpriūlocū aīe beate qui circulus interſecat zodiacū ad duoſigna ſolſticialia ſcꝫ cancrū et capricornuꝫ. et hec duoſigna ſunt porta celi. Cancer eſt porta qua deſcenditur. et ideo vocat̉ porta hoīm. Capricornus vero vocatur porta deoꝝ. qꝛ aīa corꝑi tanꝙͣ carceri alligata cum fuerit purgata et ab om̄i ꝯtagione corporisterreni abſoluta ꝑ cap̓cornū ad deoꝝ ꝯſortiū reuertitur. Ideo aūt attribuūt deſcenſū cancro. qꝛ cū ſol adcancrū ꝑuenit fit ſolſticiū eſtiuale. et ſol ad nos deſcēdere incipit. ppoſitū aūt eſt de capricorno. Porphirius aūt loquēs tanꝙͣ magus et ſacrilega curion̄tateartis magice illectus ꝯmendat theorgiā tanꝙͣ vtileꝫad purgandū ꝑtem aīe ſpūalem .ſ. fantaſticā ſeu ymaginatiua. facit em̄ videre deos et āgelos ymaginariaviſione id eſt quaſdā ymagines deoꝝ vel angelorumpulchras. vt d̓r in ſequenti capl̓o. nō tamē deū q̄ efficit omnes deos. Ex quo patet ꝙ talis viſio non eſt niſifantaſtica demonū illuſio. ¶ Scd̓o ibi. qͣnꝙͣ itaqꝫ diſcernat ⁊cͣ. ponit aliud dictū porphirij. et eſt ſententiadicti eius. ꝙ cum demones ſint maere dij ꝟo in ethere vel loco empireo id eſt lacteo circulo. dicit expedire hōi amicitiā habere alicuius demonis qͥ poſſit ip̄mſaltem a terra leuare ad aera poſt mortē. et poſtmodumalia via erit ad loca celeſtia tn̄ ip̄e porphirius ſibiipi ꝯtrarius dicit eſſe vitandos demones. qd̓ patetex hoc ꝙ dicit aīas poſt mortē in penis horrere cultum que ſeducti a demonibus eis exhibuerūt. ¶ Tercio ibi. ip̄amqꝫ theorgiā ⁊cͣ. ponit terciū dictū eiuſdēet on̄dit ex dicto porphirij. ꝙ theorgia fit ꝑ ſpūs inuidos vel inuidis hoībus ẜuientes. et hoc ꝓbat perquoddā qd̓ narrat porphirius d̓duobus magis theorgicis. quoꝝ vnus vir bonꝰ exn̄s vt dicit magno conamīe vſus eſt theorgia nec optinere potuit intentū.volebat em̄ purgari vt potuiſſet deos vel angelosvidiſſe vl̓ ſuſcepiſſe. Sed alius potēs in arte inuidēsfacto iſtius qͥbuſdā p̄cibus ſic alligauit potentiā illorum ſpirituū quos iſte inuocabat. ꝙ nō potuer̄t ei cōcedere qd̓ petebat. vnde vnus ligauit potētias quasalius ſoluere nō potuit. Alligata em̄ fuit ptās ſpirituū inferioꝝ quos iſte īuocabat ꝑ ſpūs ſuꝑiores malignos quos alius inuitabat vt patet ſequēti ca. ꝓpt̓qd̓ ꝯcludit porphirius ꝙ theorgīa eſt diſciplina apta tam ad bonū ꝙͣ ad malū faciendū. et apud deos etapud hoīes. quia .ſ. ꝑ eam ꝓcuratur bonū a dijs ⁊ echoībus. et malū ſimiliter. vt patuit in facto iſto. vbiligata fuit potentia deoꝝ et homo fuit a ꝓpoſito ſuoimpeditus. Concludit etiā porphirius ex dicta narratōne. ꝙ hij dij patiunt̉ eaſdem ꝑturbatōnes qͣs etdemones. cū tn̄ apuleuis ut ſupͣ patuit libro. viij. ca..xvj. demonibus et hoībus attribuat ꝑturbatōes. qͣstn̄ negauit dijs ineſſe ꝓpter altitudine ſui loci ⁊cͣ.Cce nūc alius platonicus ⁊cͣ. In hoc ca. x. on̄dit¶ Abtūs aug. ꝙ ars theorgica fit ꝑ malignos ſpiritus quā tamē virtute deoꝝ fieri dicūt on̄dit aūt hocaugͥ. ex dictis porphirij. quē quidazapulei p̄ferunt.Facit aūt in hoc ca. tria. nam pͥmo ex narratis ex porphirio. ex dictis eius ꝓbat qd̓ dictū eſt. et patet fatiseius intentio ꝯſideranti ea que in p̄cedenti capl̓o ſuntdicta. ¶ Scd̓o ibi. mirū eſt aūt ⁊cͣ. on̄dit illius artismagice ſcꝫ theorgie vanitatē. et fundat ſe augͥ. ſupereo qd̓ narrat porphirius pͥmo de caldeo bono theorgico. cuius ars fuit ꝑ p̄ces hoīs inuidi īpedita. naꝫ vtdicit porphirius ille muidꝰ inuitauit deos ſuꝑioresqui inuitati incuſſerūt terrorē dijs inferioribꝰ. quosbonos inuitabat. Dicit ergo aug. obiciendo ꝯtra artem iſtā. quare nō īuitabat iſte bonus aliquē deū ſuꝑiorem illis dijs quos inuitauit alius inuidus. naꝫ ſihoc feciſſet iam ille ſuꝑior de nouo inuitatus terruiſſet deos inuitatos ab inuido. et purgaſſet deos ſuosterritos ab illo terrore. Si vero ille theorgicus bonus nō potuit deū ſuꝑiorē inuenire ergo ꝑ artē illaꝫinuitant dij qui ſūt paratiores et ꝓmptiores ad noceduꝫ ꝙͣ poſſit aliquis inuitari ad purgandū. et ita arsiſta que ordinatur ad purgatōnem vana eſt oīno.¶ Tercio ibi. qd̓ em̄ quihas ⁊cͣ. docet qūo fiāt apparitōnes deoꝝ. vel angeloꝝ ꝑ theorgiā de qua dicitꝙ nō eſt niſi oꝑatio ſathane qui ſe trāſfigurat ī angelum lucis. vel formas alias. ſicut de ꝓtheo dicit virgilius libro. iiij. georgicoꝝ ꝙ formas ſe vertit in omnes ⁊cͣ. fingit̉ aūt vt patet ibidē ꝙ ꝓtheus erat vates q̄dam ſciens oīa. tam ptia ꝙͣ p̄terita et futura. ſꝫnulli dabat reſponſū niſi multū coactus et fortiter ligatus. ſꝫ tn̄ ligare eū fuit difficile qꝛ trāſformauit ſeſubito in formā quā vellet et ideo niſi dormiēs ligarinō potuit. hec patēt libro. iiij. georgicoꝝ virgilij.Elius ſapuit iſte porphirius ⁊cͣ. In hoc ca. xj. ꝓ¶¶ Neqͥtur btus aug̓. ꝟba porphirij platonici qͥbꝰartes magicas videt deſtruere tanꝙͣ vanas et ſacrilegas. Scripſit aūt porphirius quandā epl̓am ad quēdam egiptiū magnū ſacroꝝ antiſtite in qua ꝯtinent̉ea que hic recitat augͥ. et facit hic duo. qꝛ pͥmo poītea que de demonibꝫ porphirius dicit aſſertiue. Alſerit em̄ omnes demones imprudētes eſſe. et eos noneſſe inethere ſꝫ in aere ſub luna atqꝫ in ip̄o lune globo ſcꝫ ſpera lunari. nō quidē ſic ꝙ ſpera lune ſit eoruꝫlocus. cum a luna incipiat ether et luna ſit infimū corpus ethereū ẜm platonicos ẜm qd̓ patꝫ ꝑ macrobiūſuꝑ ſomniū ſcipionis ſꝫ dicit eos in lune globo. qꝛ infra globū. id eſt ſperā lune ſunt incluſi. alia que aſſerit de ip̄is ſatis patent. ¶ Scd̓o ibi. Airat̉ aūt ꝙ nōſolum ⁊cͣ. ponit dicta porphirij qͥbꝫ querēdo ⁊ quaſidubitando videt̉ loqui. Et facit hic duo. qꝛ pͥmo ponit dicta eius qͥbus q̄rit et dubitat de ip̄is dijs et demonibus ac magicis artibus. ſcd̓o querit ſpecialiterd̓ via que ducit ad beatitudinē ibi. deniqꝫ ꝓpe ⁊cͣ. Inpͥma vero ꝑte facit tria. qꝛ pͥmo ponit dicta porphirij quibus de dijs et demonibus et eoꝝ oꝑibus īterrogando et admirādo multa loquit̉. Inter cetera vero querit ſi corꝑa celeſtia ſunt dij qūo aliqui dij ſuntbenefici et aliqui malefici. cū oēs dij ſint boni. Hancetiā queſtionē facit macrobius ſuꝑ ſomniū ſcipionisvnde ſcꝫ diuinis maleficientia aſcribatur. vt ſcꝫ ſtellamalefica eſſe dicat̉. ſic̄ de martis et ſaturni ſtellis eſtimatur. et cur notabilior benignitas iouis et venerishabeat̉. cum ſit diuinoꝝ vnā naturā id eſt ꝙ oēs dijſint boni. Et rn̄det macrobius ad hoc aſſignando cauſas quare ſtelle iſte tales dicant̉. Que reſponſio forte ſufficieijs fuiſſet niſi ſtelle ponerent̉ dij. nam ꝙ deꝰaliquis ſit humane nature maliuolus nō videtur habe̓