Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nobiſcū replentes. De correctōe aūt qͣrūdaꝫetiātaliū multominꝰ eſt deſꝑandū. ſi apd̓ aptiſſimos adue̓ſarios p̄deſtinati amici latitatadhuc ignorāti etiā ſibi. Perplexe qͥppe ſūtiſte due ciuitates in ſeculo. inuicēqꝫ ꝑmixte donec vltimo iudicio dirimant̉. De quarūexortuet ꝓcurſu. et debitis finibꝰ quod dicēdum arbitror. quātū diuinitus adiuuabor expediam ꝓpter gloriā ciuitatis dei. que aliēiſecontrario comparatis clarius eminebitCa. xxxvj.Ed adhuc q̄dā mihi dicēda ſūt adu̓ſum eos qui romane reipublice clades in religione noſtra referūt. qꝛ dijs ſuis ſacrificare ꝑhibent̉. Cōmemorādā ſunt em̄quanta occurrere potuerint. vel ſatis videbuntur mala. que illa ciuitas ꝑtulit. vel ad eius imꝑium ꝓuincie ꝑtinētes anteꝙͣ eoꝝ ſacrificia ꝓhibita fuiſſent. omnia ꝓculdubionobis tribuerēt ſi iam ul̓ illis clareret nr̄a religio. vel ita eos a ſacris ſacrilegijs ꝓhiberꝫDeinde monſtrandū eſt. quos eoꝝ mores etqua ob cauſam deus verꝰ ad augendū imperium adiuuare dignatꝰ eſt. in cꝰ ptate ſūt regna omnia. quaqꝫ nihil eos adiuuarint hij qͦſdeos putāt. ſed potiꝰ quātū decipiēdo et fallendo nocuerint. P oſtremo aduerſus eos dicetur qui manifeſtiſſimis documentis ꝯfutatiatqꝫ ꝯuicti conant̉ aſſerere ꝓpter vite preſentis vtilitatē. ſed ꝓpter ea que poſt mortēfutura eſt colēdos deos. Que niſi fallor q̄ſtiomulto erit operoſior et ſubtiliori diſputatōedignior vt et ꝯtra ph̓os in ea diſſerat̉ qͦſlibet ſed qui apud illos excellētiſſima gl̓ia clari ſunt. et nobiſcū multa ſentiūt. et de aīe immortalitate. et deꝰ verus mūdū ꝯdideritet de ꝓuidētiā quā vniuerſū quod ꝯdidit regit. Sed qm̄ et ipſi in illis que ꝯtra nos ſentiunt refellendi ſunt. deeſſe huic officio debemus. ut refutatis impijs ꝯtradictōnibꝰviribus quas deus imparciet aſſeramꝰ ciuitatem dei veraqꝫ pietatē et dei cultū ī quo vnaveraciter ſempiterna beatitudo ꝓmittit̉. hicitaqꝫ modus ſit huiꝰ volumīs ut deinceps diſpoſita ab alio ſumamꝰ exordioFſicic liber primus.Incipiūt capl̓a libri ſcd̓oDemodo qui neceſſitati diſputatōnis adhibendus eſtDe his pͥmo voluīe expedita ſūtDe aſſumēdahiſtoria qua oſtēdit̉ mala acciderint romanis cum deos colerent anteqͣꝫreligio xp̄iana obcreſceretQd̓ cultores deorum nulla nunqͣm a dijs ſuisp̄cepta ꝓbitatis acceperiūt et in ſacris eoꝝturpia queqꝫ celebrauerintDe obſcenatibus quibus mater deoꝝ a cultoribus ſuis honorabaturDeos paganoruꝫ nunqͣꝫ bene viuendi ſanxiſſe doctrinamInutilia īuēta philoſophica ſine aucͣte diuia vbi queqꝫ ad vicia ꝓnū magis mouꝫdij fecerint ꝙͣ hoīes diſputauerint vijDe ludis ſcenicis in qͥbus dij offenduntureditōe ſuaꝝ turpitudinū ſꝫ placant̉ viijQuid romani veteres de cohibēda poeticalicentia ſenſerint quā greci deorum ſecuti iudicium liberam eſſe volueruntQua nocendi arte demones velint. vel falſade ſe crimina vel vera narrariDe ſcenicis apud grecos in reipublice animiniſtratōe receptis. eo placatores deoꝝ iniuſte ab hoībus ſpernerenturQuod romani auferēdo libertatem poetis īhomībus quā dederunt in deos. melius de ſeſe qͣꝫ de dijs ſuis ſenſeruntDebuiſſe intelligere romanos dij eoꝝ quiſe turpibus ludis coli expetebant indigni eſſent honorē dinoMeliorem fuiſſe platōnē poetiſlocū in benemorata vrbe dederit qͣꝫ hos deos ſe ludis ſcenicis voluerint honorariQd̓ romani quoſdā ſibi deos rōe ſꝫ adulatione inſtituerintQd̓ ſidijs vlla eēt cura iuſticie ab eis romaniacciꝑedebuerint p̄cepta viuēdi potiꝰ qͣꝫ leges ab alijs hoībus mutuariDe raptū ſabinaꝝ alijſqꝫ iniqͥtatibꝰ in ciuitate romana et laudatis vigue̓ tꝑibꝰ xvijQue de moribꝰ aūt mētu ꝯp̄ſſis aūt ſecuritate reſolutis ſaluſtij ꝓdit hiſtoria .xviij.De corruptōe romane reipublice pͥuiqͣm cultum deoꝝ xp̄s auferretQua velint felicitatē gaudere et quibꝰ moribus viuere qui temꝑa xp̄iane religionis incuſantQue ſententia fuerit ciceronis de romana republicaQd̓ dijs romanoꝝ nulla vnqͣꝫ cura fuerit. nemalis moribꝰ reſpublica deꝑderet̉ xxijVarietates reꝝ tꝑaliū ex fauore aut impugnatōne demonum. ſed ex veri dei pēdereiudicioDe ſillanis actibꝰ quoꝝ ſe demōēs on̄derūtadiutoresxxiiij.Quātum maligni ſpūs ad flagicia incitat homines ꝯmittēdis ſceleribꝰ qͣſi dina exēpliſui aucͣtem interponūtDe ſecretis demonū monitis ꝑtinebāt adbonos mores cuꝫ palā in ſacris eoruin omnis