¶ Incipiūt capitula libri viceſimi.¶ Quod quāuis om̄i tꝑe deus iudicet. in hoctamē libro de nouiſſimo eius iudicio ſit ꝓpriediſputandum.¶ De varietate rerū hūanaꝝ cui nō pt̄ dicideeſſe iudiciū dei. ꝙͣuis neq̄at īueſtigari. ij¶ Quid in libro eccleſiaſten ſalomon de hijsque in hac vita ⁊ bonis et malis ſunt communia diſputauit.¶ Qd̓ ad diſſerendū de nouiſſimo iudicio deinoui pͥmū teſtamēti ac deinde veteriſ teſtimonia ꝓbaturus ſit.¶ Quibꝰ ſententijs dn̄i ſaluatoris diuinū iudicium futuruꝫ in fine ſeculi declaret̉. v.¶ Que ſit pͥma reſurrectio; que ſecūda. v¶ De duabꝰ reſurrectiōibus ⁊ de mille ānisquid ī apocalipſi iohānis ſcp̓tuꝫ ſit et quid deeius rōnabilit̓ ſentiatur.¶ De alligatōne ⁊ ſolutōe dyaboli.viijQuid ſit regnū ſanctoꝝ cuꝫ xp̄o per milleann̄os. ⁊ in qͦ diſcernat̉ a regno et̓no.Quid reſpondendū ſit eis qui putant reſurrectōem ad ſola corꝑa non etiam ad aīasꝑtinere.¶Degog̓ ⁊ magog. quos ad ꝑſequēdam eocleſiam dei ſolutus ꝓpe finem ſeculi dyaboluſincitabit.¶ An ad vltimū ſuppliciuꝫ ꝑtineat impioruꝫquod deſcendiſſe ignis de celo ⁊ eoſd̓e comediſſe memoratur.¶ An an̄ tempꝰ ꝑſecutōnis antixp̄i mille anni ānumerandi ſint.¶ De dānatione dyaboli cum ſuis et ꝑ recapitulatōem de reſurrectōne corpoꝝ oīm mo̓tuoꝝ. et de iudicio vltime retributōis. xiiij.¶ Qui ſint mortui quos ad iudiciuꝫ exhibuit mare. vel quos mors ⁊ inferi reddider̄t. xv¶ De celo nouo et terra noua.De eccleſie glorificatione. ſine fine poſtti.¶ Quid apoſtolus petrus de nouiſſimo deiiudicio p̄dicat.¶ Quid apl̓us paulus theſſallonicēſibꝰ ſcripſerit. et de manifeſtatōne antixp̄i: cuiꝰ tempus dies dn̄i ſubſe quat̉.¶ Quid idem apl̓us in pͥma ad eoſdē epiſto/lade reſurrectōne mortuoꝝ docuerit. xx¶ Quid yſaias ꝓpheta de mortuoꝝ reſurrectione et retributione iudicij ſit locutuſ. xxi¶ Qualis futura ſit egreſſio ſanctoꝝ ad videndas penas maloꝝ.¶ Que ꝓphetauerit daniel de ꝑſecutione antixp̄i et de iudicio dei regnoqꝫ ſāctoꝝ. xxiij¶ In pſalmiſdauiticiſ q̄dē fine ſeculi huiꝰ ⁊q̄ de nouiſſimo dei iudicio p̄cinātur. xxiiij.¶ De ꝓphecia malachie qua dei iudiciū vltimū d̓claratur. ⁊ quoꝝ d̓r ꝑ purificatorias penas faciēdamundatio.¶ De ſacrificiis que ſancti offerēt deo ſic placitura: quo mo̓ in diebus pͥſtinis et annis prioribus placuerunt.¶ De ſeꝑationibus bonoꝝ et maloꝝ ꝑ quaꝫnouiſſimi iudicijdiſcretio declarat̉. xxvij.¶ De lege moyſiſpiritalit̓ intelligēdā. ne dānabilia murmura carnal̓ ſenſꝰ īcurrat. xxviij¶ De aduētu helie an̄ iudiciuꝫ cuius p̄dicatione ſcpͥturarum ſecreta reſerante iudei ꝯuertentur ad xp̄m.Quod in libris veteris teſtamēti cuꝫ deus legitur iudicaturus. nō euident̓ xp̄i ꝑſona mōſtretur ſed ex quibuſdaꝫ teſtimonijs vbi dn̄sdeus loquitur non dubie appareat ꝙ ipſe ſitxp̄us.¶ Expliciūt capitula libri viceſimi. ¶ Incipitliber viceſimus.¶ Ca. pͥmuꝫE die vltimi iudicijdei quod ip̄e donauerit locuturi. eumqꝫaſſerturi adu̓ſus impios ⁊ increduloſtāꝙͣ in edificij fundamēto pͥus pone̓ teſtimonia diuina debemuſ. Quibus qui nōlūt credere humanis ratiūculis falſis atqꝫ faſlacibus ꝯtͣuenire conātur ad hoc ut aūt alid̓ſignificare ꝯtendant qd̓ adhibetur teſtimoniū de literis ſacris. aut oīno diuinitꝰ eſſe dictum neget. Nam nullū exiſtimo eſſe mortalium qui cū ea ſicut dicta ſunt intellexerit. et aſūmo ac vero deo per aīas ſanctas dicta eſſecrediderit: nō eis cedat atqꝫ ꝯſenuat. ſiue idet̄ ore fateat̉. ſiue aliqͦ vicio fateri erubeſcat a̓metuat vel etiam ꝑuicacia ſimilima inſanie idquod falſuꝫ eſſe nouit aut credit. ꝯtra id qd̓veruꝫ eſſe nouit aut credit. etiam ꝯtentioſiſſime defende̓ moliatur. Quod ergo in ꝯfeſſiōeac ꝓfeſſione tenet oīs eccleſia dei veri xp̄m d̓celo eſſe venturū ad viuos ⁊ mortuos iudicādoſ: hunc diuini iudicij vltimū diem dicimusid eſt nouiſſimū tempꝰ. Nam ꝑ quot dies hociudiciū tendatur incertū eſt ſed ſcripturarūmore ſanctarū diem poni ſolere ꝓ temꝑe. nemo qui illas literas quālibet negligent̓ legerit neſcit. Ideo aūt cuꝫ diem iudicij dei dicimus adicimꝰ vltimū vel nouiſſimū qꝛ et nunciudicat. et ab humani gn̓is. inicio iudicauit.