ſed in dei veri eſſe poſita ptāte. Quid aūt fuit eius religioſa humilitate mirabiliꝰ quādoin theſſalonicēſiū grauiſſimū ſcelꝰ cui iā epiſcopis intercedētibꝰ ꝓmiſerat īdulgētiam.tumulti quorūdam qͥ ei coherebāt vindicae̓ꝯpulſus et eccleſiaſtica cohercitꝰ diſciplina.ſic egit penitētiā. ut imꝑatoriā celſitudinemꝓ illo ppl̓s orās. magis fle̓t vidēdo ꝓſtratā ꝙͣpeccado time̓t irata. Hec ille ſecū ⁊ ſi qͣ ſil̓ia.qͥ ꝯmemorare lōguꝫ eſt bona oꝑa tulit ex iſtotꝑali vapore cuiuſlibet culmīs ⁊ ſublimitatishumane. qͦꝝ oꝑm merces eſt eterna felicitascꝰ dator eſt deus. ſol̓ veracit̓ pijs. Cet̓a verovite hꝰ vel faſtigia vel ſubſidia ſic̄ ip̄m mūdūluce. auras. t̓ras. aquas. fructꝰ ipſiuſqꝫ hoīsaīam. corpꝰ. ſenſus. mente vitā bonis maliſqꝫlargit̉. in qͥbus eſt etiā q̄libet īperijmagͥtudoqua ꝓ tꝑm gubernatōe diſpēſat ¶ Ca. xxvij.Roinde iā etiā ill̓rn̄dendū eſſe videoqͥ manifeſtimis documiētis qͥbꝫ on̄dit̉ꝙ ad iſta tꝑalia q̄ ſoli ſtulti hr̄e cōcupiſcunt. n deoꝝ falſoꝝ nu̓oſitas ꝓſit ꝯfutatiatqꝫ ꝯuicti conant̉ aſſerere. nō ꝓpt̓ vite pn̄tisvtilitatē. ſꝫ ꝓpt̓ eā q̄ poſt mortē futura eſt colendos deos. Naiſtis qͥ ꝓpt̓ amicicias mundihꝰ volūt vana cole̓ ⁊ nōſe ꝑmitti puerilibꝰ ſēſibus ꝯq̄rūt̉. hijs qͥnqꝫ libris ſatis arbitror eērn̄ſum. Quoꝝ tres pͥores cuꝫ edidiſſem. et inmultoꝝ manibꝰ eſſe cepiſſent. audiui quoſdāneſcio qͣꝫ aduerſus eos rn̄ſione ſcribēdo p̄parare. Deinde ad me ꝑlatū eſt ꝙ iā ſcpͥſerint ſꝫtꝑs q̄rat. quo ſine ꝑiculo poſſint edere. Quosadmoneo nō optēt qd̓ eis nō expedit. Facileeſt em̄ cuiqͣꝫ videri cn̄diſſe. qͥ tace̓ noluerit. a̓qͥd eſt loqͣciꝰ vanitate. Que nō iō pōt qd̓ veritas. qꝛ ſi noluerit tacere. etiā plus pōt clamare qͣꝫ ꝟitas. Sꝫ ꝯſideret oīa diligent̓. ⁊ ſi forte ſine ſtudio ꝑtiū iudicātes talia eſſe ꝑſpexerint q̄ potius exagitari qͣꝫ ꝯuelli poſſent garrulitate impudētiſſima. et qͣſi ſatirica vel immicaleuitatē cohibeāt ſuas nugas. ⁊ potiꝰ aprudentibꝫ emēdari qͣꝫ laudari ab īprudentibus eligat. Nā ſi nō ad libertate vera dicendi. ſꝫ ad lnīam maledicēdi tꝑs expectāt. abſitvt eis eueniat qd̓ ait tullius de qͦdā qͥ peccandi lnīa felix appellabat̉. O miſeꝝ. cui peccarelicebat. Vn̄ qͥſquis eſt qͥ maledicēdi lnīa felicem ſe putat. multo erit felicior ſi hͦ illi oīno n̄liceat. cum poſſit depoſita manitate iactantie etiam iſto tꝑe tanqͣm ſtudio ꝯſulendi. qͥcqͥd voluerit ꝯtradice̓ ⁊ qͣntū pn̄t ab eis qͦs cōſulit amica diſputatōe honeſte. grauit̓. liberequod oꝑtet audire.Explicit liber quintusIncipiūt capl̓a libri ſextiDe hijs qͥ dicūt deos a ſe nō ꝓpt̓ pn̄tē vitamcoli ſꝫ ꝓpt̓ eternaꝫ.Quid varronē de dijs gentiū ſenſiſſe credendū ſit quoꝝ talia ⁊ gn̓a ⁊ ſacra detexit vt reuerētius cū eis age̓t ſi de ill̓ oīno retice̓tQue ſit partitio varronis libroꝝ ſuoꝝ qͦs deantiqͥtatibꝫ reꝝ humanaꝝ dīnarūqꝫ compoQd̓ ex diſputatōe varronis apd̓ cultores deorum antiqͥores res humane qͣꝫ diuine reperianturDe tribꝫ gn̓ibꝰ theologie ẜm varronē. id eſtvno fabuloſo. alt̓o nat̉ali. t̓cioqꝫ ciuiliDetheologia miſtica id eſt fabuloſa ⁊ deciuili ꝯtra varronemDe fabuloſe ⁊ ciuilis theologie ſil̓itudīe atqꝫconcordiaDe interp̄tatōnibꝫ nat̉aliū rōnū qͣs doctoreſpagani ꝓdijs ſuis conant̉ on̄dere .viij.De officijs ſinguloꝝ deoꝝDe libertate ſenece qͥ vehemētiꝰ ciuiſe theologiā rep̄hendit qͣꝫ varro fabuloſamQuid de iudeis ſeneca ſenſeritQd̓ gētiliū deoꝝ vanitatē detecta neq̄at dubitari et̓nā eos vitā ne ī poſſe p̄ſtare qͥ nec ipſam adiuuet tꝑalem¶ Expliciunt capitula libri ſextiIncipit libet ſextus Ca. i.Vinqꝫ ſuꝑioribꝰ libris mihiadu̓ſus eos videor diſputaſſe. qͥ multos deos ⁊ falſos qͦeſſe inutilia ſimulacra vl̓ immūdos ſpūs ⁊ ꝑnicioſa d̓monia. vel certe creaturas nō creatorē veritasxp̄iana ꝯuincit ꝓpt̓ vite hꝰ mortal̓ rerūqꝫ t̓renaꝝ vtilitate. eo ritū ac ſeruitute q̄ grece latria d̓r ⁊ vni ꝟo deo debet̉ venerādos ⁊ colēdos putāt. Et nimie qͥdē ſtulticie vl̓ ꝑtinacienec iſtos qͥnqꝫ nec vllos alios qͣnticūqꝫ nu̓i libros ſatis eſſe poſſe qͥs neſciat. qn̄ ea putaturgl̓ia vanitatiſ null̓ cede̓ viribꝰ ꝟitatis in perniciē vtiqꝫ eiꝰ. cui viciū tāīmane dn̄at̉. Na ⁊ꝯtra oēm curātis induſtriā nō malo medici ſꝫegroti. inſanabil̓ morbꝫ inuictꝰ eſt. Hij veroqͥ ea q̄ legūt. vel ſine vlla vel nō cū magna acnimia veteris erroris obſtinatōe intellecta ⁊ꝯſiderata ꝑpendūt. facilius nos iſto nū̓o terminatoꝝ qn̄qꝫ voluminū. plus qͣꝫ qōnis ipſiꝰneceſſitas poſtulabat ſatis feciſſeqꝫ minꝰ diſſeruiſſe iudicabūt. totāqꝫ inuidiā quam xp̄iāne religioni de hꝰ vite cladibꝫ a t̓renarūqꝫꝯtritōe ac mutatōe reꝝ imꝑiti face̓ conant̉ n̄ſolū diſſimulātibꝫ ſꝫ ꝯtra ſua ꝯſcīam et̄ fauētibus doctis quos īpietas veſana poſſedit oīno
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten