Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Incipiūt capitula libri. xix.Qd̓ in queſtione ꝙͣ de finibꝰ bonoꝝ maloꝝ philoſophica diſputatio vētilauit. ducētas octogīta et octoſectas eſſe marcus varro perſpexerit.Nūo remotis omībus differētijs non ſecte ſꝫ queſtōes ſunt: ad triꝑtitam ſūmi bonidiffinitōeꝫ varro ꝑueniat: qͣrū tn̄ vna ſit eligenda. De tribꝰ ſectis ſūmuꝫ homīs bonuꝫ querētibus ꝙͣ eligendā varrodiffiniat. ſeques veteris achademie anthiocho auctore ſententiam. De ſūmo bono et ſūmomalo qd̓ xp̄iani ſētiāt ꝯtra philoſophoſ: qui ſummū bonū in ſeſibi eſſe dixerunt. De ſociali vita: cum maxime expectādaſit multis offenſionibꝰ ſepe ſubuertitur. v. De errore humanoꝝ iudicioꝝ veritaslatet. De diuerſitate linguarum ſocietas hominū dirimit̉ et de miſeria belloꝝ etiā que iuſta dicunt̉.Qd̓ amicicia bonoꝝ ſecura eſſe poſſit a periculis p̄ſentis vite trepidari neceſſe De amicicia ſanctoꝝ angeloruꝫ que homiin hoc mūdo pt̄ eſſe manifeſta ꝓpter fallaciā demonū in quos inciderunt qui multos ſibi deos colendos putauerūt. Quis fructꝰ ſanctis de ſuꝑata huiꝰ viteptatione paratus ſit. De beatitudine pacis et̓ne in qua ſanctisfinis eſt id ē vera ꝑfectio. Qd̓ etiam bellātium ſeuicia om̄eſqꝫ hoīminquietudīes ad pacis finē cupiāt ꝑuenire ſine cuiꝰ appetitu nulla natura ſit. De pace vniuerſali que int̓ quaſtibꝫ ꝑturbatōnes p̓uari poteſt lege nat̉e ſub iuſto iudice ad id quiſqꝫ ꝑuenit ordinatōne qd̓meruit voluntate. De ordine ac lege caritatis. ſiue celeſtis ſiue terrene quā ſocietati hūane etiā dn̄andoꝯſulitur et ꝯſulendo ẜuitur. De lib̓tate nat̉ali et de ẜuitute cuiꝰ pͥmacauſa peccatū eſt. qꝛ homo male volūtatiſetiam ſi non eſt mācipiū alteriꝰ hoīs ẜuus eſtprie libidinis.De equo iure domīandi.¶Vnde celeſtis ſocietaſ terrena ciuitatepacem habeat. et vnde diſcordiam. xvij. Quā diu̓ſa ſit achademie noue ambiguitas a ꝯſtantia fidei xp̄iane.Dehabitu et moribꝰ ppl̓i xp̄iani.Qd̓ ciues ſanctoꝝ in tꝑe ſpe bt̄i ſint. xx. An ẜm diffinitōnes ſcipionis que in dialogo ciceronis ſunt. vnꝙͣ fue̓it romana reſpublica. An verus ſit deus xp̄ianoꝝ. cui ſoli debeat ſacrificari. Que porphirius dicat oraculis deoꝝ reſponſa de xp̄o. Qua diffinitōne ꝯſtet populi reipublicenūcupationeꝫ recte ſibi non ſolū romanos. ſꝫetiam regna alia vendicare. Qd̓ non poſſint ibi vere eſſe virtutes. vbinon eſt vera religio. De pace populi alienati a deo: qua vtiturad pietatē populus dei. in ꝑegrinꝰ eſtmundo. De pace ẜuientiū deo. cuiꝰ ꝑfecta traquillitas in hac temꝑali vita non poteſt apprehexxvij. In quem finem venturꝰ ſit exitus impioxxviij Expliciūt capitula libri. xix. Incipit liber. xix.voniā de ciuitatis vt̓uſqꝫ t̓rene ſcꝫ celeſtiſdebitis finibꝰ deincepmihi video diſputādūpp̓us exponēda ſunt qͣntuꝫ oꝑis huiꝰ termīandi ratio patit̉ argumē.ta mortaliū. quibꝰ ſibiipſi beatitudinē face̓ in huiꝰ vite infelicitatemoliti ſunt: et ab eorū rebus vanis. ſpes nr̄aquid differat quā deꝰ nobis dedit. et res ip̄a eſt vera beatitudo quā dabit: tm̄ auctoritate dīna ſꝫ adhibita etiaꝫ ratōe qualeꝫpter infideles poſſumꝰ adhibere clareſcat.De finibꝰ em̄ bonorū et malorū multa et multiplicit̓ int̓ ſe philoſophi diſputarūt. Quamqueſtōꝫ maxima intentōe verſantes inuenire conati ſunt. quid efficiat hoīem beatū. Illud em̄ eſt finis boninr̄i. ꝓpter qd̓ appetendaſunt cetera;: ip̄m aūt ꝓpter ſeipſuꝫ: et illud finis mali ꝓpter qd̓ vitanda ſūt cetera. ipſumaūt ꝓpter ſeipſuꝫ Finē boni ergo nūc dicimꝰ quō ꝯſumat̉ ut ſit. ſed quo ꝑficiaturūtplenū ſit; et fine mali quo eſſe deſinat: ſedquouſqꝫ nocēdo ꝑducat. Fines itaqꝫ iſti ſūt:ſūmuꝫ bonuꝫ. et ſummū malū. De quibꝰ inueniēdis atqꝫ in hac vita ſūmo bono adipiſcendo. vitādo aūt ſūmo malo multū ſic̄ dixi laborauerūt qui ſtudiū ſapiētie in huiꝰ ſeculi bonitate ꝓfeſſi ſunt: nec tn̄ eos quāuis diuerſis