modis aſſerta eſt ꝯtinētur maximū argum̄tūtenēt veracem dei omīpotentia quē certū habent nullo modo in eis potuiſſe mētiri. ⁊ poſſefacere quod impoſſibile eſt infideli.¶ Explicit liher viceſimus.Incipiūt tituli in librū. xxi.¶ De ordine diſputatōnis qua p̓us diſſerendum eſt de ꝑpetuo ſupplicio dānatoꝝ cū dyabolo. quā de et̓na felicitate ſanctoꝝ.¶ An poſſint corꝑa in vſtione ignis eſſe ꝑpe¶ An ꝯſequēs ſit vt corporeū dolorem ſequatur carnis interitus.¶ De naturalibꝰ exemplis quoꝝ ꝯſideratiodoceat poſſe int̓ cruciatꝰ viuētia corꝑa ꝑma¶ Quāta ſint q̄ nō recte queāt agnoſci. ⁊ tamē eadem vera eſſe nō ſit ambiguū.¶ Qd̓ nō omnia miracula naturalia ſint. ſedpleraqꝫ humano ingenio modificata pleraqꝫautemdemonū arte ꝯpoſita.¶ Qd̓ ni rebus miris ſūma credendi ratio ſitomīpotentia creatoris.Non eſſe ꝯtra naturā cum in aliquare cuiꝰnatura innotuit aliquid ab eo qd̓ erat notuꝫincipit eſſe diuerſum.¶ Degehenna ⁊ eternarum qualitate pena¶ Anignis gehenne ſi corꝑalis eſt poſſit malignos ſpiritꝰ id eſt demones in corporeos tactu ſuo adurere.An hoc ratio iuſticie habeat vt nō ſint extenſiora penaꝝ temꝑa ꝙͣ fuerīt peccatoꝝ.¶ De magnitudīe p̄uaricatōnis pͥme ob quaet̓na pena omībus debeatur. qͥ extra gratiamfuerint ſaluatoris.¶ Contra opiniōem eoꝝ qui putāt criminoſis ſupplicia poſt mortē cauſa purgatōnis adhiberi.¶ De penis temporalibꝰ iſtiꝰ vite quibꝰ ſubiecta eſt humana ꝯditio.¶ Qd̓ omne opus gratie dei eruentis nosde ꝓfunditate veteris mali. ad futuri ſeculiꝑtineat nouitatem.¶ Sub quibꝰ gratie legibꝰ omēs regeneratoꝝ habeantur etates.¶ De his qui putāt nulloꝝ hoīm penas in etͣnuꝫ eſſe menſuras.De his qui nouiſſimo iudicio ꝓpter int̓ceſſiones ſanctoꝝ nemīem hoīm putat eſſe damnāxviij.¶ Dehis qui impunitateꝫ oīm peccatoꝝ ꝓmittūt etiam he̓ticis ꝓpter participatōꝫ corporis xp̄i.¶ De his qui nō omībus ſed eis tantum quiapud catholicos ſunt renati. etiaꝫ ſi poſtea īmulta crimīa erroreſqꝫ ꝓruperint indulgentiam pollicent̉.¶ De his qui eos qͥ ꝑmanent in catholica fide etiam ſi peſſime vixerīt. et ob hoc vri meruerint tamen ꝓpter fidei fundamētum ſaluādos eſſe defimūt.¶ De hijs qui putant̓ ea crimina q̄ int̓ elemoſinarū oꝑa ꝯmittunt̉. ad damnationis iudicium non vocari.¶ Cōtra opinionem eorū qui dicūt nec diaboli nec hominū malorū ꝑpetua futura ſuppli¶ Cōtra eoꝝ ſenſum qui in iudicio dei oībꝰreis ꝓpter ſanctoꝝ preces putat eſſe parcendum.xxiiij.¶ An hij qui int̓ hereticos baptizati ſuntetdeteriores poſtea male viuēdo facti ſunt. velhij qui apud catholicos renati ad he̓ſes a̓ ſciſmata traſierunt. vel hij qui a catholicis apudquos renati ſunt nō recedētes crimīoſe viuere ꝑſtiterūt. poſſint p̓uilegio ſacramētoꝝ remiſſiōem et̓ni ſperare ſupplicij.xxv.Quid ſit in fundamēto habere xp̄m. ⁊ quibusſpondeatur ſalus qͣſi ꝑ ignnis vſtura. xxvj.Cōtra eoꝝ ꝑſuaſione qui putāt ſibi nō obfutura pct̄a. in quibꝰ cum elemoſinas facerentꝑſtiterunt.xxvij¶ Expliciūt tituli libri. xxj.Ca. p̓muꝫIncipit liber. xxivm per iheſuꝫ xp̄mdn̄m noſtrū iudiceꝫviuoꝝ atꝫ mortuoꝝad debitos fines ambe ꝑuenerūt ciuitates quaꝝ vna eſt deialtera dyaboli. cuiuſmōi ſupplicium ſit futurū dyaboli ⁊ oīmad eū ꝑtinētium in hoc libro nob̓ quatuꝫ opediuīa valebimus diligētius diſputādum eſtIdeo at̄ hunc tenere ordinē malui vt poſteadiſſeram defelicitate ſct̄oꝝ. qm̄ vtrūqꝫ cumcorporibus erit; ⁊ incredibiliꝰ videtur eſſe ineternis corꝑa durare crutiatibꝰ: qͣꝫ ſine dolore vllo in et̓na bt̄itudine ꝑmane̓. Ac ꝑ hoc cūillam penā nō debere eſſe incredibile demonſtrauero. adiuuabit me plurimū ut multo facilius om̄i cares moleſtia īmortalitas corporis in ſanctis futura credatur. Nec a diuīs ordo iſte abhorret eloquijs vbi aliquādo quid̓