¶ Incipiunt capitula libri. xij.De vna bonoꝝ angelorūqꝫ natura.Nullā eſſentiā deo eſſe ꝯtrariā qꝛ ab eo qͥ ſume eſt et ſemꝑ eſt: hoc totū videt̉ diuerſumeſſe qd̓ nō eſt.De inimicis dei nō ꝑ naturā ſed ꝑ ꝯtrariamvoluntatē. quecum ipſis nocet bone vtiqꝫnature nocet qꝛ viciū ſi nō nocet n̄ ē. iij.De natura irratōnaliū aūt vita carentiuꝫ q̄in ſuo genere atqꝫ ordine ab vniu̓ſitatis decore nō diſcrepat.Quod in omni natura ſpecie ac modo laudabilis ſit creator.Que cāſit btītudinis angeloꝝ bonoꝝ. et q̄cā ſit miſerie angeloꝝ maloꝝ.Cauſam efficientē male voluntatis non eſſequerendam.De amore ꝑuerſo qͦ volūtas ab incōmutabili bono ad bonū mutabile deficit. viij.An ſancti angeli quē hn̄t creatoreꝫ nature.eundē habeant bone voluntatis auctoreꝫ ꝑſpiritū ſanctū in eis caritate diffuſa ſemꝑ fuiſſe exiſtimāt.De falſitate eius hiſtorie q̄ multa milia ānorū p̄teritis tꝑibus aſſcribit.De hijs qui hūc qͥdem mundū nō ſempiternum putant. ſed aut innumerabiles. aut eundem vnū certa concluſione ſeculoꝝ ſemꝑ naſciet reſolui opinant̉.Quid rn̄dendū ſit hijs qͥ pͥmā ꝯditōem hoīstardā eſſe cauſantur.De reuolutōne ſeculoꝝ. qͥbus certo fine cōcluſis vniuerſa ſemꝑ in eundē ordinē eandēqꝫ ſpeciem reditura quidam philoſophi crediderunt.De temporali conditōne generis hūani. qͣmdeus nec nouo conſilio conſtituerit. nec mutabili voluntate.xiiij.An vt deus ſemꝑ etiā dn̄s fuiſſe ſemꝑ intelligat̉ credendū ſit. creaturā qͦꝫ nunqͣꝫ defuiſſe cui dn̄aretur. et qūo dicit̉ ſemꝑ creatumqd̓ dici nō pt̄ coeternū.Qūo intelligendū ſit ꝓmiſſa hōī a deo vitaeterna aut tꝑa eterna.Qd̓ de immutabili ꝯſilio aut volūtate fidesſana deſcendat ꝯtra rōcinatōnes eoꝝ qͥ oꝑaex eternitate repetita ꝑ eoſdē ſemꝑ voluntſeculoꝝ redire circuitus.xvij.Cōtra eos qͥ dicūt ea q̄ infinita ſunt nec deipoſſe ſcīa ꝯprehendi.xviij.De ſeculis ſeculoꝝ.De impietate eoꝝ qͥ aſſerūt aīas ſūme vereqꝫ beatitudinis ꝑticipes. iteꝝ atqꝫ iteꝝ percircuitus tempoꝝ ad eaſdem miſerias laboreſqꝫ redituras.De conditōne vnius pͥmi homīnis atqꝫ ī eogeneris humani.Qd̓ p̄ſcierit hoīem quē pͥmuꝫ deus condiditpeccaturū. ſimulqꝫ p̄uiderit qͣntum pioꝝ populoꝝ ex eiꝰ gn̓e in angelicū ꝯſortiū ſua eētgr̄a tranſlaturus.De natura humane anime create ad ymaginem dei.An vllius vel mīme creature poſſint dici angeli creatores.xxiiij.Oīm naturā ⁊ oīm ſpecie vniuerſe creaturenō niſi oꝑe dei formari.De platonicoꝝ opinione qͣ putauerūt agelos qͥdem a deo ꝯditos. ſꝫ ip̄os eſſe humanorum corpoꝝ ꝯditores.xxvj.In pͥmo hoīe ortam fuiſſe oēm plenitudineꝫ.gn̓is hūani. in qͣp̄uidit deꝰ. q̄ ꝑs honorādaeſſet p̄mio. q̄ damnāda ſupplicio. xxvij.¶ Expliciunt capitula libri. xij.Incipit liber. xij.Capl̓m pͥmum.Nteqͣꝫ de inſtitutōnehoīs dicam ubi duaꝝciuitatū qͣntum ad ratōnale mortaliū genꝰattinet apparebit exortus. ſicut ſuꝑiore libro apparuiſſe iam videtur in angelis. priꝰmihi de ip̄is angelis video q̄dam eſſe dicenda qͥbus demonſtret̉. qͣntum a nobis poteſtꝙͣ nō incōueniens neqꝫ incōgrua dicat̉: hominibꝰ angeliſqꝫ ſocietas. vt nō qͣtuor. dueſcꝫ angeloꝝ totidemqꝫ hoīm. ſꝫ due potiusciuitates hoc eſt ſocietates merito dicātureſſe. vna in bonis altera in malis nō ſolū angelis. veꝝ etiā hoībus ꝯſtitute. angeloꝝ bonoꝝ et maloꝝ inter ſe ꝯtrarios appetitus nōnaturis pͥncipijſqꝫ diuerſis. cuꝫ deus omniūſubſtantiaꝝ bonus auctor ⁊ ꝯditor vtroſqꝫcreauerit. ſed voluntatibꝫ et cupiditatibusextitiſſe. dubitare phas nō eſt. dū alij ꝯſtanter incōmuni oībus bono qd̓ ip̄e illis deus ēatqꝫ in eius eternitate. veritate. caritate ꝑſiſtunt. alij ſua poteſtate. potius delectati velut bonū ſuum ſibiip̄i eſſent a ſuꝑiore ꝯmuniomniū beatifico bono ad ꝓpria defluxeruntet hn̄tes elatōnis faſtū ꝓ excelſiſſima eternitate. vanitatis aſtum ꝓ certiſſima varietate. ſtudia ꝑtium ꝓ indiuiduacaritate. ſuperbi. fallacēs. inuidi effecti ſūt. Beatitudīs igitur illorū cauſa eſt. adherere deo. Quocircaiſtorū miſerie cauſa ex ꝯtrario eſt intelligēda. qd̓ eſt nō adherere deo. Quāobrē ſi qͣrit̉