contrarietatis ſcilicet in eternitate. ergo ad ꝯtrarie.tatē aliā que ſcꝫ eſt īter beatitudīem et miſeriā ꝯueniunt cum hoībus in aliqua ꝑte eius ſed illa nō eſt beatitudo cum hoīes ẜm ip̄m nō ſint beati. gͦ ꝯueniūt cūhoībus in miſeria.St itaqꝫ ẜm platonicos ⁊cͣ. In hoc ca. xiij. oſten¶ Idit beatus aug̓. ex ratōne mediatōnis quā apuleuis demonibus attribuit ꝙ ip̄i ſunt miſeri. Et facithic tria. nam pͥmo on̄dit ex diffinitōne demonū quamdat apuleius ꝙ ip̄e nō poſuit ratōnabiliter eos eē medios inter deos et hoīes qd̓ tn̄ ip̄e conatus eſt facerevt patet ſupͣ llbro. viij. ca. xiiij. ¶ Scd̓o ibi. ſꝫ plane.⁊cͣ. oſtendit qūo iuxta dictā diffinitōe in pn̄t poni medij. videlicet ẜm naturā. Et ideo loquit̉ btūs augͥ. h̓et etiā ſupͣ de medio ẜm naturā vel equalitatē aliquāet eque diſtantiaꝫ ab extremis. exquo vno mō qͦ pn̄tponi medij. ꝯcludit eos eſſe miſeros et ꝑ ꝯſequēs fuiſſe ⁊ eſſe malos. nam in demonibus idē eſt fuiſſe maluꝫet eſſe malū. Tercio ibi. Si igit̉ beati ⁊cͣ. on̄dit ꝙ dato ꝙ ſint aliqui eudemones .i. boni et beati demones.tamē ip̄i nō ſunt medij īter deū et hoīes. et loquit̉ demedio ſicut pͥus. Et patet intentio augͥ.TTrū et btūs ⁊cͣ. In hoc ca. xiiij. btūs augͥ. īquiritn aliqͥs hō poſſit eſſe medius ꝯuenienter et mediator inter deos et hoīes alios. et qꝛ hoc videt̉ dependere ex qōne alia. ideo illā pͥmo ponit cū diuerſitate opinionū circa eā. et oſtēdit ꝙ iuxta opinionē vnāque tamē minus videt̉ eſſe vera rōnabilius poneret̉ꝙ homo aliqͥs mediaret inter deos et hoīes alios. ꝙͣꝙ demones mediarēt. et pꝫ totū.Iaūt qd̓ multo ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xv. on̄dit beatus aug. ꝙ quis ꝯuenienter poſſit eſſe medius etmediator inter deū et homīes. Et facit in hoc ca. duoquia pͥmo on̄dit ꝙ nullus beatꝰ ꝯueniēter poteſt eēmedius niſi ſit mortalis. et ideo etiā beati angeli nonpoſſent eſſe medijet mediatores. ſꝫ ſolus xp̄s q̄ mortalis exn̄s et beatus fuit. Scd̓o ibi. pn̄t aūt medij. oſtēdit etiā qūo angeli mali pn̄t eſſe medij. Et facit h̓ duoqꝛ primo on̄dit ꝙ demones ſūt medij. ſꝫ alio modo ꝙͣxp̄s. nam cū ſit duplex mediū inter aliqͣ. videlicet mediū ꝯiungēs ſicut pūctus mediat īter ꝑtes duas lineeotinue. et mediū diſiungens vel ſeꝑaras. ſicut mare ēmediū inter affricā et europaꝫ xp̄us eſt medius pͥmomodo. demones vero ſcd̓o mō. Deīde ibi. nec tamēob hoc ⁊cͣ. on̄dit ẜm quā naturā ſit xp̄us mediator. etpatet intentio augͥ.On em̄ veꝝ eſt ⁊cͣ. In hoc ca. xvj. improbat beatus aug̓. dictū apulei qd̓ videt̉ repugnare hijsque dicta ſunt in p̄cedenti ca. de xp̄o. dic̄ em̄ apuleiꝰlibro de deo ſocratis. ꝙ nullus deus miſcet̉ hōi imediate nec ꝯmunicat cū hoīe. nec ꝯiungit̉ hōi. Cuius rōeſt quia dij nulla attrectatōe ꝯtaminant̉. Hanc ratōnem ſeu cauſam īprobat augͥ. in hoc ca. tripliciter. etpatet eius ratō pͥma. Scd̓am ponit ibi. deū quidē ⁊cͣ.que eſt ꝯfirmato et fortificato p̄cedētis. Probat aūtdiſcurrendo ꝑ ſingulos ſenſus hoīs. ꝙ nō oportet deos ꝯtaminari ex ꝯiunctōne vel ꝯn̄icatōne cum homīivel quia ſenſus ſunt tales qͥbus homo non miſcet̉ necdeo nec demoni ſicut guſtus tactus et olefactus. velſi ſint aliqui ſenſus vel alia oꝑatio qͥbus deus ꝯiungit̉hōi puta viſus auditus. et etiā locutō. nō ꝓpter hͦ deus ꝯtaminabit̉. et hoc ꝓbat ſpecialiter de viſu. pͥmoquo ad ſummū deū qui omnes alios deos ꝓduxit ẜmplatōnē. nam de iſto deo dicit apuleiꝰ ꝙ iuxta doctrinam platōnis ip̄e videri poteſt ab hoīs intellectū aliquo modo. videlicet ꝑ modū qūo viſu corporali cōruſcatō videt̉ ſcꝫ raptim et in tranſitu. nō enim ſic ꝙꝯprehendat̉ vel viſus mētis in eo figat̉. et tn̄ deꝰ ſūmus nō ꝯtaminat̉. Scd̓o quo ad deos alios ſcd̓ariosputa fidera que plato et etiā apuleius poſuit deos eēqͥ corꝑali oculo vident̉ et tn̄ nō ꝯtaminant̉. qͦ ad alios vero ſenſus patet ſatis intentō augͥ. ¶ Tercō ibi.miror aūt plurimū ⁊cͣ. ponit terciā rōem qua īprobatdictū apulei. et pͥmo ponit ſuā rōem ꝯtra illud qd̓ dicit apuleius de ꝯtrectatōne corꝑali deoꝝ. et patet inpͥncipio huius capituli. Loquit̉ aūt de attrectatōe vl̓ꝯtrectatōne corꝑali. cū tamē loquamur de btā vitaet rebus intelligibilibr. que ẜm ip̄m. corꝑalia cunctatrāſcendunt. ¶ Scd̓o ibi. vbi eſt illud plotim ⁊cͣ. ratōnem ſuā ꝯfirmat ꝑ dicta plotim qui platōnē optiintellexit. vt patuit ſupͣ capl̓o. x. Ip̄e vero cūdixiſſetfugiendū igit̉ ē ad clariſſimā pr̄iam ſcꝫ celeſtem ⁊ ibipatere .i. patebūt tibi oīa. ſtatim qͣſi ſeip̄m redargūens quia dixerat fugiendū eſt. qͣſi eſſet opus fuga corporali. ſicut qui fugit in naui ꝑ mare. ſubiunxit. Queergo claſſis aut fuga. niſi ſimilē deo fieri. qͣſi diceretSi vis ad clariſſima pr̄iam ꝑuenire nō indiges claſſeaut fuga aliqua corꝑali. ſꝫ ſufficiet deo ſimilem fieri.Ex hoc dicto plotim ꝓbat aug̓. ꝙ eſſe ꝓpinquū deoet miſceri .i. ꝯiūgi deo nō eſt ꝑ ꝯtrectatōem corꝑalēſꝫ ꝑ aſſimilatōem ad ip̄m. Tanto aūt quis deo eſt ſimilior quāto a corꝑalibus remotior.Gc vt ſanet̉ ⁊cͣ. In hoc ca. xvij. oſtendit ꝙ ī xp̄oemediatorē habemus ꝯuenientiſſimū. qui et ꝯtaminari nō poſſit. et ꝯtaminatos mundare poſſit. ⁊ ſiceos qui pͥus erāt īmundi deo mūdo cōpulare.Alſi autem illi ⁊cͣ. Itud capitulū. xviij. clarumSeſt per totū. et patet intentio auguſtim. nec indiget expoſitōne.Ed ne de verbis etiā nos ⁊cͣ. In hoc ca. xix. btūsaug̓. incipit agere de bonis angelis et oſtende̓p̄mo qūo differant a malis angelis. tam in re ꝙͣ in nomīe. oſtendit vero ſpecialiter qūo quidā eoꝝ qui demones colūt nobiſcū ꝯueniunt in re quo ad hoc ꝙ cōfitentur bonos angelos eſſe. ꝙͣuis diſcrepēt a nobisin noīe. Et facit in hoc ca. duo. quia pͥmo ponit ſnīamlabeonis et patet totū. De iſto labeone dictū fuit ſupͣ.libro. ij. ca. xiiij. et etiā libro. viij. ca. xiij. ¶ Scd̓o ibiet hanc loquēdi ⁊cͣ. oſtendit ꝙ noſter modus ſoq̄ndiquo ſcꝫ ꝑ demones nō intelligimus niſi malignos ſpiritus tenendus eſt potius ꝙͣ labeonis. qꝛ magis ꝯuenit cum omni ꝯſuetudīe loquentiū etiā gentilium ꝙͣmodus loquendi labeonis.Manꝙͣ etiā ip̄a origo ⁊cͣ. In hoc ca. xx. on̄dit beatus augͥ. ex origine huius noīs demon. ꝙ ip̄m ꝯgruitmalis angelis potius ꝙͣ bonis. et hoc ꝓbat qꝛ hͦ nomen īponitur a ſcientia. cum ſit grecū. nam interp̄tat̉in latino peritus vel ſcientia. Aſcīa vero potius nominant̉ mali ſpūs ꝙͣ boni. et hoc ꝓpter effectū ſciētiequi eſt inflatio et ſuperbia quē effectū in bonis ſpiritibus impedit caritas. In malis vero impedimentumnon habet.Pſi autē demones ⁊cͣ. In hoc ca. xxj. on̄dit btūsaug̓. qūo demones ſcientiā acquirūt. et tn̄ ſe nō habe̓caritatē oſtendūt. Et patet totū.ijs igit̉ angelis ⁊cͣ. In iſto ca. xxij. on̄dit btūs auguſtinus differentiā inter bonos angelos ⁊ malos. on̄dit aūt ꝙ differūt boni a malis tam ꝑ caritateꝫꝙͣ ꝑ ſcīe et noticie claritatē.. Et pꝫ intentō augͥ. ꝑ totum illud capitulū.Os ſi platonici malunt ⁊cͣ. In hͦ ca. xxiij. ꝑ tractataug̓. differentiā inter bonos angelos et malos.et etiā opinionē platonicoꝝ de bonis angelis. Et facit hic duo. quia pͥmo oſtendit qūo nobiſcū ꝯueniūtet differūt. ſcd̓o huic libro finē īponit. ibi. Nūc ergoita liber ⁊cͣ. In prima vero ꝑte facit tria. nam pͥmo on̄dit qūo poſitio platonicoꝝ qui bonos angelos vocant deos ſꝫ ab vno deo factos. poſſit ſuſtineri. tam qͦad rem ꝙͣ etiā ad vocem. Eſt aūt hec poſitio platonisin thimeo libro. ij. ⁊ ſatis ꝯcordat etiā in mō loquēdicū ſacra ſcriptura que qn̄qꝫ demones qn̄qꝫ vero homines deos vocat. ¶ Scd̓o ibi. verūtamē cum a nob̓⁊cͣ. ſoluit quandā dubitatōem incidentē videlꝫ. exquohoīes aliqͥ dij appellati ſūt in ſacra ſcriptura eo ꝙ ſūtde ppl̓o dei. quare nō magis angeli boni qui ſūt beatiet īmortales dij appellati ſūt. cum magis eis ꝯueniret