ꝓphetaꝫ ieremiā. alterā vero reprobat tanꝙͣ ſub vnointellectu falſam. videlicet ꝙ ex lr̄is ieremie vel alijs aliqua didicerit. qd̓ falſum eſt ſi intelligatur de librisillis in grecū trāſlatis. vtrūqꝫ aūt reprobat ꝑ ꝯputatōem annoꝝ .ſ. qui fluxerūt inter ieremiā et platonem. et inter mortē platōnis et tranſlatōnem. lxx. interp̄tum qui de hebreo īgrecū vetus teſtamentū tͣnſtulerunt. Quantū vero ad tēpus qd̓ fluxit inter ieremiā et platōnē ſciendū ꝙ ẜm cronicā euſebij īter mortem ieremie ⁊ platōnis fluxerūt plꝰ ꝙͣ centū anni. nāieremias occiſus eſt pͥmo anno aſtiagīs regis medoꝝqui regnauit. xxxvj. annis. poſt queꝫ regnauit Cirusrex ꝑſarū. xxx. annis. poſt queꝫ cambiſes. viij. annis.poſtea duo fratres magimenſibus. vij. poſt quos darius filius itaſpis. xxxvj. annis. poſt quē exerſes primus. xx. annis. poſt quē artanabꝫ menſibꝫ. vij. pꝰ qͣꝫartarxerſis xl. annis. poſt quē xerſes ſcd̓us menſibusduobus. poſt quē ſogdianus mēſibus. vij. poſt quemdarius notus. xix. annis. Sed huius anno. iiij. ẜm euſebiū natus eſt plato. et ſic a morte ieremie vſqꝫ ad natiuitatē platōnis fluxerūt anni. clxxv. et. iiij. menſes.augͥ. ꝟo dicit ꝙ a tꝑe quo ꝓph̓auit ieremias vſqꝫ adnatiuitatē platōnis fluxerūt anni centū volens teneroſe in certo. quia quo ad ꝯputatōnes annoꝝ ſepe ē incronicis magna diſſonātia. et ideo magna īcertitudo.plato vero vixit annis. lxxxj. qui numerus eſt qͣdratꝰnouenarij. nā nonies nouē octuaginta vnū faciūt. ꝓpt̓qd̓ ſicut ſupͣ patet li. ij. ca. xv. magi platōni defūctoīmolauerūt. A morte vero platōnis vſqꝫ ad ptholomeū philadelphū ad cuius rogatū. lxx. inter ꝑtes ꝓphetas trāſtulerūt. flux erūt ẜm cronicā lx. āni ſicutaugͥ. hic dicit. nā plato mortuus eſt tꝑe ochi regis ꝑſaru qui poſt obitū platonis regnauit annis. v. poſtquē argos annis. iiij. poſt quē darius arſami filiꝰ annis ſex. quo victo ab alexandro magno et imꝑio ꝑſarum ad grecos trāſlato regnauit poſtmodū alexander annis. v. poſt quē ptholomeus ſother filius lagirex egipti annis. lx. cui īmediate ſucceſſit ptholomēꝰphiladelphus etſic patet ꝙ fluxerūt anni. xl. vt dictum eſt. Tercio ibi. nec eaſdē ſcpͥturas ⁊cͣ. on̄dit qūoſcd̓a ꝑs opinionis p̄dicte poſſet ſuſtineri ẜm vnū aliūintellectū. quē pͥmo ponit. Et patet lr̄a. deinde q̄damqͥbus videt̉ ille intellectus ꝯfirmari adducit. ad hocvero adducit tria que in libris eius reꝑiunt̉. q̄ videntur ex ſacris ſcripturis ſūpta quoꝝ primū eſt inthimeo platonis libro. viij. ꝙ deꝰ pͥmo terrā ignēqꝫ iunxit. ſcd̓m eſt ꝙ ponit ph̓m eſſe amatorē dei. terciū eſtꝙ vocauit deum theon. qd̓ in greco ſonat idē qd̓ ensvel qͥ ē in latino. Cet era huius ca. fatis patēt. PHIADeoqꝫ hos potiſſimū ⁊cͣ. In hoc ca. xij. on̄dit beatusaugͥ. ex diſcipulis platōnis qui ſe platonicos noīabātꝙ cum platonicis potius ꝙͣ cū alijs ph̓is ſit agenduꝫEt facit in hoc ca. duo. pͥmo on̄dit ꝙͣ excellentes habuit diſcipulos. ſcd̓o on̄dit qūo omnes in vno erroreꝯcordabant. ꝓpter qd̓ ꝯtra ip̄os eſt diſputandū ibi.Sed hij ⁊cͣ. In pͥma ꝑte facit duo. qꝛ pͥmo on̄dit illosplatōnis diſcipulos. qui peripatetici vel achadeniciappellabant̉ ex qͥbus fuit ariſtotiles qui ſecte peripateticoꝝ pͥmꝰ fuit de quo dicit euſebius ꝙ anno artarxerſis. xxxiij. ariſtotiles. xviij. degens annuꝫ platonisauditor fuit. De ip̄o dicit tullius in dÿalogo ad ortenſium ꝙ flumē or̄onis aureū fudit. Et in eodē alibi dic̄de eo ſic. ꝙ ꝓfectonihil eſt acutius nihil politiꝰ. Etgelliꝰ libro. xxj. dicit ſic. Ariſtotiles ph̓us rei oīshumane ꝑitiſſimus. Tullius tn̄ libro. v. de finibꝫ bonoꝝ platōnē ariſtotili p̄ponit de ariſtotile ſic dicensPeripateticoꝝ veterū pͥnceps eſt ariſtotiles quē excepto platōne an ſcio aut recte dixerim pͥncipē ph̓orūquē etiā hic augͥ. platoni nō excellentia ingenij ſed ineloquio poſtponit. fuit em̄ plato magne eloquētie. d̓qͦ dicit quītilianus in rethorica ſua libro vltimo. mihi videt̉ marcus tullius cū ſe totū ad imitatōem grecoꝝ ꝯtuliſſet effinxiſſe vimdemoſtenis. copiā platonis. iocunditatē ſocratis. Et alibi in eodē dicit. Marcus tullius vbiqꝫ platōnis emulus .i. imitator extitit.De eo etiā valerius libro. viij. c. ca. vij. ſic ait. Si ipſeiupiter celo deſcendiſſet nec elegantiore nec beatiorefacundia vſus videret̉. Platōnis etiā diſcipuli fuerūtſpeuſippus nepos fuus ex ſororē. et xenocrates. Speuſippus vero īmediate ſucceſſit platōni in achidemicaid eſt ſcola platonis que ſic dicta ē ab achademia viſla platōnis. que ẜm papiā vno miliario ab athenis diſtabat. vbi et vixit poſt mortē platōnis qͣtuor anniscui xenocrates ſucceſſit. qui ẜm tulliū fuit ph̓oꝝ grauiſſimus. de quo dicit valerius libro. ij. ca. v. ꝙ tantāauctoritatē ſua ſapīa ſibi attulerat. vt cū teſtimoniūdicens coactus acceſſiſſet ad arā vt iuraret ſe oīa vere retuliſſe vniuerſi ſurrexerūt ꝓclamauerūtqꝫ. ne iuſiurandū diceret. Idem cū qͥbuſdam detractoribus intereſſet et taceret querēte vno cur ſolus taceret. qꝛdixiſſe me īquit aliqn̄ penituit. tacuiſſe nūꝙͣ. Pulchrade ip̄o narrat valerius. Iſti vero duo et eoꝝ ſucceſſores achademici vocabant̉. Fuerūt aūt duo gn̓a achademicorū. vt patet ꝑ augͥ. infra libro. xix. ca. ij. Secundo ibi recentiores tn̄ ⁊cͣ. ꝯmendat illos diſcipulosplatonis qui ſe platonicos noīabant. ex qͥbus fuit plotinus. qui quo tꝑe fuerit nō inueni. niſi ꝙ hugo floriacen̄. dicit eū ſucceſſiſſe platōni. ſꝫ ꝙ ei īmediate ſucceſſerit. vel ꝙ ſibi ꝯtemporaneus fuerit nō dicit. nec videtur hoc velle augͥ. qui ponit ip̄m hic īter recentiores platonicos. Et infra libro. ix. ca. x. dicit ſic. plotnus certe nr̄e memorie vicinus tꝑibus. Conſtat tamēip̄m fuiſſe ante mercuriū. qui libro de ꝯſtellatōne dicit ſic. ꝑlotinus ſingularis ph̓us quas ph̓ie nō attigitꝑtes cum eius doctrina vite ſequeret̉ inſignia. cū illd̓qd̓ dicebat n̄ alieno ſꝫ ꝓprio virtutis on̄deret̉ exēploet multa alia laudabilia valde de ip̄o dicit. in hoc ſolo ip̄m depingens ꝙ fatalē neceſſitatē oīno negauitaſſerens hoīs libera eſſe voluntatē. De ip̄o plus dicetur infra libro. ix. ca. x. ¶ Inter ſequaces vero platonis fuerūt excellentes viri iamblicus de quo nō facitaugͥ̓. mentōem in ſequētibus. Et porphirius qui fuittꝑe magni ꝯſtantini vt ſuꝑius dictū fuit libro. v. Apuleius etiā afer .i. africanus. Dicit aūt augͥ. epiſtolapͥma ad marcellinū de ip̄o ſic. Apuleius nobis afris afer eſt. de quo etiā et de libris eius dixi ſupͣ libro. iiij.capl̓o. ij. Quibus vero tꝑibus fuerit nō memini me legiſſe. De huius apulei ꝯditōnibus multa ſcripſit augͥepl̓a p̄dicta que ſic incipit. illuſtri pͥncipi et eloquentiſſimo ⁊cͣ. dicens ꝙ erat honeſto pr̄ie ſue loco natus.et liberaliter educatus. et magna eloquētia p̄ditus.deditus vero magicis artibꝫ. et multa alia de ip̄o varrat ibidem beatus augͥ.Vanꝙͣ ergo a nob̓ ⁊cͣ. In hoc ca. xiij. btūs augͥ.vīcipit cū platonicis ꝯtra multitudinē deoꝝ diſputare. Et reprobat in hoc ca. duo genera deoꝝ videlicet deos malos et deos ſcenicos. Sciendū ē em̄ ꝙſicut ſuꝑius libro. ij. ca. xiiij. dictū fuit. romani aliqͦsdeos poſuerūt bonos et aliquos malos quos coluer̄tin templis plus ꝙͣ in ſcena. dij vero ſcenici vocant̉ qͦrum crimīa actitabant̉ in ludis ſcenicis. de qͥbus libro.ij. multa dicta ſunt. Facit aūt btūs augͥ. in hoc capitulo tria. quia pͥmo ex dictis platōnis reprobat deosmalos ꝓbans oēs deos eſſe bonos. et patet lr̄a. Scd̓oibi. qui ſūt ergo illi ⁊cͣ. reprobat ex dictis eiuſdē deosſcenicos qui expetunt ſibi ab hoībꝫ ludos ſcenicos exhiberi. ut ſupra patuit libro. iiij. ca. xxvj. vbi illd̓ qd̓hic tangit augͥ. de tito latinio planius habet̉. hos vero deos reprobat auguſtinus ꝑ dicta platōnis qui li.de republica. vt ſupͣ libro. ij. ca. xiiij. cenfuit poetas ꝑquos dij in ſcena colunt̉. in vrbe bene inſtituta oīnoexpellendos. Tercio aūt ibi. hūc aūt platōnē ⁊cͣ. ſpecialiter arguit ꝯtra labeonē tam deoꝝ maloꝝ aſſertorem ꝙͣ et ſcenicoꝝ defenſorē. qui deos malos iudicatvictimis placandos in tēplo. bonos ꝟo ludis in theatro. de qͦ labeone et dictis eius bonis et malis ⁊ etiam