herculi. vbi poſtmodū ſacra herculis a romanis celebrata ſunt. apud alias etiā gentes ꝓpter ſtrēnua etmira oꝑa que geſſit ꝓ deo habitus eſt. Sciendū tn̄ ꝙmulti fuerūt hercules ẜm augͥ. īfra libro. xviij. ca. xij.De hercule vero dicit ariſtotiles libro de ꝓbleumatibus ſic. Quicūqꝫ excellentes fuerūt viri. aut ẜm ph̓iāaut politicā. aut poeſim. aut artes. vocent̉ meſancolici. etem̄ hercules fuit huius nature. et occupantur abegritudinibus que ſunt a nigra colera. ideo egritudinē epilenticoꝝ ab hercule denoīant antiqui ſacruꝫmorbū et herculeiū. Item fit hic mentō de eſcolapio. de quo ſupͣ dictū eſt libro. iij. ca. xvij. Item de libero id eſt bacho qui fuit etiā thebanus et vſqꝫ ad fines indie penetrauit. et docuit indes vites cole̓ ⁊ facere vinū ꝓpter qd̓ deus vini dictꝰ eſt. hic fingiturfuiſſe filius iouis ex ſemele. fuerūt tn̄ multi liberipatres ẜm augͥ. infra libro. xviij. ca. xij. Item facit mentōem de tindaridis fratribꝫ id eſt caſtore et polluce.qui fuer̄t filij lede vxoris tindari quoꝝ ſoror fuit helena. cuius raptus fuit cauſa belli troyani. fingunturaūt fuiſſe filij iouis ex ledā ẜm vnā fabulā. ẜm aliamvero fabulā helena et pollux fuerūt filij iouis ⁊ īmortales. Caſtor vero fuit filius tindari ⁊ mortalis cuiꝰmortē frater ſuus ſua morte redemit. Hij duo ẜm hyſtoriā verā cū audiſſent ſororē ſuā raptā ab alexādrofilio pͥami inſecuti eū nauigio. ſꝫ cū in portū quodamſoluiſſent nauigiū nuſqͣꝫ ꝯparuerūt vnde creditū fuiteos fuiſſe īter deos tranſlatos. De alijs vero dijs maioribus .ſ. ioue quondā rege crece et iunonē que d̓ ſamo inſula oriundā fuit et alijs de qͥbus tractat cicerode tuſculanis qōnibus. et hic facit mentōem aug̓. dictuꝫ eſt ſupͣ in multis libris. Nūo vero varro conatureos ad ꝑtes mundi referre. patet ſuꝑius libro. vj. et.vij. ¶ Scd̓o ibi. ſꝫ alij qͦꝫ ph̓i ⁊cͣ. p̄fert augͥ. doctrināplatonicoꝝ de deo theologie alioꝝ ph̓oꝝ naturaliet facit duo. nan pͥmo on̄dit qūo alij ph̓i a ph̓is platonicis diſcrepāt ponentes deū corpus eſſe. et patetſatis lr̄a. ſcd̓o ibi. hij et ceteri ſimiles ⁊cͣ. on̄dit eoruꝫcecitatē et ignorantiā. et facit etiā hic duo. qꝛ pͥmoreprobat generaliter omnes q̄ ponūt deū eſſe corpꝰſcd̓o ſpecialiter eos qui poſuerūt deū nō eſſe corpꝰ. ſꝫeiuſdē nature cū aīa humana. ibi. Cedant et illi ⁊cͣ. Eteſt ſciendū ꝙ iſtoꝝ erāt duo genera ut pꝫ ꝑ yſidoꝝlibro. viij. ethimologiaꝝ. qd̓ etiā augͥ. h̓ innuit. namqͥdam poſuerūt aīm in hoībus ꝯmanentē eſſe deuꝫ vtpitagoras. Cui ꝯcordat illud cathonis ſtoyci. Si deꝰeſt animus nobis vt carmīa dicūt. hic tibi p̄cipue ⁊cͣ.Alij dixerūt mentē ſolutā vt cicero. et hos reprobataugͥ. hic dicens. Sed dicunt corpore ⁊cͣ.Iderūt ergo iſti ph̓i ⁊cͣ. In hoc ca. vj. on̄dit beatus aug̓. qūo platōnici ꝑuener̄t in noticiā dei. etfacit in hoc ca. dūo ẜm duas vias quibus in noticiamdei ꝑuenerūt. quaꝝ pͥma eſt ꝑ via cauſalitatis. ſcd̓aeſt ꝑ viā eminentie. ſcd̓a ꝑs eſt ibi. Conſiderauerumtaūt qͥcquid ⁊cͣ. et pꝫ intentō beati augͥVod aūt attinet ad doctrinā ⁊cͣ. In hoc ca. vij. p̄fert btus augͥ. platonicos alijs ph̓is in ſcīa loyſcali ſeu ratōnali. et facit in hoc ca. tria. nā pͥmo ponitillud in quo ꝯueniūt alij ph̓i .ſ. tam epicurei ꝙͣ ſtoyciſcd̓o quia ſtoyci vident̉ logicā ſeū dyaleticā plꝰ amare ꝙͣ ep̄icurei ꝯtra ip̄os arguit et eos ſpāliter improbat. ibi. vbi ego multū ⁊cͣ. tercio vero ponit platōnicoꝝ ſententiā ibi. Hij vero quos merito ⁊cͣ. et patꝫ ſatis intentio augͥ.Eliqua eſt ꝑs moralis ⁊cͣ. In hoc ca. viij. beatusaug̓. ꝯꝑat platōnicos et p̄fert ī ſcīa morali alijsph̓is. Et quia vltimus finis et ſummū bonū ſe habetin moralibus ſicut pͥncipium. ideo in hoc ca. on̄dit ꝙcirca hoc platonici melius ſenſerūt ꝙͣ alij. et facit ī hͦca. duo. qꝛ pͥmo on̄dit diuerſitatē opinionuꝫ circa finem vltimū eoꝝ qui poſuerūt ip̄m ꝯſiſtere in fruitōne alicuius boni creati. Et lꝫ eoꝝ ſint opiniones multe valde vt patet ꝑ aug. infra libro. xix. ca. pͥmo. tam̄reducunt̉ ad tres tm̄ in genere. quaꝝ diſtinctō ſic accipitur. qꝛ nullus ph̓oꝝ poſuit finē vltimū ꝯſiſterein bonis exterioribus puta indiuitijs et honoribꝫ ethmōi. ſꝫ ſolū in interioribꝫ que vel ſunt bona tm̄ corporis. vel bona aīe. vel bona totius homīs ꝯpoſiti excorꝑe et aīa. et ẜm hec tria tripliciter opinati ſūt.¶ Sciendū eſt tamē hic ꝙ ꝑ ip̄m corpus in ꝓpoſito n̄intelligit̉ ip̄m corpus ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra ſpūm velmentē. ſed corpus in ꝓpoſito īcludit appetitū ſenſitiuūEpicurei ergo poſuerūt vltimū finē in bono corꝑis.quia ī voluptate. Stoyci in mēte qꝛ in virtute et ī bonō rōnis creato tn̄. Peripatetici duplicē poſuerūt felicitatē .ſ. ꝯtemplatiuā et actiuā. actiuā poſuerunt inbono corꝑis ⁊ aīe .i. totius hoīs ꝯpoſiti ex vtroqꝫ. Secundo ibi. cedant ergo hijs oēs ⁊cͣ. p̄fert opinionē illoꝝ q̄ poſuerūt ſummū bonū eſſe fruitōeꝫ dei qͣles fuerūt platonici. nt patꝫ in ſequēti ca. Et infra. ¶ Alioloco ⁊cͣ. .ſ. īfra libro. xxij. ca. xxix. et ca. xxx.¶ Vnc ſatis ſit ⁊cͣ. In hͦ ca. ix on̄dit btūs aug̓. qūoad philoſophos debēt ſe habere xp̄iani eos .ſ. cauendo vel nō cauendo. Et qꝛ in bono qd̓ a deo eis reuelāte acceperūt cauendi nō ſunt. in malicia vero cauendiſunt ideo facit in hoc ca. duo. pͥmo em̄ on̄dit qūo qͥdaꝫeoꝝ de beatitudine et ſūmo bono recte ſenſerūt. ſicutplatonici ⁊ qͥcunqꝫ philoſohi eis ꝯſenſerūt. ſiue fuerītionici ſiue italici quoꝝ vtriqꝫ ī grecophiloſophatiſūt. et nō in latino. nā etiā vſqꝫ ad pn̄temdiē ppl̓i aliqͥin italia que quondā magna greciā vocabat̉ vulgare grecū habent. et eodē modo eſt ſiue fuerīt atlantici .ſ. habitantes ī africa iuxta montē atlantē. ſiue libies id eſt de libia. que eſt ꝓuincia africe. et qn̄qꝫ ponitur ꝓ tota africa. ſed vndecūqꝫ fuerīt et quocūqꝫ nōminent̉ ſi ſenſerūt ſicut plato .ſ. ꝙ beatitudo cōſiſtit īfruitōne dei recte ſenſerūt. et ī hoc non ſunt a xp̄ianisvitandi. Scd̓o ibi. ꝙͣuis em̄ homo xp̄ianus ⁊cͣ. oſten.dit in qͥbus philoſophi ſūt vitandi. nā aliqͥ philoſophierrauerūt tam in ꝯgnitōne dei et ſūmi boni ꝙͣ ineius cultū. et hij ſunt de qͥbus dicit apl̓us ad coloc. ij.ca. Cauēte ne quis vos decipiat ꝑ philoſophiā quoad pͥmū errorē. et manē ſeductō em̄ ẜm elemēta huiusmundi qūo ad ſecundū errorē. nam qͥ ſeducit̉ intantuꝫvt lapides et beſtias et corꝑa ⁊ alia colat ſeducit̉ ẜmelementa mūdi. Sed alij philoſophi licet erraueruntſcd̓o mō. nō tn̄ pͥmo ſicut platonici et eis ſimiles. vndede platōne dicit augͥ. de vera religione ꝙ vſqꝫ adeoꝑuerſam tempoꝝ ſuoꝝ timuit opinionē. vt ꝑhibeat̉ſacrificaſſe nature. ideo qūo ad ſcd̓m vitandi ſūt. Contra iſtos philoſophos infra libro. xiij. et ſequentibꝰdiſputandum erit.Ec ſi lr̄as eoꝝ ⁊cͣ. In hoc ca. x. īcipit btūs augͥ.caſſignare cauſas quare potius cū platonicis ꝙͣ alijs diſputare ꝓponit. Et tangit in hͦ ca. vnā cauſam dicens ꝙ cauſa nō eſt quia ip̄i ſoli qui grecū loquebantur potuerūt ad veritatē appropinqͣre. nam hoc potuerūt philoſophi cuiuſcūqꝫ gentis ſꝫ cauſa eſt qꝛ eoꝝlr̄e ſūt notiores. et patꝫ ītentio augͥ. in hͦ ca.rant̉ aūt qui ⁊cͣ. In hͦ ca. xj. aſſignat duplicē cāꝫ¶ Quare magis cū platonicis ꝙͣ alijs philoſophisvult tractare. Eſt aūt hmōi cauſa. quia plato videturlr̄as ſacras legiſſe. et quia ꝯſtat ip̄m ad ea que in lr̄isſacris habemus ꝓpius acceſſiſſe. et facit in hͦ ca. duo.qꝛ pͥmo ꝑtractat opinionē dicētiū platōnē ex ꝓph̓isvel ſcripturis ſacris ea que docuit didiciſſe. Scd̓o ibi.ſed vndecūqꝫ ⁊cͣ. on̄dit ꝙ ſiue illa opimio ſit vera ſiuenō. tamē cum platonicis potius eſt agendū merito ꝙͣcum alijs. In pͥma ꝑte facit tria. nam pͥmo ponit opinionē quandā habentē duas ꝑtes ſub diſiunctōne ſcꝫvel ꝙ plato in egipto viderit et audierit ieremiā. velꝙ nō viderit nec audierit eum ſed tn̄ ex libris ieremievel alijs libris ſacris aliqua didicerit. quā opinioneꝫponit etiā alibi augͥ .ſ. libro. ij. d̓ doctrina xp̄iana. Secundo ibi. ſꝫ diligenter ⁊cͣ. reprobat vnā ꝑtem opinionis tāꝙͣ falſam ſimpliciter. videlꝫ ꝙ plato audierit
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten