ſardanapalli. Iſte ſardanapallus ẜm iuſtinū libro pͥmo. et oroſium libro pͥmo fuit vltimꝰ rex aſſiriorum.eerat autē muliere corruptior. Cum ad eū videndump̄fectus eiꝰ medis p̄poſitus nomīe arbactus vix admiſſus fuiſſet. quia hoc nemini an̄ ip̄m ꝑmiſſum fuerat. īuenit regemiter ſcortorum greges purpurā colonētem et muliebri habitu cū mollicia corꝑis et oculoꝝlaſciuia om̄es femīas ante ire et pēſa id eſt portōneslini vel purpure quātū capit colus vna vice. vel quātum diſtribuitur ꝓ oꝑe diurno īter virgines paciētēQuibꝫ viſis indignatus p̄fectꝰ arbactꝰ ꝓgreſſus adſocios narrat q̄ vidit. fit mox ꝯiuratio et bellū ſardanapallo infertur. qͥ exiens cuꝫ paucis et victus aulamregiā ingreditur. et accenſo igne ſe et ſua incendit Inhoc ſolo viꝝ imitatus et ex tunc ſicut dicit iuſtinus ⁊etiaꝫ oroſius regnū aſſirioꝝ ad medos tranſlatum ē.De epitaphio vero ſuo de quo hic loquit̉ augꝰ. facitmentōneꝫ etiam titus liuius et tullius libro quinto d̓tuſculanis queſtionibꝫ.Ed ſi ꝯtemnitur q̄ romam ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xxj.ꝓbat beatꝰ aug̓. ꝙ eo tꝑe ꝓ quo ſaluſtiꝰ dixitcōmonam rempublica peſſimaꝫ et flagicioſiſſimā eſſevt ſupra allegatum fuit capitulo. xix. ip̄am om̄ino fuiſſe nullam ẜm ꝓceſſum quemtulliꝰ facit libro de republica vbi tulliꝰ qn̄qꝫ loquit̉ in ꝑſona affrican ſcd̓qn̄qꝫ ī ꝑſonapili. qn̄qꝫ in ꝑſona lelij. et qn̄qꝫ ī ꝑſonaꝓpria. vt patet in lr̄a. Et facit in hͦ ca. tria. qꝛ pͥmo ꝓſequitur dicta tullij loquētis in ꝑſona alioꝝ. ſcd̓o ibiſicut etiaꝫ ip̄e tulliꝰ. ꝓſequitur dicta eiuſdē loquētisin ꝑſona ꝓpria. tercio ibi. hec cicero fatebatur. Ex declaratis inuehit ꝯtra cultores deoꝝ ⁊ oſtendit intentōnem ſuam. quo ad ꝓbanda in futuꝝ. ¶ Quantuꝫ adprimū ſciendum eſt. ꝙ īꝑſonis illoꝝ trium loquiturquia erant viri ꝯtemporanei. prudentes etiā valdeet amici. et qui ꝓ republica zelum feruidū habuerūtInducit autē illos tres ad inuicem diſputantes et ꝯferentes de republica ꝓ illo eodem tempore ꝓ quo ſaluſtius eam deſcribit moribꝫ peſſimis corruptam. dequa etiaꝫ corruptōne p̄ſciebatur cito ꝑitura et hͦ fuitqn̄ vnus graccoꝝ occiſus eſt. cuius interfectōnem etſeditōnes ꝓpter eum fuſcitatas ſaluſtiꝰ deſcribit ſcꝫ īlibris hyſtoriaꝝ ſuaꝝ vbi ſupra capitulo. xviij. fuitallegatus. et etiaꝫ tulliꝰ de republica vbi introducitp̄dictos diſputātes. ¶ Scienduꝫ eſt auteꝫ ꝙ ſaluſtiꝰfacit etiam mentione ī iugurtino de interfectōe graccoꝝ. Fuerunt auteꝫ duo fratres gracci valde ſedicioſi vt romanis nobilibus videbat̉ quoꝝ vterqꝫ tribunus fuit ſuo tꝑe. et pͥmo interfectꝰ eſt vnus vna viceet poſtea alius alia. Et ſicut dicit oro ſius libro quītodum ſcipio africanꝰ de quo hic fit mentio bellum ageret ꝯtra numantinos in hyſpania apud roma graccorum ſeditōnes agitabant̉. tn̄ ſaluſtiꝰ in iugurtino reputat eos non fuiſſe ſedicioſos. ſꝫ ꝓpter eoꝝ iniquaminterfectōnem ſeditōnes exortas. Dicit eniꝫ ſic. Poſtꝙͣ tiberius graccꝰ et gaius graccus ceperūt vendicare plebem ī libertatem. ⁊ patefacere paucoꝝ ſceleranobiles qui noxij erant. et hoc timore percuſſi. modoꝑ ſocios interduꝫ ꝑ equites romanos quos ſpe ſocietatis cum nobilibꝫ a plebe amouerāt obſtiterūt graccoꝝ accuſatōnibꝫ. qui zelabant ꝓ libertate plebis.Et pͥmo tiberiū graccum. deinde poſt paucos annoseadem ingredienteꝫ via gaium graccum tribunū ferro necauerunt. Igitur ea victoria nobilitas vſa ē ꝙꝓſua libidine multos mortales ferro aut fuga extīxerunt. Hec ſaluſtius. Beatus vero aug̓. de iſtis graccis non ſolum h̓ facit mentōneꝫ. ſꝫ etiam ſequenti capitulo. et infra libro. iij. capitulo viceſimoqͣrto. Et id̓oad eoꝝ que dicit intellectū habēdum ſciendū eſt ꝙ ſicut titus liuiꝰ libro. lviij. de vrbis origine. ⁊ oroſiꝰlibro. v. de primo gracco narrat. ꝙ cum eſſꝫ tribunꝰplebis agrum publicum a quibuſdā priuatis ꝑſonisſcꝫ nobilibus poſſeſſum minus bn̄ vt ſibi videbat̉ populo diuidi ſtatuit. Sicut em̄ narrat titꝰ liuius legēvnam tulit. ne quis ex publico agro plus ꝙͣ decem iugera poſſideret. ſeqꝫ et graccum fratrē ſuum. ⁊ apiūclaudium tritū viros ad diuidendum agrum creauit.Promulgauit etiaꝫ aliam legē. vt ſcꝫ hij tres iudicarent quis eſſꝫ ager publicꝰ. quis priuatꝰ vt ſibi viaꝫpatefaceret latius diuidēdi. Ottōni vero tribuno plebis obſiſtenti aufert imperium tribunatus. Ex hijs ſenatus iram īcurrit. et populum ī ſuperbiam erigit. Ecdem etiam tempore attalus eumenis filiꝰ mories populum romanum imperio aſye cuiꝰ ipſe rex erat ſuccedere heredeꝫ iuſſerat. Graccus ꝟo appetens gratiaꝫpopuli legem tulit. vt pecunia populo diſtribueretCum igitur dies comicoꝝ. quo ſcꝫ magiſtratus conſueuerunt eligi adueniſſet et graccus niteret̉ ꝯtinure mgr̄atum ī anno ſequenti. ſperans ſcꝫ eligi ī tribunum inflāmata nobilitas fragmentis ſubſellioruꝫ fugato ppl̓o ip̄m pͥmo fragmento deiectū ad terraꝫ. deinde volentē ſurgere claua percuſſum occiderunt. ducenti p̄terea ī ea ſeditōne interfecti ſūt. ip̄ius qͦꝫ gracci cadauer inhumatū extabuit. ¶ De iſto graccō dicitvalerius libro pͥmo. ꝙ cū fauore ppl̓i rempublicam teneret oppreſſam palā dictauit interempto ſenatū oīaꝑ plebem agidebere. Ideꝫ etiā dicit libro ſexto ꝙ ſcipio africanus ſcd̓us ſororem eiꝰ duxerat in vxorē. Cūauteꝫ ſcipio debellatis numātinis romā fuiſſet reuerſus poſt interfectōnem p̄dictam. gneius carbo tribunus plebis. nuper ſepultē id eſt ſopite ſeditōnis turbulentiſſimus iudex. africanū īterrogat. quid de tiberij gracci īteritū ſentiret. vt auctoritate grauiſſimi viri inchoato incendio multum incrementi adiceret nondubitans quin ꝓpter tam artam affinitatē aliquid ꝓinterfecti memoria eſſet miſerabiliter locuturꝰ. ac ſcipio iure eū ceſū ꝓnunciauit ptꝫ ergo ꝙ ſcipio reputatauit eum iuſte interfectū. vnde forſitan ꝓpter ea queiam dicta ſūt de ſcipione et ip̄e beatus augͥ. non facitmentōem in hoc loco niſi de primo gracco interfectoIn ſequēti ꝟo capl̓o facit mentōnem de vtroqꝫ. ¶ Secūdus vero graccus ſicut narrat valeriꝰ libro primoanteꝙͣ tribunꝰ fieret ſomno preſſus tiberij gracci fratris ſui effigiem vidit dicentis ſibi. nulla ratōne vitare poſſe ne non eo fato periret. quo ip̄e occidiſſꝫ. ⁊ verum eſt ꝙ ſic ꝯtigit. Narrat em̄ de ip̄o oroſiꝰ libro. vꝙ tribunus plebis ꝑ tumultum creatꝰ magna reipublice ꝑnicies fuit. nam cum ſepe populū donis et ꝓmiſſis ī acerbiſſimas ſeditōnes excitaſſet. maxime vero leges agrarie id eſt diſtributōe et diuiſione agrorumCauſa etiā ꝓ qua frater eiꝰ etiam fuerat occiſus erat.qꝛ ſucceſſor ſuus in tribunatū ſcꝫ minutius. ꝓ magnaꝑte ſtatuta et leges gracciabrogauit. ſuꝑ quo indignatus graccus ꝯfederatis ſibi multis et aſſumptiscapitoliuꝫ vbi contio agitabatur aſcendit vbi maxīotumultū excitato. et quodaꝫ p̄cone a graccianis īterfecto cum poſtmoduꝫ bellans fortē reſiſtētiaꝫ haberet. nam tota multitudo ſua cum diu fuiſſꝫ anceps bellum ꝑ ſagittarios ab optimo ꝯſule miſſos diſturbataeſt graccus fugit. et pugnantibus ꝓ ip̄o amicis ſuisip̄e ne viuus caꝑetur ceruicē ſuam ẜuo p̄buit. Caputvero gracci occiſi ꝯſuli allatum eſt. corpꝰ ad corneliāmatre ſuā que fuit filia africani prioris cuiꝰ ſcꝫ africanus poſterior nepos erat delatum eſt. Patet ergo ꝙoroſius ſentit graccos fuiſſe viros multum ſedicioſoset beatus augꝰ. idem ſentit. vt patet ī ſequēti ca. ⁊ttus liuius. ꝙͣuis ſaluſtiꝰ eos ꝓnūciauerit fuiſſe iuſtoſ¶ Sciendum autē ꝙ fuit vnꝰ alius tiberius graccusbonus ciuis. qui alio modo ē interfectus ẜm valeriūlibro pͥmo. Et infra. Cuꝫ bene et iuſte regit̉ ſiue abvno ⁊cͣ. Nota h̓ ꝙ beatus augꝰ. tangit tres ſimpliceſpolicias rectas et eaꝝ etiam corruptōnes de quibusdeterminat ph̓us in politicis ſuis. Et infra ¶ Commemorat prius ennij poete. de iſto ennio dic̄ eutropiuslibro ſcd̓o. ꝙ tꝑe primi belli punici tarenti naſcitur qͥpoſt romē deguit. ꝯtentus vnius ancille miniſterio.dicit euſebius ꝙ articulari morbo perijt et ſepultꝰ eſt