ſubtrahendo. Et ſoluit queſtionē in hoc capl̓o generaliter quo ad bonos et malos. In ſeqn̄ti vero capl̓oſoluit eā ſpecialiter quo ad bonos. et facit ī hoc capitulo duo. qꝛ primo reddit cauſas quare ꝯn̄iter deꝰ ꝑmittit iuſtos in vita pn̄ti magis affligi in bonis tꝑalibus ꝙͣ malos. et huiꝰ reddit quīqꝫ cauſas quaꝝ prima incipit ibi. Cur putamꝰ quia ⁊cͣ. Scd̓a ibi. Itēqꝫmiſcd̓ia ⁊cͣ. Tercia ibi. Iſta vero tꝑalia ⁊cͣ. Quarta ibiOſtēdit tn̄ deꝰ ⁊cͣ. Quīta ibi. Sil̓r ī rebus ⁊cͣ. Deindeibi. Hec cum ita ſint ⁊cͣ. on̄dit augꝰ. ꝙ om̄mo alit̓ ſehn̄t boni ī aduerſis ꝙͣ mali. Et hec poteſt eſſe. vj. cāprioris dicti vt ſcꝫ deꝰ ꝑmittat affligi non ſoluminalos. ſed etiam bonos. vt ex diuerſo mō ſe hn̄di ī aduerſis appareat diuerſitas int̓ bonos et malos ⁊cͣ.Vid igitur ī illa reꝝ ⁊cͣ. In hoc capl̓o nono ſoluit queſtionē motam ī precedēti capl̓o ſpecialiter qūo ad bonos et loquit̉ de malis aduerſis q̄ boniſpecialiter patiebant̉ ī vaſtatōne vebis a gothis d̓ qͥbus aduerſis ī hoc capl̓o loquit̉ indiſtincte ⁊ redditduplicē cām. qͣre ſcꝫ aduerſa cum malis patiebāt̉ boni. Scd̓a cā incipit ibi. deinde habēt aliā. Et totū qd̓h̓ d̓r ſatis patet intuenti.Aiſerūt om̄ia que habebat ⁊cͣ. In hoc capituloL.x. incipit beatus augꝰ. agere diſtinctim de aduerſis que boni paſſi ſunt tꝑe illiꝰ vaſtationis diſtinguit em̄ augꝰ. illa aduerſa. et ea ꝓſequit̉ in ſpeciali.proſequitur vero in hoc capl̓o duo mala bonis illatavnū fuit ſpoliatio bonoꝝ tēporalium. et huiꝰ reddittriplicem ratōnem. qͣre ſcꝫ deus hoc ꝑmiſit. quarumſcd̓a cauſa ſeu ratio tangit̉ ibi. Illi autē infirmiores⁊cͣ. Tercia tangit̉ ibi. hec qui de ſuis diuicijs ⁊cͣ. vbiaugꝰ. facit mentōem de paulino nolenſi ep̄o qui ſibinihil reliquerat auferendū. ponēs eum ī exemplū ſolum. ⁊ non intendēs dicere ꝙ ip̄e a gothis paſſus ſit.nam de iſto paulino ſcribit paulꝰ dyaconꝰ ī hyſtoriaromanoꝝ libro. xiiij. ꝙ poſt captōeꝫ vrbis a gothiſde qua ſupra ſepe dcm̄ eſt expletis. xiiij. annis. iteruꝫcapta eſt vrbs a geyſerico rege voādaloꝝ. Relictavero poſtmodum vrbe voandali ⁊ mauri ꝑ cāpaniaꝫſe effundētes. tādem nolam ciuitatē ditiſſimaꝫ ꝓſtrauerunt. Inter has vero ꝓcellas vir pijſſimꝰ paulinusnolane vrbis ep̄us poſtꝙͣ quicquid habuerat vel habere poterat ī redēptōem captiuoꝝ expenderat tandem ad p̄ces cuiuſdā vidue cuiꝰ filiꝰ captiuus in affrica tenebatur. illuc cum ea ſe tranſtulit. et ꝓ filio eiuscuidam viro barbaro inſeruitium ſe tradidit. de iſtoſancto paulino tractat gregoriꝰ libro. iiij. dyalogorum. narrans magis diffuſe ea que ſcribit de ip̄o paulus. ¶ Deinde infra ibi ſcꝫ at em̄ quidā boni ꝓſequit̉ſcd̓m malū illatum xp̄ianis videlicet torſionem. nā aliqui torquebantur. vt ꝓderent bona ſua. Et patet totum quod dicit.Vltos inquiūt xp̄ianos ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xj. pro¶ Aequitur augͥ̓. tercium malū xp̄ianis illatū ſcꝫ famem quā multi paſſi ſūt. et reddit cām et patet totuꝫreſiduum qd̓ in hoc capl̓o dicitTeniin tanta ſtrage ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xij. ꝓſeqͥtur aug. quartum malū xp̄ianis illatum. videlicet carentiam ſepulture. on̄dens ꝙ talis carentia noneſt ꝑ ſe malum illiꝰ qui iam mortuus eſt et īſepultusabicitur. veꝝ eſt tn̄ ꝙ ꝑ accn̄s nocet qn̄qꝫ ſcꝫ ꝑ ſubtractōnem ſepulture ſubtrahuntur ſuffragia q̄ fiūtꝓ ſepultis ſpecialiter in determīato loco. ⁊ etiaꝫ ſubtrahit̉ occaſio orādi ꝓ inſepultis que dat̉ orandi ꝓſepultis in certo loco dum ſcꝫ ex loco ſepulture reducitur qn̄qꝫ quis in memoriā ibi ſepulti. tn̄ gentiles qͥdam putabant. ꝙ carētia ſepulture ꝑ ſe et directe obeſſet mortuis. vt patꝫ ꝑ virgilium libro. vj. eneidosqui dicit ꝙ aīe inſepultoꝝ donec ſepeliant̉ errāt. C.annis circa fluuiū infernalē. qͥ appellatur cochitus. ⁊circaſtigias paludes. nec pn̄t infra. C. annos tranſiread ſedes optatas. verūtamē ſepulture curam eorumph̓i ꝯtempſerunt ⁊cͣ. Exemplū ad iſtud habetur ī ſeneca q̄ libro de medio fortuitoꝝ multipliciter oſtendit ꝙ carentia ſepulture ē ꝑuipendenda. ꝟgiliꝰ etiānon obſtantibꝫ hijs que finxit d̓ in ſepultoꝝ pena etimpedimento libro. vj. tn̄ libro. ij. eneidos dicit ſic. facilis iactura ſepulchri. valeriꝰ etiam libro. vj. narratde theodero ꝙ regi liſimacō p̄cipiēti vt cruci affigeretur. rn̄dit. terribilis ſit hec crux purpuratis tuis.mea vero nihil intereſt humi an ſublime putrefacta.Et infra ¶ Celo tegitur qui nō hꝫ vrnā. Iſtud eſt dictum lucami libro. vij. Eſt aut vrna ꝓprie ẜm hug̓. etpapiam. vas qd̓ defunctoꝝ corporibꝫ ꝯdendis ẜuire ſolebat. Conſueuerūt em̄ antiquitus romani mortuorum corꝑa creamare ⁊ poſtmoduꝫ collectos cineneres cremati corꝑis in vaſe ꝯſeruare. quod vas vtna vocabatur. hic vero recipitur vrna generaliter ꝓſepulchro.Ec ideo tn̄ ꝯtemnenda ⁊cͣ. In hoc capitl̓o. xiij. execludit augꝰ. errorem q̄ poſſet oriri ex dictis ī p̄cedenti capl̓o. quia em̄ dixit ꝙ ſepulture carentia nonobeſt defuncto. poſſet aliquis credere ꝙ corꝑamortuoꝝ eſſent abicienda. qd̓ h̓ reprobat auguſtinꝰ.Ad multi inquiūt xp̄iani ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xiiij. ꝓſequitur augꝰ. quintū malu xp̄ianis romanis illatum tꝑe vaſtatōnis vrbis ſcꝫ captiuationem nā aliqui captiui forſan abducti ſūt. quos auguſtinus ꝯſolatur ꝑ exemplum de jona ꝓph̓a. qui licet merſus ī vētre piſcis tn̄ non fuit a deo deſertꝰ ſic nec captiui fideles quocūqꝫ ducant̉ in captiuitatem. Hec qͦꝫ illi cuꝫquibus agimꝰ ⁊cͣ. Ilos cū quibꝫ agit vocat augͥ. getiles ſeu paganos. qui forſan non credūt ꝙ ionas fuit ſaluatus ab vtero piſcis ſed tn̄ hoc non debet eis eēincredibile quia ſimile inuenit̉ ſcriptuꝫ in libris eoꝝde aryone cithariſta. cuius fortuna fuit mirabil̓ quehic tangitur ab auguſtino. Concludit ẜm helynā d̓ tēporibꝫ ioſie regis iude. quā deſcribit ouidiꝰ pulchreet diffuſe libro. ij. d̓ faſtis ¶ Agellius ꝟo libro. xviijnoctiū acticaꝝ ſcd̓o titulo narrat ꝙ cū ayron eſſet periādri regi corinthioꝝ familiariſſimus et d̓ ficilia inpr̄iam rediret onuſtꝰ grādi pecunia corinthios nautas tanꝙͣ ſibi notiores elegit. hij vero pecunie cupidicum ī altum mare veniſſent ceperūt ꝯſilium. vt aryonem interficerēt quod ip̄e ꝯperiens om̄ia ſua eis obtulit vt ſibi vitam ꝯcederent. Ip̄i vero ſibi econtra p̄ceperunt. vt ſe īinare ſtatim ꝓiceret. vix auteꝫ ab eispotuit impetrare vt priuſqͣꝫ ī mare ſe p̄cipitaret lice̓tſibi veſtimenta ſua induere et canere carmē ꝯſolabreſui caſus in cithara. qd̓ cum feciſſet quāto altiꝰ potuit ſtatim ī mare ſe ꝓiecit. moxqꝫ int̓ vndas delphinꝰaffuit et eo ſupra dorſū ſuumeleuato ſuꝑ vndas ſuſceptuꝫ ad terram portauit. Aryon vero ī cornthū veniens. talem ſe periādri exhibuit. qualem delphinusportauerat. de quo pulchre dicit ouidius ſic. Ille ſedet citharāqꝫ tenet p̄ciūqꝫ vehendi. Cantat et equoreas carmine mulcet aquas. De delphino aūt illo fingunt poete vt patet in ouid̓. vt ꝓpter illud opus pietatis iupiter eū trāſtulit in celū vbi lucet ſtellis nouēEſt em̄ in rei veritate vna ꝯſtellatio in celo ex nouemſtellis ꝯſtans que vocatur delphinus. licet at̄ illd̓ detranſlatōne delphini ī celum ſit fictio poetica nō ꝓpt̓hoc credendum eſt ꝙ illud qd̓ narrat̉ de aryone portato a delphino ſit ficticium. qꝛ ꝙ delphini hoīes ſuſceperūt in mari ad portandū patꝫ ꝑ ſolmū qͥ de pluribus hoc refert. ¶ Valerius at̄ libro. xj. dicit ꝙ deſphini n̄ horrēt homineꝫ vt alienū. ſꝫ nauibꝫ pottꝰ occurrūt et ludēdo applaudāt. ¶Iſidorus at̄ libro. xij.eth̓iaꝝ dicit ꝙ nat̉a delphmoꝝ qͥ vocant̉ gymonesē qd̓ ad melodiam gregatim veniūtAbent tn̄ iſti de captiuitate ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xvHſolat̉ augͥ. captiuos romanos qui ſcꝫ a gothiscaptiuati fuerunt. et exhortat̉ eos ad pacientiaꝫ ꝑ exemplū cuiuſdā ducis romanoꝝ nobiliſſimi ⁊ maximiſcꝫ marci attilij reguli olim ꝯſulis romanoruꝫ qui nonſolum captōnem ſuam patiēter ſuſtinuit ꝙͣuis gētilis