cernimꝰ coꝑales. Sꝫ ſicut hoīes int̓ qͦs viuētes. motuſqꝫ vitales exerētes viuimꝰ. mox vtaſpicimus nō credimus viue̓. ſꝫ videmꝰ cū eorū vitam ſine corꝑibus vide̓ neq̄amus quā tn̄in eis per corꝑa remota om̄i ambiguitate cōſpicimus; ita qͣcunqꝫ ſpiritalia illa lumīa corpoꝝ nr̄oꝝ circūferemꝰ in corporeū deū oīa regētem et ꝑ corꝑa ꝯtuebim̉. Aut gͦ ꝑ illos oculos ſic videbit̉ deus vt aliq̓d hēant in tāta excelſētia mētis ſimile quo ⁊ in corꝑea nat̉a cernat̉. qd̓ vllis exemplis ſine ſcp̓turaꝝ teſtimonijs d̓maꝝ vl̓ difficile ē vl̓ impoſſibile on̄derea̓ qd̓ eſt ad intelligēdum facilius. ita deꝰ nob̓erit notus atꝫ ꝯſpicuuſ. vt videat̉ ſpū a ſingulis nob̓ in ſingulis nob̓. videat̉ ab altero in altero. videat̉ in ſeipſo videat̉ in celo nouo ⁊ intͣra noua. atꝫ in om̄i que tūc fuit creat̉a. videatur ⁊ ꝑ corꝑa in om̄i corꝑe quocunqꝫ fuerintſpirital̓ corporis oculi acte ꝑueniēte dirc̄i Patebutet̄ cogitatōes nr̄e inuicē in nobis. Tūcem̄ implebit̉ qd̓ apl̓us cū dixiſſet. nolite an̄ tēpus iudicare quicꝙͣ. mox addidit. donecveniet dn̄s ⁊ illumīet abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabit cogitatōnes cordis. ⁊ tunc laus eritvnicuiqꝫ a deo.¶ Ca. xxx.Vāta erit illa felicitas vbi nullū eritmalum nullū latebit bonuꝫ. vacabit̉dei laudibꝰ. qꝛ erit oīa in oībus. Nam qͥd alid̓agatur vbi neqꝫ vlla deſidia ceſſabit̉. neqꝫ vlla indigētia laborabit̉. neſcio. Ammoneor et̄ſancto cātico vbi lego vl̓ audio. bt̄i qui habitat in domo tua. in ſecl̓a ſeculoꝝ laudabuntte. Omīa mēbra ⁊ viſcera incorruptibil̓ corporis q̄ nūc videmus ꝑ vſus neceſſitatis varios diſtributa qm̄ tūc nō erit ip̄a neceſſitas. ſꝫplena. c̓ta. ſecura. ſempit̓na felicitaſ. ꝓficientlaudibꝰ dei. Omēs quippe illi de quibꝰ iaꝫ ſūlocutꝰ. qͥ nc latēt armonie corꝑal̓ nu̓i nō latebūt intn̓ſecꝰ ⁊ extn̓ſecꝰ ꝑ corꝑis cūcta diſpoſiti ⁊ cū cete̓is rebꝰ q̄ ibi magne atꝫ mirabileſvidebunt̉: rōnales mētes in tati artificis laudem. rōnabilis pulcritudīs delectōne ſuccendēt. Qui motus illic taliū corpoꝝ ſint futuritemē defire n̄ audeo qd̓ excogitare nō valeotn̄ ⁊ motus ⁊ ſtatus ſic̄ ipſa ſpecies decēs erit.quicūqꝫ erit. vbi qd̓ non decebit nō erit. Certe vbi volet ſpūs ibi ꝓtinus erit corpus. Necvolet aliqͥd ſpūs qd̓ nec ſpm̄ poſſit decere neccorpꝰ. Vera ibi gl̓ia erit vbi laudātis. nec errore quiſqͣꝫ. nec adulatōe laudabit̉. Verꝰ honor qui nulli negabit̉ digno. nulli defe̓tur indigno. ſꝫ nec ad eā ambiget vllus indignusvbi nullus ꝑmittet̉ eſſe nͥ dignus. vera paxvbi nihil adu̓ſi. nec a ſeipſo. nec ab aliqͦ quiſqꝫpatietur. Premiū virtutis erit ip̄e qui virtutemdedit. eiqꝫ ſeip̄m qͦ melius ⁊ maius nichilpoſſꝫ eſſe ꝓmiſit. Quid eſt em̄ aliud qd̓ ꝑꝓphetam dixit ero illoꝝ deus. ⁊ ipſi er̄t michi plesnͥ ego ero vn̄ ſatiētur. ego ero quecūqꝫ ab homībus honeſte deſideretur. ⁊ vita ⁊ ſalus ⁊ victus ⁊ copia ⁊ gl̓ia ⁊ honor ⁊ pax ⁊ omīa bonaSic em̄ ⁊ illud recte intelligit̉. qd̓ ait apl̓us.vt ſit deus omīa ī omībus. Ipſe finis erit deſiderioꝝ nr̄oꝝ. qui ſine fine videbit̉: ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatōe laudabit̉ Hoc mūnus. hic effectus. hic actus ꝓfecto erit omībꝰſic̄ ipſa vita et̓na cōmunis. Ceterū qui futuriſint ꝓ meritis p̄mioꝝ et̄ gͣdus honoꝝ atꝫ gloriaꝝ. qͥs eſt idoneus cogitare qͣntomagis dicere? Qd̓ tn̄ futuri ſnt. nō eſt ambigēduꝫ Atqꝫ id et bt̄a ciuitas illa magnū in ſe bonū vid̓bit. qd̓ nulli ſuꝑiori vllus inferior īuidebit. ſic̄nūc nō inuidet archāgelis angeli ceteri tāqꝫnoluit eſſe vnuſquiſqꝫ qd̓ non accepit. quauisſit pacatiſſimo ꝯcordie viculo ei qͥ accepit obſtrictus. qͣꝫ nec in corꝑe vult oculus eſſe qͥ eſtdigitus. cūmēbꝝ vtrūqꝫ ꝯtineat totius carnis pacata ꝯpago. Sic itaqꝫ hēbit donū alius alio minꝰ. vt hͦ qͦꝫ donū habeat ne velit aniplius. Nec ideo liberuꝫ arbitriū nō habebunt.qꝛ pct̄a eos delecta̓e nō poterūt. Magiſ qͥppe erit libeꝝ a delectatōe peccādi vſqꝫ ad delectatōem nō peccādi indeclinabilē liberatuNam pͥmuꝫ liberū arbitriū qd̓ homī datuꝫ eſtqn̄ pͥmuꝫ creatus eſt r̄cus. potuit nō peccare.ſꝫ potuit ⁊ peccae̓. Hoc at̄ nouiſſimū eo potentius erit. quo peccare nō pote̓it Verū hͦ qͦꝫ deimune̓: nō ſua poſſibilitate nat̉e. Aliud ē enimeſſe deū: aliud ꝑticipem dei. Deus natura peccare nō pt̄: ꝑticeps vero dei ab illo accepit vtpeccare nō poſſit Seruādi at̄gͣdus erat diuini muneris: vt pͥmuꝫ daretur liberuꝫ arbitriūqͦ nō peccare poſſꝫ homo. nouiſſimū quo peccare n̄ poſſꝫ atꝫ illud ad ꝯꝑāduꝫ meritū. hͦ ad recipiēdum primū ꝑtine̓t. Sꝫ qꝛ peccauit iſtanatura cū peccare potuit largiore gr̄a liberatur. vt ad eā ꝑducatur lib̓tatem. in qͣ peccarenō poſſit. Sic̄ em̄ pͥma īmortalitas fuit quaꝫpeccādo adam ꝑdidit poſſe non mori. nouiſſima erit nō poſſe mori. ita pͥmū liberū arbitriūpoſſe nō peccare. nouiſſimuꝫ nō poſſe pecca̓eSic em̄ erit inamiſſibil̓ volūtas pietatis ⁊ e qͥtatis. quomō ē felicitatis. Nam vtiqꝫ peccando nec pietatem nec felicitate tenuimꝰ volūtateꝫ vero felicitatis. nec ꝑdita felicitate ꝑdidimꝰ. Certe deus ip̄e nūquid qm̄ peccare nōpt̄ ideo liberum arbitriū habere negādus eſtErit gͦ illius ciuitatis ⁊ vna ī omībus ⁊ inſeꝑabilis in ſingul̓ voluntas libera ab omī malo liberata ⁊ impleta om̄i bono frues indeficiēteret̓noꝝ iocunditate gaudioꝝ oblita culparūobſita penaꝝ nec ideo tamē ſue liberationis