Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

oblita; vt liberatori ſuo ſit ingͣta. Quātuꝫ attinet ad ſcientiā rōnaleꝫ. memor p̄terito et̄ maloꝝ ſuoꝝ: quātuꝫ at̄ ad exꝑientis ſēſum. ꝓrſus īmemor Nam ꝑitiſſimus medicꝰſic̄ arte ſciunt̉. oēs fere morbos corꝑis nouit.Sic̄ at̄ corꝑe ſentiūtur. plurimos neſcit. qͦs ipſe paſſꝰ ē Vt ſciētie maloꝝ due ſūt. vnaqua potētiam mētis latet. alt̓a qua exꝑiētis ſenſibus inherent: alit̓ quippe ſciunt̉ viciaoīa ſapiētie doctrinā. alit̓ inſipientis peſſi vitam. ita vt obliuiones maloꝝ due ſuntAlit̓ eanaqꝫ obliuiſcit̉ eruditꝰ doctꝰ alit̓ expertꝰ paſſus. Ille ſi ꝑitiā negligat iſte ſi miſeria careat. Scd̓m hāc obliuiōeꝫ quā poſteriori loco poſui erūt memores ſancti p̄teritoꝝ maloꝝ. Carebūt em̄ omībus: ita vt penitus deleāt̉ de ſenſibꝰ eoꝝ Ea tn̄ potēti a ſcīemagna in eis erit ſoluꝫ ſua p̄terita. ſꝫ etiadamnatoꝝ eos ſempit̓na miſeria latebit.Alioqn̄ ſi ſe fuiſſe miſeros neſcituri ſunt. qūoſic̄ ait pſalmus miſcd̓ias dn̄i in et̓nuꝫ cātabūtQuo catico in gl̓iam gͣtie xp̄i cuius ſanguīelib̓ati ſumus. nihil erit ꝓfecto illi iocūdius ciuitati. Ibi perficiet̉. vacate vidēte qm̄ egoſum deus. Qd̓ erit vere maximū ſabbatū nonhn̄s veſꝑam. qd̓ ꝯmedauit dn̄s in pͥmis oꝑibꝰmūdi vbi legit̉: reqͥeuit deus die ſeptīo aboībus oꝑibus ſuis fecit. bn̄dixit deus diēſeptimū ſanctificauit. qꝛ in eo reqͥeuit deus ab omībus oꝑibus ſuis: inchoauit deusface̓. Dies em̄ſeptimꝰ et̄ noſipſi erimus. quādo eius fuerimꝰ bn̄dictiōe ſanctificatōe pleni. atꝫ ꝑfecti. Ibi vacates videbimus qm̄ ip̄eeſt deus. qd̓ nob̓ noſipſi eſſe voluimꝰ qn̄ ab illo cecidimus. audiētes a ſeductorē. eritis ſic̄dij. recedētes a vero deo. quo faciēte dij eſſemus eius ꝑticipatiōne deẜtione. Quid em̄ſine illo fecimꝰ qd̓ in ira eius defecimus. Aquorefecti. gr̄a maiore ꝑfecti vacabimuſ inetnuꝫ. vidētes qꝛ ip̄e eſt deus pleni erimus.qn̄ ipſe erit oīa in omībus. Nam ip̄a oꝑa boͣnoſtra qn̄ ipſius potius intelligūtur eſſe ꝙͣſtra. tūc nob̓ ad ſabbatū adipiſcēdum īputātur. qꝛ ſi nob̓ ea tribuerimꝰ. ẜuilia erūt. cuꝫde ſabbato dicat̉. omne opꝰ ẜuile facietisPropt̓ qd̓ ezechielem ꝓphetaꝫ d̓r. Et ſabbata mea dedi eis in ſignū int̓ me int̓ eos vtſcirēt qꝛ egodn̄s ſcīficoeos Hoc ꝑfc̄e tūcſciemꝰ. qn̄ ꝑfc̄e vacabīꝰ ꝑfc̄e videbimus qꝛipſe eſt deus. Ipſe et̄nu̓s etatum veluti dieꝝſi ẜm eos articulos tꝑis ꝯputent̉ qui in ſcpͥturis ſanctis vident̉ exp̄ſſi. iſte ſabbatiſſimꝰ euidetiꝰ apparebit. qm̄ ſeptimꝰ inuenit̉. vt pͥmaetas tanꝙͣ dies pͥmus ſit ab adam vſqꝫ ad diluuiū. ſecūda inde vſqꝫ ad abrahānō eqͣlitatetempoꝝ ſed nu̓o gn̓ationū. Denas quippehabere reꝑiunt̉. Hinc iam ſicut matheus euāgeliſta determīat. tres etates vſqꝫ ad xp̄i ſubſequūtur aduētuꝫ ſingule denis qͣternis generatōibus explicatur. Ab abraham vſqꝫ addauid vna. altera inde vſqꝫ ad tͣnſmigratōꝫin babiloniā. t̓cia inde vſqꝫ ad xp̄i carnalē natiuitate. Fiūt itaqꝫ omēs qnͥqꝫ. Sexta nc̄ agtur. nullo gn̓ationum nu̓o mētiēda. ꝓpt̓ id qd̓dictum ē. Non eſt vr̄m ſcire tꝑa. que pat̓ poſuit in ſua ptāte. Poſt hanc tanꝙͣ in die ſeptimo requieſcet deus eūdem ſeptimuꝫ diemqd̓ nos erimus in ſe ipſo deo faciet requieſce̓.De iſtis porro etatibus ſingul̓ nūc diligēterlongū eſt diſputare. Hec tn̄ ſeptima erit ſabbatum nr̄m cuius finis erit veſꝑa. ſꝫ dn̄icꝰdies velut octauus. et̓nus. qui xp̄i reſurrectione ſacͣtus eſt. et̓naꝫ ſolum ſpūs verum etiācorꝑis requiē p̄figuras Ibi vacabimꝰ videbimꝰ. vid̓bimꝰ amabīꝰ. amabīꝰ laudabīꝰEcce qd̓ erit in fine. ſine fine. Naꝫ quis aliꝰ nr̄eſt finis ꝑuenire ad regnuꝫ cuius nullus ē finis Videor mihidebitū ingētis huiꝰ oꝑiſ adiuuāte dn̄o reddidiſſe. Quibus parū vl̓ qͥbuſnimiū eſt mihi ignoſcat. quibꝰ at̄ ſatis eſt.mihi ſed deo mecūgͣtias ꝯgratuſātes agāt.Amen. Textus ſancti Auguſtini de ciuitate dei Gafilee impteſſus Explicit feliciter. Anno. lxxix..j.