quāto amplius tūc omēs munere iſto abūdabūt: cum deus erit oīa in omībus? Nabebunttn̄ et̄ illi oculi corꝑei officiū ſuū ⁊ ī loco ſuo er̄tvtet̉qꝫ illis ſpūs ꝑ ſpūale corpus. Neqꝫ em̄ etille ꝓpheta. qꝛ nō eis indiguit vt vide̓t abſentem. nō eis vſus ē ad vidēda p̄ſentia. que tamſpiritui videre poſſet etiā ſi illos clauderet. ſicut vidit abſentia. vbi cum eis ip̄e non erat.Abſit ergo vt dicamꝰ illos ſanctos in illa vita deū clauſis oculis non viſuros. quē ſpirituſemꝑ viderūt. Sed vtꝝ videbūt et ꝑ oculoscorꝑis cum eos aꝑtos habebūt: inde queſtioeſt. Si enī tantū potuerunt in corꝑe ſpiritalieo mō vbiqꝫ etiam ip̄i oculi ſpiritales qͣntumpoſſunt iſti qͣles nūc hēmuſ. ꝓculdubio ꝑ eosdeus videri nō poterit. Lōge itaqꝫ alteriuserūt potētie ſi ꝑ eos videbit̉ in corꝑea illa natura q̄ nō ꝯtinet̉ loco ſꝫ vbiqꝫ totā ē Nō em̄ qꝛdicimus deū ⁊ inceſo eſſe ⁊ in t̓ra. ipſe quippeait ꝑ ꝓphetam. celū ⁊ tͣraꝫ ego implebo: aliaꝫparte dicturi ſumꝰ eū in celo hr̄e ⁊ int̓ra aliāſꝫ totus in celo e. totus in t̓ra nō alt̓nis tꝑibꝰſꝫ vtrūqꝫ ſimul qd̓ nulla nat̉a corꝑalis p̄t visitaqꝫ p̄pollētior oculoꝝ erit illoꝝ vt acrius videāt ꝙ quid̓ ꝑhibent̉ videre ẜpentes vl̓ aquile. Quātalibet em̄ atrimonia cernedi eadē qͦꝫaīalia nihil aliud pn̄t vide̓ ꝙͣ corꝑa: ſed videant ⁊ incorꝑalia. Et fortaſſe iſta virtus magͣcernēdi data fuerat ad hora et̄ in iſto mortali corꝑe oculis ſancti viri iob: qͣndo ait ad deum. In obauditu auris audiebate p̓us. nc̄at̄oculus meus videt te. ꝓpte̓a deſpexi memetijſuꝫ ⁊ diſtabui ⁊ exiſtimaui. me t̓ram ⁊ cinereꝫQuauis nͥl hic ꝓhibeat oculum cordis intelligi. de qͥbus oculis ait apl̓us. illumīatos oculos hr̄e cordis veſtri. Ipſis at̄ videri deuꝫ cuꝫvidebit̉ xp̄ianꝰ ambigit nemo qͥ fidelit̓ accipit. qd̓ ait deus ille magiſter. Beati mūdo code; qm̄ ip̄i deuꝫ videbūt. Sꝫ vtꝝ et̄ corꝑalibꝰocul̓ ibi videat̉. hͦ in iſta queſtōe verſamꝰ. Illud em̄ qd̓ ſcp̓tum eſt. ⁊ videbit oīs caro ſalutare dei: ſine vllius nodo difficilitatis ſic īteſligi pt̄ ac ſi dictuꝫ fuit ⁊ videbit omīs hō xp̄mdei: qͥ vtiqꝫ in corꝑe viſus ē ⁊ in corꝑe videbitur. qn̄ viuos ⁊ mortuos iudicabit. Qd̓ at̄ ipſe ſit ſalutare dei multa ſunt et alia teſtīoniaſcp̓turaꝝ. Sꝫ euidētius venerādis illius ſeniſſimonis verba decl̓ant. Qui cuꝫ infātem xp̄maccepiſſꝫ in manꝰ ſuas: nc̄ inqͥt dimittis dn̄eẜuuꝫ tuū ẜm verbuꝫ tuū in pace qm̄ vider̄t oculi mei ſalutare tuuꝫ Illud et̄ qd̓ ait ſupͣ memoratus iob. ſic̄ in exemplaribus qͥ ex hebreo ſūtinuenit̉. ⁊ in carne mea videbo deum reſurrectōem qͥdem carnis ſine dubio ꝓphetauit. nōtn̄ dixit ꝑ carne meaꝫ. Qd̓ quid̓ ſi dixiſſet poſſet deus xp̄s intelligi. qui ꝑ carnē in carne videbit̉. Nunc vero pt̄ et ſic accipi in carne me avidebodeū. ac ſi dixiſſet. in carne mea ero cūvidebo deū. Et illud qd̓ ait apl̓us facie ad faciem. nō cogit vt deum ꝑ hāc faciē corꝑalemvbi ſunt oculi corꝑales nos viſuros eſſe credamꝰ quē in ſpū ſine int̓miſſione videbimus.Niſi em̄ eſſet ⁊ interioris hoīs facies. nō diceret ideꝫ apl̓us Nos at̄ reuelata facie gl̓iaꝫ domini ſpeculātes. in eādeꝫ imagīem traſformamur de gl̓ia in gl̓iam tanꝙͣ a dn̄i ſpū. Nec aliter intelligimus qd̓ in pſalmo canit̉. acceditead euꝫ ⁊ illumīamini ⁊ facies veſtre nō crubeſcēt. Fide quippe accedit̉ ad deuꝫ quā cordisꝯſtat eſſe nō corporis. Sꝫ qꝛ ſpiritale corpusneſcimus. qͣntos hēbit acceſſus de re quippe īexpertaloquim̉. vbi aliqͣ que alit̓ intelligi nequeat d̓inaꝝ ſcpͥturaꝝ non occurrit ⁊ ſuccuirit auctoritas ncc̄e ē vt ꝯtingat in nob̓ qd̓ legitur in libroſapiē̓tie. Cogitatōes mort aliūtimide ⁊ inc̓te ꝓuidētie noſtre. Ratiocinatioquippe illa ph̓oꝝ qua diſputāt ita mētis aſpectu intelligibilia videri. ⁊ ſenſu corporis ſenſibilia id ē corporalia vt nec intelligibilia ꝑ corpus. nec corporalia ꝑ ſeip̄a mes valrat intue̓iſi poſſꝫ nob̓ eſſe c̓tiſſima. ꝓfecto c̓tum eſſet peroculos corporis et̄ ſpūales nullo mō poſſe vid̓ri deum. Sꝫ iſtam ratiocinatōꝫ ⁊ vera rō ⁊ prophetica irridet aucͣtas. Quis at̄ ita ſit auſusa vero vt dice̓ audeat deuꝫ corporalia iſta neſcire. nūquid gͦ corpus hꝫ per cuius oculos eapoſſit addiſce̓? Deinde qd̓ de ꝓpheta heliſeopaulo an̄ diximus. nōne ſatis indicat et̄ ſpiritu nō ꝑ corpus corꝑalia poſſe cerni. Qn̄ enimẜuus ille mune̓a accepit vtiqꝫ corporalit̓ geſtum ē qd̓ tn̄ ꝓpheta nō corpus ſed per ſpm̄ vidit. Sicut gͦ ꝯſtat videri corpora ſpū qͥd ſi tata erit potētia ſpirital̓ corporis vt corpore videatur ⁊ ſpūs. ſpūs enim eſt deus. Deinde vitam qͥdem ſuam qua nc̄ viuit in corpore ⁊ hectͣrena mēbra vegētat facitqꝫ viuētia. interiore ſenſu qͥſqꝫ non per corporeos oculos nouit.alioꝝ vero vitas cum ſint īuiſibiles per corpꝰvidet. nam vn̄ viuētia diſc̓nimus a nō viuētibus corpora. niſi corpora ſimul vitaſqꝫ videamus? Quas nͥ per corpus vide̓ nō poſſumꝰᵉ vitas at̄ ſine corporibꝰ corporeis ocul̓ nō videmus. Quāobrem fie̓i pt̄. valdeqꝫ credibile eſtſic nos eſſe viſuros mundana tūc corpora celinoui ⁊ t̓re noue vt deū vbiqꝫ pn̄tem ⁊ vniu̓ſaet̄ corporalia gub̓nantē. per corpora q̄ geſtabimus ⁊ q̄ ꝯſpiciemus quaqͣ verſuꝫ oculos duxerimus. clariſſima perſpicuitate videamus.nō ſicut nc̄ inuiſibilia dei per ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciūtur per ſpeculuꝫ īenigmate exparte. vbi plus in nobis valet fides qͣ credīꝰ.qͣm reꝝ corporalium ſpecies quam per oculos