QEd porphirius ait inqͥunt vt bt̄a ſitaīa. corpus eſſe om̄e fugiēduꝫ. Nihilergo ꝓdeſt qꝛ incorruptibile diximꝰfutuꝝ corpus. ſi anima beata non erit nͥ omnecorpus effugerit. Sꝫ iā ⁊ hinc in libro memorato quātuꝫ oꝑtuit diſputaui. verū hic vnūinde tm̄ ꝯmemorabo. Emēdet libros ſuos iſtoruꝫ oīm māgiſter plato. ⁊ dicat eoꝝ deos vtheati ſint ſuā corꝑa fugit̉os id ē eſſe morit̉os.quos inceleſtibus corporibus dixit incluſosQuibus tn̄ deuſa qͦ facti ſunt qͦ poſſent eſſe ſecuri. īmortalitateꝫ id ē in eiſdē corporibꝰ et̓nā ꝑmanſione. nō eoꝝ natura id hn̄te ſed ſuocōſilio p̄ualente ꝓmiſit. Vbi et eu̓tit illud qd̓dicūt. qm̄ eſt impoſſibile. ideo reſurrectōneꝫcarnis nō eſſe credendā. Aꝑtiſſime quippe iuxta eūdeꝫ ph̓m vbi dijs a ſe factis ꝓmiſit deꝰnō fē̄s īmortalitateꝫ: qd̓ īpoſſibile ē ſe dixit eſſe factuꝝ. Sic em̄ euꝫ locutū narrat plato. qͦniam eſtis orti inqͥt immortales eſſe ⁊ indiſſolubiles nō poteſtis. Nō tn̄ diſſoluemi. neqꝫ vosvlla mortis fata ꝑimēt. nec erūt valētiora ꝙͣꝯſiliuꝫ meū qd̓ maius ē vinculuꝫ ad perpetuitate veſtram ꝙͣ illa quibꝰ eſtis colligati. Si nonſolū abſurdi ſꝫ ſurdi nō ſunt qui hͦ audiūt: nōvtiqꝫ dubitāt dijs factis ab illo deo qui eosfec ẜm platōneꝫ qd̓ eſt impoſſibile fuiſſe ꝓmiſſum. Qui em̄ dicit. vos quidē īmortales eſſe n̄poteſtis. ſꝫ mea volūtate immortales eritis.quid aliud dic̄ ꝙͣ id qd̓ fieri nō pt̄. me faciētetn̄ eritis? Ille igitur carneꝫ incorruptibilemīmortalem ſpūalem r̓ſuſcitauit. qui iuxta platōnem id qd̓ impoſſibile ē ſe fc̄uruꝫ eſſe ꝓmiſitQuid adhuc qd̓ ꝓmiſit deus ꝙ deo ꝓmittēticredidit mūdus. qͥ et̄ ipſe ꝓmiſſus eſt crediturus. eſſe impoſſibile clamat: quadoquidē noſdeū qui ẜm platōneꝫ facit impoſſibilia id fc̄urum eſſe clamamꝰ? Non gͦ vt bt̄e ſint aīe corpus ē omne fugiēdum ſꝫ corpus incorruptibile r̓cipiēduꝫ. Et in qͦ ꝯueniētius incorruptibili corꝑe letabuntur qͣꝫ in quo corruptibili geinuerūt. Sic em̄ n̄ ī eis erit illa dira cupiditasqua poſuit ex platōne virgilius vbi ait. rurſ⁊ incipiāt in corpora velſe reu̓ti. Sic in quamcupiditatē reu̓tendi ad corꝑa nō habebunt:cum corꝑa in qͣ reu̓ti cupiunt ſecū habebunt.⁊ ſic habebūt vt nunqͣm non habeat. nunqͣꝫ eaꝓrſus vl̓ ad exiguū qͣnlibꝫ tempus vlla morte deponāt.¶ Ca. xxvij.Ingula quedā dixerūt platō atꝫ porphiriuſ. q̄ ſiint̓ ſe cōmunicare potuiſſent. facti eſſent fortaſſe xp̄iani Platō dixit ſine corꝑibus aīas in et̓nuꝫ eſſe nō poſſe. Ideoem̄dixit et ſapiētuꝫ aīas poſt quālibet loguꝫtempus tn̄ ad corꝑa redituras. Porphiriusat̄ dixit aīam purgatiſſima cū redierit ad patreꝫ. ad hͨ mala mūdi nunqͣꝫ eſſe rediturā. Acꝑ hoc qd̓ verū vidit plato ſi dediſſꝫ porphirioet̄ iuſtoꝝ atꝫ ſapiētuꝫ purgatiſſimas aīaſ adhumana corꝑa r̓dituras. rurſus qd̓ veꝝ viditporphirius ſi dediſſꝫ platōni nunqͣꝫ redit̉asad miſerias corruptibil̓ corꝑis aīas ſanctas.vt nō ſinguli hͨ ſingula. ſꝫ ambo ⁊ ſinguli vtꝝqꝫ dice̓nt. puto ꝙ viderint eſſe iā ꝯſequens vt⁊ rediret aie ad corꝑa. ⁊ talia reciꝑent corꝑain quibus bt̄e atꝫ immortalit̓ viue̓nt. qm̄ ẜmplatonē et̄ ſancte anime ad humana corꝑa redibūt. ẜm porphiriū ad mala mūdi huius ſancte anime nō redibūt Dicat itaqꝫ cū platōneporphirius redibūt ad corꝑa. dicat plato cūporphirio nō redibūt ad mala. ⁊ ad ea corꝑaredire ꝯſentiat. in qͥbus nulla patiātur. Hecitaqꝫ nō erūt nͥ illa q̄ ꝓmittit deus bt̄as aīasin et̓nuꝫ cum ſua et̓na carne facturus. Hoc eīquatum exiſtimo iā facile nob̓ ꝯcede̓nt ambovt qui faterent̉ ad immortalia corꝑa redit̉aſanimas eſſe ſanctoꝝ. ad ſua illas redire ꝑmitterēt in qͥbus ⁊ mala huius ſeculi ꝑtulerūt. inqͥbus deuꝫ vt his malis carerēt pie fidelit̓qꝫcoluerūt.¶ Ca. xxviij.lOnnulli nr̄i ꝓpter quoddaꝫ p̄clariſſimū loquēdi genꝰ ⁊ ꝓpter nonnulla q̄veracit̓ ſenſit amātes platōnē dicūt eū aliqͥdſimile nob̓ et̄ de mortuoꝝ refurrectiōe ſenſiſſeQd̓ quidē ſic tāgīt in libris de republica tullius. vt eū luſiſſe potius qͣꝫ ꝙ id verū eſſe affirmet dice̓ voluiſſe. Inducit em̄ hoīem reuixiſſe⁊ narraſſe quēdā q̄ platonicis diſputatōibuſꝯgruebāt. Labeo et duos dic̄ vno die fuiſſe d̓fuctos ⁊ occurriſſe īuice in qͦdā capitodeindead corꝑa ſua iuſſos fuiſſe r̓meare. ⁊ ꝯſtitueſſint̓ ſe amicoſe ē vict̉os. atꝫ ita eſſe fc̄uꝫ donecpoſtea moreretur. Sꝫ iſti auctores talē reſurrectōꝫ corꝑis factā fuiſſe narrarūt. quales fuerūt eoꝝ quos reſurrexiſſe nouimus. ⁊ huic qͥdem redditos vite. ſꝫ nō eo modo vt nō morerētur vlterius. Mirabilius at̄ quidam marcus varro ponit in libris quos ꝯſcp̓ſit de gente ppl̓i romani. cuius putaui verba ip̄a ponenda. Benethliaci qͥdaꝫ ſcpͥſerunt inqͥt eſſe ī reniaſcēdis homībus quā appellāt palingeneſiangreci aſcpͥſerunt ꝯfici in ānis nu̓o quadringētis qͣdraginta. vt idem corpus ⁊ eadeꝫ anima q̄ fuerūt ꝯiuncta in homine aliqn̄ eadē rurſus redeāt in ꝯiunctōeꝫ Iſte varro qͥdeꝫ ſiueilli Genethliaci neſcio. qͥ nō em̄ nomīa eoꝝ ꝓdidit quoꝝ ꝯmemorauit ſentētiam aliqͥd dixerūt. ꝙ lꝫ falſuꝫ ſit. cū em̄ ſemel ad eadē corꝑaq̄ geſſerūt anime redierint. nunqͣꝫ ea ſunt poſtea relicture. tn̄ multa illius impoſſibilitatisqua ꝯtranos iſti garriūt argumēta ꝯuellit ⁊deſtruit. Qui em̄ hoc ſentiūt ſiue ſenſerūt. nō