diuīa largitate ꝯceſſa eſt. quo ẜmone pt̄ t̓mīarī in celi ⁊ tͣre ⁊ maris multimoda ⁊ varia pulcritudīe in ipſiꝰ lucis tāta copia. tanqͣꝫ mirabili ſpecie in fole ac luna et fideribus. in opacitatibus nemoꝝ. in coloribus ⁊ odoribus florum. in diu̓ſitate ac multitudīe volucrum garrulaꝝ ⁊ pictaꝝ. in multiformi ſpecie tot tatarumqꝫ aīantiuꝫ. quaꝝ ille plus hn̄t ammirationis que molis minimū. plus em̄ formicolaꝝ ⁊apicularuꝫ oꝑa ſtupemus ꝙͣ immēſa corꝑa balenaꝝ. in ipſius qͦꝫ maris tā grādi ſpectaculocum ſeſe diu̓ſis coloribus induit velut veſtibꝰ⁊ aliqn̄ viride atꝫ hͦ multis modis. aliquandopurpureuꝫ. aliqn̄ ceruleuꝫ eſt? Quaꝫ porro delectabilit̓ ſpectat̉ et̄ quādocunqꝫ tͣbat̉ ⁊ fit ind̓maior ſuauitas. qꝛ ſic demulcet intuēteꝫ. vtn̄iactet ⁊ quatiat nauigātem? Quid ciborumvſquequāqꝫ copia ꝯtra fameꝫ. Quid ſaporūdiu̓ſitas ꝯtra faſtidium nature. diffuſa diuitiis nō cocoꝝ arte ac labore queſita; Quid ītāmultis rebus tuēde ac recuperāde ſalutis auxilia? Quā grata viciſſitudo diei alt̓nantis ⁊noctis? Auraꝝ qͣm blanda temperies. In fruticibus ⁊ pecoribus indumētoꝝ ꝯficiēdorumquāta materies. Omīa ꝯmemora̓e quis poſſitHec at̄ ſolacia que a me velut in quedam ſuntaggerem coartata. ſi vellem velut colligata īuolucra ſolue̓. atꝫ diſcute̓: quanta mihi moraeſſet in ſingulis quibꝰ plurima ꝯtinetur Et hͨomīa miſeroꝝ ſunt dānatoꝝqꝫ ſolacia nō premia bt̄oꝝ. Que igitur illa ſunt ſi tot ac talia⁊ tāta ſunt iſta. Quid dabit eis quos p̄deſtīauit ad vitam; qui hͨ dedit etiam eis quos p̄deſtinauit ad mortem Que bona illa beata vitafacit eos ſumere. ꝓ quibus in hac miſeria vnigenitum ſuuꝫ filium voluit vſqꝫ ad mortē mala tāta ꝑferre. vnd̓ apoſtolus de ipſis in illd̓regnum p̄deſtinatis loquēs. qui ꝓprio inquitfilio nō peꝑcit ſed ꝓ nobis omībus tradiditeum: quomō nō ⁊ cum illo om̄ia nob̓ donauit.Cum hec ꝓmiſſio complebit̉ quid erimꝰ. quales erimus. que bona in illo regno accepturiſumus: quādoquideꝫ xp̄o moriēte ꝓ nob̓ taleiam pignus accepimuſ. qualis erit ſpūs hominis. nullū omīno habens vicium. nec ſub quoiaceat. nec cui cedat. nec ꝯtra quod ſaltē laudabiliter dimicet. pacatiſſima virtute ꝑfc̄usRerum ibi oīm quanta qͣꝫ ſpacioſa qͣm certaſciētia ſine errore aliquo vl̓ labore. vbi dei ſapiētia de ipſo ſuo fonte potabitur. cuꝫ ſūmafelicitate. ſine vlla difficultate. quale erit corpꝰ quod oīmodo ſpiritui ſubdituꝫ ⁊ eo ſufficienter viuificatuꝫ nullis alimonijs indigebit.Non em̄ aīale. ſed ſpūale erit. habens quidemcarnis ſed ſine vlla carnali corruptione ſb̓ſtātiam.¶ Ca. xxv.Erum de animi bonis quibꝰ poſt hācvitam bt̄iſſimus ꝑfruetur. non a nob̓diſſentiūt philoſophi nobileſ. De carnis reſurrectōe ꝯtendūt. hanc quatuꝫ poſſūtnegant. Sꝫ credētes multi negātes pauciſſimos reliquerūt. ⁊ ad xp̄m qui hoc quod iſtisvidetur abſurduꝫ. in ſua reſurrectōe mōſtrauit. fideli corde ꝯu̓ſiſunt: docti ⁊ indocti. ſapientes mūdi ⁊ inſipiētes. Hoc em̄ credidit mūdus quod p̄dixit deus qui et̄ hoc p̄dixit quodhanc rem mūdus fuerat crediturus. Neqꝫ em̄petri maleficijs eam cū laude credētium tanto an̄ p̄nunciare ꝯpulſus eſt. Ille em̄ eſt deusquem ſic̄ iam dixi aliquotiēs nec cōmoue̓ mepiget ꝯfitente porphirio. atꝫ id oraculis deorum ſuoꝝ ꝓbare cupiēte. ipſa numīa ꝑhorreſcunt. queꝫ ſic laudauit vt eū ⁊ deum patreꝫ ⁊regem vocaret. Abſit em̄ vt ſic intelligendaſint que p̄dixit. qūo volunt hij qui hoc cū mūdono crediderūt. qd̓ mūdum credituruꝫ eſſep̄dixit. Cur em̄ nō potius ita ſicut credituruſtanto an pre dictus eſt mundus. nō ſicut pauciſſimi garriunt qui hoc cum mūdo quod crediturus p̄dictus eſt credere noluerūt. Si em̄ꝓpte̓a dicunt alio modo eſſe credendane ſi dixerint vana eſſe ꝯſcpͥta iniuriā faciant illi deocui tam magnuꝫ ꝑhibent teſtimoniū. tātā ꝓxſus ei vl̓ etiā grauiorem faciūt iniuriaꝫ. ſi alit̓dicunt eſſe intelligēda non ſicut mūdꝰ ea credidit quem crediturum ipſe laudauit. ipſe ꝓmiſit. ipſe cōpleuit vtrū em̄ nō poteſt facerevt reſurgat caro ⁊ viuat in et̓num. An ꝓpte.rea credenduꝫ nō eſt id eum eſſe facturū quiamalū eſt atꝫ indignuꝫ deo. Sed de omīpotetia eius quatot ⁊ tanta fecit in credibilia iaꝫmulta diximus. Si volunt inuenire qd̓ omīpotens nō poteſt hn̄t prorſus ego dicam. Metiri nō poteſt. Credamus gͦ qd̓ pōt: nō credēdo ꝙ nō poteſt Nam itaqꝫ credētes ꝙ mentiri poſſit. credant eſſe facturū quod ſe factuꝝeſſe ꝓmiſit. ⁊ ſic credant ſicut id credidit mūdus queꝫ credituruꝫ eſſe p̄dixit. quem crediturum eſſe laudauit. quem credituruꝫ eſſe ꝓmiſit. queꝫ credidiſſe iam oſtēdit. Hoc auteꝫmalū eſſe vn̄ demonſtrant? Non erit illic vllacorruptio quod eſt corporis malum. De ordine elementoꝝ iam diſputauimus. de alijs hominuꝫ cōiecturis ſatis diximus: quanta ſit futura in corpore incorruptibili facilitas motꝰde preſentis bone valitudinis temperamētoque vtiqꝫ nullo modo illi comparanda eſt immortalitati in libro tredecimoſatis vt opinor oſtendimus. Legāt ſuperiora operis huius qui vel non legerunt. vel nolunt recolerequod legerunt.¶ Capitulum.xxvj.