Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L 2dimicet: ea nullius rei deſiderio bōni illiꝰſūmi atꝫ īmutabilis vincat. Qd̓ ſi faciatip̄a talium bonoꝝ capacitas in natura rōnaſi d̓initus inſtituta. quatuꝫ ſit boni. ꝙͣ mirabile opus omīpotentis. qͥſ omīpotent̓ effaturcogitat? Preter em̄ artes bn̄ viuēdi. ad immortalem ꝑueniendi felicitatē virtutes vocant̉. ſola dei gratia in xp̄o eſt. filijs ꝓmiſſionis regniqꝫ donātur. nōne humano ingeniotot tāteqꝫ artes ſunt inuēte. exercitate partim nccͣie partim voluntarie vt taꝫ excellensvis mētis atꝫ rōnis in his et̄ rebus quas ſuꝑfluas. imo ꝑiculoſas ꝑnicioſaſqꝫ appetit. qͣntum bonum hēat in natura. vn̄ iſta potuit vl̓inuenire vl̓ diſce̓ vl̓ exerce̓ teſtētur. Veſtimētoꝝ edificioꝝ ad oꝑa ꝙͣ mirabilia. qꝫ ſtupeda induſtria hūana ꝑuenerit. quo in agricuſtura. quo in nauigatōne ꝓfecerit. que ni fab̓catōne quoꝝqꝫ vaſoꝝ vl̓ et̄ ſtatuaꝝ picturaruꝫ varietate excogitau̓it impleuit. intheſauris mirabilia ſpectātibus. audiētibus.incredibilia faciēda exhibēdā molita ſit. incapiēdis. occidendis. domādis irrōnabilibꝰaīantibus. quāta reperit adu̓ſus ip̄os homies tot gn̓a venenoꝝ tot armoꝝ tot machinamētoꝝ. ſalute mortali tuēda. atꝫ reꝑarāda qͦt medicamēta atꝫ adiumēta ꝯp̄henderit: voluptate faucium quot condimentaet gule irritamenta repereritad indicandaſ ſuadēdas cogitationes qͣm multitudinemvarietateqꝫ ſignoꝝ. vbi p̄cipuuꝫ locum ꝟba litere tenēt. ad delectandos aīos quos elocutionis ornatus qͣꝫ diu̓ſoꝝ carminū copiamad mulcēdas aures qͦt organa muſica. qͦs cantilene mos excogitauit. quātā ꝑiciam dimēſionuꝫ atꝫ nu̓oꝝ: meatuſqꝫ ordines fiderumquata ſagacitate ꝯp̄henderit. qͣꝫ multa rerūmūdanaruꝫ cognitōne ſe impleuit. quis poſſit eloqͥ. maxime ſi velimus aceruatim cuncta ꝯgere̓. ſꝫ ī ſingul̓ immorari? In ipẜ poſtremo erroribus falſitatibꝰ defendēdis. qͣꝫ magna claruerint ingenia philoſophoꝝ atꝫ hereticoꝝ quis eſtimare ſufficiat̉ Loquim̉ em̄ nc̄de natura mētis humane iſta vita mortaliſornatur. de fide atꝫ itine veritatis illa immortalitas acquirit̉. Huiꝰ tāte nature cōditor ſit vtiqꝫ deus verus ſūmus. ip̄o cūctaque fecit admīſtrante. ſummā ptātem ſummāqꝫ habēte iuſticiā. nunꝙͣ ꝓfecto in has miſerias decidiſſet. atꝫ ex his pret̓ eos ſolos liberabūtur in et̓nas eſſet itura nimis grandepct̄m in homīe pͥmo de quo ceteri exorti ſuntp̄ceſſiſſꝫ Iam vero in ip̄o corꝑe quāuis nobisſit beluis mortalitate cōmune. multiſqꝫ ea reꝑiatur infirmius. quāta dei bonitas quāta ꝓuidētiatāti creatoris apparet? Nōne itaſunt ī eo loca ſenſuū cetera mēbra diſpoſitaſpecieſqꝫ ip̄a ac figura ſtaturā tocius corporis ita modificata. vt ad mīſteriuꝫ aīe rōnaliſſe indicet fc̄m. em̄ vt aīalia rōis exꝑtiana eſſe videmus in t̓ram. ita creatus eſt homoſꝫ erecta in celuꝫ corꝑis forma āmonet queſurſuꝫ ſunt ſapere. Porro mira nobilitas quelingue ac manibus attributa ē ad loquēdum ſcribēduꝫ apta atꝫ ꝯuenies. ad oꝑa artiuꝫplurimaꝝ officioꝝqꝫ ꝯplenda. nōne ſatis on̄dit quali aīe vt ẜuiret taſe ſit corpus adiūctūQuāqͣm detractis neceſſitatibus oꝑadi. itaoīm ꝑtium ꝯgruētia nu̓oſa ſit. pulcra ſibi parilitate reſpōdeat. vt neſcias vtrū in eo ꝯdenda maior ſit vtilitatis habita qͣm decoris.Certe em̄ nihilcreatū videmus in corꝑe vtilitatis cauſa. qd̓ hēat et̄ decoris locū. Plusat̄ nob̓ id appare̓t ſinu̓os mēſuraꝝ quibꝰ int̓ſe cūcta ꝯnexa ſunt coaptata noſſemꝰ quosforſitandata oꝑa in his que foris eminet humana poſſꝫ veſtigare ſolertia Que vero tectaſint atꝫ a nr̄is remota ꝯſpectibus ſicuti ē tātaperplexitas venaruꝫ atꝫ neruoꝝ viſcerū ſecreta vitaliuꝫ inuenire nullus p̄t: qꝛ ſi medicoꝝ diligētia nōnulla crudelis qͦs anatomieos appellāt laniauit corꝑa mortuoꝝ. ſiue etiam int̓ manus ſecatis ꝑſcrutātiſqꝫ moriētiuꝫatqꝫ in carnibus humanis ſatis inhūane abdita cūcta rimata eſt. vt quid qūo. quibꝰ locis curādum eſſet addiſce̓t: nuos tn̄ de quibꝰloquor. quibꝰ coaptatō que armonia greced̓r tanqͣm cuiuſdā organi extn̓ſecus atꝫ intnͥſecus totius corꝑis coſtat. quid dicā? Nemovaluit inuenire quos nemo auſus ē que̓. Quiſi noti eſſe potuiſſent in interioribꝰ qͦꝫ viſceribus que nullū on̄dant decꝰ ita delectarꝫ pulcritudo rōnis vt om̄i forme apparēti que oculis placet ipſius mētis ocul̓ vtit̉ p̄feretur arbitrio. Sunt vero quedā ita poſita in corꝑe vttm̄ modo decorem hēant vſuꝫ. ſicut hꝫ pectus virile mamillas; ſicut facies barba quaꝫ eſſe munimēto ſed virile ornamentum indicāt pure facies femīaꝝ quas vtiqꝫ infirmiōesmimiri tutius ꝯueniret. Si nulluꝫ mēbrumeſt in his quidē ꝯſpicuis vn̄ ambigit nemoita ſit alicui oꝑi accōmodatū vt et̄ ſit d̓cōrum ſunt at nōnulla quoꝝ ſolum decus et nullus eſt vſus. puto facile intelligi in cōditionecorꝑis digͥtatem ncc̄itati fuiſſe p̄latam. Traſitura ē quippe neceſſitas tempuſqꝫ venturumquādo ſola inuicem pulcritudīe ſine vlla libidine ꝑfruam̄. Qd̓ maxime ad laudem referendum eſt ꝯditoris. cui d̓r in pſalmo Cōfeſſione de corem induiſti Iaꝫ cet̓a pulcritudo vtilitas creat̉e homī lꝫ in iſtos labores miſeriaſqꝫ ꝓiectoatꝫ danato. ſpectāda atqꝫ ſumeda