Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vel immoderata triſticia ne imꝑtiendoꝝ bn̄ficioꝝ ingerat mes ingrata torporē. ne maledicis rumoribus boͣ ꝯſciētia fatiget̉. ne temeraria ſuſpicio nr̄a decipiat. ne aliena de nob̓faſſa nos frāgat. ne r̄gnet pct̄m in noſtro motali corꝑe ad obediēdū deſiderijs eius. nebra noſtra exhibeant̉ iniqͥtatis arma pct̄o. neoculꝰ ſeqͣt̉ ꝯcupiſcētiā. ne vidicādi cupiditasvincat. ne ī eo qd̓ male d̓lectat. viſio cogitatio r̓moret̉. ne improbū indecēs ꝟbū libent̓audiat̉ ne fiat qd̓ lꝫ et̄ ſi libet ne in bello laboꝝ ꝑiculoꝝqꝫ pleniſſimo. vl̓ de viribus nr̄isſperet̉ faciēda uictoria vl̓ viribus noſtris fc̄atͣbuatur. ſꝫ eius gͣtie de quo ait apl̓us. Gratias at̄ deo qui dat nob̓ victoriam dn̄m nr̄miheſum xp̄m. Qui alio loco in his inqͥt oībuſſuꝑuincimꝰ. eum dilexerūt nos. Sciamꝰtn̄ quatalibꝫ virtute p̄liandi vicijs repugnemus vl̓ et̄ vicia ſuꝑemus ſb̓iugemꝰ quadiuſumus in corꝑe. nob̓ deeſſe poſſe. vnd̓ dicamus deo. dimitte nob̓ debita noſtra. In illo at̄ regno vbi ſemꝑ corꝑibus īmortalibꝰerimus. nec p̄lia nob̓ erunt vlla. nec debita.nuſqͣm nunqͣꝫ eſſent ſi nat̉a nr̄a ſic̄ rc̄a creataeſt ꝑmane̓t. Ac hoc et̄ noſter iſte ꝯflictuſ inquo ꝑiclitarem. de quonos victoria nouiſſima cupimus liberari ad vite huiꝰ mala ꝑtīetqͣm tot tatoꝝqꝫ teſtimonio maloꝝ ꝓbamuseſſe danatam. Ca. xxiiijAmnc̄ ꝯſiderandū eſt hanc ip̄aꝫ miſeriaꝫ gn̓is humani in laudat̉ iuſticiapuniētis. qualibus qͣꝫ multis impleu̓it boniſeiuſdē bonitas cūcta que creauit admīſtrātiſPrimū bn̄dictioneꝫ illā quā ꝓtulerat an̄ peccatuꝫ dicēs. creſcite multiplicamī repletetͣram. nec poſt pct̄m voluit inhibere. manſitqꝫin ſtirpe danata donata fecūditas. nec illā vimirabilem ſeminū. imo etiā mirabiliorē efficiūtur ſemīa inditā corꝑibus humanis. etdāmodo intextā pct̄i viciuꝫ potuit auferre; nob̓ impacta eſt et̄ neceſſitas mortis. Sedvtrūqꝫ ſimul currit iſto qͣſi fluuio atꝫ torrētegn̓is humani. malū qd̓ a ꝑente trahitur qd̓bonuꝫ a creā̓te tribuit̉. In origīali malo duoſunt. pct̄m atꝫ ſuppliciuꝫ In originali bono alia duo ꝓpagatio ꝯformacio Sꝫ qͣntuꝫ adſente ꝑtinet intētioneꝫ nr̄am de malis quorūvnū de noſtra venit audacia id ē pct̄m. alteꝝde iudiciodei id eſt ſuppliciū: iam ſatis diximus nūc de bonis dei ipſi qͦꝫ viciate dānateqꝫ nat̉e ꝯtulit ſiue vſqꝫ nc̄ ꝯfert. dice̓ inſtituiNeqꝫ em̄ dānando totum abſtulit qd̓ dederat. alioqnͥ nec eſſet oīno. eam r̓mouit a ſuaptāte etiam dyabolo penalit̓ ſubdidit. cuꝫnec ip̄m dyaboluꝫ a ſuo alienarit imperio. qͣndoquid̓ vt ipſius qͦꝫ dyaboli nat̉a ſb̓ſiſtat. illefacit qui ſūme eſt: fac̄ eſſe quidqͥd aliqͦmodoeſt. Duoꝝ igit̉ illoꝝ diximꝰ bona vt et̄ ī naturā pct̄o viciata ſupplicioqꝫ damnata de bonitatis eius quodam veluti fōte manare. ꝓpagationē in pͥmis mūdi oꝑibus bn̄dictiōe largitus ē: a quibus oꝑibuſ die ſeptimo reqͥeuitCōfirmatio vero in illo eius eſt oꝑe qͦuſqꝫ nūcoꝑatur. Efficace quippe potētiam ſuā ſi rebꝰſb̓trahat. nec ꝓgredi poterunt ſuis dimenſis motibus ꝑagere temꝑa; nec prorſus in eo create ſunt aliqͣtenus ꝑmanebūt. Sic e̓gocreauit hoīem deus vt ei addet fertilitate qͣndam qua homīes alios ꝓpagaret. ꝯgeneranſeis et̄ ꝓpagādi poſſibilitatem. neceſſitate.Quibus tn̄ voluit hoībus abſtulit eam deus ſteriles fuerūt: tn̄ generi humano abſtulit ſemel data pͥmis duobus ꝯiugibus bn̄dictione gn̓andi. Hec ē ꝓpagatio quāuis pct̄ō ablata fuit. tn̄ et ip̄a talis eſt qualis fuiſſꝫſi nemo peccaſſet. Ex quo em̄ homo in honorepoſitus poſtea ꝙͣ deliquit ꝯꝑatus ē pecoribꝰſimilit̓ gn̓at in eo tamē penitus extincta ēquedā veluti ſcintilla rōnis in qua fc̄us eſt adimaginē dei. Huic at̄ ꝓpagatōi ſi ꝯformatōadhibe̓tur; nec ip̄a in ſui gn̓is formas modoſqꝫ ꝓcede̓t. Si em̄ ꝯcubuiſſent hoīes nihilominꝰ deus vellet imple̓ t̓ras homībus: quo creauit vnū ſine ꝯmixtōne maris femīeſic poſſꝫ omēs. Cōcūbentes vero. illo creante gn̓antes eſſe pn̄t. Sicut ait apl̓us inſtitutōne ſpiritali qua homo ad pietatem iuſticiamqꝫ format̉. neqꝫ qui plātat eſt aliq̓d neqꝫ qui rigat ſꝫ qui incrementum dat deus. itaet hic dici p̄t. nec qui ꝯcumbit nec qui ſemīateſt aliq̓d ſed format deus. nec mat̓ que ꝯceptū portat partū nutrit eſt aliq̓d: ſꝫ incrementū dat deus. Ipſe nāqꝫ oꝑationē nc̄ vl̓qꝫ oꝑatur fac̄ vt nu̓os ſuos explicent ſemina. a qͥbuſdaꝫ latētibus atꝫ inuiſibilibus īuolucris in formas viſibiles huius qd̓ aſpicimꝰ decoris euoluāt ip̄e incorporeaꝫ corꝑeāqꝫ naturam illam p̄poſitam. iſta ſb̓iectā miris modiscopulās ꝯnectens. aīantem fac̄. Qd̓ opꝰ eiꝰtam magnū mirabile e. vt ſoluꝫ in homīeqd̓ eſt aīalrōnale ex cunctis t̓renis aīantibus excellētius atꝫ p̄ſtātius. ſꝫ in qͣlibet minutiſſima muſcula bn̄ ꝯſide rāti. ſtuporem mētisingerat. laudemqꝫ pariat creatoriſ. Ipſe itaqꝫ anime humane mētem dedit. vbi ratio intelligētia in infāte ſopita eſt quodāmodo qͣſinulla ſit. excitāda ſcꝫ atꝫ exercenda etatis acceſſu. qua fit ſcientie capax atꝫ doctrine habilis ꝑceptōni veritatis amoris boni qua capacitate hauriat ſapiētiam ꝟtutibuſqꝫ ſitdita. qͥbus prudenter. fortiter. temꝑanter. etiuſte adu̓ſus errores cetera ingnata vicia