Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in ꝑte aliqͣ ꝯſtitute qd̓ totuꝫ ſpargat̉. vt neqꝫ id pereat ꝯgruencia ꝑciuꝫ vbiqꝫ teneat̉: eſt abſurduꝫ vt aliq̓dinde et̄ ſtature corporis addipoſſe credamꝰ cuꝫ om̄ibus ꝑtibꝰut decorem cuſtodiāt id diſtribuit̉. qd̓ ſi enormit̓ in vna eſſꝫ. vtiqꝫ dece̓t. Aut ſi cōtenditur in ea queqꝫ ſtatura corꝑis reſurrecturumeſſe in defūctus eſt: pugnacit̓ reſiſtēduꝫeſt: tm̄ abſit oīs deformitas. omīs infirmitas.oīs tarditas. om̄iſqꝫ corruptio: ſi qͥd alid̓ illud decet regnū in reſurrectōis ꝓmiſſionis filij eqͣles erūt angel̓ dei. ſi corꝑe. nonetate. c̓te felicitate. Ca. xxi.Eſtituet̉ quidqͥd de corꝑibus viuiſvel poſt morte de cadauibus perijtſimul eo qd̓ in ſepulcris remāſit. in ſpūaliscorꝑis nouitateꝫ ex aīalis corporis vetuſtatemutatū. reſurget in corruptōe atqꝫ īmortalitate veſtitū. Sꝫ ſi vl̓ caſu aliqͦgͣui vel inimicoꝝ īmanitate totū penitus ꝯteratur in puluere. atꝫ in auras. vl̓ in aqͣs diſꝑſum quatumfieri pt̄ nuſꝙͣ eſſe ſinat̉ oīno nullo ſb̓trahipoterit oīpotentie creatoris. ſꝫ capillus ī eocapitis ꝑibit. Erit ſpūi ſb̓dita caro ſpūalis. ſꝫ tn̄ caro ſpūs. ſicut carni ſb̓ditꝰ fuitſpiritus ip̄e carnal̓. ſꝫ tn̄ ſpūs caro. Cuiusrei habemus exꝑimētum in noſtre pene deformitate. Non em̄ ẜm carne ſꝫ vtiqꝫ ẜm ſpm̄ carnales erant. quibꝰ ait apl̓us. potui vobisloqui quaſi ſpiritalibus ſꝫ quaſi carnalibꝰ Ethomo ſpūalis ſic in hac vita d̓r vt tn̄ corꝑe adhūc carnal̓ ſic videat aliā legem in mēbrisſuis. repugnatem legi mētis ſue. Erit at etiacorꝑe ſpūalis eadem caro ſic reſurrexerit.vt fiat qd̓ ſcpͥtum eſt. Semīatur corpꝰ aīale.reſurgēt corpus ſpūale Que ſit at̄ qͣm magͣſpūalis corꝑis gratia. qm̄nōdum venit in exꝑimētum. vereor ne temerariū ſit om̄e qd̓ de illa ꝓfertur eloquiū. Verūtamē qꝛ ſpei nr̄e gaudiu ꝓpter dei laude non ē tacēdum. de intimis ardētis ſancti amoris medull̓ dictū ē dn̄edilexi decorem domꝰ tue: de donis eius que īhac erunoniſiſſima vita bonis maliſqꝫ largit̉ip̄o adiuuate coniciāꝰ vt poſſumꝰ. qͣntū ſit illud qd̓ nōduꝫ exꝑti vtiqꝫ digne eloqui valemus. Omitto em̄ qn̄ fecit hoīem rectū omitto vitā illam duoꝝ cōiuguꝫ inꝑadiſi fecūditate felicem. qm̄ tam breuis fuit vt ad naſcentiū ſenſuꝫ necip̄a ꝑuenerit in hac quam nouimus in ad hūc ſumus cuiꝰ temptatōes imoquā totam temptatōꝫ qͣm diuine aſumꝰ quatūlibet ꝓficiamꝰ perpēti deſinimꝰ. que ſintindicia. circa genus humanū bonitatiſdei qͥſpoterit explicare. Ca. xxij.Am quod ad pͥma originē ꝑtinet oēꝫmortaliū ꝓgeniē fuiſſe damnatā hecipſa ſi vitādicēda eſt. tot tātis malis plenateſtatur. Quid em̄ aliud indicat horrendadam ꝓfunditas ignorātie ex qua omīs errorexiſtit. qui omēs filios adam tenebroſo qͦdaꝫſinū ſuſcipit. vt ab illo liberari ſine labore.dolore. timore poſſit. Quid amor ip̄e tot r̄̓rum vanaꝝ atꝫ noxiarū. ex hoc mordaceſre. ꝑturbatiōes. merores formidines. inſanagaudia. diſcordie. lites. bella. infidie. iracundie. inimicicie fallacia. adu̓latio. fraus. furtūrapina. ꝑfidia. ſuꝑbia. ambicio. inuidētia. homicidia. ꝑricidia. crudelitas. ſeuicia. neq̄cia.luxuria. petulātia īpudētia. īpudicicia fornicatōes adult̓ia. inceſta ꝯtͣ natura vt̓uſqꝫ ſexustot ſtupra atꝫ īmundicie quas turpe ē et̄ dice̓ſac̓legia hereſes blaſphemie. ꝑiurie. oppreſſiones innocētium. calūnie. circuuentioneſ. p̄uaricatōes. falſa teſtimonia. iniqua iudicia. violētie. latrocinia. quidqͥd talium maloꝝ ī metem venit; tamē de vita iſta hoīm r̓cedit? Veruꝫ hoīm ſunt maloꝝ ab illa tn̄ erroris ꝑuerſi amoris radice veniētia. cum oīsfilius adam naſcitur. Naꝫ q̓s ignorat quāta ignorātia veritatis que iam infātibus manifeſta eſt cuꝫ quāta abudantia vane cupditatis in pueris incipit apparere hoveniatin hāc vitaꝫ ita vt ſi dimittat̉ viue̓ vt velit etface̓ quidqͥd velit. in hec facinora flagiciaꝯmemoraui ꝯmeorare potui. vel cūcta velmulta ꝑueniat? Sed d̓ina gub̓natōne omī deſerēte dānatos. deo ꝯtinēte in iraſua miſeratōes ſuaſ. in ipẜ ſenſibꝰ gn̓is humani ꝓhibitio et erudicio ꝯtra iſtascuꝫ quibusnaſcim̄ tenebras vigilāt; ꝯtra hos impetusopponūt̉ plene tn̄ et ipſe laboꝝ doloꝝ Quidem ſibi volunt multimode formidīes que cohibendis ꝑuuloꝝ vanitatibꝰ adhibētur Quidpedagogi qͥd magr̄i quid ferule qͥd lora quidvirge qͥd diſciplina illa qua ſcpͥtura ſācta dicit dilecti filij latera eſſe tūdenda ne creſcat īdomitꝰ domariqꝫ iamdurus vix poſſit autfortaſſe nec poſſit Quid agit̉ his penis oībus vt debellet̉ imꝑitia pͣua cupiditas infrenetur quibꝰ malis in hoc ſeculū venimꝰ Quideſt em̄ cum labore meminimꝰ ſine labore obliuiſcim labore diſcimus ſine labore neſcimꝰ labore ſtrēnui. ſine labore inertes ſumꝰne hinc apparet inqͥt. velut ponde̓ ſuo ꝓcliuis ꝓnaſit vicioſa nat̉a quāta ope vt hinc liberetur indigeat Deſidia ſegniciēs pig̓cia negligētia vicia ſunt vtiqꝫ cum qͥbus labor fugitur cuꝫ labor ip̄e et qui eſt vtilis pena ſit Sꝫp̄ter pueriles penas ſine qͥbus diſci pōt qd̓miaiores volunt qui vix aliquid vtilit̓ voluntqͦt quātis penis genus agitet̉ humanum ad malicia nequiciāqꝫ inqͦꝝ ſꝫ ad ꝯditōeꝫ