aliquā cauſaꝫ deformē fecerat ꝯflare. ⁊ pulc̓rima redde̓. ita vt nihil inde ſb̓e. ſꝫ ſola deformitas pereat. ac ſi qͥd in illa figura pͥore indecent̓ extabat. nec parilitati partiū ꝯgruebatnō de toto vn̄ fecerat amputare atꝫ ſeꝑare. ſꝫita ꝯſꝑgere vniu̓ſo atꝫ miſce̓. vt nec feditatefaciat. nec minuat qͣntitatē: quid de oīpotenti artifice ſentiēduꝫ eſt? Ergo nō poterit qͣſqꝫ deformitates hūanoꝝ corpoꝝ nō mō vſitatas verū et̄ raras atꝫ mōſtruoſas que huicmiſere vite ꝯgruūt. abhorrent at̄ ab illa fut̉afelicitate ſanctoꝝ ſic auferre a̓ ꝑdere. vt quaſcūqꝫ eaꝝ faciūt. vt ⁊ ſi naturalia tn̄ indecoraexcremēta ſb̓e corꝑalis. nulla eius dimīutōetollant̉? Ac ꝑ hoc nō eſt macris pinguibuſqꝫmetuēduꝫ. ne ibi et̄ tales ſint quales ſi poſſentnec hic eſſe voluiſſent. Om̄is em̄ corꝑis pulc̓tudo ē partiuꝫ ꝯgruētiā cū quādā coloris ſuauitate. Vbi at nō eſt ꝑtium ꝯgruētia a̓ ideoquid offēdit qꝛ pͣuum eſt. aut id̓o qꝛ paruū. a̓id̓o. qꝛ nimiū. Proinde nulla erit deformitasqua fac̄ incōgruētia partiū. vbi ⁊ que ꝑua ſūtcorrigent̉. ⁊ qd̓ minꝰ eſt ꝙͣ d̓cet vnde creatornouit ind̓ ſupplebit̉. ⁊ qd̓ plus ē ꝙͣ decꝫ mat̓ieẜuata integ̓tate detͣhetur. Coloris porro ſuauitatis qͣnta erit vbi iuſti fulgēbūt ſic̄ ſol ī regno patris ſui? Que claritas in xp̄i corꝑe cuꝫreſurrexit ab oculis diſcipuloꝝ potiꝰ abſcōdita fuiſſe ꝙͣ defuiſſe credēda eſt. Nō em̄ eamferret humanꝰ atꝫ infirmꝰ aſpectus. quādo ille a ſuis itadebe̓t attendi vt poſſet agnoſci.Quo ꝑtinuit et̄ vt ꝯtrectatibus oſtendēt ſuorū vulnerū cicat̉ces. vt etia cibum potūqꝫ ſumēt nō alimētoꝝ indigētia. ſꝫ ea qua et hͦ poterat poteſtate. Cum at aliquid nō vid̓r quāuis aſſit a quibꝰ alia q̄ parit̓ adſunt videtur.ſic̄ illā claritatem dicimꝰ affuiſſe nō viſaꝫ. a qͥbus alia videbātur. aoraſia grece d̓r quod nōſtri int̓prētes latine dice̓ nō valētes: in librogeneſeos cecitatē int̓pretati ſunt. Hāc enimpaſſi ſunt ſodomite qn̄ quebant oſtiuꝫ iuſti viri. nec poterāt inuenire. Que ſi cecitas fuiſſetqͣ fit vt nihil poſſit vid̓ri. nō hoſtiū qua ingredentur. ſꝫ duces itineris a qͥbus inde abducerētur inqͥrerent.¶ Ca. xxEſcio quo at̄ modo ſic afficim̄ amoremartiꝝ bt̄oꝝ vt velimus in illo r̓gnoin eoꝝ corꝑibus vide̓ vulnerū cicatrices q̄ ꝓxp̄i nomīe ꝑtulerat: ⁊ fortaſſe videbimꝰ Noem̄ deformitas in eis ſꝫ digͥtas erit. ⁊ quedaꝫquāuis in corꝑe nō corꝑis ſꝫ virtutis pulc̓tudo fulgebit. Nec id̓o tn̄ ſi aliqͣ martiribꝰ amputata ⁊ ablata ſunt mēbra. ſine ip̄is mēbriserūt in t̓ſurrectione mortuoꝝ qͥbus dc̄m ē. capillus capitis veſtri nō ꝑibit. Sꝫ ſi hͦ d̓cebit inillo nouo ſeculo. vt indicia gl̓ioſoꝝ vulneruꝫin illa īmortali carne c̓nant̉. vbi mēbra vt p̄cideretur ꝑcuſſa vel ſecta ſūt ibi cicat̉ces: ſꝫ tn̄eiſdem mēbris redditis nō ꝑditis apparebūtQuāuis itaqꝫ oīa que acciderūt corpori viciatūc nō erunt. nō ſunt tn̄ deputāda vel appellāda vicia virtutis indicia. Abſit at̄ vt ad reſuſcitāda corꝑa viteqꝫ reddēda nō poſſit oīpotentia creatoris oīa reuocare que vl̓ beſtie vl̓ignis abſūpſit vl̓ quod in pulue̓m cineremuecollapſum vl̓ in humoreꝫ ſolutū. vl̓ in auras ēexalatū. Abſit vt ſinus vllus ſecretūqꝫ natue̓ita recipiat aliqͥd ſb̓tractuꝫ ſenſibus nr̄is. vtoīm creatoris a̓ cogͥtionem lateat a̓ effugiatptatem. Deū c̓te volēs ſic̄ poterat diffinire cicero. tātus auctor ip̄oꝝ. mēs quedā inqͥt ē ſoluta ⁊ libera. ſecreta ab om̄i ꝯcretione mortali. omnia ſenties ⁊ mouens. ip̄aqꝫ p̄dita motuſempit̓no. Hoc at̄ reperit in doct̓nis magnorū philoſophoꝝ. Vt igit̉ ẜm ip̄os loqͣr. quomō aliqͥd vl̓ latꝫ oīa ſentiēte vl̓ irreuocabiliter fugit omīa mouētem. Vnd̓ iam et qt̄o illa ſoluenda eſt. qͥ difficilior vid̓r cet̓is. vbi q̄ritur cū caro mortui homīs et̄ alteriꝰ fit viuētis caro: cui potius eoꝝ in r̓ſurrectōe reddatur. Si em̄ quiſpiā ꝯfectus fame atqꝫ ꝯpulſusveſcatur cadau̓ibus hoīm. qd̓ maluꝫ aliquotiens accidiſſe. ⁊ vetus teſtat̉ hiſtoria. ⁊ nr̄oruꝫtempoꝝ infelicia exꝑimēta docuerūt: nū qͥfiqͣꝫ veridicarōne ꝯtendet. totū digeſtū fuiſſeꝑ ymos meatꝰ. nihil inde in eius carneꝫ mutatum atꝫ ꝯuerſuꝫ. cū ipſa macies que fuit ⁊ nōeſt. ſatis indicet q̄ illis eſcis detrimenta ſuꝑpleta ſint? Iam itaqꝫ aliqͣ paulo an̄ p̄miſi quead iſtū qͦꝫ nodū ſoluendū valē debebūt. Quicquid em̄ carniū exhauſit fames vtiqꝫ in auraſeſt exalatū. vn̄ diximus oīpotētem deū poſſereuocare qd̓ fugit. Reddet̉ gͦcaro illa homīin qͦ eſſe caro humana pͥmitus cepit. Ab illoquippe alt̓o tanqͣm mutuo ſumpta deputādaeſt. qͥ ſic̄ es alienū ei r̓dibenda eſt vnd̓ ſumptaeſt. Sua vero illi quem fames exinaniueat abeo qui pt̄ et̄ exalata r̓uocare reddet̉. Quāuis⁊ ſi omībus ꝑiſſet modis. nec vlla eius mat̄iesin vllis nat̉e lateribus r̓māſiſſet. vn̄ vellet eamreꝑaret omīpotens. Sꝫ ꝓpt̓ ſnīam veritatis qͣdictum eſt. capillus capitis veſtri nō peribit.abſurdū eſt vt putemꝰ cū capillus homīs perire nō poſſit. tatas carnes fame depaſtas etꝯſumptas perire potuiſſe. Quibꝰ oībus ꝓ noſtromodulo ꝯſideratis atꝫ tractatis. hͨ ſūmaꝯficit̉. vt in reſurrectōne carnis in et̓num easmenſuras habeat corpoꝝ mag̓tudo qͣs habebat ꝑficiende. ſiue ꝑfc̄e cuiuſqꝫ indita corporirō iuuentutis. in membroꝝ qͦꝫ omīuꝫ moduliſꝯgruo decore ẜuato. Quod decus vt ẜueturſi aliqͥd demptū fuit indecēti alicui gͣnditati