TProinde mētus quālibet leuis indignatōnisque ab animis romanoꝝ ſi nō fierēt poſſe putabat̉ exiſte̓ ꝯpellebat aliquas ciuitates poſitas ſb̓ iure romano tanꝙͣ deuꝫ colere romulūa xp̄o at̄ deo nō ſolum colēdo verū etiam cōfitēdo tātam ꝑ orbem t̓re martirū multitudīeꝫmetus r̄uocare nō potuit. nō leuis offēſionisanimoꝝ. ſꝫ immēſarum variaꝝqꝫ penaꝝ ⁊ ipſius mortis q̄ plus ceteris formidat̉. Neqꝫ tūcciuitas xp̄i quāuis adhuc ꝑegrinaretur ī terris. ⁊ habe̓t tamē magnoꝝ agmīa ppl̓oꝝ adu̓ſus impios ꝑſecutores ſuos ꝓ temꝑali ſalute pugnauit. ſꝫ potius vt obtinēt et̓nam nonrepugnauit. Ligabatur. includebātur. cedebatur. torq̄bantur. vrebātur. laniabatur. trucidabātur. ⁊ multiplicabātur. Nō erat eis ꝓſalutē pugnare niſi ſalutē ꝓ ſaluatore ꝯtemnēScio inlibro ciceronis t̓cio niſi fallor de republica diſputari; nullū belluꝫ ſuſcipi a ciuitateoptiman̄ aūt ꝓ fide a̓ ꝓ ſalute. Quid autē dicat ꝓſalute. vel intelligi quā ſalutē velit. alioloco demōſtrans. ſꝫ his penis inqͥt quas etiāſtultiſſimi ſentiūt egeſtate. exilio vinculis ꝟberibꝰ. elabūtur ſepe p̓uata. oblata motis ſceleritate. Ciuitatibꝰ at̄ mors ip̄a pena eſt quevidet̉ a pena ſingulos vindicare. Debetenimꝯſtituta ſic eſſe ciuitas vt et̓na ſit. Itaqꝫ nullus interitus ē reipublice nat̉alis vt homīs inquo mors nō modo neceſſaria ē veruꝫ etiaꝫ optada ꝑſepe. Ciuitas at̄cuꝫ tollit̉ deletur extīguit̉. Simile eſt quodāmodo vt magna paruiſꝯferamꝰ; ac ſic omīs hic mūdus inte at ⁊ cōcidat. Hoc id̓o dixit cicero. qꝛ mūdum nō interituꝝ cum platonicis ſentit. Cōſtat gͦ eum ꝓea ſalutē belluꝫ voluiſſe ſuſcipi a ciuitate qͣ fitvt maneat hic ciuitas ſicut dicit et̓na quauismorientibꝰ. ⁊ naſcētibus ſingul̓ ſic̄ pennis eſtopacitas olee. vellauri atqꝫ hmōi ceteraꝝ arborū ſinguloꝝ lapſu ortuqꝫ filioꝝ. Mors qͥppe vt dicit nō hoīm ſinguloꝝ ſꝫ vniu̓ſa pena ēciuitatis. q̄ a pena plerūqꝫ ſingulos vindicatVnd̓ merito qͣritur vtrū recte fecerint ſagūtini quādo vniu̓ſam ſuam ciuitate. interire maluer̄t qͣm fidem frange̓ qua cū ip̄a romana republica tenebātur. In quo ſuo facto laudantur ab homībꝰ t̓rene reipublice ciuibꝰ. Sꝫ qͦmodo huic diſputatōni poſſent obedire nō video. vbi d̓r nullū ſuſcipiēdum eſſe bellū. nͥ autꝓ fide a̓ ꝓ ſalute: nec d̓r. ſi in vnū ſimul ꝑiculūita duo iſta ꝯcurrerint vt teneri alterū ſine alterius amiſſiōe nō poſſit. quid ſit potiꝰ eligedum. Profecto em̄ ſagūtini ſi ſalutē elige̓nt fides eis fuerat deẜenda: ſi fides teneda. amittēda vtiqꝫ ſalus ſic̄ factum eſt. Salus aūt ciuitatis dei taliſ eſt. vt cum fide ac ꝑ fidem teneri. vel potiꝰ acquiri poſſit. fide at̄ ꝑdita ad eāqͥſqꝫ venire n̄ poſſit. Que cogitatō firmiſſimiac paciētiſſimi cordis. tot ac tātos martiresfecit. qualem ne vnū qͥdem habuit vel haberepotuit. quādo eſt deus creditus romulus.Ed valde ridiculū eſt. ¶ Ca. vij.de romuli d̓initate falſa cū de xp̄o luqͥmur face̓ mētionem. Verūtamē cuꝫſexcētis ferme annis an̄ cicerone rōmulꝰ fuerit atqꝫ illa etas iam fuiſſe doctrinis dicaturexculta. vt qd̓ fieri non pōt omne eludēs reſpūe̓t. quāto magis poſt ſexcētos annos ipſius temꝑe ciceroniſ maximeqꝫ poſtea ſb̓ auguſto atqꝫ tiberio eruditōribus vtiqꝫ teꝑibus reſurrectōem carnis xp̄i. atqꝫ in celum aſcenſionem tanꝙͣ id qd̓ fieri nō poteſt mes humanaferre nō poſſet. eludēſqꝫ ab auribus cordibꝰqꝫ reſpuē̓t. niſi eam fieri potuiſſe atqꝫ factū eēd̓initas ipſiꝰ veritatis vel veritas d̓initatis ⁊ꝯteſtātia miracl̓oꝝ ſigna mōſtraret. vt t̓rentibus ⁊ ꝯtradicētibus tam multis tamqꝫ magnis ꝑſecutōnibꝰ p̄cedens in xp̄o deinde adnouū in ſeculuꝫ ceteris ſacra reſurrectio atqꝫimmortalitas carnis ⁊ fideliſſime crede̓tur ⁊p̄dicaretur intrepide. ⁊ ꝑ orbeꝫ t̓re pullulat̉afecūdius cum martirū ſanguīe fere̓tur. Legebātur em̄ p̄conia p̄cedentia ꝓphetaꝝ ꝯcurrebāt oſtēta virtutū ⁊ ꝑſuadebat̉ veritas nouaꝯſuetudini. nō ꝯtraria ratōni donec orbis terre qui ꝑſeq̄batur furore ſeque̓tur fide. ¶ Ca.vr inqͥunt nūc illa miracula Lviij.q̄ p̄dicatis fc̄a eſſe n̄ fiūt Poſſeꝫ qͥdēdice̓ nccͣia fuiſſe priuſꝙͣ crede̓t mūdꝰad hͦ vt crede̓t mūdꝰ. Quiſqͥs adhuc ꝓdigiavt credat īqͥrit magnū ē ip̄e ꝓdigiū qͥ mūdocredēte nō credit. Verum hoc ideo dicūt. vtnec tūc illa miracula facta fuiſſe credatur Vn̄gͦ tata fide xp̄s vſqꝫ quaqꝫ catatur in celuꝫ cūcarne ſb̓latus; Vnde temꝑibus eruditis. etomne qd̓ fieri nō poteſt reſpuētibꝰ. ſine vl̓ miraculis nimiu mirabiliter incredibilia credidit mūdus? An forte credibilia fuiſſe. ⁊ ideocredita eſſe dicturi ſunt Cur gͦ ipſi nō credūtGreuis eſt igit̉ noſtra ꝯplexio Aut incredibilis rei que nō videbat̉. alia incredibilia q̄ tamtunc fiebāt ⁊ videbātur fecerunt fidem. autcerte res ita credibilis. vt nullis qͥbus ꝑſuad̓ret̉ miracul̓ indige̓t. iſtoꝝ nimiā redarguit īfidelitatem. Hoc ad refellēdos vaniſſimoſdixerim. Nam facta eſſe multa miracula q̄ atteſtarentur illi vni gradi ſalubriqꝫ miraculo qͦxp̄us in celum cuꝫ carne in qͣ reſurrexit aſcendit. negare non poſſumꝰ in eiſdē quippe veraciſſimis libris cūcta ꝯſcp̓ta ſunt. ⁊ que factaſunt. ⁊ ꝓpt̓ quod credēdum facta ſunt Hec vtfidem face̓nt innotuer̄t. hec ꝑ fideꝫ qͣm fecer̄tmulto clarius innoteſcunt. Legunt̉ quippe in
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten