potuiſſe. Hoꝝ triū incredibilium pͥmū nolūtiſti cum quibꝰ agimus crede̓. ſcd̓m cogūtur⁊ cerne̓. quod nō inueniūt vn̄ ſit factū ſi nō credūt t̓ciuꝫ. Reſurrectio c̓te xp̄i ⁊ in celū cū carne in qua r̄ſurrexit aſcēſio. toto iam mūdo p̄dicat̉ ⁊ credit̉. Si credibil̓ nō eſt. vn̄ toto t̓rarum orbe iam credita eſt? Si ml̓ti nobiles. ſb̓limes. docti. eam ſe vidiſſe dixerūt ⁊ qd̓ viderunt diffamare curarūt eis mūduꝫ credidiſſenō mirū eſt. ſꝫ iſtos adhuc crede̓ nolle ꝑdurūeſt. ſi aūt vt verum e paucis obſcuris minimisindoctis eā ſe vidiſſe dicētibus ⁊ ſcribentibꝰcredidit mūdus. cur pauci obſtinatiſſimi quiremāſerunt ipſi mundo iam credēti adhuc vſqꝫ nō credūt. Qui ꝓpte̓a nu̓o exiguo ig̓nobilium infimoꝝ imꝑitoꝝ hominuꝫ credidit. qꝛvitā ꝯtēptibilibus teſtibus multo mirabiliuſd̓initas ſeipſa ꝑſuaſit. Eloqͥa nāqꝫ ꝑſuadētiūq̄ dicebāt mira fuerūt fc̄a nō verba. Qui eniꝫxp̄m in carne reſurrexiſſe ⁊ cū illa in celum aſcēdiſſe nō viderāt; id ſe vidiſſe narrātibꝰ nōloquētibus tm̄ ſꝫ et̄ mirifica faciētibꝰ ſigͣ credebāt. Homīes quippe qͦs vnius vl̓ vt multuꝫduaꝝ liguaruꝫ fuiſſe nouerāt repēte linguisoīm gētiū loquētes mirabilit̓ audiebāt. claudum ab vberibus matris ad eoꝝ verbuꝫ ī xp̄inomīe poſt qͣdraginta ānos incolumē ꝯſtitiſſe; ſudaria de corꝑibus eoꝝ ablata ſanandisꝓfuiſſe ſāguentibꝰ in via qͣ fuerūt tͣnſituri poſitos in ordīe innu̓abiles morbis varijs laborātes vt ambulātiuꝫ ſuꝑ eos vmbra tͣnſiret ꝯtinuo ſalutē ſole̓ recipere: ⁊ alia multa ſtupēdain xp̄i noīe ꝑ eos fc̄a ſunt ſigna. poſtremo etiam mortuos reſurrexiſſe c̓nebāt. Que ſi vt legunt̉ geſta eſſe ꝯcedūt. ecce tot incredibiliatribus illis incredibilibꝰ addimus. Et vt credatur vnū incredibile qd̓ de carniſ reſurrectione atqꝫ in celuꝫ aſcēſione d̓r multoꝝ incredibiliū teſtimōia tāta ꝯgerimꝰ. ⁊ nōduꝫ ad credēdum horrēda duricia incredulos flectimꝰSi vero ꝑ apl̓os xp̄i vt eis crede̓tur reſurrestiōꝫ atꝫ aſceſioneꝫ p̄dicātibꝰ xp̄i et̄ iſta miracula fc̄a eſſe nō credunt. hͦ nob̓ vnū grāde miraculum ſufficit ꝙ eā t̓rarum orbis ſine vllis¶ Ca. vj.miracul̓ credidit.Ecolamus et̄ hoc loco illud qd̓ de romuli credita d̓ initate tulliuſ admiraItur. Verba eius vt ſcp̓ta ſunt inſerā.M agis ē inqͥt ī romulo admirāduꝫ qd̓ cete̓iqui dij ex hoībus facti eſſe credunt̉ minus eruditis hoīm ſecul̓ fuerūt vt fingēdi ꝓcliuis eſſet rō cum imꝑiti facile adcredēdum impelleretur: romuli at̄ etatē minꝰ his ſexcētis anniſiam inuet̓atis lr̄is. atꝫ doctrīs om̄iqꝫ illo antiquo ex inculta hoīm vita errore ſb̓lato fuiſſec̓nimus. Et paulo poſt de eodē romulo ita loqͥtur qd̓ ad hunc ꝑtinet ſenſuꝫ. Ex qͦ intelligi poteſt inqͥt ꝑmultis anis an̄ homeꝝ fuiſſe qͣm romulū: vt iam doctis hoībus a temꝑibus ip̄iseruditis ad fingēduꝫ vix quidqͣꝫ eſſꝫ loci. Antiqͥtas em̄ recipit fabulas fictas et̄ nōnunqͣꝫincōdite. hͨ etas at̄ iam exculta p̄ẜtim eludēsom̄e qd̓ fieri nō pt̄ reſpuit. Vnꝰ ē nu̓o doctiſſimoꝝ hoīm idemqꝫ eloq̄ntiſſimꝰ oīm marcustullius cicero ꝓpt̓ea dicd̓initate rōmuli mirabilit̓ credita. ꝙ erudita iātꝑa fuer̄t q̄ falſitatē n̄ reciꝑent fabulaꝝ Quis at romuluꝫ deū nͥroma credidit. atꝫ id ꝑua ⁊ incipiēs? Tuꝫ deinde poſteris ẜuare fuerat neceſſe qd̓ acceperat a maioribꝰ. vt cū iſta ſuꝑſtitōe in lacte qͦdamomr̄is ebibita creſcet ciuitas. atꝫ ad taꝫmagnū ꝑueniret imꝑiū vt ex eius faſtigio velut ex altiore qͦdam loco alias qͦꝫ gētes qͥbusdn̄aret̉ hac ſua opīone ꝑfunde̓t. vt nō qͥdemcrede̓nt. ſꝫ tn̄ dicent deū romuluꝫ ne ciuitatecui ẜuiebat de ꝯditore eius offende̓nt. alit̓ eānoīando quā roma. q̄ id nō amore qͥdem huiꝰerroris. ſꝫ tn̄ amoris errore crediderat. Xp̄sat̄ quēqͣꝫ ſit celeſtis ⁊ ſempit̓ne ꝯditor ciuitatis. nō tn̄ eū qm̄ ab illo ꝯdita ē deū credidit ſꝫideo potius eſt ꝯdēda. qꝛ credidit roma ꝯditore ſuū ia ꝯſtructa ⁊ dedicata. tanqͣꝫ deū cōluit in tēplo. hͨ at̄ ihrl̓m ꝯditorē ſuū deū xp̄mvt ꝯſtrui poſſet ⁊ dedicari poſuit in fidei fundamēto. Illa illū amādo eē deū credidit. iſtaiſtuꝫ deū eſſe credēdo amauit Sicut gͦ p̄ceſſitvn amaret illa. ⁊ de amato iā libent̓ et falſumbonū crede̓t. ita p̄ceſſit vn̄ iſta crede̓t. vt r̓ctafide nō teme̓ qd̓ falſum. ſꝫ qd̓ vni erat amarꝫ.Exceptis enim tot ⁊ tantis miraculis que perſuaſerūt deum eſſe xp̄m. ꝓphetie quoqꝫ diuīefide digniſſima p̄ceſſerūt. que in illo n̄ ſicut apatribus adhuc credūtur implende; ſed iamdemōſtrantur implete. De romulo autem qꝛcōdidit roma. in eaqꝫ regnauit. audit̉ legiue qd̓ factum eſt. nō ꝙ ante fierēt ꝓphetatumſed ꝙ ſit receptus indeos creditum tenent litere. non factum docent. Nullis quippe reruꝫmirabilium ſignis id ei vere ꝓueniſſe mōſtraīLupa quippe illa nutrix quod videt̉ quaſi magnum extitiſſe portētum quale aut quantumeſt ad demōſtrandum deū. Certeem̄ ⁊ ſi nōmeritrix fuit lupa illa ſed beſtia. cum cōmunefuerit ambobus: frater tamē eius nō habeturdeus. Quis autem ꝓhibitus eſt aut romuluꝫaut hercuſem. aut alios tales homīes deos dicere; et mori maluit qͣm non dicere. Aut vero aliqua gentium coleret inter deos ſuos romulum. niſi romani nominis metus cogeret.Quis porro numēt qͣꝫ ml̓ti quālitabet ſeuiciacrud̓litatis occidi qͣꝫ xp̄m deū nega̓e maluer̄t