ppl̓is vt credātur nec in ppl̓os tamē niſi credita lege̓ntur. Nam etiam nūc fiunt miracula īeius nomīe ſiue ꝑ ſacͣmēta eius ſiue ꝑ oratōesvel memorias ſanctoꝝ eius: ſꝫ nō eadem claritate illuſtrātur vt tata quāta illa gloria diffamētur. Canō quippe ſacraꝝ lr̄arum quemdiffinitū eſſe oportebat illa facit vbiqꝫ recitari ⁊ memorie cūctoꝝ inhere̓ ppl̓orum. Hec at̄vbicūqꝫ fiunt ibi ſcuitur vix a tota ip̄a ciuitate vel quocūqꝫ ꝯmanētiuꝫ loco. Nam plerūqꝫetiam ibi pauciſſimi ſciūt. ignoratibus cete̓iſmaxime ſi magna ſit ciuitas. Et quando alibialijſqꝫ narrātur: nō tāta ea ꝯmendat auctoritas vt ſine difficultate vel dubitatōne credētur. quāuis xp̄ianis fidelibꝰ a fidelibus indicētur. Miraculū quod mediolani factuꝫ eſtcum illic eſſemꝰ quādo illumīatus ē cecus admultoꝝ noticiaꝫ potuit ꝑuenire. qꝛ ⁊ grādiseſt ciuitas ⁊ ibi erat tūc imꝑator. ⁊ immēſo populo teſte res geſta ē. ꝯcurrēte ad corꝑa martiruꝫ ꝓthaſij ⁊ geruaſij. Que cū laterēt ⁊ penitus neſcirēt̉. ep̄o ambroſio ꝑ ſomniū reue latareꝑta ſunt. vbi cecus ille depulſis veteribꝰ tenebris diem vidit. Aput carthagine at̄ quisnouit p̄ter admodū pauciſſimos ſalutē que facta eſt innocētio ex aduocato vicarie p̄fecture vbi nos int̓fuimus ⁊ oculis aſpeximus nr̄is.Veniētes em̄ de trāſmarinis me ⁊ fratrē meum alipium. nōdum qͥdem clericos ſꝫ iaꝫ deoẜuiētes. vt erat cum tota domo ſua religioſiſſimus ip̄e ſuſceperat. ⁊ apud eū tūc habitabamus. curabatur a medicis fiſtulas qͣs nu̓oſasatqꝫ ꝑplexas habuit in poſteriore atꝫ ima corporis ꝑte. Iam ſecuerāt eum ⁊ artis ſue cet̓amedicamētis agebāt. Paſſus at̄ fuerat in ſectione illa. ⁊ diut̓nos ⁊ acerbos dolores. Sedvnꝰ int̓ multos ſimus fefellerat medicos. atꝫita latuerat. vt eum nō tange̓nt: quem ferroaꝑire debuerat. Deniqꝫ ſanatis omībus queaꝑta curabāt. iſte r̓manſerat ſoluſ cui fruſtraimpēdebat̉ labor. Quas moras ille ſuſpectashabes. multūqꝫ formidās ne iteꝝ ſecaret̉. qd̓ei p̄dixerat alius medicus domeſticꝰ eiꝰ quēnō admiſerāt illi. vt ſaltem vidēt cum pͥmumſectus ē quomodo id face̓nt iratuſqꝫ illum domo abiecerat. vixqꝫ receꝑat erupit atqꝫ ait.Iterū me ſecturi eſtis? At illius quē noluiſtiſeſſe pn̄tem verba ventͣus ſum Irride̓ illi medicum imꝑitum metumqꝫ homīs bonis ꝟbis ꝓmiſſionibuſqꝫ lenire. Preterier̄t alij dies plurimi nihilqꝫ ꝓficiebat omne qd̓ fiebat. Medici tamē in ſua pollicitatōne inſiſtebāt. nō ſe illum ſinū ferro ſꝫ medicamētis eſſe clauſurosedh ibuer̄t etiam ⁊ alium grādeuum iaꝫ medicum; ſatiſqꝫ ī illa arte laudatuꝫ. Adhuc em̄viuebat ammoniꝰ qui loco inſpecto idem qd̓illi ex eoꝝ diligētia ꝑitiaqꝫ ꝓmiſit. Cuiui illefactus auctoritate ſecurus. domeſtico ſuo medico qui futura p̄dixerat aliam ſectōeꝫ factahilaritatē. velut iam ſaluꝰ illuſit. Quid pluraTot dies poſtea inanit̓ ꝯſumpti tranner̄t. vtfeſſi atꝫ ꝯfuſi faterent̉ eo nͥferro nullo mō poſſe ſanari. Expauit expalluit. nimio timore turbatus: atꝫ vbi ſe collegit. fariqꝫ potuit. abire illos iuſſit. ⁊ ad ſe amplius nō accede̓ imꝑauit. Nec aliud occurrit fatigato lac̓mis ⁊ illaiam neceſſitate ꝯſtricto nͥ vt adhiberet alexadrinū quēdam qui tūc chirurgus mirabil̓ habebat̉: vt ip̄e faceret quod ab illis fieri nolebat iratus. Sꝫ poſte aꝙͣ venit ille. laboremqꝫilloꝝ in cicatcibus ſic̄ artifex vidit. boni virifūctus officio. ꝑſuaſit homī. vt illis potiꝰ quiin eo tātum laborauerāt quātum ipſe inſpiciens mirabat̉ ſue curatōnis fine frueret̉. adiciens quod r̓uera nͥ ſectus eſſes ſaluus eſſe n̄ poſſet. Sꝫ valde abhorrere a ſuis moribꝰ. vt homībus quoꝝ artificioſiſſimā operam. induſtriam. diligētiam miras in cicat̓cibus eius videret ꝓpt̓ exiguum quod r̓māſit. paſma tanti laboris auferret. Redditi ſunt animo eius: etplacuit vt eodem alexandrino aſſiſtenti ipſi ſinū illum ferro qui iam ꝯſenſu oīm alit̓ inſanabilis putabat̉ aꝑirent. Que res delata ē in cōſequētem diem. Sed cum abiſſent illi. ex merorenimio dn̄i tātus eſt in domo illa exortusdolor vt tanqͣꝫ funeris pſanctus vix ꝯpͥmeretur a nobis. Liſitabāt eum cōtidie ſancti viriep̄us tunc vſalēſis beate memorie ſatͣninus etp̄ſbitee glorioſus; ac dyaconi carthaginēſiseccīe. In quibꝰ erat. ⁊ ex quibus ſolus eſt. nc̄in r̓bus humanis iam ep̄us cum honore a nob̓debito noīandus auelius. Cum quo r̓ cordātes mirabilia operuꝫ dei de hac re ſepe locutiſumus eumqꝫ valde meminiſſe qd̓ cōmemoramus inuenius. Qui cum eū ſicut ſolebāt veſpere viſitarent. rogauit eos miſerabilibꝰ lacrimis. vt mane dignarētur eſſe pn̄tes ſuo funeri: potius qͣꝫ doloni. Tātus em̄ eum metus expͥoribus inuaſerat penis vt ſe intra medicoꝝmanus nō dubitaret eſſe morituꝝ. Cōſolatiſunt eum illi ⁊ hortati vt in deo videret. eiuſqꝫ volūtatem virilit̓ ferret. Inde ad oratōeꝫingreſſi ſumus vbi nobis ex more genua figetibus atqꝫ in cumbentibꝰ t̓re ille ſe ita ſe ꝓiecit tanqͣm fuiſſꝫ aliquo implēte grauit̓ ꝓſtratus ⁊ cepit orare. Quibus modis. quo affc̄u.quo motu animi. quo fluuio lac̓maꝝ. quibusgemitibꝰ atqꝫ ſingultibus ſuccutiētibus omnia mēbra eius ⁊ pene int̓cudētibus ſpūm: qͥſvll̓ explicet verb̓; Itꝝ orarent alij. nec hͨ ī eorum auteret̉ intētio. neſciebam. Ego tn̄ prorſus orare nō poteram hoc tantūmodo breuit̓