inqͥt pct̄a veſtra. Qualiacūqꝫ ergo vel quantacūqꝫ ſint. etiam ſi cōtidie ꝑpetretur nec abeis vita diſcedat in melius ꝯmutata. ꝑ elemoſinam venie nō negate. remitti ſibi poſſe p̄ſumūt. Sꝫ bn̄ ꝙ iſti dignas ꝓ pct̄is ꝯmonet elemoſinas eſſe faciēdas qm̄ ſi dice̓nt qualeſcunqꝫ elemoſinas ꝓ pct̄is ⁊ cotidianis ⁊ magnis⁊ quātacunqꝫ ſcelerū ꝯſuetudine miſcd̓ia poſſe impetrare diuīam vt ea cotidiana remiſſioſequētur viderint rem ſe dice̓ abſurdaꝫ atqꝫridiculam. Sic em̄ cogerētur fateri fieri poſſe vt opulētiſſimꝰ homo decem nūmulis diuinis in elemoſinas impēẜ. homicidia ⁊ adulteria ⁊ nepharia queqꝫ facta redime̓t. Qd̓ ſi abſurdiſſimū ⁊ inſaniſſimuꝫ eſt dice̓. ꝓfecto ſi q̄ratur q̄ digne ſint ꝓ pct̄is elemoſine de qͥbusetiaꝫ xp̄i p̄curſor ille dicebat. facite gͦ fructꝰdignoſpenitētie ꝓculdubio nō inuenient̉ eaſface̓. qui vitam ſuaꝫ vſqꝫ ad mortem cōtidianoꝝ criminū ꝑpetratōe ꝯfodiunt. Primo qꝛ īauferendiſ rebus alienis lōge plura diripiūtex quibꝰ ꝑ exigua pauperibus largiēdo. xp̄mſe ad hoc paſcere exiſtimāt. vt licētia malefactoꝝ ab illo ſe emiſſe vel cotidie potius emerecredētes. ſecuri dānabilia tāta ꝯmittat. quiſi ꝓ vno ſcele̓ omīa ſua diſtribuerēt indigētibus mēbris xp̄i. ij deſiſterēt a talibus factis.habendo caritatē que nō agit ꝑperam. aliqͥdeis ꝓdeſſe nō poſſet. Qui ergo dignas ꝓ ſuispctīs elemoſinas facit: pͥus eas face̓ incipiata ſeip̄o. Indignum eſt enim vt in ſe nō faciatqui facit inꝓximuꝫ cum audiat dicētem dn̄mDiliges ꝓximūtuū tanꝙͣ teipſuꝫ. Itemqꝫ audiat. Miſere̓ anime tue places deo. Hanc gͦelemoſinā id eſt vt deo placeat nō faciēs aīeſue. qūo dignas ꝓ pct̄is ſuis elemoſinas face̓dicēdus eſt? Ad hoc em̄ ⁊ illud ſcp̓tuꝫ ē. Quiſibi malignus eſt cui bonus erit. Orationesquippe adiuuant elemoſine. Et vtiqꝫ intuendum eſt quod legimus. Fili peccaſti. ne adi.cies iterū. ⁊ de p̄teritis dep̄care vt dimittantur tibi. Propt̓ hoc gͦ elemoſine faciēde ſunt.ut cum de p̄teritis pct̄is de p̄camur exaudiamur nō vt in eis ꝑſeuerātes licētiā malefaciēdinos ꝑ elemoſinas ꝯꝑare credamus. Ideoat dn̄s ⁊ dextris elemoſinas ab eis factas ⁊ ſiniſtris nō factas ſe imputaturū eſſe p̄dixit vthinc oſtēderet quātum valeāt elemoſine adpͥora delēda nō ad perpetua impune ꝯmittēda pct̄a. Tales aūt elemoſinas nō dicēdi ſūtfacē. qui vitam volūt a ꝯſuetudine ſceleꝝ inmelius ꝯmutare. qꝛ ⁊ in hoc qd̓ ait. quādo vniex minimis meis nō feciſtis mͥ nō feciſtis: oſtēdit eos nō face̓. etiaꝫ quādo ſe face̓ exiſtimātSi em̄ xp̄iano eſuriēti panē tanqͣꝫ xp̄iano daret ꝓfc̄o ſibi panē iuſticie qd̓ ipſe criſtus eſt n̄negarent: quoniaꝫ deus nō cui detur ſꝫ qͦ animodetur attēdit. Qui gͦ criſtum diligit ī criſtiano: hoc animo ei porrigit elemoſinaꝫ quoaccedit ad criſtuꝫ: nō qūovult recede̓ impūitꝰ axp̄o. Tanto em̄ magis qͥſqꝫ deſerit xp̄mquantomagis diligit quod improbat criſtusNam quid cuiqꝫ prodeſt quod baptizatur:ſi non iuſtificatur? Nonne qui dixit niſi quisrenatus fuit ex aqua ⁊ ſpiritu nō intrabit inregnuꝫ dei. ip̄e etiam dixit. n̄ abundauerit iuſticia veſtra plus qͣꝫ ſcribaruꝫ ⁊ phariſeoꝝ r̄intrabitis in regnū celoꝝ? Cur illud timēdomulti currūt baptizari ⁊ hoc nō timēdo n̄ ml̓ti currūt iuſtificari? Sicut gͦ nō fratri ſuo dic̄fatue. qui cum hͦ dicit. nō ipſi frat̓nitati ſꝫ peccato eius infēſus eſt. alioqnͥ reus erit geheneignis: it a ecōtrario qui porrigit elemoſinaꝫxp̄iano. nō xp̄iano porrigit qui ī eo nō diligitxp̄m. Non autē diligit xp̄m qui iuſtificari recuſat in xp̄o. Et quēadmoduꝫ ſi quis p̄occupatus fuit hoc d̓licto vt fr̄i ſuo dicat fatue ideſt nō eius pct̄m volens auferre ꝯuicietur iniuſte: parum ē illi ad hoc redimēdum elimoſinas face̓. nͥ etiam quod ibi ſequit̉ remediū recōciliatōnis adiungat. Ibi em̄ ſequitur. Sigͦ offeres munꝰ tuum ad altare. ⁊ ibi recordatus fuis qꝛ frat̓ tuus hꝫ aliquid adu̓ſum te relinque tibi munꝰ tuum ad altare ⁊ vade pͥꝰ recōciliare fratri tuo. ⁊ tunc veniēs offe̓s munꝰtuum. it a parum ē elemoſinas quātaſlibet facere ꝓ quocūqꝫ ſcele̓. ⁊ ī ꝯſuetudīe ſcelerum ꝑmane. Oratio vero cotidiana qua docuit ip̄eiheſus. vn̄ ⁊ domīaca nuncupat̉. delet quideꝫcōtidiana peccata cum cotidie d̓r. dimitte nobis debita nr̄a. atqꝫ id quod ſequit̉ nō ſolumd̓r ſed etiam fit. ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribus noſtris Sed qꝛ fiunt peccata ideo d̓rnō vt ideo fiāt qꝛ d̓r. Per hāc em̄ nobis voluitſaluator on̄dere. quatumlibet iuſte in huiꝰ vite caligine atꝫ infirmitate viuamus. nō nobiſdeeſſe pct̄a ꝓ quibꝰ dimittēdis debeamꝰ orare. ⁊ eis qui in nos peccāt ignoſce̓: vt ⁊ nobisdimittat̉ ⁊ ignoſcatur. Non itaqꝫ ꝓpte̓a dn̄sait. ſi dimiſeritis pct̄a hoībus dimittet vob̓⁊ pat̓ veſter peccata vr̄a vt de hac oratōe cōfiſi. ſe curi cōtidiana ſcelera face̓mus: vel potētia. quia nō timeremꝰ hoīm legēs. vel aſtutiaquia ip̄os homīes falle̓mus: ſed vt ꝑ illaꝫ diſceremus nō putare nos eſſe ſine pct̄is etiam ſia crimībus eſſemꝰ īmunes; ſicut etiaꝫ legis veteris ſac̓dotes hoc ip̄m deus de ſacrificijs admonuit. que iuſſit eos pͥmum ꝓ ſuis deinde ꝓpopuli offerre pct̄is. Nam ⁊ ip̄a verba tantimagiſtri ⁊ dn̄i noſtri vigilāter intuēda ſunt.Non em̄ ait. ſi dimiſeritis pct̄a hoībus ⁊ pat̓vr̄ dimittet vob̓ qͣliacunqꝫ pct̄a. ſed ait pct̄a