veſtra Cotidianam quippe orationem docebat. ⁊ iuſtificatis vtiqꝫ diſcipuliſ loquebaturQuid ē ergo pct̄a veſtra nͥ peccata ſine quibꝰnec vos eritis qͥ iuſtificati ⁊ ſanctificati eſtis?vbi gͦ illi qui ꝑ hanc oratiōem occaſioneꝫ ꝑpetrādoꝝ cotidie ſcelerū querūt. dicūt dn̄mſigͥficaſſe etiam magna peccata; qm̄ nō dixitdimittet vob̓ parua. ſed peccata veſtra? Ibinos ꝯſiderātes qualibet loquebat̉ ⁊ audiētedictum pct̄a veſtra; nihil aliud debemꝰ exiſtimare ꝙͣ parua. qm̄ taliū iam nō erāt magnaVerūtamen nec ip̄a magna a quibꝰ omninomutatis in melius moribꝰ r̓cedēduꝫ eſt. dimittunt̉ orantibus. niſi fiat qd̓ ibid̓r. ſicut ⁊ nosdimittimus debitoribꝰ noſtris. Si em̄ minīapeccata ſine qͥbus nō eſt etiam vita iuſtoꝝ aliter nō r̓mittutur. quātomagis multis et magnis c̓minibꝰ inuoluti. etiam ſi ea ꝑpetrare iādeſināt. nullam indulgētiam ꝯſe quūtur. ſi adremittēdum alijs quod in eos quiſqꝫ peccauerit inexorabiles fuerit cum dicat dn̄s. ſi autēnō dimiſeritis homībus pct̄a neqꝫ pat̓ veſterdimittet vob̓? Ad hoc em̄ valet ꝙ etiaꝫ iacobus apl̓us ait. iudiciuꝫ futuruꝫ ſine miſcd̓ia illi qui nō fecit miſcd̓iam. Venire puippe debeiin mētem etiaꝫ ẜuus ille cui debitori dn̄s eiuſrelaxauit decem milia talētoꝝ q̄ poſtea miſitvt redde̓t. quia ipſe nō miẜtus eſt cōẜui ſui qͥei debebat cētuꝫ denarios. In his gͦ qͥ filij ſūtꝓmiſſionis ⁊ vaſa miſericordie. valet qd̓ aitidem apl̓s ꝯſequent̓ adiungēs. ſuꝑexaltat at̄miſcd̓iaꝫ iudicio. qm̄ ⁊ illi iuſti qͥ tata ſanctitate vixerūt vt alios qͦꝫ recipiant in tab̓naculaet̓na. quibꝰ amici facti ſunt de māmona iniqͥtatis vt tales eſſent miſcd̓ia liberati ſūt ab eoq̓ iuſtificat impiū. imputās mercedē ẜm gratiam. nō ẜm debitum. In eoꝝ quippe nume̓oeſt apl̓us qui dicit miſericordiā ꝯſecutus ſuꝫvt fidelis eſſem. Illi autē qui recipiūtura talibus in tab̓nacula et̓na. fatendum eſt ꝙ nonſint his moribꝰ p̄diti vt eis liberadis ſine ſuffragio ſanctoꝝ ſua poſſit vita ſuffice̓. Ac perhoc multo amplius in eis ſuꝑexaltat miſcd̓iaꝫiudicio. Nec tamē ideo putādus eſt quiſquaſceleratiſſimꝰ nequaqͣꝫ vita vel bona vel tolerabiliore mutatus r̄cipi in tab̓nacula et̓na: qͦniā obſecutus eſt ſanctis de māmona iniqͥtatis id ed̓ pecunia vl̓ diuicijs q̄ male fuerāt acquiſite. aut etiam ſi bn̄ nō tamē veris. ſꝫ quasiniqͥtas putat eſſe diuitiaſ: qm̄ neſcit que ſintvere diuitie qͥbus illi abūdant. qui ⁊ alioſ recipiūt in et̓na tab̓nacula. Eſt itaqꝫ quidaꝫ vitemodus. nec tam male vt his qui eam viuūt nihil ꝓſit ad capeſcēdam regnum celoꝝ largitas elemoſinaꝝ. quibꝰ etiam iuſtoꝝ ſuſtētat̉inopia. ⁊ fiūt amici qui in tab̓nacula et̓na ſuſ-cipiāt. nec tam bone vt ad tātam beatitudīeꝫadipiſcēdam eis ip̄a ſufficiat. niſi eoꝝ me̓itisquos amicos fecerīt miſcd̓iam ꝯſequātur Nirari at̄ ſoleo etiam apud virgiliuꝫ reꝑiri iſtādn̄i ſentētiam. vbi ait Facite vobis amicoſ d̓māmona iniqͥtatis. vt ⁊ ipſi recipiāt vos ī tabernacula et̓na. Cui eſt ⁊ illa ſimilima. Qui recipit ꝓphetam in nomīe ꝓphete mercedem ꝓphete accipiet. ⁊ qui recipit iuſtum in noīe iuſti mercede iuſti accipiet Nam cum eliſeos cāpos poeta ille deſcriberet. vbi putant habitare aīas beatoꝝ. nō ſolum ibi poſuit eos qui ꝓprijs meritis ad illas ſedes ꝑuenire potuerūtſed adiecit atqꝫ ait. Quiqꝫ ſui memores alioſfecere merēdo. id eſt qui ꝓmeruerūt alioſ. eoſqꝫ ſui memores ꝓmerēdo fecerunt. Prorſustanqͣꝫ eis diceret. ꝙ frequētatur ore xp̄ianocum ſe cuiqꝫ ſanctoꝝ humilis quiſqꝫ commendat ⁊ dicit. memor mei eſto. atqꝫ id vt eſſe poſſit ꝓmerendo efficit. Sed quis iſte ſit modus.⁊ que ſint ip̄a pct̄a que ita impediūt ꝑuetōeꝫad regnūdei. vt tamē ſanctoꝝ amicoꝝ meritis impetret indulgētiam difficillimū eſt inuenire ꝑiculoſiſſimū diffinire. Ego c̓te vſqꝫ adhͦ tempus cum inde ſatagerem. ad eoꝝ indaginem ꝑuenire nō potui. Et fortaſſis ꝓpterealatet ne ſtudiuꝫ ꝓficiēdi ad omnia peccatacauēda pigreſcat. qm̄ ſi ſcirēt̉ que vl̓ qualia ſintdelicta ꝓ quibus etiam ꝑmanētibus. nec profecto vite melioris abſumptis int̓ceſſio ſit inquirenda ⁊ ſperāda iuſtoꝝ. ei ſecura ſe obuoſueret humana ſegnicies. nec euolui talibusimplicamētis vllius ꝟtutis expeditōne curaret. ſed tantūmodo quereret alioꝝ meritis liberari. quos amicos ſibi de mamimona iniqͥtatis elemoſinaꝝ largitate feciſſet. Nunc verodum venialis iniqͥtatis etiaꝫ ſi ꝑſeuer et ignoratur modus. ꝓfecto ⁊ ſtudiuꝫ ī meliora ꝓficiendi orādo. ⁊ inſtando vigilātius adhibetur ⁊faciēdi de māmona iniqͥtatis ſanctos amicoſcura nō ſpernitur. Verum iſta liberatio q̄ fit ſiue ſuis quibuſqꝫ oratōnibus ſiue int̓cedētibꝰſanctis id agit vt in igne quiſqꝫ n̄ mittat̉ eternum. nō vt cum fuit miſſus poſt quātūcūqꝫ inde tempus eruatur. Nam ⁊ illi qui putant ſicintelligēdum eſſe quod ſcp̓tuꝫ eſt. afferre terram bonam vberem fructuꝫ aliam tricenū. aliam ſexagenum. aliam cetenuꝫ. vt ſancti ꝓ ſuorum diu̓ſitate meritoꝝ. alij tricenos homīesliberēt. alij ſexagenos. alijcetenos. hoc in dieiudicij futuruꝫ ſuſpicari ſolēt nō poſt iudiciūQua opinione quidam cum videret homīesimpunitatem ſibi ꝑuerſiſſime pollicētes. eo ꝙomēs iſto modo ad liberatiōem ꝑtinere poſſevideātur. elegantiſſime reſpōdiſſe ꝑhibetur.bene potiuſ eſſe viuēdū. vt int̓ eos qͥſqꝫ reꝑiat̉