Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

impertitū liberet boni meritū fundamēti. qͥdarbitram̄ dextros qͥbus d̓r. venite bn̄dicti patris mei poſſidete paratū vob̓ regnum. n eosqui edificauerūt ſuꝑfundamētuꝫ aurū argētum lapides p̄cioſos? Sed in illuꝫ ignem dedictū eſt. ſic tamē quaſi igneꝫ. ſi hoc modo eintelligēdus. vtriqꝫ mittēdi ſunt dextri ſcꝫ ſiniſtri. Ipſo quippe igne vtriqꝫ ꝓbādi ſūtde quo dictū eſt. Dies em̄ decl̓abit qm̄ ī ignereuelabit̉: vniuſcuiuſqꝫ opus quale ſit igniſꝓbabit. Si vtrūqꝫ ꝓbabit ignis vt ſi cuiusopus ꝑmāſerit id eſt fuit igne ꝯſumptum.quod ſuꝑedificauit mercedē accipiet. ſi cuiuſautē opus arſerit dānum patiat̉. ꝓfecto noneſt ip̄e et̓nus ille ignis. In illuꝫ em̄ ſoli ſiniſtrinouiſſima ꝑpetua damnatōne mittētur. iſteautē dextros ꝓbat. Sed alius eoꝝ ſic ꝓbat.vt edificiuꝫ quod ſuꝑ xp̄m fundamētū ab eisinuenerit eſſe ꝯſtructuꝫ. exurat atꝫ ꝯſumatalios autem alit̓ id eſt vt qd̓ ſuꝑedificauerūtardeat damnūqꝫ inde patiatur. ſalui fiāt aūtqm̄ xp̄m in fundamēto ſtabilit̓ poſituꝫ p̄cellēti caritate tenuerūt. Si autē ſalui fiēt: ꝓfc̄o ad dexteram ſtabūt. cum ceteris audientvenite bn̄dicti patris mei poſſidēte ꝑatuꝫ vobis regnuꝫ: ad ſiniſtraꝫ. vbi illi erūt ſalui erūt. ideo audiēt. diſcedite a me maledicti in igne et̓nuꝫ. Femo quippe ab illo igneſaluabit̉. qꝛ in ſupplicium et̓num ibut illi omēſvbi ꝟmis eoꝝ moriet̉. ignis eoꝝ non extinguet̉ quo cruciabūtur die ac nocte in ſecūla ſeculoꝝ. Poſt iſtius ſane corꝑis mortē. donec ad illum veniat̉ qui poſt reſurrectiōeꝫ corpoꝝ futurꝰ eſt dānationis renumeratōnisvltimus dies. ſi temꝑis int̓uallo ſpūs defunctoꝝ eiuſmōi ignem dicūtur perpeti que nonſentiāt illi qui habuerūt taleſ moreſ amores in huius corꝑis vita. vt eoꝝ ligna fenū ſtipula ꝯſumatur. alij vero ſentiant. qui eiuſmōi ſecū edificia portauerūt ſiue ibi tantumſiue hic ibi. ſiue id̓o hic ut ibi. ſeculariaquauis a dānatōe venialia. ꝯcremātem ignetranſitorie tribulatōnis inueniant. redarguo. quia forſitan verū eſt. Poteſt quippe adiſtam tribulatōnem ꝑunere etiam ip̄a morscarnis que de pͥmi peccati ꝑpetratione ꝯcepta eſt. vt ẜm cuiuſqꝫ edificium tempꝰ qd̓ eamſequit̉ ab vno qͦꝫ ſentiatur. Perſecutōes qͦꝫquibus martires coronati ſunt. qͣs patiūturquicūqꝫ criſtiani ꝓbant vtraqꝫ edificia velutignis. alia ꝯſumūt cum ipſis edificatoribuſſi criſtū in eis inueniūt fūdamentuꝫ. alia ſine ip̄is ſi inueniūt quialꝫ damno ſalui erūtipſi. alia vero ꝯſumūt. quia talia repereūtque maneāt in et̓num. Erit etiam in fine ſecūli tribulatio temꝑe antixp̄i qualiſ nūꝙͣ anteafuit. ꝙͣ multa erūt tūc edificia ſiue aurea ſiuefenea ſuꝑ optimuꝫ fundamētum quodē xp̄sihēſus. vt ignis ille ꝓbet vtraqꝫ et alijs gaudium de alijs inferat damnū neutros tamen perdat in quibꝰ hec ineniet ꝓpter ſtabile fūdam̄tum. Quicūqꝫ autē dico vxorem cuiꝰ etiāꝯmixtōne carnis ad carnaleꝫ vtitur voluptatem. ſed ipſa ab eiuſmōi delectatōnibus aliena ſunt nomīa pietatis humano more carnalit̓ diligēdo xp̄o anponit. eum habet indamēto: ideo ignem ſaluus erit. ſꝫ ſaliuus erit. quia eſſe ſaluatore poteritqui de hac re aꝑtiſſime loques ait. Qui amatpatreꝫ aut matrē pluſꝙͣ me: eſt medignꝰ qui amat filiuꝫ aūt filiā ſuꝑ me. eſt me dignus. Verum qui has neceſſitudīes ſic amatcarnalit̓. vt tamē eas xp̄o dn̄o preponat.malitqꝫ ipſis care̓ qͣm xpoſi ad hunc fuit articulū temptatōnis adductus ignem ſaluuserit. qꝛ eoꝝ amiſſione tm̄ neceſſe eſt vrat dolor. quātum heſerat amor. Porro qui patremmatreꝫ. filios. filiaſqꝫ ẜm xp̄m dilexerit vt adeius regnū obtinēdum eiqꝫ coheredum ill̓ſulat. vel in eis diligat vmibra ſunt xp̄i abſit vt iſta dilectio reꝑiatur in ligniſ. feno. ſtipula ꝯſumēda. ſed ꝓrſus edificio aureo. argeteo. gemeo. deputabit̉. Quomō auteꝫ poteſteos plus amare qͣꝫ xp̄m quos amat vtiqꝫp̄ter xp̄m.Ca. xxvij.Eſtat eis reſponde̓ qui dicunt et̓noigne illo tantūmodo arſuros qui propeccatis ſuis face̓ dignas elemoſiaſnegligūt. ꝓpter illud quod ait apoſtolus iacobus iudiciū autem ſine miſcd̓ia illi qui nōfacit miſcd̓iam. Qui fecit inqͥunt. quāuiſ correxit ꝑditos mores ſꝫ nepharie ac nequit̉ int̓ipſas ſuas elemoſinas vixerit. cum miſcd̓ia illi futuruꝫ eſt iudiciuꝫ. vt aūt damnet̉ omī aūt poſt aliqd̓ tempus a damnatiōe nouiſſima liberet̉. nec ob aliud exiſtimant xp̄m deſolo delicto atꝫ neglectū elemoſinaꝝ diſcretionem int̓ dextros ſiniſtros eſſe facturū. quoruꝫ alios in regnuꝫ alios in ſupplicium mittatet̓num. Vt autē cōtidiana ſibi opinētur facere omino ceſſāt. qualiacūqꝫ quātacunqꝫ ſint elemoſinas dimitti poſſe pct̄a. oratinem qua docuit ip̄e dn̄s. ſuffragatriceꝫ ſibiadhibere conātur teſtem. Sicut em̄ nulluseſt inqͥunt dies quo a xp̄ianis oratio dicatur. ita nulū eſt cotidianuꝫ qualecūqꝫ peccatū quod illam dimittat̉. cum dicimuſdimitte nob̓ debita noſtra. ſi qd̓ ſequit̉ facerecuremꝰ. ſicut nos dimittimꝰ debitoribꝰſtris. Non enim ait dn̄s inqͥunt. ſi demiſeritispeccata homībus dimittet vob̓ pater veſtercotidiana parua peccata. ſed dimittet vobis