talem miſcd̓iam reꝑiantur neceſſariaꝫ nō hahere Sicut et̄ facta reſurrectōe mortuoꝝ nōdeerūt quibꝰ poſt penas qͣs patiuntur ſpūsmortuoꝝ. impartiat̉ miſcd̓ia vt ī igne n̄ mittātur et̓num. Neqꝫ em̄ de quibuſdā veracit̓ dice̓tur qd̓ nō eis remittat̉ neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. niſi eſſent quibus ⁊ ſi nō in iſto tn̄remittet̉ in futuro. Sꝫ cum dictū fuerit a iudice viuoꝝ atqꝫ mortuoruꝫ. venite bn̄dicti prismei poſſidete ꝑatum vob̓ regnuꝫ a ꝯſtitutōemūdi. et alijs ecōtrario. diſcedite a me maledicti in ignem et̓nuꝫ qui ꝑatus eſt dyabolo ⁊angelis eius. et ibūt iſti in ſuppliciū et̓num. iuſti autē in vitam et̓nam. nimie p̄ſumptōnis edice̓ cuiꝙͣ eoꝝ et̓nū ſuppliciū nō futurū quosdeus ituros in ſuppliciū dixit eternū: ⁊ ꝑ huius p̄ſumptōis ꝑſuaſiōem facere. vt de ip̄a qͦqꝫ vita. vel deſꝑetur vel dubitet̉ et̓na. Nemoitaqꝫ ſic intelligat pſalnū canētem. nūquidobliuiſcet̉ miſereri deus. a̓ ꝯtinebit in ira ſuamiſeratōes ſuas vt opinet̉ de homībus bonisverā de malis falſam. aut de bonis homībꝰ etmal̓ angelis veram. de mal̓ aūt homībus faſſam dei eſſe ſentētiam Hoc em̄ qd̓ ait pſalmꝰad vaſa miſcd̓ie ꝑtinet. ⁊ ad filios ꝓmiſſioniſquoꝝ erat vnꝰ etiam ip̄e ꝓpheta. Qui cuꝫ dixiſſet. nūquid obliuiſcet̉ miſereri deus. aut cōtinebit in ira ſua miſeratōes ſuas: ꝯtinuo ſubiecit. Et dixi nūccepi. hͨ eſt immutatō dextere excelſi. Expoſuit ꝓfecto quid dixerit. nunqͥd ꝯtinebit mira ſua miſeratōnes ſuas? Iraei dei eſt etiā iſta vita mortal̓. vbi homo vamtati ſimil̓ fc̄us ē: dies eiꝰ velut vmbra p̄tereūtIn qua tn̄ ira nō obliuiſcet̉ miſereri deus. faciēdo ſolem ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊ pluendo ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Ac ſic nō ꝯtinet iniraſua miſeratōnes ſuas. maxīeqꝫ in eo qd̓ exp̄ſſit hic pſalmꝰ dicēdo. nūc cepi hͦ eſt immutatiodextere excelſi. Quoniam in hac ipſaerūnoſa vitā que ira dei ē. vaſa miſericordiemutat in melius. quāuis adhuc in huiꝰ corruptiōis miſeria maneat ira eius. qꝛ nec in ipſaira ſua ꝯtinet miſeratōs ſuas. Cum gͦ iſto mōꝯpleatur diuini illius cātici veritas nō eſt eaꝫneceſſe etiam illic intelligi. vbi nō pertinētesad ciuitate dei ſempit̓no ſupplicio puniēt̉ Sꝫquibus placet iſtā ſnīam vſqꝫ ad illa impioꝝtormēta ꝓtēdere. ſaltem ſic intelligat. vt manēte in eiſira dei que in et̓no eſt p̄nūciata ſuꝑplicio. nō ꝯtineat deus in hac ira ſua miſeratōnes ſuas. ⁊ faciat eos nō tāta quāta digniſunt penaꝝ atrocitate cruciari. nō vt eas penas. vel nūquaꝫ ſubeat. vel aliquādo finiāt. ſꝫvt eas mitiores. ꝙͣ merita ſunt eoꝝ lenioresqꝫ patiātur. Sic em̄ ⁊ ira dei manebit. ⁊ in ip̄aita ſua miſeratōes ſuas nō ꝯtinebit. Qd̓ qui-dem nō ideo ꝯfirmo qm̄ nō reſiſto Ceteꝝ eoſqui putāt mīaciter potius qͣꝫ veracit̓ dictumdiſcedite ame maledicti in igne et̓nuꝫ. ⁊ ibūtiſti in ſuppliciū et̓nuꝫ. ⁊ cruciabūtur in ſeculaſeculoꝝ. ⁊ vermis eoꝝ nō morietͣ ⁊ ignis eoꝝn̄ extinguet̉. ⁊ cet̓a hmōi: nō tā ego qͣm ipſaſcp̓tura diuīa planiſſime atꝫ pleniſſime redarguit. ac refellit. Niniuite quippe in hac vitaegerūt penitētiam. ⁊ ideo fructuoſam. velutin hoc agro ſemīantes in quo deus voluit cūlac̓mis ſemīari quod poſtea cum leticia meteret̉. Et tamē qͥs negabit qd̓ dn̄s p̄dixit in eisfuiſſe ꝯpletum: nͥ parum adu̓tat quēadmodūpeccatores deus nō ſolum iratꝰ. verum etiaꝫmiſeratus eu̓tat? Eu̓tuntur enim peccatoresduobꝰ modis. aut ſicut ſodomite vt ꝓ peccatis ſuis ipſi homīes puniātur. aut ſicut niniuite. vt ip̄a hoīm peccata penitēdo deſtruaturFactuꝫ eſt gͦ quod p̄dixit deus. eu̓ſa eſt niniue que mala erat. ⁊ bona edificata eſt que nōerat. Stātibus em̄ menibus atꝫ domibus. eūſa eſt ciuitas inditis moribuſ: ac ſic quāuis ꝓpheta fuerat ꝯtriſtatus. qꝛ nō eſt factum qd̓illi homīes timuerūt illo ꝓphetāte futuruꝫ factum ē tamē qd̓ fuerat deo p̄ſciēte p̄dictum.qm̄ nouerat qui p̄dixit. quomō in melius eſſetimplēdum. Vt autē nouerīt iſti in ꝑuerſuꝫ miſericordes quo ꝑtineat qd̓ ſcp̓tum eſt. qͣꝫ magna multitudo dulcedis tui dn̄e. quā abſcondiſti timētibus te: legāt quod ſequit̉. ꝑfeciſtiautē ſperātibus in te. Quid ē abſcōdiſti timētibus. ꝑfeciſti ſperātibus. nͥ quia illis qͥ timorepenaꝝ ſuam iuſticiā volūt ꝯſtituere que in lege eſt. nō eſt iuſticia dei dulcis qꝛ neſciūt eaꝫNon em̄ guſtauerūt eam. In ſe nāqꝫ ſperāt n̄in ipſo. ⁊ ideo eis abſcōdit̉ multitudo dulcedinis dei. qm̄ timēt qͥde in deum. ſed illo timore ẜuili qͥ nō eſt in caritate. qꝛ ꝑfecta caritasforas mittit timorem. Ideo ſperātibus in eūꝑficit dulcediem ſuaꝫ inſpirādo eis caritatēſuam. vt timore caſto nō quem caritas forasmittit. ſed ꝑmanēte in ſeculuꝫ ſeculi cum gloriātur in domīo gloriātur. Iuſticia qͥppe deixp̄us eſt. qui factus eſt nob̓ ſicut dicit apl̓s ſapiētia a deo ⁊ iuſticia ⁊ ſanctilicatio. ⁊ r̓demptio. vt quēadmoduꝫ ſcpͥtum eſt. qui gloriatur in domīo glorietur. Hāc dei iuſticiā quādonat gratia ſine meritis. neſciūt illi qͥ ſuamiuſticiam volūt ꝯſtitue̓; ⁊ ideo iuſticie dei qd̓xp̄s eſt nō ſūt ſb̓iecti In qͣ iuſticia. ē multa ml̓titudo dulcedinis dei. ꝓpter quam d̓r in pfalmo. Guſtate ⁊ vidēte. quoniā dulcis ē dominus. Et hāc qͥdem in hac ꝑegrinatōe guſtantes nō ad ſacietatē ſumētes. eſurimus eaꝫ potius ac ſitimus. vt ea poſtea ſaturemur: cumvidebimus eum ſicuti ē. ⁊ implebitur quod