eſt. ꝙͣ magna multitudo dulcedinis tue dn̄e.quā abſcodiſti metuētibus te. nͥ vt intelligamus ꝓpt̓ timorē fuiſſe abſcōditam miſcd̓ie diuīe tam multam ſecretamqꝫ dulcedīem? Addūt etiam ꝓpte̓a dixiſſe apl̓m. ꝯcluſit em̄ deusomēs in infidelitate. vt oīm miſeriat̉: quo ſigͥficaret qd̓ ab illo nemo dānabit̉. Nec iſti tamqui hͦ ſentiūt. hāc opiniōem ſuā vſqꝫ ad libe̓ationeꝫ vel nullā danationem dyaboli atqꝫ angeloꝝ eius extedunt. Humana qͥppe circa ſolos hoīes mouētur miſcd̓ia. ⁊ cāꝫ maxīe agūtſuā ꝑ gn̓alem in genus humanū quaſi dei miſeratōne impunitatē falſam ſuis ꝑditis moribus pollicētes. ac ꝑ hͦ ſuꝑabunt eos in p̄dicādadei miſcd̓ia. qui hac impunitatē etiam pnͥcipi demonū ⁊ eiꝰ ſatellitibꝰ pollicet̉. ¶ Ca.Tem ſunt alij ab et̓no ſuppli xix.cio liberatōem. nec ipẜ ſaltem omībꝰhomībus ꝓmittētes ſed tm̄ modo criſti baptiſmate ablutis qui participes fiūt co̓poris eius quomodolibꝫ vixerīt. in quacūqꝫ hereſi vel impietate fuerit. ꝓpter illud qd̓ aiti heſus. hic ē panis qui de celodeſcēdit: vt ſi quiſex ip̄o māducauerit nō moriat̉. Ego ſū panisviuus qui de celo deſcēdi. Si quis māducauerit ex hͦ pane: viuet in et̓nuꝫ. Ab et̓na gͦ morte inquiūt neceſſe ē iſtos erui. ⁊ ad vitam et̓nam quādocunqꝫ ꝑduci.¶ Ca. xx.Tem ſunt qui hͦ nec omībus habentibꝰ baptiſmatis xp̄i ⁊ eius corꝑis ſacͣmentum. ſed ſol̓catholicis quāuis male viuētibus pollicēt̉ qꝛnō ſolo ſacͣmento ſꝫ re ip̄a māducauer̄t corpꝰxp̄i in ip̄o eius corꝑe ꝯſtituti. de quo dic̄ apl̓svnus panis vnū corpus multi ſumus. vt etiāſi poſtea in aliqua he̓ſim vel etiam in getiliumidolatriā lapſi fue̓int. tm̄ quia in corꝑe xp̄i ideſt in eccīa catholica ſumpſer̄t baptiſmuꝫ xp̄i⁊ māducauerūt corpus xp̄i. nō moriātur ī et̓num. ſed vitam quādoqꝫ ꝯſequātur et̓nam. atqꝫ illa omīs impietas quāto maior fuit nō eisvaleat ad et̓nitateꝫ ſed ad diut̓nitateꝫ mag̓tudīemqꝫ penaꝝ.¶ Ca. xxi.Vnt autē qui ꝓpter id qd̓ ſcp̓tuꝫ eſtqui ꝑſeuerauit vſqꝫ in finē hic ſaluuserit. nō niſi in eccīa catholica ꝑſeuerātibus quāuis in ea male viuētibus hͦ ꝑmit tūtꝑ ignem videlicꝫ ſaluādis merito fundamēti. de quo ait apl̓us. Fundamētum em̄ alid̓ nemo pt̄ pone̓ pret̓ id qd̓ poſitum eſt. qd̓ eſt xp̄siheſus. Si quis at̄ edificat ſuꝑ fundamētumhͦ aurū. argētū. lapides p̄cioſos. ligna. fenūſtipulā. vniuſcuiuſqꝫ opꝰ māifeſtabitur. Dies em̄ dn̄i decl̓abit. qm̄ in igne r̓uelabit̉. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ opus qͣle ſit ignis ꝓbabit. Si cuiꝰopus ꝑmāſerit. qd̓ ſuꝑ edificauit mercedē accipiet. Si cuius at̄ opus arſerit. dānuꝫ patietur. ip̄e auteꝫ ſalus erit. ſic tamē quaſi ꝑ ignͣēDicūt gͦ cuiuſlibꝫ vite catholicū xp̄ianū xp̄mhr̄e infundamēto. quod fūdamētum nulla hereẜ habet. a corꝑis eius vnitate p̄ſciſa. Et iōꝓpter hͦ fundamētum etiaꝫ ſi male vite fueritcatholicus xp̄ianuſ. velut qui ſuꝑedificaueritligna. fenuꝫ. ſtipulaꝫ putat eum ſaluuꝫ fieri ꝑigneꝫ. id eſt poſt penas ignis illius liberari. qͦigne in vltimo iudicio puniētur mali. ¶ Ca.Omperi etiam quoſdā puta. xxij.re eos tantūmodo arſuros illius et̓nitate ſupplicij. qui ꝓ pct̄is ſuis face̓ dign̓as elemoſinas neglexerūt. iuxta illud apl̓iiacobi; iudiciū autē ſine miſcd̓ia illi qui nō facit miſericordiā. Qui gͦ fecit inquiūt. quāuismores in melius nō mutau̓it. ſed int̓ ip̄as ſuaselemoſinas nepharie ac nequit̓ vixerit. iudicium illi cū miſcd̓ia futuruꝫ eſt. vt aūt nulla dānatōne plectat̉. aut poſt aliqd̓ tempꝰ ſiue parum ſiue ꝓlixum ab illa danatōe liberet̉ Id̓oiudicem viuoꝝ atqꝫ mortuoꝝ noluiſſe exiſtimāt aliud ꝯmemorare ſe eſſe dicturū. ſiue dextris quibꝰ eſt vitam dat̉us et̓na. ſiue ſiniſtrisquos et̓no ſupplicio damnaturꝰ: niſi elemoſinas ſiue factas ſiue n̄ fc̄aſ. Ad hoc ꝑtine̓ aiūt⁊ in oratōne domīca cottidianaꝫ poſtulatōꝫdimitte nob̓ debita noſtra; ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰ noſtris. Quiſquis em̄ illi qͥin eum peccauit dimittit ignoſcēdo pct̄m ꝓculdubio elemoſinaꝫ fac̄. Quā rem dn̄s ip̄e ſicꝯmēdauit vt dice̓t. Si em̄ dimiſeritis peccatahomībus: dimittet vobis ⁊ pat̓ veſter peccata veſtra. Si at̄ non dimiſeritis homībuſ: necpater veſter qͥ in celis eſt dimittet vob̓. Ergo⁊ ad hͦ genuſ elemoſinaꝝ pertinet qd̓ ait apl̓siacobꝰ iudiciū futuruꝫ ſine miſcd̓ia ei qui nōfec̄ miſcd̓iam. Nec dixit dn̄s inqͥunt magna l̓parua. ſed dimittet vob̓ pater vr̄ peccata veſtra ſi ⁊ vos dimiſeritis homībus. Ac ꝑ hͦ putant etiā eis qui ꝑdite vixerint donec claudāt diem vite huiꝰ extremū. ꝑ hanc oratiōeꝫqualiacunqꝫ ⁊ quātacunqꝫ fuerint om̄ia cōtidie peccata dimitti ſicut ip̄a cotidie freq̄ntatur oratō. ſi hͦ tm̄ modo cuſtodire memīerint.vt quādo ab eis veniaꝫ petūt qui eos peccatoqualicūqꝫ leſerūt. ex corde dimittāt. Cuꝫ adhec omīa deo donante reſpōdero. lib̓ iſte claudedus eſt.¶ Ca. xxiij☞ C primuꝫ queri oꝑtet atqꝫ cognoſci.cureccleſia ferre nequerit hoīm diſputatōem: dyabolo etiaꝫ poſt maximas ⁊ diut̉ niſſimas penas. purgatōem vel indulgentiam pollicētem. Neqꝫ em̄ tot ſancti ⁊ ſacris veteribus ac nouis lr̄is eruditi. mūdationeꝫ etregni celoꝝ bt̄itudinem poſt qualiacunqꝫ etqͣntacunqꝫ ſupplicia. qͣlibuſcunqꝫ ⁊ qͣntiſcūqꝫ